Өндіріс: еңбек, машиналар арқылы тауар жасау, экономиканың екінші секторы, өндіріс процесін жобалау және жақсарту. Құрал-жабдықтар, шикізат түрлендіріледі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Өндірістік қызмет – еңбек пен машиналарды пайдалана отырып, сату үшін тауарларды өндіру. Гонконгтағы функционалдық сайлау округі.
Industrial activity producing goods for sale using labor and machines
the functional constituency in Hong Kong
Өндіріс – жабдықтар, еңбек, машиналар, құралдар және химиялық немесе биологиялық өңдеу немесе формулация арқылы тауарларды жасау немесе өндіру. Бұл экономиканың екінші деңгейлі секторының мәні. Сенімсіз дереккөз: дата=2023 наурыз. Бұл термин қолөнерден жоғары технологияға дейінгі адам қызметінің ауқымын қамтуы мүмкін, бірақ көбінесе өнеркәсіптік жобалауға қолданылады, онда бастапқы сектордан алынған шикізат үлкен көлемде дайын өнімдерге айналады. Мұндай өнімдер басқа күрделі өнімдерді (мысалы, ұшақтар, тұрмыстық техника, жиһаз, спорттық жабдықтар немесе автомобильдер) өндіру үшін басқа өндірушілерге сатылуы немесе үшінші сектор арқылы соңғы пайдаланушылар мен тұтынушыларға (әдетте көтерме саудагерлер арқылы) таратылуы мүмкін, ал олар бөлшек саудагерлерге сатады, содан кейін олар жеке тұтынушыларға сатады. Өндірістік инженерия – өндіріс процесін, яғни шикізатты соңғы өнімге айналдыратын қадамдарды жобалайтын және оңтайландыратын инженерлік сала. Өндіріс процесі өнім дизайнынан және материалдардың сипаттамаларынан басталады. Бұл материалдар өндіріс барысында қажетті өнімге өңделеді. Қазіргі заманғы өндіріс өнімнің компоненттерін өндіру және біріктіруге қатысты барлық аралық кезеңдерді қамтиды. Кейбір салалар, мысалы, жартылай өткізгіштер және болат өндірушілер, оның орнына «фабрикация» терминін қолданады. Өндіріс секторы инженерлік және өнеркәсіптік жобалау салаларымен тығыз байланысты.
Manufacturing is the creation or production of goods with the help of equipment, labor, machines, tools, and chemical or biological processing or formulation. It is the essence of the secondary sector of the economy. Unreliable source: date=March 2023 The term may refer to a range of human activity, from handicraft to high tech, but it is most commonly applied to industrial design, in which raw materials from the primary sector are transformed into finished goods on a large scale. Such goods may be sold to other manufacturers for the production of other more complex products (such as aircraft, household appliances, furniture, sports equipment or automobiles), or distributed via the tertiary industry to end users and consumers (usually through wholesalers, who in turn sell to retailers, who then sell them to individual customers). Manufacturing engineering is the field of engineering that designs and optimizes the manufacturing process, or the steps through which raw materials are transformed into a final product. The manufacturing process begins with the product design, and materials specification. These materials are then modified through manufacturing to become the desired product. Contemporary manufacturing encompasses all intermediary stages involved in producing and integrating components of a product. Some industries, such as semiconductor and steel manufacturers, use the term fabrication instead. The manufacturing sector is closely connected with the engineering and industrial design industries.
Этимология
Қазіргі ағылшын тіліндегі "manufacture" сөзі, ең болжамдысы, орта француз тіліндегі "manufacture" ("дайындау процесі") сөзінен туындаған, ол өзі классикалық латын тіліндегі "manū" ("қол") және орта француз тіліндегі "facture" ("дайындау") сөздерінен шыққан. Басқаша айтқанда, бұл сөз ертерек ағылшын тіліндегі "manufacture" ("адам қолымен жасалған") және "fracture" сөздерінен тәуелсіз пайда болған болуы мүмкін. Ағылшын тіліндегі ең алғашқы қолданылуы 16 ғасырдың ортасында қолмен өнім жасауға қатысты тіркелген.
