Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық заңгер және саясаткер
British lawyer and politician
Генри Батерст, 2-ші граф Батерст (20 мамыр 1714 – 6 тамыз 1794), 1771 жылдан 1775 жылға дейін Апсли лорды ретінде танымал, британдық заңгер және саясаткер болған. Ол 1771 жылдан 1778 жылға дейін Ұлыбританияның Лорд-канцлері қызметін атқарды.
Henry Bathurst, 2nd Earl Bathurst (20 May 17146 August 1794), known as The Lord Apsley from 1771 to 1775, was a British lawyer and politician. He was Lord High Chancellor of Great Britain from 1771 to 1778.
Өмірбаян және білім
Батурст – Аллен Батурсттың, 1-ші граф Батурсттың және оның әйелі Кэтриннің (туған тегі Апсли) үлкен ұлы еді. Оксфорд университетінің Баллиол колледжінде білім алған ол 1736 жылы Линкольн Инніде адвокаттық практикасын бастады. Бірнеше жыл Корольдің соттарында отырғаннан кейін, 1745 жылы Корольдің кеңесшісі атанды.
Bathurst was the eldest son of Allen Bathurst, 1st Earl Bathurst, and his wife Catherine (née Apsley). Educated at Balliol College, Oxford, he was called to the bar, Lincoln's Inn, in 1736. He practised on the Oxford circuit and became a King's Counsel in 1745 after several years sitting in King's Bench.
Саяси және сот қызметі
1735 жылдың сәуір айында ол Циренчестер округінен парламент депутаты болып сайланды және үкіметке қарсылығы үшін 1745 жылы солиситор-генерал, ал 1748 жылы Уэльс принці Фредерик үшін бас прокурор болып тағайындалды. Фредерик 1751 жылы қайтыс болды, бірақ Батерсттен принц Джордж үшін де сол лауазымда жұмыс істеуі сұралды. 1754 жылдың сәуір айында парламенттегі мандатын тастап, келесі айда ол Әділет сарайының судьясы және жалпы сот істері жөніндегі кеңесші болып тағайындалды. Батерст, торилердің Уолполдың құлауынан пайда табуға тырысқан әрекеттеріне қарамастан, вигтерге қарсы күресін жалғастырды. Лорд-канцлердің қайтысынан соң бос қалған орынға үміткер табылмағанда, ол Тай кеңесіне қабылданды. Англияның Ұлы мөрінің үш комиссарының бірі ретінде тағайындалып, осы лауазымға ең лайықты кандидат болды және кейіннен 1771 жылдың қаңтарында Ұлыбританияның Лорд-канцлері болып бекітілді. Осы орайда ол Сассекс графтығындағы Апсли бароны титулын алды. Ол вигтердің жетекшілері Лорд Броугхэм мен Лорд Линдхерсттің сатиралық туындыларында қатты сынға ұшырады, олар оны рифма мен қарапайым өлеңдер арқылы жерден-жерге тепті. Оның жайлы ең жақсы айта алатындары – ол «жағымсыз емес» екендігі, бірақ оның соттағы қабілетін күлкіге айналдырып, ториді қабілетсіз деп мазақтап көрсетті. 1774 жылдың қаңтарында ол парламентте және соттарда қолдаған «Төзімсіз заңдарды» жазуға белсенді қатысты, оның ішінде Бостон портына қатысты заң Бостон шай партиясы мен революцияға себеп болды. Судья соғысқа ұмтылмады және әскери қызметте тәжірибесі болмады, бірақ бұл саяси көзқарас ретінде қабылданады. 