Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1878 жылғы дүниежүзілік көрме (Exposition Universelle of 1878 (ɛkspozisjɔ̃ ynivɛʁsɛl), ағылшын тілінде 1878 жылғы Париж көрмесі деп кеңінен танымал, Францияда, Парижде 1 мамырдан 10 қарашаға дейін өтті. 1870-1871 жылдардағы франко-пруссия соғысынан кейін Францияның қайта жаңғыруын мерекелеу мақсатында ұйымдастырылды. Бұл 1855 жылдан 1937 жылға дейін қалада өткен он маңызды көрменің үшіншісі болды.
World's Fair held in Paris, France in 1878
The Exposition Universelle of 1878 (ɛkspozisjɔ̃ ynivɛʁsɛl), better known in English as the 1878 Paris Exposition, was a world's fair held in Paris, France, from 1 May to 10 November 1878, to celebrate the recovery of France after the 1870–71 Franco Prussian War. It was the third of ten major expositions held in the city between 1855 and 1937.
Құрылыс
Саяси қиындықтар француз үкіметінің көрмеге ашылуға алты ай қалғанда көп көңіл бөлмеуіне кедергі келтіргендіктен, ғимараттар мен жәрмеңкелер ашылу күні толық аяқталмаған еді. Алайда, сәуір айында жасалған тырыстықтар зор болды және 1 маусымға дейін, ресми ашылудан кейін бір ай өткен соң, көрме толығымен аяқталды. Бұл көрме әлемде бұрынғыдан гөрі әлдеқайда кең ауқымды өткізілді. Ол Марс даласындағы негізгі ғимаратты және Шайло төбесін қамтыды, жалпы ауданы құрады. Марс даласының теміржол стансасы көрмеге байланысты теміржол трафигін қабылдау үшін төрт жолмен қайта жаңартылды. Понт-д'Иена орталық аллея бойындағы екі көрме алаңын байланыстырды. Француз экспонаттары барлық кеңістіктің жартысын құрады, ал қалған көрме алаңы әлемнің басқа елдері арасында бөлісті. Германия – көрмеге қатыспаған жалғыз ірі мемлекет болды, бірақ бірнеше неміс суреттері қойылды. АҚШ көрмесін комиссарлар тобы басқарды, олардың ішінде бұрынғы АҚШ конгрессмені және Конфедерация штаты армиясының генерал-майоры Пирс М. Б. Янг, сондай-ақ Канзас газетінің редакторы Флойд Перри Бейкер, басқа да генералдар, саясаткерлер мен танымал тұлғалар бар еді. Ұлыбритания, Британдық Үндістан, Канада, Виктория, Жаңа Оңтүстік Уэльс, Квинсленд, Оңтүстік Австралия, Кейп колониясы және британдық тәж колонияларының бір бөлігі Франциядан тыс елдерге бөлінген кеңістіктің үштен бір бөлігін иеленді. Ұлыбританияның шығындары біріктірілген кірістерден төленді, ал әр британдық колония өз шығындарын өтеді. Ұлыбританияның көрмесі корольдік комиссияның бақылауында болды, оның президенті – Уэльс принці.
The buildings and the fairgrounds were somewhat unfinished on opening day, as political complications had prevented the French government from paying much attention to the exhibition until six months before it was due to open. However, efforts made in April were prodigious, and by 1 June, a month after the formal opening, the exhibition was finally completed. This exposition was on a far larger scale than any previously held anywhere in the world. It covered over , the main building in the Champ de Mars and the hill of Chaillot, occupying The Gare du Champ de Mars was rebuilt with four tracks to receive rail traffic occasioned by the exposition. The Pont d'Iéna linked the two exhibition sites along the central allée. The French exhibits filled one half of the entire space, with the remaining exhibition space divided among the other nations of the world. Germany was the only major country which was not represented, but there were a few German paintings being exhibited. The United States exhibition was headed by a series of commissioners, which included Pierce M. B. Young, a former United States Congressman and major general in the Confederate States Army and Floyd Perry Baker, a Kansas newspaper editor, as well as other generals, politicians, and celebrities. The United Kingdom, British India, Canada, Victoria, New South Wales, Queensland, South Australia, Cape Colony and some of the British crown colonies occupied nearly one third of the space set aside for nations outside France. The United Kingdom's expenditure was defrayed out of the consolidated revenue; each British colony defrayed its own expenses. The UK display was under the control of a royal commission, of which the Prince of Wales was president.