The Modern English word manufacture is likely derived from the Middle French manufacture ("process of making") which itself originates from the Classical Latin manū ("hand") and Middle French facture ("making"). Alternatively, the English word may have been independently formed from the earlier English manufacture ("made by human hands") and fracture. Its earliest usage in the English language was recorded in the mid 16th century to refer to the making of products by hand.
Тарихқа дейінгі және ежелгі тарих
Адам ата-бабалары тас пен басқа құралдарды пайдаланып заттар жасаған, бұл шамамен 200 000 жыл бұрын, *Homo sapiens*-тің пайда болуына дейін болған. Тас құрал жасаудың ең ерте белгілі әдістері, «Олдовандық өндіріс» деп аталатын, кем дегенде 2,3 миллион жыл бұрын пайда болған. Құралдарды пайдаланудың ең ерте тікелей дәлелі 2,5 миллион жыл бұрын Ұлы Рифті аңғарындағы Эфиопияда табылды. Тас құрал жасау үшін, флинт сияқты, нақты қабыршақтану қасиеттері бар қатты тастан жасалған «өзегі» балғамен соғылған. Бұл қабыршақтанудан өткір жиектер пайда болды, оларды, негізінен, шүберек немесе сырғашықтар түрінде құрал ретінде қолдануға болады. Бұл құралдар ертедегі адамдарға аңшы-жинаушы өмір салтында сүйек пен ағаш сияқты жұмсақ материалдардан басқа құралдар жасауға көмектесті. Орта палеолитте, шамамен 300 000 жыл бұрын, дайындалған өзектік техника пайда болды, онда бір өзектен бірнеше жапырақшаларды жылдам жасауға болады. Неолит дәуірінде флинт, нефрит, жадеит және көк тас сияқты әртүрлі қатты тастардан жылтыратылған тас құралдар жасалды. Жылтыратылған балқылар, снарядтар, пышақтар және сырғашықтар сияқты басқа тас құралдармен қатар, ағаш, сүйек және мүйіз сияқты органикалық материалдардан жасалған құралдармен де қолданылды. Мыс балқыту, керамикалық пеш технологиясы жеткілікті жоғары температураға қол жеткізген кезде пайда болды деп есептеледі. Мыс кендерінде арсеннің концентрациясы тереңдікпен артады және осы кендерді балқыту арсендік қола береді, оны құралдар жасауға жарамды болу үшін жеткілікті деңгейде қатайтуға болады. Темір дәуірі, әдетте, қола емес, темір мен болаттан қару-жарақ және құралдар жасау арқылы сипатталады. Темірді балқыту, қалайы мен мысты балқытуға қарағанда қиынырақ, себебі балқытылған темірді ыстықтай өңдеу қажет және оны арнайы пештерде ғана балқытуға болады. Темірді балқытудың ашылу орны мен уақыты белгісіз, өйткені никельді кендерден алынған металды, ыстықтай өңделген метеориттік темірден ажырату қиын. Ежелгі өркениеттердің дамуы кезінде көптеген ежелгі технологиялар өндіріс саласындағы жетістіктердің нәтижесі болды. Алты классикалық қарапайым машинаның бірнешеуі Месопотамияда ойлап табылды. Месопотамиялықтар дөңгелектің авторы деп есептеледі. Дөңгелек және ось механизмі алғаш рет біздің заманымыздан бұрынғы 5-мыңжылдықта Месопотамияда (қазіргі Ирак) пайда болған тоқымашының дөңгелегімен пайда болды. Египеттік папирустан жасалған қағаз, сондай-ақ тоқым жасау өнімдері көптеп өндіріліп, Жерорта теңізі аймағына экспортталды. Ежелгі египеттіктер қолданған ерте құрылыс техникалары негізінен саз, құм, балшық және басқа минералдардан жасалған кірпіштерді пайдаланды.