1777 жылы американдық фрегаттар бірнеше рет жеңіліске ұшырағаннан кейін, Батерст Ұлыбританияның жағалау аймағындағы бақылауын жоғалтуы мүмкін деп уайымдады және Батыс Индиядағы колонияларды сақтау үшін бейбіт келісімдерге қол жеткізуге шақырды. Ол адмирал Уильям Хоудың бала кезінен танысы болды. 1775 жылдың қыркүйегінде әкесінен екінші Батерст графы титулын мұраға алғаннан кейін, ол 1778 жылдың шілдесінде Лорд Терлоудың Лорд Норттың кабинетіне қосылуына мүмкіндік беру үшін лауазымынан еріксіз кетті. 1779 жылдың қараша айында ол Кеңес Лорд-президенті болып тағайындалды және 1782 жылдың наурыз айында Нортпен бірге қызметтен кетті. 1771 жылы Апсли үйінің құрылысы басталды. Кірпіштен салынған, бес қабатты неоклассикалық фасады бар. Үлкен, жарық терезелері және үйдің ортасында тамаша дизайнмен жасалған үлкен дөңгелек баспалдақ орналасқан. 1828-1830 жылдар аралығында премьер-министр болған Веллингтон герцогы бұл үйді қайта жаңғыртты, оны Батс тасымен қаптады. Бірақ лорд Батерст Хайд-парктің оңтүстігінде орналасқан, сондай-ақ №1 Лондон деп белгілі үйді сатты және өзінің иеліктерін елге көшірді, бұл торилерге лайық болды. Лорд Батерст түскен қаражатты Сиренчестер паркіндегі жерді кеңейтуге жұмсады, онда ландшафттық дизайндар мен аң ауру үшін ағаштар отырғызылды. Король Георг III Батерстті Лордтар палатасының спикері ретінде бағалады. Бұрын қазынашылық комиссары болған ол қазынашылықтың кассирлік қызметін атқарды. Бұл лауазым кейбір міндеттерді талап етті, бірақ жылына 1200 фунт стерлинг табыс әкелді. Одан да маңыздысы, ол 1790 жылға дейін ұлына осы лауазымды алуға мүмкіндік берді. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін де ол жаңа бақ отырғызуды жалғастырды. 1788 жылы ауырған король Георг III патшайым Шарлоттамен бірге Челтенхемдегі суды ішуге баруға шешім қабылдады. Жолда патша отбасы шілде айында Сиренчестер паркінде тоқтады. Лорд Батерст келесі жылы Северньді Темзамен байланыстыратын жаңа канал қазу үшін Саппертон туннелін салды. Билік еткен кезеңде жүздеген жергілікті парламент актілері жолдар, көпірлер, туннельдер мен инфрақұрылымдардың құрылысына рұқсат берді. Лорд Батерсттің хаттарынан оның мейірімді, сабырлы адам болғаны көрінеді. Ол жақсы патриций қожайын болды, жұмысшыларына қамқорлық жасады, көптеген жұмыс берушілерден артық жалақы төледі және қажет болған жағдайда дәрігерге қаралуын қамтамасыз етті. Бірақ Батерсттің моральдық философиясы вигтер арасында жаулар тапты, әсіресе Хорацио Уолполл, ол Уолполл үкіметіне жасалған шабуылдар үшін кек сақтаған Strawberry Hill журналисі.
