Кіріспе
Австралиялық жеңіл ат әскерлері – екінші Буер соғысы мен Бірінші дүниежүзілік соғыста атты әскер және жаяу әскер сипаттамаларын біріктірген, аттанған әскерлер. Соғыс аралық жылдары Австралияның жартылай штаттық әскери күшінің құрамында бірнеше полк құрылды. Бұл бөлімшелер екінші дүниежүзілік соғысқа дейін немесе оның кезінде біртіндеп механикаландырылды, алайда соғыс барысында олардың тек шағын бөлігі ғана операциялық қызмет атқарды. Бүгінде Австралияда бірнеше жеңіл ат жасағы әлі де сақталып қалған.
Australian Light Horse were mounted troops with characteristics of both cavalry and mounted infantry, who served in the Second Boer War and World War I. During the inter war years, a number of regiments were raised as part of Australia's part time military force. These units were gradually mechanised either before or during World War II, although only a small number undertook operational service during the war. A number of Australian light horse units are still in existence today.
Құрылысы мен ұйым
Жеңіл ат әскерлері атты жаяу әскерге ұқсас болды, олар көбінесе аттан түсіп шайқасқа қатысты, ал аттарын майданға жеткізу және шегіну кезінде жылдам шығу үшін пайдаланды. Бірақ 1917 жылдың 31 қазанында Беер-Шебадағы 4-ші және 12-ші жеңіл ат әскерлері полктерінің шабуылы осы ереженің ерекше жағдайы болды. 1918 жылы кейбір жеңіл ат полктеріне шабылдықтар берілді, бұл оларға Дамаскқа шабуыл жасағанда дәстүрлі ат әскері рөлінде күресуге мүмкіндік берді. Дегенмен, атты жаяу әскерден айырмашылығы, жеңіл ат әскерлері атпен жүрген кезде барлау және күзету сияқты ат әскерінің кейбір міндеттерін де орындады. Жеңіл ат әскерлері жаяу әскер емес, ат әскері үлгісінде ұйымдастырылды. Жеңіл ат полкі, техникалық тұрғыдан командалық деңгейі бойынша жаяу әскер батальонына тең болғанымен, 1000 адамнан тұратын жаяу әскер батальонына қарағанда тек 25 офицер мен 400 сарбаздан құралды. Полк шайқасқа кіргенде, осы номиналды күштің төрттен бірі (немесе әр төрт сарбаздан біреуі) аттарды қарауға тағайындалуы мүмкін еді. Полк "А", "В" және "С" деп аталатын үш эскадрильяға (компанияға тең) және әр эскадрилья төрт топқа (платонға тең, бірақ кішкентайрақ) бөлінді. Әр топ шамамен 10 төрт адамнан тұратын бөлімдерге бөлінді. Шайқасқа аттанғанда, әр бөлімнен бір сарбаз қалған үш сарбаздың аттарын ұстап, оларды атыс шебінен алып шығатын және оларға шақыру келгенше сол жерде күтіп тұратын еді. Әр полк бастапқыда екі Максим пулеметінен тұратын топқа ие болды, бірақ Галлиполи науқаны кезінде, жеңіл ат әскерлері аттан түсіп шайқасқанда, бұл көрсеткіш төрт пулеметке дейін артты. 1916 жылы Австралиялық пулемет корпусы құрылғаннан кейін, олар 1-ші, 2-ші, 3-ші және 4-ші жеңіл ат бригадаларының құрамындағы бригада деңгейінде бөлінген 12 Vickers пулеметінен тұратын төрт жеңіл ат пулемет эскадрильясына біріктірілді. Сол кезде топтарға Льюис пулеметтері берілді. 1917 жылдың сәуір айында ол Hotchkiss M1909 Benét–Mercié пулеметімен ауыстырылды. Соңында олардың саны осылай өсіп, әр топқа Hotchkiss пулеметі берілуіне мүмкіндік берді, бұл полктің жылдам отпен шабуылдау қабілетін едәуір арттырды. Австралиялық Waler жылқысы жеңіл ат әскерлерінің негізгі жануары болды, себебі ол мықты және төзімді болды, бұл қатал шөлді климатта қажетті еді. Бұл жылқыларды Мысырда қалдыру арқылы жеңіл ат әскерлері Галлиполиға барғанда, оларға жаңа ортаға біртіндеп бейімделуге мүмкіндік берді. Ресми билік Австралия қарулы күштеріне жергілікті халықтың ер адамдарын қабылдауға ықылас танытпаса да, кейбіреулері Австралияның жеңіл ат әскерлеріне қатыса алды. Азаматтық өмірде жергілікті халыққа төмен жалақы төленгенімен, әскерде жалақы мөлшері бірегей болды. Бұл олардың әскери қызметке түсуіне ықпал еткен факторлардың бірі болуы мүмкін, сонымен қатар патриотизм сияқты басқа да себептер де болды. Олардың бірнешеуі Галлиполи науқанында қызмет етті. Жылқымен жұмыс істеудегі шеберлігі мен ыстық климатқа бейімделу қабілеті оларды Жеңіл ат әскерлерінің құнды мүшелеріне айналдырды.