Human ancestors manufactured objects using stone and other tools long before the emergence of Homo sapiens about 200,000 years ago. The earliest methods of stone tool making, known as the Oldowan "industry", date back to at least 2.3 million years ago, with the earliest direct evidence of tool usage found in Ethiopia within the Great Rift Valley, dating back to 2.5 million years ago. To manufacture a stone tool, a "core" of hard stone with specific flaking properties (such as flint) was struck with a hammerstone. This flaking produced sharp edges that could be used as tools, primarily in the form of choppers or scrapers. These tools greatly aided the early humans in their hunter gatherer lifestyle to form other tools out of softer materials such as bone and wood. The Middle Paleolithic, approximately 300,000 years ago, saw the introduction of the prepared core technique, where multiple blades could be rapidly formed from a single core stone. During the Neolithic period, polished stone tools were manufactured from a variety of hard rocks such as flint, jade, jadeite, and greenstone. The polished axes were used alongside other stone tools including projectiles, knives, and scrapers, as well as tools manufactured from organic materials such as wood, bone, and antler. Copper smelting is believed to have originated when the technology of pottery kiln allowed sufficiently high temperatures. The concentration of various elements such as arsenic increase with depth in copper ore deposits and smelting of these ores yields arsenical bronze, which can be sufficiently work hardened to be suitable for manufacturing tools. The Iron Age is conventionally defined by the widespread manufacturing of weapons and tools using iron and steel rather than bronze. Iron smelting is more difficult than tin and copper smelting because smelted iron requires hot working and can be melted only in specially designed furnaces. The place and time for the discovery of iron smelting is not known, partly because of the difficulty of distinguishing metal extracted from nickel containing ores from hot worked meteoritic iron. During the growth of the ancient civilizations, many ancient technologies resulted from advances in manufacturing. Several of the six classic simple machines were invented in Mesopotamia. Mesopotamians have been credited with the invention of the wheel. The wheel and axle mechanism first appeared with the potter's wheel, invented in Mesopotamia (modern Iraq) during the 5th millennium BC. Egyptian paper made from papyrus, as well as pottery, were mass produced and exported throughout the Mediterranean basin. Early construction techniques used by the Ancient Egyptians made use of bricks composed mainly of clay, sand, silt, and other minerals.
Орта ғасырлар мен ерте заманауи
Орта ғасырлар жаңа өнертабыстарға, дәстүрлі өндіріс құралдарын басқару жолдарындағы жаңалықтарға және экономикалық өсімге куә болды. Қағаз жасау – қытайдың 2-ғасырлық технологиясы, 8-ғасырда қытай қағаз жасаушылардың тобы тұтқынға алынғанда Таяу Шығысқа жеткізілді. Қағаз жасау технологиясы Умайялардың Испанияны басып алуы арқылы Еуропаға тарады. 12-ғасырда Сицилияда қағаз фабрикасы салынды. Еуропада қағаз жасау үшін қажетті целлюлоза талшығы зығыр және мақталы киімдерден алынды. Линн Таунсенд Уайт кіші орама дөңгелегінің орамалардың қорының артуына, соның салдарынан арзан қағазға әкелгенін, ал бұл баспа ісінің дамуына ықпал еткен фактор болғанын айтты. 15-ғасырдың ортасында Францияда зеңбіректерді құюға байланысты доменді пештер кеңінен қолданыла бастады. Доменді пештер Қытайда б.з.д. 4-ғасырдан бері қолданылып келген.
