Кіріспе
Британдық заңгер және саясаткер Чарльз Йорк ПК (30 желтоқсан 1722 – 20 қаңтар 1770) қысқа мерзімге Ұлыбританияның Лорд-канцлері болды. Оның әкесі де лорд-канцлер болған, ал ол мансабын парламент мүшесі ретінде бастады. Ол бірнеше үкіметте Бас прокурор болып қызмет етті, осы кезеңде ол Квебек актісі деп белгілі болған заңды жазумен көзге түсті. Ол қарсылығына қарамастан лорд-канцлер қызметіне тағайындалды, бірақ лауазымға келгеннен үш күн өткен соң өз-өзіне қол жұмсады.
Charles Yorke PC (30 December 172220 January 1770) was briefly Lord High Chancellor of Great Britain. His father was also Lord Chancellor, and he began his career as a Member of Parliament. He served successively as Solicitor General and Attorney General for several governments, during which he was best known for writing what became the Quebec Act. He was appointed Lord Chancellor over his objections, but he committed suicide only three days after taking the post.
Өмір
Хардвик 1-конты Филипп Йорктің екінші ұлы, ол Лондонда дүниеге келді және Хакнидегі Ньюком мектебінде, содан кейін Кембридждегі Корпус Кристи колледжінде білім алды. Оның әдеби қабілеті ерте жасында ағасы Филиппен бірлесіп жазған «Афина хаттары» еңбегінде көрінді. 1745 жылы ол әкесінің шотланд якобиттеріне қатысты істердегі қатаң үкімдерін қорғай отырып, мемлекетке қарсы қылмыс үшін мүлікті тәркілеу туралы құзыретті трактат жариялады. Келесі жылы ол адвокаттыққа қабылданды. Осы кезде әкесі лорд-канцлер болғандықтан, Йорк 1747 жылы Канцлер сотында ненің болмаса да лауазымға тағайындалды және Рейгэйттен парламент депутаты болып сайланды, кейіннен ол Кембридж университетінен орын алды. Ол Парламентте тез арада көзге түсті, алғашқы сөздерінің бірі әкесінің неке заңын реформалауын қолдауға бағытталған болды. 1751 жылы ол Шығыс Үндістан компаниясының кеңесшісі болды, ал 1756 жылы Бас солиситор болып тағайындалды, ол үлкен Питттің үкіметінде қызмет етті және оның сыртқы саясатын күшпен қорғады. Ол Уильям Гилпинмен хат алмасып, оған және оның үш баласына өнер сабақтарын берді, сондай-ақ Гилпиннің бірнеше еңбектерін, оның ішінде Нетли аббаттығының суретін гравировкаға түсірді. Ол 1820 жылы қайтыс болды. Оның құрметіне Кембриджширдегі Уимполдегі Сент-Эндрю шіркеуінде ескерткіш орнатылған.
In 1751 he became counsel to the East India Company, and in 1756 he was appointed Solicitor General, a place which he retained in the administration of the elder Pitt, of whose foreign policy he was a powerful defender. She corresponded with William Gilpin, who instructed her and her three children in their art, and she also rendered some of Gilpin's works, including a view of Netley Abbey, as etchings. She died in 1820. There is a monument to her at St Andrew's Parish Church, Wimpole, Cambridgeshire.