Кіріспе

Нацистік Германияның Кригсмаринесіне (Kriegsmarine) тиесілі XXI типті U-3008 теңіз шатыршасы, Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін бірнеше жыл АҚШ Әскери-теңіз күштерінде (Navy) қызмет етті. Оның қадасы 1944 жылдың 2 шілдесінде Бремендегі DeSchiMAG AG Weser компаниясымен салынды және 1944 жылдың 19 қазанында капитан-лейтенант Фокко Шлёмер басқаруымен қолданысқа берілді. 1945 жылдың наурыз айында Шлёмерді капитан-лейтенант Хельмут Мансек ауыстырды, ол 8 мамырда Нацистік Германияның капитуляциясына дейін шатыршаны басқарды.

Дизайн

Барлық XXI типті U қайықтары сияқты, U 3008 су бетінде болғанда және су астында жүзгенде орын ауыстыруға ие болды. Оның жалпы ұзындығы (о/а), ені және суға бату тереңдігі болды. Су асты кемесі екі MAN SE турбонаддувты алты цилиндрлі M6V40/46KBB дизельдік қозғалтқышымен (әрқайсысы ), екі Siemens Schuckert GU365/30 қос әрекетті электр қозғалтқышымен (әрқайсысы ) және екі Siemens Schuckert GV232/28 үнсіз жұмыс істейтін электр қозғалтқышымен (әрқайсысы ) жабдықталған. Су асты кемесінің ең жоғары беткі жылдамдығы және су астындағы жылдамдығы болды. Үнсіз қозғалтқыштарда жүргенде қайық жылдамдықпен жұмыс істей алатын. Су астында жүзгенде қайық сағат бойы жылдамдықпен, ал су бетінде жүзгенде - қашықтыққа жүре алатын. U 3008 алдыңғы бөлігінде алты торпедалық түтікшемен және төрт 30 мм C/30 зениттік қарумен жабдықталған. Ол жиырма үш торпеданы немесе он жеті торпеда мен он екі минаны тасымалдай алатын. Экипаж бес офицер мен елу екі теңізшіден тұрды.

Крейгсмарин

U 3008 1945 жылғы 3 мамырда Вильгельмсхавеннен патрульдеуге шықты, бірақ капитуляциядан кейін портқа қайтып келді. 1945 жылғы 21 маусымда U 3008, HMS Hargood эсминецімен бірге Вильгельмсхавеннен Солтүстік Ирландиядағы Лишалли қаласына сүйемелдеген алты U-кемеден тұратын эскадраның бір бөлігі болды. U 3008 жаңартқыш конструкция болғандықтан, ол құпия түрде АҚШ-қа жеткізіліп, 22 тамызда Нью-Лондонға жетті.

АҚШ Әскери-теңіз флоты

13 қыркүйекте ол Мэн штатының Киттери қаласындағы Портсмут теңіз базасына көшірілді, ертесі күні кең ауқымды жөндеу жұмыстарын бастады. Кемеге АҚШ-қа берілгендігіне одақтас державалардың толық бекітілуі болмағандықтан жұмыс үзіліс-үзіліспен жүргізілді. Алайда, 1946 жылдың көктемінде кеме жасаушылық зауытқа жөндеуді мүмкіндігінше жылдамдатып, аяқталғаннан кейін бірден қолдануға беру туралы бұйрық келді. U 3008 кемесінің жөндеуі жаздың ортасына қарай аяқталды және 1946 жылдың 24 шілдесінде ол АҚШ Әскери-теңіз күштерінің активтік қызметіне жіберілді, оған коммандер Эверетт Х. Штайнмец басшылық етті. U 3008 бастапқыда 2-ші су асты кемелер эскадрильясына бекітілді және Жаңа Англия жағалауында, Жаңа Лондон мен Портсмуттан операциялар жүргізді. Бұл міндет 1947 жылдың 31 наурызына дейін жалғасты, содан кейін ол Флорида штатының Ки-Уэст қаласына бағытталды. Жолда U-кемесі Вирджиния штатының Норфолк қаласында 67-ші жедел әскерлік топпен үш апталық операцияларға қатысты. 19 сәуірде оңтүстікке қарай жол тартқан ол 23 сәуірде Ки-Уэстке жетті. Ол жерде 4-ші су асты кемелер эскадрильясының құрамына кіріп, Оперативтік даму күштерімен жұмыс істей бастады. Бұл міндетке су асты және суға қарсы тактиканы жетілдіру кірді және ол 1947 жылдың қазанына дейін, Нью-Лондонға оралғанға дейін жалғасты. U-кемесі 1947 жылдың қазаны мен 1948 жылдың ақпаны аралығында Нью-Лондон мен Портсмуттан операциялар жүргізді. 28 ақпанда ол Флоридаға қайту үшін Нью-Лондоннан шықты. 5 наурызда Ки-Уэстке жетіп, Оперативтік даму күштерімен қызметін жалғастырды. Ол маусымның бірінші аптасының соңына дейін осылай жалғасты. 7 маусымда ол тағы да солтүстікке бет бұрып, 11 маусымда Портсмутқа жетті. 1948 жылдың 18 маусымында U 3008 Нью-Гэмпшир штатындағы Портсмут теңіз базасында қызметтен шығарылды. Қызметтен шығарылғаннан кейін де U 3008 бірнеше жыл бойы теңіз күштерінің сынақ корпусы ретінде сақталды. 1954 жылы бірқатар жарылыс сынақтарында суға батырылды. Корпус қайтадан судан көтеріліп, Рузвельт-Роудс теңіз кемесінің құрғақ догына сүйретілді, онда ол 1955 жылы сатуға ұсынылды. 1955 жылдың 15 қыркүйегінде ол Loudes Iron & Metal Company компаниясына сатылды, ал сатып алушы 1956 жылдың 17 қаңтарында оны иеленді. Содан кейін ол металл тескілеріне жіберілді.