Дисплейлер
Көркем өнер мен жаңа техниканың көрмесі өте кең және толыққанды болды, ал Ұлттар даңғылы, 730 метрлік көше, Еуропаның дерлік барлық елдерінің, сондай-ақ Азия, Африка және Американың бірнеше елдерінің тұрғын үй архитектурасының үлгілеріне арналды. "Машиналар галереясы" – инженер Анри де Дион (1828–78) жобалаған, төменгі көлденең аркалары бар металл ғимарат, өнеркәсіптік көрме. Көптеген ғимараттар мен мүсіндер 1876 жылы Парижде ойлап табылған, төмен құнға түсетін уақытша құрылыс материалынан жасалған, ол юта талшығынан, Париж гипсінен және цементтен тұрды. Сейн өзенінің солтүстік жағалауында, Трокадер алаңының төбесінде көрменің әсем сарайы салынды. Бұл 76 метрлік мұнаралары мен екі галереясы бар "мавр" стиліндегі құрылыс болды. Онда Кавайе Колл аспабы орнатылып, ашылу концертінде Шарль Мари Видор өзінің 6-шы органға арналған симфониясының премьерасын орындады. Ғимарат 1937 жылға дейін сақталды. 1878 жылдың 30 маусымында Бостандық мүсінінің аяқталған басы Трокадер сарайының бағында, ал қалған бөліктері Марс алаңында қойылды. Көрмеде Александр Грэм Беллдің телефоны сияқты көптеген жаңалықтар көрсетілді. Авеню де л’Опера мен Плейс де л’Операның бойында электрлік дуалды жарықтандыру орнатылды, маусым айында ток беріліп, аймақ Зеноб Грамм динамосымен қуаттандырылатын Яблочков дуалды шамдарымен жарықтандырылды. Томас Эдисон мегафон мен фонографты көрсетті. Халықаралық қазылар алқасы түрлі экспонаттарды бағалап, алтын, күміс және қола медальдармен марапаттады. Көрермендердің ең көп қызығушылығын тудырған нәрселердің бірі – 400 "жергілікті тұрғыннан" тұратын "негрлер ауылы" деп аталған адамдар бағы болды. Ал Августин Мушоның күн энергиясын механикалық буға айналдыратын күн қуатымен жұмыс істейтін қозғалтқышы 54-сыныпта алтын медальді жеңіп алды, әсіресе, күннің шоғырланған жылуын пайдаланып мұз өндіру жұмыстары үшін. Генри Э. Стейнвейдің "ерекше назар аударған" роялі де көрсетілді.
The exhibition of fine arts and new machinery was on a very large and comprehensive scale, and the Avenue des Nations, a street 730 metres in length, was devoted to examples of the domestic architecture of nearly every country in Europe and several in Asia, Africa and America. The "Gallery of Machines" was a metallic building, an industrial showcase of low transverse arches, designed by the engineer Henri de Dion (1828–78). Many of the buildings and statues were made of staff, a low cost temporary building material invented in Paris in 1876, which consisted of jute fiber, plaster of Paris, and cement. On the northern bank of the Seine River, an elaborate palace was constructed for the exhibition at the tip of the Place du Trocadéro. It was a handsome "Moorish" structure, with towers 76 metres in height and flanked by two galleries. It had a Cavaillé Coll organ which was inaugurated with a concert in which Charles Marie Widor played the premiere of his Symphony for Organ No. 6. The building stood until 1937. On 30 June 1878, the completed head of the Statue of Liberty was showcased in the garden of the Trocadéro palace, while other pieces were on display in the Champs de Mars. Among the many inventions on display was Alexander Graham Bell's telephone. Electric arc lighting had been installed all along the Avenue de l'Opera and the Place de l'Opera, and in June, a switch was thrown and the area was lit by electric Yablochkov arc lamps, powered by Zénobe Gramme dynamos. Thomas Edison had on display a megaphone and phonograph. International juries judged the various exhibits, awarding medals of gold, silver and bronze. One popular feature was a human zoo, called a "negro village", composed of 400 "indigenous people". And Augustin Mouchot's solar powered engine converting solar energy into mechanical steam power, he won a gold medal in Class 54 for his works, most notably the production of ice using concentrated solar heat. Henry E. Steinway exhibited a grand piano which "attracted extraordinary attention".