In April 1735 he was elected member of parliament for Cirencester, and was rewarded for his opposition to the government by being made solicitor general in 1745 and, then attorney general to Frederick, Prince of Wales in 1748. Frederick died in 1751, but Bathurst was asked to carry on in the same office for Prince George. Resigning his seat in parliament in April 1754 he was made a judge and bencher of the Court of Common Pleas in the following month. Bathurst remained opposed to the Whigs, despite the ill fated attempt by the Tories to capitalise from Walpole's fall. He was admitted to the Privy Council when the death of the Lord Chancellor's death left the post vacant with no candidate. Appointed one of the three commissioners of the Great Seal of England he was favourite for the post and, later allowed as Lord High Chancellor of Great Britain in January 1771; he was on the occasion raised to the peerage as Baron Apsley, in the County of Sussex. He was roundly abused in rhyme and doggerel by satirical writings of Whigs Lord Brougham and Lord Lyndhurst. The best they could say about him was that he was "not disagreeable", but ridiculed his ability at the bar, and mocked a Tory as incompetent. In January 1774 he was instrumental in writing the Intolerable Acts which he supported in parliament and the courts, most notably the Boston Port Act which gave rise to the Boston Tea Party and revolution. The judge was not a war monger nor had he any experience of soldiering, but the perception was political. In 1777 after the American Frigates had defeated once or twice, Bathurst worried that Great Britain might lose her control of the coastline urged peace preliminaries in order to save the colonies in the West Indies. He was a personal friend of Admiral William Howe, who was known to him since boyhood. Having succeeded his father as second Earl Bathurst in September 1775, he resigned his office somewhat unwillingly in July 1778 to enable Lord Thurlow to join the cabinet of Lord North. In November 1779 he was appointed Lord President of the Council, and left office with North in March 1782. In 1771 the construction of Apsley House was started. A neo classical facade made of brick with five bays. It had large light and airy sash windows and in the centre of the house a large sweeping circular staircase of exquisite design. The house was remodelled by the Duke of Wellington when he was prime minister between 1828 and 1830, when it was encased in Bath stone. But Lord Bathurst sold the house to the south of Hyde Park, also known as no.1 London removing his estates to the country as befitted a fox hunting Tory. Lord Bathurst used the proceeds to invest in more acreage at Cirencester Park which was planted with trees for landscaping and hunting. King George III held faith with Bathurst as the Speaker of the House of Lords. A former treasury commissioner he had the sinecure of a tellership of the Exchequer. It entailed some duties but the job was worth £1,200 per annum. More importantly for the succession to the estates, he was able to secure a tellership for his son by 1790. He continued to plant a new garden into his retirement. Then in 1788, a sick King George decided he would take the waters at Cheltenham with Queen Charlotte. En route, the royal family stopped during July at Cirencester Park. Lord Bathurst developed the Sapperton tunnel the following year for a new canal dug to connect the Severn with the Thames. During the reign, hundreds of local acts of Parliament authorised the construction of roads, bridges, tunnels, and infrastructures. Lord Bathurst's letters show he was a kindly man with a reserved temperament. He was a good patrician master taking care of his workers, he paid more than most employers, and ensured they saw a doctor if necessary. But Bathurst's moral philosophy earned enemies among the whigs, particularly Horatio Walpole, the journalist of Strawberry Hill, who bore a grudge for the attacks on the Walpole ministry.
Отбасы
Лорд Батерст 1754 жылы алғаш рет Энн Джеймске үйленді, бірақ ол 1758 жылы баласыз қайтыс болды. 1759 жылы Томас Скавеннің қызы Трифенаға екінші рет үйленді. Ол 6 тамыз 1794 жылы 80 жасында Сиренсестер маңындағы Оукли Гроувте қайтыс болды, және оның орнына екінші некесінен туған ұлы Генри графтық атаны мұрагерлік етті. Леди Батерст 1807 жылы қайтыс болды. Роберт Адам оған Хайд-паркте, "Лондонның бірінші нөмірі" деп белгілі Апсли үйін салды. Ол 1807 жылы Уэлслидің бірінші маркизіне сатылды, ол оны 1817 жылы кіші інісі Артур Уэлслиге, Веллингтонның бірінші герцогына сатты.
Lord Bathurst married firstly Anne James in 1754, but she died in 1758 without issue. He married secondly Tryphena, daughter of Thomas Scawen, in 1759. He died at Oakley Grove near Cirencester on 6 August 1794, aged 80, and was succeeded in the earldom by his son from his second marriage, Henry. Lady Bathurst died in 1807. Apsley House, in Hyde Park, known as "Number One London", was built for him by Robert Adam. It was sold in 1807 to the first Marquess of Wellesley, who sold it in 1817 to his younger brother, Arthur Wellesley, 1st Duke of Wellington.