18 ғасырдың анонимді саяси жазушысы: Юниус кім болды?

Кіріспе

18 ғасырдың анонимді саяси жазушысы

Юний – 1769 жылдың 21 қаңтарынан 1772 жылдың 21 қаңтарына дейін Public Advertiser газетіне хаттар сериясын жазған жазушының псевдонимі. Осы қолтаңба алдында, көрінетін нәрсе, оның өзінен 1768 жылдың 21 қарашасында жазылған хатта қолданылған. Бұл және көптеген басқа жеке хаттар оның 1772 жылы жарық көрген "Юнийдің хаттары" жинағына қосылмаған.

"Junius" псевдонимі ретінде таңдау

Атау таңдалған болуы мүмкін, өйткені сол автор бұрын Люций мен Брутқа қол қойған еді және Рим монархиясын құлатуға жетекшілік еткен римдік патриот Люций Юний Бруттың есімін толық қолдануына дейін жеткізгісі келген. Немесе, атау римдік ақын Ювеналдан алынған болуы мүмкін, өйткені оның да Юний деген тегі болған деп есептелген. Кейбір деректер бойынша, Жюниус хаттарының авторы бұрын көптеген псевдонимдермен жазған және 36 айлық кезеңнен (1769 жылдың қаңтары – 1772 жылдың қаңтары) кейін де әртүрлі псевдонимдермен жазуын жалғастырған. Мысалы, ол Филон Юниус ретінде жазған болуы мүмкін, ол халықтың Жюниус хаттарын дұрыс түсінбегенін байқағанда, оған көмекке келген тұлға. "Veteran", "Nemesis" және "Public Advertiser" газетінде жарияланған басқа да анонимді авторлар ретінде оның жазғанына байланысты нақты емес мәліметтер бар.

Стиль

Латын әдебиеті (мысалы, Ювеналдың сатиралары және Цицеронның Верре мен Катилинаға қарсы айтқан сөздері) сол кезде тек зерттелмей ғана қоймай, еліктеліп, көптеген жазбаларға шабыт берді. Егер Юниус басқалар істегенді істесе, ол оны басқалардан жақсырақ істеді, бұл оның тез танымал болуын толыққанды түсіндіреді. Оның артықшылығы стилінде болды. Бұл жерде де ол толығымен түпнұсқа емес еді, және стильі біркелкі болды. Оның жазбаларында Бёрк басқа бір авторға қолданған сөздермен жақсы сипатталатын келешектер бар: "Жай серке мен судың қоспасы, бірден дерліксіз де, қышқыл". Бірақ өзінің ең жақсы жағдайында Юниус жоғары дәрежедегі жасанды әсемдікке және күшке жетеді. Ол Болингброк, Свифт және, ең бастысы, Тациттың ықпалын көрсетті, ол оның сүйікті авторы болған сияқты. Еліктеу ешқашан құлдыққа ұласпайды. Юниус бейімделеді, тек қайталамайды. Бір ғана сөйлем стилінің мәнін көрсетпейді, ол тұрақтылық және қайталау арқылы әсер етеді, бірақ келесідей типтік үзінді бірден әдіс пен рухты көрсетеді. Ол 1771 жылғы 22 маусымдағы Графтон герцогіне жолданған XLIX хаттан алынған: "Осы елді өзіне де, өзінің азаматтарына да құрметпен басқаратын және сізді оның туының астындағы мәртебеңізге қайтаруға мүмкіндік беретін мейірімді билеушіге деген терең құрметім сізді көптеген айыптаулардан сақтайды. Сіздің кемшіліктеріңізге көңіл бөлгенім, оларды сыйлайтын қолға еріксіз тартылады. Мен патшалық үкімге осылайша жағымсыз болсам да, патшаның жақсылығы таудай жиналған қаралықты жоя алады деп айта алмаймын, бірақ ол, әрине, оны азайтады. Оның қасиетті мінезіне лайық құрмет көрсеткенде, сізді патшалықтағы ең төмен және ең жаман адам деп атауға батыл болмаймын. Мен қарсымын, мырзам, мен сізді солай ойламаймын. Сіздің амбицияңызға дейін бақытты бағытталған осындай атаққа бәсекелес пайда болады, әлі сізге сенімді және үкіметіңізге араласуға лайық деп санайтын адам болғанша. Кез келген басқа билеуші үшін сіздің ортасыздағы қиындықтан, сіз ғана тудырған, қауіпті сәттегі ұятты тастап кетуіңіз, ол таққа қадірлі және қабілетті адамдармен оралған деп ойлағанда, сіздің бұрынғы қызметтеріңіздің естелігін басып тастаған болар еді. Бірақ оның мәртебесі әділдікке толы және өтемақы доктринасын түсінеді; ол сіздің моральдық қағидаларыңызды оның қызметінің қажеттіліктеріне қаншалықты жылдам бейімдегеніңізді, жеке достық міндеттемелеріңізден қаншалықты қуана бас тартқаныңызды және қоғамға ең қасиетті уәделеріңізден қаншалықты айнығаныңызды ризашылықпен еске алады. Лорд Чатхемнің құрбаны оған да әсер етті. Тіпті сізді тастап кетудің қауіпсіздігі мен сатқындығы да оның сізге деген құрметіне зиян келтірмеген болуы мүмкін. Бұл жағдай ауыр болды, бірақ принцип ұнауы мүмкін".