The Middle Ages witnessed new inventions, innovations in the ways of managing traditional means of production, and economic growth. Papermaking, a 2nd century Chinese technology, was carried to the Middle East when a group of Chinese papermakers were captured in the 8th century. Papermaking technology was spread to Europe by the Umayyad conquest of Hispania. A paper mill was established in Sicily in the 12th century. In Europe the fiber to make pulp for making paper was obtained from linen and cotton rags. Lynn Townsend White Jr. credited the spinning wheel with increasing the supply of rags, which led to cheap paper, which was a factor in the development of printing. Due to the casting of cannon, the blast furnace came into widespread use in France in the mid 15th century. The blast furnace had been used in China since the 4th century BC.
Бірінші және екінші өнеркәсіптік революциялар
Өнеркәсіптік революция – 1760 жылдан 1830 жылға дейін Еуропа мен Америка Құрама Штаттарында жаңа өндіріс процестеріне өту кезеңі. Бұл өтуге қолмен жасалатын өндіріс тәсілдерінен машиналарға, жаңа химиялық және темір өндіріс процестеріне, бу және су энергиясын кеңінен пайдалануға, машина құралдарын жасауға және механикаландырылған фабрика жүйесінің қалыптасуына көшу кірді. Өнеркәсіптік революция халық санының өсу қарқынының бесiнше болмаған деңгейге жетуіне әкелді. Тоқыма өнеркәсібі жұмыспен қамту, өндіріс көлемі және инвестицияланған капитал тұрғысынан Өнеркәсіптік революцияның басты саласы болды. Тоқыма өнеркәсібі сонымен қатар заманауи өндіріс әдістерін алғаш рет қолданған сала еді. 1780 жылдары механикаландырылған иіруден бастап, Ұлыбританияда қарқынды индустрияландыру басталды, ал 1800 жылдан кейін бу энергиясы мен темір өндірісінің өсуі күшейді. 19-ғасырдың басында механикаландырылған тоқыма өндірісі Ұлыбританиядан континенттік Еуропаға және Америка Құрама Штаттарына тарады, Бельгия мен Америка Құрама Штаттарында, содан кейін Францияда тоқыма, темір және көмір өндірісінің маңызды орталықтары пайда болды. Вакуумдық сорғыштар мен материалдарды зерттеудегі жетістіктерге сүйене отырып, 1870 жылдардың соңында шамдар жалпы қолданысқа енді. Бұл өнертабыс жұмыс орындарына зор әсер етті, себебі зауыттар енді екінші және үшінші ауысымдарда жұмыс істей алды. Аяқ киім өндірісі 19-ғасырдың ортасында механикаландырылды. Тігін машиналарын және орақ сияқты ауылшаруашылық машиналарын жаппай өндіру 19-ғасырдың ортасы мен соңында басталды. Велосипедтерді жаппай өндіру 1880 жылдары қолға алынды.
The Industrial Revolution was the transition to new manufacturing processes in Europe and the United States from 1760 to the 1830s. This transition included going from hand production methods to machines, new chemical manufacturing and iron production processes, the increasing use of steam power and water power, the development of machine tools and the rise of the mechanized factory system. The Industrial Revolution also led to an unprecedented rise in the rate of population growth. Textiles were the dominant industry of the Industrial Revolution in terms of employment, value of output and capital invested. The textile industry was also the first to use modern production methods. Rapid industrialization first began in Britain, starting with mechanized spinning in the 1780s, with high rates of growth in steam power and iron production occurring after 1800. Mechanized textile production spread from Great Britain to continental Europe and the United States in the early 19th century, with important centres of textiles, iron and coal emerging in Belgium and the United States and later textiles in France. Building on improvements in vacuum pumps and materials research, incandescent light bulbs became practical for general use in the late 1870s. This invention had a profound effect on the workplace because factories could now have second and third shift workers. Shoe production was mechanized during the mid 19th century. Mass production of sewing machines and agricultural machinery such as reapers occurred in the mid to late 19th century. The mass production of bicycles started in the 1880s.
