Кіріспе

Бұл балалар ойнайтын ойындардың тізімі. Дәстүрлі балалар ойындарына үстел ойындары сияқты коммерциялық өнімдер кірмейді, бірақ секіртпе (классика) немесе мәрмәр сияқты керек-жарақтарды талап ететін ойындар кіреді (егер ойыншықтар бірнеше ойында қолданылмаса немесе ойынның аты ойыншықтың атымен аталмаса, олар ойыншықтар тізіміне жатады; сондықтан "секірмелі арқан" – ойын, ал "Жақыптың баспалдағы" – ойыншық). Дәстүрлі ойындар негізінен ауызша таратылғанына қарамастан, академиялық зерттеулерге немесе ересектердің назарына лайық деп есептелмегендіктен, олар "жоғалып қоймады, сонымен қатар уақыт өте келе жаңа түрлерге айналды". Балалардың дәстүрлі ойындары "балалардың бір-бірінен үлгі алып, минималды жабдықпен бейресми түрде ойнайтын, жазбаша ережелерге сүйенбейтін ойындар" деп анықталады. Мұндай ойындарды әдетте 7-12 жас аралығындағы балалар ойнайды, бірақ жас шегі шамалы өзгеруі мүмкін. "Балалардың дәстүрлі ойындары (халықтық ойындар деп те аталады) баладан балаға, ұрпақтан ұрпаққа ауызша, бейресми түрде беріледі" және балалар ойындарының көпшілігі келесі алты қасиеттің кем дегенде екеуін әртүрлі үлесте қамтиды: физикалық дағды, стратегия, мүмкіндік, үлгілердің қайталануы, шығармашылық және бас айну.

Тарих

XVIII ғасырдан бастап зерттеушілер мәдени құндылықтар мен ұлттық ерекшеліктерді анықтауда дәстүрлі ойындардың маңыздылығына көбірек назар аударды. Қазіргі Олимпиада ойындары осы ой-пікірдің ықпалында болды және Пьер де Кубертен "Барлық ойындар, барлық елдер" қағидасы негізінде құрылды, алайда Олимпиаданың бұл тұжырымдамасы толыққанды жүзеге аспады және бірнеше жыл өткен соң жойылып, көбінесе тек батыс елдерінің спорт түрлері ғана ойналды. Кейбір еуропалық елдерде дәстүрлі ойындарды жаңғырту аймақтық ерекшеліктерді саяси немесе білім беру мақсатында көрсетуге мүмкіндік берді.