Дунтон: топоним ағылшын тілінен, "Dodda" немесе "Dudda" есімді адамның иелігін білдіреді. Тарихы, Domesday Book-тағы жазбалары, және 13-19 ғ. деректері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Тарих
Британдық жер атауларының сөздігіне сәйкес, Дунтон атауы көне ағылшын тілінен шыққан және «Додда» немесе «Дудда» деген есімді адамға тиесілі болған меншікті білдіреді. 1086 жылғы «Домсдей кітабында» Дунтон «Додинтон» деп тіркелген. Сол кезде осы поместье епископ Одо Байоның меншігінде болған. 1298 және 1322 жылдарға қатысты құжаттарда Дунтондағы жел диірмені туралы мәліметтер кездеседі. 1870 жылдары Джон Мариус Уилсон Дунтонды былай сипаттаған: «Винслоу ауданындағы шаруашылық, Бакс; Темір өзенінің бастауына жақын, Винслоу қаласынан оңтүстік-шығысқа қарай 4 миль және теміржол станциясы». 1862 жылға дейін поместье граф Спенсердің меншігінде болды, содан кейін лорд Каррингтонға өтті. 1925 жылдан бастап оның ұлы, Линкольншир графы, поместьеге иелік етті. Дунтонның шіркеуі Әулие Мартинге арналған. Тарихи тізімдемеде былай делінген: «XII ғасырдың негізгі бөлігі, оңтүстік қабырғасы XVIII ғасырдың соңында қайта салынған, XIII ғасырдың ғибадатханасы. XV ғасырдың батыс мұнарасы, барлығы XVIII ғасырдың соңында жақсартудан өткен». Англия королі Эдуард I тұсындағы құжаттар шіркеудің «Дунтон поместьесіне тиесілі» екенін және ректориясы болғанын көрсетеді. Тағы бір дерек шіркеудің негізгі бөлігі XII ғасырға, ғибадатханасы XIII ғасырға, ал мұнарасы XV ғасырға қатысты екенін айтады. Қайта құру және жақсарту XVIII ғасырда жүзеге асырылды. 1959 жылы Әулие Мартин шіркеуі «Ағылшын мұрасы» тарапынан II дәрежелі* тізімге енгізілді. Шіркеу – Дунтондағы жалғыз қоғамдық ғимарат және шаруашылықтың әлеуметтік өмірінің орталығы болып табылады. II дәрежелі тізімге енген басқа да ғимараттарға XVIII ғасырдың басында салынған Ескі Ректория үйі және кейіннен өзгертілген XVI ғасырлық Дунтон поместьесі кіреді.
According to A Dictionary of British Place Names, the Dunton name is Old English in origin, and means an estate linked to a man called 'Dodda' or 'Dudda'. In the 1086 Domesday Book Dunton it is recorded as "Dodintone." At that time, the manor was held by Odo of Bayeux, a bishop. Records from 1298 and 1322 discuss a windmill in Dunton. In the 1870s, John Marius Wilson described Dunton as: "a parish in Winslow district, Bucks; near the source of the river Thame, 4 miles SE by S of Winslow town and r. station." For many years before 1862, the manor was held by the Earl Spencer, but then passed to Lord Carrington. As of 1925, his son, the Marquess of Lincolnshire, held the manor. Dunton's parish church is dedicated to St Martin. The historic listing summary provides these specifics: "C12 nave with S. wall rebuilt late C18, C13 chancel. Cl5 W. tower, all much restored late C18". Documents from the reign of Edward I of England indicate that the church was an "appurtenant to Dunton Manor", and had a rectory. Another source states that the church nave dates to the 12th century, the chancel to the 13th, and the tower to the 15th. Rebuilding and restoration took place in the 18th century. St Martin's was Grade II* listed by English Heritage in 1959. The church is the only public building in Dunton, and is a centre for parish social life. Further parish Grade II listed buildings include The Old Rectory, an early 18th century house; and Dunton Manor, a 16th century house with later alterations.
Демография
2011 жылы халық санағы деректері бойынша Дантонның халқы 189 адамды құрады. 1801 жылдан 2011 жылға дейінгі кезеңде ер адамдар мен әйелдер санының арақатынасы жалпы тенденцияны көрсетті. 1961 жылы ғана ерлер мен әйелдер саны тең болды, олардың әрқайсысы 38 адамды құрады.
Dunton's population in 2011 was 189 according to census data. The numbers of males and females follow a general trend between 1801 and 2011. The only year in which males and females were of equal number was 1961, when each numbered 38.