Latin literature (such as the satires of Juvenal, and the speeches of Cicero against Verres and Catiline) was not only studied but imitated at that time, and supplied the inspiration for numerous writings. If Junius was doing what others did, he did it better than anybody else, a fact which sufficiently explains his rapid popularity. His superiority lay in his style. Here also he was by no means original, and he was uneven. There are passages in his writings which can be best described in the words which Burke applied to another writer: "A mere mixture of vinegar and water, at once vapid and sour". But at his best Junius attains to a high degree of artificial elegance and vigour. He shows the influence of Bolingbroke, of Swift, and above all of Tacitus, who appears to have been his favourite author. The imitation is never slavish. Junius adapts, and does not only repeat. No single sentence will show the quality of a style which produces its effect by persistence and repetition, but a typical passage as follows displays at once the method and the spirit. It is taken from Letter XLIX to the Duke of Grafton, 22 June 1771:
"The profound respect I bear to the gracious prince who governs this country with no less honour to himself than satisfaction to his subjects, and who restores you to your rank under his standard, will save you from a multitude of reproaches. The attention I should have paid to your failings is involuntarily attracted to the hand which rewards them; and though I am not so partial to the royal judgment as to affirm that the favour of a king can remove mountains of infamy, it serves to lessen at least, for undoubtedly it divides, the burden. While I remember how much is due to his sacred character, I cannot, with any decent appearance of propriety, call you the meanest and the basest fellow in the kingdom. I protest, my Lord, I do not think you so. You will have a dangerous rival in that kind of fame to which you have hitherto so happily directed your ambition, as long as there is one man living who thinks you worthy of his confidence, and fit to be trusted with any share in his government With any other prince, the shameful desertion of him in the midst of that distress, which you alone had created, in the very crisis of danger, when he fancied he saw the throne already surrounded by men of virtue and abilities, would have outweighed the memory of your former services. But his majesty is full of justice, and understands the doctrine of compensations; he remembers with gratitude how soon you had accommodated your morals to the necessities of his service, how cheerfully you had abandoned the engagements of private friendship, and renounced the most solemn professions to the public. The sacrifice of Lord Chatham was not lost on him. Even the cowardice and perfidy of deserting him may have done you no disservice in his esteem. The instance was painful, but the principle might please."

Юнидің кім екені

Юниустың кім екені күмәнді және талқылауға ашық, және оның кім екенін анықтайтын құжаттар табылмаса, бұл мәселе ешқашан толық шешілмейді. Кейбір ғалымдар Филип Францис екенін жақтайды. Лансдоунның 1-графы өліміне екі апта қалғанда "Юниус құпиясын" білетінін айтқан, бірақ ол не білгенін ашпай қайтыс болды.