Галлиполи және Синай мен Палестинадағы шайқас
Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Австралия 20 000 ерікті экспедициялық күшпен қамтамасыз етуге міндеттенді, ол Австралия императорлық күштері деп аталды және жаяу әскер дивизиясы мен жеңіл ат бригадасынан тұратын болды. Австралияның соғысқа қатысу деңгейі артқан сайын, жеңіл ат контингентінің саны кеңейтілді, 1914 жылдың соңында және 1915 жылдың басында екінші және үшінші жеңіл ат бригадалары құрылды. Ақырында, Австралияның жеңіл ат полктері бес бригадаға бөлінді: 1-жеңіл ат бригадасы 1-ші, 2-ші, 3-ші жеңіл ат полктерінен тұрды. 2-жеңіл ат бригадасы 5-ші, 6-шы, 7-ші жеңіл ат полктерінен құралды. 3-жеңіл ат бригадасы 8-ші, 9-шы, 10-шы жеңіл ат полктерінен құралды. 4-ші жеңіл ат бригадасы 4-ші, 11-ші, 12-ші жеңіл ат полктерінен құралды. 5-ші жеңіл ат бригадасы 14-ші және 15-ші жеңіл ат полктерінен, француздық 1-ші Миксте де Кавалерия де Левант полкімен және Жаңа Зеландияның 2-ші пулемет отрядымен біріктірілді. Жеңіл ат полкінің соғыс кезіндегі алғашқы қатысуы Галлиполи жорығында болды, онда 1-ші, 2-ші және 3-ші жеңіл ат бригадаларының әскерлері жаяу әскерге көмек ретінде аттарынсыз Галлиполиге жіберілді. Жорық барысында олар негізінен қорғаныс рөлінде қолданылды, бірақ жеңіл атшылар Нек шайқасы сияқты бірнеше қиын шайқастарға қатысты. 1915 жылдың желтоқсанында Галлиполи түбегінен эвакуациядан кейін, орналастырылған жеңіл ат полктері Мысырда қайта құрылды және 1916 жылдың наурыз айында 1-ші, 2-ші және 3-ші жеңіл ат бригадаларының австралиялық атты әскерлері мен Жаңа Зеландияның атты атқыштар бригадасы ANZAC атты дивизиясына біріктірілді. Жеңіл ат бригадаларының бөлімдері сонымен қатар Мысырдың батыс шөлді аймағында сенуссилерге қарсы науқан жүргізді, бұл іс-қимылдар 1915 жылдың соңында басталды және 1917 жылға дейін жалғасты. Бұл әрекеттер көбінесе шектеулі болды және 1916 жылдан 1918 жылға дейін Синай мен Палестина науқанында Осман әскерлеріне қарсы күреске қатысқан Жеңіл аттың рөлімен салыстырғанда маңызсыз болды. 1917 жылдың ақпан айында атты әскерлерді қайта ұйымдастыруға бұйрық берілді, нәтижесінде Анзак атты дивизиясы құрылды. Сол кезде Императорлық атты дивизия 3-ші және 4-ші жеңіл ат бригадаларынан және британдық еманри 5-ші және 6-шы атты бригадаларынан құрылды. Императорлық атты дивизияның атауы Австралия үкіметінің өтініші бойынша жақын арада Австралиялық атты дивизияға өзгертілді. Салоникадан келген қосымша еманри күштері 1917 жылдың маусымында еманри атты дивизиясын (6-шы, 8-ші және 22-ші еманри бригадаларын) құруға себеп болды. Үш атты дивизия мен Императорлық түйе бригадасы генерал-лейтенант Гарри Шоуэллдің басшылығымен Шөлдік атты корпусын құрды. Еменрияның көп бөлігі Францияға көшіріліп, Императорлық түйе корпусының таратылуымен, жаңадан құрылған 5-ші жеңіл ат бригадасы Австралиялық атты дивизиясымен бірге өз орнын алды. Шөлдегі атты корпустағы еманри дивизиясын екі үнділік атты әскер дивизиясы алмастырды.