Қазіргі заманғы өндіріс
Зауыттарды электрлендіру 1890 жылдары практикалық тұрақты ток және ауыспалы ток моторларының енгізілуінен кейін біртіндеп басталды, ал ең қарқынды өсу 1900 мен 1930 жылдар аралығында байқалды. Бұған орталық станциялармен жабдықталған электр желілерінің құрылуы және 1914 жылдан 1917 жылға дейін электр энергиясы бағасының төмендеуі көмектесті. Электр моторлары өндірісте үлкен икемділікті қамтамасыз етті және желілік валдар мен белбеулерге қарағанда аз күтімді қажет етті. Көптеген зауыттарда электр моторларына көшудің артуына байланысты өнімділік 30%-ға өсті. Электрлендіру заманауи жаппай өндірістің дамуына мүмкіндік берді, ал жаппай өндірістің алғашқы кезеңдерінде ең маңызды әсер күнделікті қолданылатын заттардың өндірісінде байқалды. Мысалы, Ball Brothers Glass Manufacturing Company компаниясы 1900 жылдары Мунси, Индиана штатында (АҚШ) өз мезон банка зауытын электрлендірді. Жаңа автоматтандырылған процесте 210 шебер шыны үрлеуші мен олардың көмекшілерін алмастыру үшін шыны үрлеу машиналарын пайдаланды. Кішкентай электр жүк көлігі бір уақытта 150 дужина бөтелкені тасымалдай алды, ал бұрын қолмен тасымалданатын жүк көліктері бір уақытта тек 6 дужина бөтелкені тасымалдауға қабілетті болды. Электр араластырғыштар құм және басқа да ингредиенттерді пешке беру үшін күрекпен жұмыс істейтін жұмысшыларды алмастырды. Зауыт ішіндегі ауыр жүктерді тасымалдау үшін 36 күнделікті жұмысшының орнына электрлік кран орнатылды. Жаппай өндіріс 1910 жылдардың соңы мен 1920 жылдары Генри Фордтың Ford Motor Company компаниясы арқылы танымал болды, ол сол кезде кең таралған тізбектік немесе реттік өндіріс әдісіне электр моторларын енгізді. Ford сонымен қатар арнайы машина құралдарын және жабдықтарды сатып алды немесе өзі жобалап жасады, мысалы, бірнеше шпинделі бар бұрғылау станоктары, олар қозғалтқыш блогының бір жағындағы барлық тесіктерді бір операцияда бұрғылай алатын, ал көп басты фрезерлік станок бір уақытта бір құрылғыда бекітілген 15 қозғалтқыш блогын өңдей алатын. Бұл машина құралдары өндіріс ағыны бойынша жүйелі түрде орналастырылды, ал кейбіреулерінде ауыр заттарды өңдеу позициясына жылжытуға арналған арнайы вагондар болды. Ford Model T машинасының өндірісінде 32 000 машина құралы қолданылды. Just-in-Time өндіріс деп те аталатын Lean Manufacturing әдісі 1930 жылдары Жапонияда дамыды. Бұл өндіріс әдісі негізінен өндіріс жүйесіндегі және жеткізушілер мен клиенттерге жауап беру уақытындағы уақытты қысқартуға бағытталған. 1950 жылдары Британдық Мотор Корпорациясы (Австралия) бұл әдісті Австралияға, Сиднейдегі Виктория Парк зауытында енгізді, содан кейін бұл идея Тойотаға көшті. 1977 жылы Жапониядан батыс елдеріне екі ағылшын тіліндегі мақала арқылы хабар тарады: біреуі бұл әдістемені Тойотада оның дамуына үлкен үлес қосқан Тайичи Ононың есімімен "Оно жүйесі" деп атады. Екінші мақала, Тойота авторларының халықаралық журналында жарияланған, қосымша мәліметтер берді. Соңында, бұл және басқа да жарнамалар 1980 жылдан бастап АҚШ және басқа елдердегі өнеркәсіп бойынша жылдам таралуға әкеліп соқты.