Junius-тың соңғы кездегі қолданылуы

Сэмюэл Зангер 1908 жылдан 1934 жылға дейін Фишер баспасының «Neue Rundschau» журналының саяси редакторы болды және көптеген мақалаларына «Юниус» деген атпен қол қойды. Олардың көпшілігі Германия саясатына сыншыл, солшыл-либералдық көзқарас ұсынған саяси хроникалар еді. Көптеген мәтіндер «Юниус күнделігінен» деген атпен жарияланды. Роза Люксембург 1916 жылдың сәуір айында Швейцарияда «Юниус» памфлетін жариялады, ол Германияда жасырын түрде таратылды. «Германияның әлеуметтік-демократиясындағы дағдарыс» деп белгілі бұл мәтін 1915 жылдың ақпан айында түрмеде жазыла бастады. Ол 1919 жылдың қаңтарында Германия Коммунистік партиясының бір бөлігі болған, «Spartacus Лигасы» деп кеңінен танылған Халықаралық топтың негізгі саяси манифесі ретінде қабылданды. Осы псевдонимді көрнекті итальян экономисі Луиджи Эйнауди де қолданды, ол либералдық нанымдарын «Юниус» деген атпен қол қойылған екі хаттар жинағында білдірді: біріншісі 1920 жылы, екіншісі 1944 жылы, Швейцарияда босқын ретінде тұрғанда жарық көрді. Ирландиялық жазушы Джеймс Джойс 1922 жылғы «Улисс» романының 14-ші эпизодында, «Көктемнің торы» деп аталатын, босанау үйінде өтетін бөлімінде «Юниус» стилін пародиялады. «Юниус» үзіндісі – Джойстың тарих бойында әдеби стильдің эволюциясын, сондай-ақ өнімділік пен адамның көбеюі туралы күрделі ойларды көрсететін ағылшын прозасының 32 пародиясның бірі. Роберт Годдардтың 2005 жылғы «Көзге көрінбейтін» триллері қазіргі заманда орын алады, бірақ романда «Юниус» кім екені – маңызды тақырып. Канадалық «The Globe and Mail» газеті көп жылдар бойы редакциялық немесе бірінші бетіне мынадай сөздерді жариялап келеді: «Бас судьяға шынайы адал адам оның еркімен әрекетке кеңес бермейді және оған бағынбайды. Юниус». Бостон, Массачусетс штатындағы инди-рок тобы 2003 жылдан бері «Junius» деген атпен өнер көрсетіп, жазбалар жасап келеді. HBO телесериалының үшінші маусымында, «Нағыз детектив» сериалында «Юниус» жасырын операцияның және құпияның орталық тұлғасы болып табылады. Бұл кейіпкер бұрын «Мистер маусым» деп таныстырылған.

Samuel Saenger, political editor of the Fischer publishing house's journal Neue Rundschau from 1908 to 1934, signed several of his articles as 'Junius'. Most of these were political chronicles that presented a critical left liberal perspective on German politics. Many of these texts were titled 'Aus Junius' Tagebuch' – 'From Junius' Diary'. Rosa Luxemburg published the Junius Pamphlet in Switzerland in April 1916, and it was secretly distributed in Germany. The text, also known as The crisis in German Social Democracy, had been started in prison in February 1915. It was adopted as the founding policy statement of the International Group, better known as the Spartacus League, which became one element of the Communist Party of Germany in January 1919. The pseudonym was used as well by the great Italian economist Luigi Einaudi, who expressed his liberal beliefs in two series of letters signed 'Junius': the former published in 1920, the latter in 1944, while he was living as a refugee in Switzerland. Irish novelist James Joyce satirised the style of Junius in the 14th episode of his 1922 novel Ulysses, known as "Oxen of the Sun", which takes place in a maternity hospital. The Junius passage is one of 32 parodies of English prose style that make up the episode, in which Joyce charts the development of literary style through history alongside a complex reflection on fecundity and human reproduction. Robert Goddard's 2005 suspense novel Sight Unseen is set in the present day; however, the identity of Junius is a major theme in the novel. The Canadian newspaper The Globe and Mail has carried the following legend on its editorial or front page for many years: "The subject who is truly loyal to the Chief Magistrate will neither advise nor submit to arbitrary measures. Junius". A Boston, Massachusetts, indie rock band has been performing and recording under the name Junius since around 2003. In the third season of the HBO series True Detective, Junius is a central figure to the cover up and mystery. The character had been identified earlier as "Mr. June."