Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Деррида — 2002 жылы Кирби Дик пен Эми Зиринг Кофман режиссерлік еткен, француз философы Жак Деррида туралы американдық деректі фильм. Ол 2002 жылғы 23 қазанда кинотеатрларда көрсетілуге дейін 2002 жылғы Санденс кинофестивалінде тұңғыш рет көрсетілді.
Derrida is a 2002 American documentary film directed by Kirby Dick and Amy Ziering Kofman about the French philosopher Jacques Derrida. It premiered at the 2002 Sundance Film Festival before being released theatrically on October 23, 2002.
Қысқаша мазмұны
Фильмде режиссерлер түсірген сұхбаттар, Дерриданың лекциялары мен сөздерінің видеожазбалары, сондай-ақ Дерриданың үйде достары мен отбасымен бірге өткізген жеке видеолары қолданылады. Бірнеше сахнада Зиринг Кофман Дерриданың еңбектерінен үзінділер оқиды немесе оның өмірінің басқа да жақтарын сипаттайды. Фильм Дерриданың философтардың өмірін талқылағанда ғалымдар маңызды биографиялық мәліметтерді жиі назардан тыс қалдыратыны туралы тезисіне де тоқталады. Бір көріністе Деррида атақты философтардың жеке өмірі туралы естігенге қызығушылық танытады, себебі бұл тақырып олардың жазбаларында көбінесе талқыланбайды. Фильм жасаушылар осы сынға Дерриданың жеке өмірінің әртүрлі аспектілерін сұрап жауап беру арқылы жауап береді, бірақ ол көбінесе өзі туралы тікелей сұрақтарға жауап беруден бас тартады. Фильм сонымен қатар Дерриданың Оңтүстік Африкаға сапары мен Нельсон Манделаның бұрынғы түрмесіне баратын жолын, сондай-ақ университет студенттерімен кешірім туралы әңгімелесетінін көрсетеді. Деррида өзінің бала кезіндегі антисемитизммен күресімінің нәсілдік мәселелерге деген сезімталдығын арттырғанын айтады.
The film uses interviews shot by the filmmakers, footage of Derrida's lectures and speaking engagements, and personal footage of Derrida at home with his friends and family. In several scenes, Ziering Kofman also reads excerpts from Derrida's work or otherwise describes aspects of his life. Derrida also focuses on Derrida's thesis that scholars tend to ignore important biographical information when discussing philosophers' lives. In one scene, Derrida comments that he would be most interested in hearing about famous philosophers' sex lives because this topic is seldom addressed in their writings. The filmmakers respond to many of these criticisms by probing Derrida on various aspects of his own personal life, though he usually refuses to answer directly questions about himself. The film also follows Derrida during a trip to South Africa where he visits Nelson Mandela's former prison cell and discusses forgiveness with university students. Derrida states that his own childhood experiences with anti Semitism have heightened his sensitivity to racial issues.
Қабылдау
Фильм сыншылары Дерридаға көбінесе оң баға берді; фильмнің Rotten Tomatoes сайтындағы көрсеткіші 82% "жаңа" деп бағаланған. Лос-Анджелес Таймс газетінен Кеннет Туран фильмнің өте әдемі стиліне жоғары баға беріп, оны "ойды кеңейтетін есірткі сияқты кинематографиялық құрал" деп атады, ал Film Threat журналынан Тим Меррилл оны "бағалы тарихи құжат" деп сипаттады. The Guardian газетінен Питер Брэдшоу сияқты басқа сыншылар фильмді көңілді әрі қызықты деп тапты, бірақ Дерриданың жасырын және түсініксіз мінез-құлқына өкінді. Деррида 2002 жылы Сан-Франциско кинофестивалінде "Алтын қақпа" сыйлығын алды және 2002 жылы Санденс кинофестивалінде "Бас жүлде" үшін жарысқа түсті.
Film critics generally gave Derrida positive reviews; the film has an 82% "fresh" rating on Rotten Tomatoes. Kenneth Turan of the Los Angeles Times praised the film for its sophisticated style and said it was "the cinematic equivalent of a mind expanding drug" while Film Threat Tim Merrill described it as "a priceless historical record." Other critics, like The Guardian Peter Bradshaw, found the film whimsical and entertaining but lamented Derrida's evasive and mysterious demeanor. Derrida received the Golden Gate Award at the 2002 San Francisco Film Festival and screened in competition for the Grand Jury Prize at the 2002 Sundance Film Festival.
Бостандықтан кейін
Деррида фильмді ұнатып, оны талқылауға және жоба туралы сұрақтарға жауап беру үшін бірнеше промо-шараларға қатысты. Деррида 2004 жылдың қазанында дүниеден өтті. 2005 жылы Routledge баспасы «Деррида» атты кітап шығарды, онда фильмнің сценарийі, фильм туралы бірнеше эссе және Деррида, Дик және Зиринг Кофманмен жасалған сұхбаттар кірді. Кітап фильмнің көрсетілімінен кейін болған көптеген оқиғаларды, соның ішінде Дерриданың Нью-Йорк көшелеріндегі күтпеген даңққа ие болуын сипаттайды. Осы құбылыс Дерриданың әйелін киношыларға: «Сіздер оны Клинт Иствудқа айналдырған екенсіздер» деуге жетеледі.
Derrida enjoyed the film and appeared at several promotional events to discuss the film and answer questions about the project. Derrida died in October 2004. In 2005, Routledge published a companion book, Derrida, which includes the film's screenplay, several essays on the film, and interviews with Derrida, Dick, and Ziering Kofman. The book describes many of the events that followed the film's release, including Derrida's unexpected celebrity status on the streets of New York City. This phenomenon prompted Derrida's wife to remark to the filmmakers, "I hear you've made him into Clint Eastwood."