Electrification of factories, which had begun gradually in the 1890s after the introduction of the practical DC motor and the AC motor, was fastest between 1900 and 1930. This was aided by the establishment of electric utilities with central stations and the lowering of electricity prices from 1914 to 1917. Electric motors allowed more flexibility in manufacturing and required less maintenance than line shafts and belts. Many factories witnessed a 30% increase in output owing to the increasing shift to electric motors. Electrification enabled modern mass production, and the biggest impact of early mass production was in the manufacturing of everyday items, such as at the Ball Brothers Glass Manufacturing Company, which electrified its mason jar plant in Muncie, Indiana, U. S. around 1900. The new automated process used glass blowing machines to replace 210 craftsman glass blowers and helpers. A small electric truck was now used to handle 150 dozen bottles at a time whereas previously used hand trucks could only carry 6 dozen bottles at a time. Electric mixers replaced men with shovels handling sand and other ingredients that were fed into the glass furnace. An electric overhead crane replaced 36 day laborers for moving heavy loads across the factory. Mass production was popularized in the late 1910s and 1920s by Henry Ford's Ford Motor Company, which introduced electric motors to the then well known technique of chain or sequential production. Ford also bought or designed and built special purpose machine tools and fixtures such as multiple spindle drill presses that could drill every hole on one side of an engine block in one operation and a multiple head milling machine that could simultaneously machine 15 engine blocks held on a single fixture. All of these machine tools were arranged systematically in the production flow and some had special carriages for rolling heavy items into machining positions. Production of the Ford Model T used 32,000 machine tools. Lean manufacturing, also known as just in time manufacturing, was developed in Japan in the 1930s. It is a production method aimed primarily at reducing times within the production system as well as response times from suppliers and to customers. It was introduced in Australia in the 1950s by the British Motor Corporation (Australia) at its Victoria Park plant in Sydney, from where the idea later migrated to Toyota. News spread to western countries from Japan in 1977 in two English language articles: one referred to the methodology as the "Ohno system", after Taiichi Ohno, who was instrumental in its development within Toyota. The other article, by Toyota authors in an international journal, provided additional details. Finally, those and other publicity were translated into implementations, beginning in 1980 and then quickly multiplying throughout the industry in the United States and other countries.
Өндірістік стратегия
Өндірістік стратегияның «дәстүрлі» көзқарасына сәйкес, өндірістің тиімділігін бағалауға болатын бес негізгі өлшем бар: баға, сапа, сенімділік, икемділік және жаңару. Өндірістік тиімділік тұрғысынан, «өндірістік стратегияның әкесі» деп аталған Уикхам Скиннер «назар шоғырландыру» тұжырымын қабылдады, бұл бизнестің бес өлшемнің барлығы бойынша ең жоғары деңгейде жұмыс істей алмайтынын және демек, бір немесе екі бәсекелестік басымдықтарды таңдауы қажет екенін көрсетеді. Бұл көзқарас өндіріс стратегиясындағы «қайта бағалаулар» теориясына алып келді. Сонымен қатар, 1987 жылы Элизабет Хаас тұтынушылар үшін өндірістің құнын «арзандау баға, жақсырақ қызмет көрсету немесе жоғары сапа» арқылы жеткізу туралы жазды. «Қайта бағалаулар» теориясы кейіннен талқыланды және күмәндану тудырды.