1st Light Horse Brigade consisted of the 1st, 2nd, 3rd Light Horse Regiments. 2nd Light Horse Brigade consisted of the 5th, 6th, 7th Light Horse Regiments. 3rd Light Horse Brigade consisted of the 8th, 9th, 10th Light Horse Regiments. 4th Light Horse Brigade consisted of the 4th, 11th, 12th Light Horse Regiments. 5th Light Horse Brigade consisted of the 14th and 15th Light Horse Regiments, in combination with the French 1er Regiment Mixte de Cavalerie du Levant and the New Zealand 2nd Machine Gun Squadron. The light horse regiments' first involvement in the fighting during the war came during the Gallipoli Campaign, where the troops of the 1st, 2nd and 3rd Light Horse Brigades were sent to Gallipoli without their horses to provide reinforcements for the infantry. During the campaign they were used mainly in a defensive role, although the light horsemen did participate in several costly battles, such as the Battle of the Nek. After the evacuation of the Gallipoli peninsula in December 1915, the light horse regiments that had been deployed were re constituted in Egypt and in March 1916, the Australian mounted troops of the 1st, 2nd and 3rd Light Horse Brigades and the New Zealand Mounted Rifles Brigade were placed together in the ANZAC Mounted Division. Elements of the light horse brigades also undertook a campaign against the Senussi in the western desert region of Egypt with actions commencing in late 1915 and continuing through until 1917. These actions were largely limited though, and were overshadowed by the Light Horse's involvement in the fighting against Ottoman forces in the Sinai and Palestine Campaign from 1916 to 1918. A reorganisation of the mounted troops was ordered in February 1917 leading to the formation of the Anzac Mounted Division consisting of the 1st and 2nd Light Horse Brigades, the New Zealand Mounted Rifles Brigade, and the British 22nd Mounted Brigade. Meanwhile, the Imperial Mounted Division was formed from the 3rd and 4th Light Horse Brigades and the British Yeomanry 5th and 6th Mounted Brigades. The Imperial Mounted Division's name was soon changed to the Australian Mounted Division at the request of the Australian government. The arrival of more yeomanry from Salonika prompted the raising of the Yeomanry Mounted Division (6th, 8th and 22nd Yeomanry Brigades) in June 1917. The three mounted divisions and the Imperial Camel Brigade formed the Desert Mounted Corps under the command of Lieutenant General Harry Chauvel. With the removal of most of the Yeomanry to France and the breakup of the Imperial Camel Corps, the newly formed 5th Light Horse Brigade took its place with the Australian Mounted Division. Two Indian cavalry divisions replaced the Yeomanry Division in the Desert Mounted Corps.
Синайдағы шайқаста аттарды күту
1916 жылы Синай майданында ауырған жылқылар мен есектің орташа жоғалуы аптасына шамамен 640 басқа жетті. Оларды әрқайсысында сегіз ат сыятын тридцать жүк вагонымен теміржолмен тасыды. Қызмет барысында өлген немесе жойылған жануарлар, мүмкін болмаса, ең жақын лагерден 2 миль (3 км) қашықтықта жерленді. Әйтпесе, өлекселер әскерден алыс қолайлы жерге тасылып, ішек-қарны ашылып, құрғақ шөл ауасында және ыстық температурада шіріп кетуіне рұхсат етілді. Кантара, Исмалия, Билбейс және Кеснадағы ветеринариялық бөлімдерде өлген немесе жойылған жануарлар да осылай өңделді. Төрт күн күнде кептірілгеннен кейін, өлекселер сабанмен толтырылып, терісінен майы алынып, сосын өртеді. Ал терілері жергілікті мердігерлерге сатылды.
Батыс майдан
13-ші жеңіл ат полкі мен 4-ші жеңіл ат полкінің бір эскадрильясы Батыс майданында қызмет етті, бастапқыда 2-ші, 4-ші және 5-ші дивизиялардың дивизиялық кавалериялық эскадрильялары ретінде, содан кейін I ANZAC корпусының атты полкі ретінде. 4-ші дивизияның эскадрильясы 1-ші дивизияға дивизиялық кавалериялық эскадрильяны, ал 3-ші дивизияға 14-ші жеңіл ат полкінің бірі қызмет етті. (Бұл эскадрон кейін таратылды.) 4-ші полктің бастапқы B және D эскадрильялары Жаңа Зеландияның атты әскерлерімен бірігіп, II ANZAC корпусының атты полкінің құрамына кірді. II ANZAC корпусы таратылғаннан кейін, полк 22-ші британ корпусына қосылды және XXII ANZAC атты полкі деп қайта аталды. 1917 жылдың қарашасында Австралия корпусы құрылғаннан кейін, I ANZAC корпусының атты полкі қайтадан 13-ші жеңіл ат полкі деп аталды. XXII полкінің австралиялық эскадрильялары 13-ші австралиялық жеңіл ат полкімен біріктірілді. 1918 жылы жүз күндік науқан кезінде 13-ші полк бір айға III британ корпусына қосылды, ал сер Александр Годли қысқа мерзімге III корпустың басшысы болды және полкті өзінің жеке әскерлері деп санады.