Қатысу
13 миллионнан астам адам көрмеге қатысу үшін төлем жасады, осылайша оны қаржылық тұрғыдан табысты етті. Барлық құрылыс және жұмыс істеу қаражатын ұсынып, тұрақты ғимараттар мен Париж қаласына сатылған Трокадер сарайының құнын ескергеннен кейін, француз үкіметі үшін бұл кәсіпорынның құны бір миллион британ фунтынан азырақ болды. Көрме ашық болған кезеңде Парижді барлығы 571,792 адам келді, бұл 1877 жылы француз мегаполисіне келген 308,974 адамнан көп, ал 1867 жылғы бұрынғы көрмедегі келушілерден 46,021 адам артық. Француз саудасына жалпы серпіліс бергеннен басқа, шетелдік келушілерден түскен кедендік баждар мен алымдар өткен жылмен салыстырғанда шамамен үш миллион фунтқа артты. Көрменің өтуімен бірге, халықаралық стандарттар бойынша келісімге жету мақсатында бірқатар кездесулер мен конференциялар өтті. Француз жазушысы Виктор Гюго әдеби мүлікті қорғау жөніндегі конгреске төрағалық етті, ол халықаралық авторлық құқық заңдарын қалыптастыруға әкелді. Сол сияқты, басқа кездесулер елдер арасындағы почта ағынын біркелкі етуге бағытталды. Соқыр адамдардың жағдайын жақсарту жөніндегі халықаралық конгресс Брайльдің қолмен оқу жүйесінің бүкіл әлемде қабылдануына ықпал етті.
Over 13 million people paid to attend the exposition, making it a financial success. The cost of the enterprise to the French government, which supplied all the construction and operating funds, was a little less than a million British Pounds, after allowing for the value of the permanent buildings and the Trocadéro Palace, which were sold to the city of Paris. The total number of persons who visited Paris during the time the exhibition was open was 571,792, or 308,974 more than came to the French metropolis during 1877, and 46,021 in excess of the visitors during the previous exhibition of 1867. In addition to the general impetus given to French trade, the revenue from customs and duties from the foreign visitors increased by nearly three million sterling compared with the previous year. Concurrent with the exposition, a number of meetings and conferences were held to gain consensus on international standards. French writer Victor Hugo led the Congress for the Protection of Literary Property, which led to the eventual formulation of international copyright laws. Similarly, other meetings led to efforts to standardize the flow of mail from country to country. The International Congress for the Amelioration of the Condition of Blind People led to the worldwide adoption of the Braille System of touch reading.
Танымал мәдениетте
Энрике Гаспар и Римбоның "Анакронопете" атты уақыт саяхаты туралы романы көрмеде берілген лекциямен басталады. Эойн Колфердің "Авиатор" романы оның басты кейіпкері (Коннор Брухарт) көрмеде тууымен басталады.
Enrique Gaspar y Rimbau's time travel novel El Anacronópete starts with a lecture in the exposition. Eoin Colfer's novel Airman begins with its protagonists (Conor Broekhart) birth at the exposition.
Өнер бұйымдары
Париждегі "Груэль және Энгельман" фирмасы әсем кітап мұқабаларын жасауымен танымал болды. "Сағат кітабы" – готикалық қайта жандану үлгісі, оған атақты париждік зергер Алексис Фализ (1811–1898) кейбір ортағасырлық қолжазбалардың шекаралық әшекейлерінен алынған фантастикалық жануарлармен оралып, Перзенттердің табынуын бейнелейтін рельеф жасады. Филигрань және дәнды жұмыс өте жоғары сапалы. Мұқабада кітап болмағандықтан, ол 1878 жылы Парижде өткен Әлемдік көрмеде фирманың көрмесі үшін ғана жасалған болуы мүмкін.
The Paris firm of Gruel and Engelmann was known for its deluxe bookbindings. The Book of Hours is a Gothic Revival example, for which the celebrated Paris jeweler Alexis Falize (1811–1898) created a relief showing the Adoration of the Magi, surrounded by fantastic animals derived from the amusing, marginal decoration found in some medieval manuscripts. The filigree and granular work is of exceptional quality. Since the binding does not contain a book, it may have been produced solely for the firm's display at the Paris Exposition Universelle in 1878.