According to a "traditional" view of manufacturing strategy, there are five key dimensions along which the performance of manufacturing can be assessed: cost, quality, dependability, flexibility and innovation. In regard to manufacturing performance, Wickham Skinner, who has been called "the father of manufacturing strategy", adopted the concept of "focus", with an implication that a business cannot perform at the highest level along all five dimensions and must therefore select one or two competitive priorities. This view led to the theory of "trade offs" in manufacturing strategy. Similarly, Elizabeth Haas wrote in 1987 about the delivery of value in manufacturing for customers in terms of "lower prices, greater service responsiveness or higher quality". The theory of "trade offs" has subsequently being debated and questioned,
Өндіріс жазушысы Терри Хилл өндірістің маркетинг және қаржы сияқты функцияларға қарағанда кем «стратегиялық» бизнес қызметі ретінде қарастырылатынын, ал өндіріс менеджерлері бизнес стратегиясын талқылауға «кешірек» қатысқанын, нәтижесінде олар тек жауапты үлес қосатынын айтты.
Manufacturing writer Terry Hill has commented that manufacturing is often seen as a less "strategic" business activity than functions such as marketing and finance, and that manufacturing managers have "come late" to business strategy making discussions, where, as a result, they make only a reactive contribution.
Өңдеу экономикасы
Жаңа технологиялар дамыған өндірісте жаңа өсу мүмкіндіктерін ұсынды, мысалы, АҚШ-тың Өндіріс белдеуінде. Өндіріс ұлттық инфрақұрылым мен ұлттық қорғанысқа маңызды материалдық қолдау көрсетеді. Алайда, өндіріс процестерінің көпшілігі айқын әлеуметтік және экологиялық салдарларға алып келуі мүмкін. Мысалы, зиянды қалдықтарды жоюға кеткен шығындар, оларды жасаған өнімнің пайдасын асып түсуі мүмкін. Зиянды материалдар жұмысшылардың денсаулығына қауіп тудыруы мүмкін. Бұл шығындар қазір кеңінен танымал және оларды тиімділікті арттыру, қалдықтарды азайту, өнеркәсіптік симбиозды қолдану және зиянды химиялық заттарды жою арқылы шешуге күш салынуда. Өндірістің теріс жақтары заң арқылы реттелуі мүмкін. Дамыған елдер өндіріс қызметін еңбек және қоршаған ортаны қорғау заңдарымен реттейді. Әлем бойынша өндірушілер өндіріс қызметінің қоршаған ортаға тигізетін зиянын өтеу үшін ережелерге және ластану салығына бағынуы мүмкін. Еңбек одақтары мен шеберханалар жұмысшылардың құқықтары мен жалақысы бойынша келіссөздерде тарихи рөл атқарды. Дамыған елдерде қолданылатын қоршаған ортаны қорғау заңдары мен еңбек құқықтары үшінші әлем елдерінде қолданылмауы мүмкін. Өнімге қатысты талап-дағдылар және өнім үшін жауапкершілік өндіріс шығындарын арттырады. Бұл, соңғы онжылдықтарда байқалып отырған, өндіріске негізделген кәсіпорындардың операцияларын "дамыған әлем" экономикасындағы өндіріс құны "дамып келе жатқан әлем" экономикасына қарағанда едәуір төмен болатын елдерге көшіру процесіндегі маңызды факторлар.
Emerging technologies have offered new growth methods in advanced manufacturing employment opportunities, for example in the Manufacturing Belt in the United States. Manufacturing provides important material support for national infrastructure and also for national defense. On the other hand, most manufacturing processes may involve significant social and environmental costs. The clean up costs of hazardous waste, for example, may outweigh the benefits of a product that creates it. Hazardous materials may expose workers to health risks. These costs are now well known and there is effort to address them by improving efficiency, reducing waste, using industrial symbiosis, and eliminating harmful chemicals. The negative costs of manufacturing can also be addressed legally. Developed countries regulate manufacturing activity with labor laws and environmental laws. Across the globe, manufacturers can be subject to regulations and pollution taxes to offset the environmental costs of manufacturing activities. Labor unions and craft guilds have played a historic role in the negotiation of worker rights and wages. Environment laws and labor protections that are available in developed nations may not be available in the third world. Tort law and product liability impose additional costs on manufacturing. These are significant dynamics in the ongoing process, occurring over the last few decades, of manufacture based industries relocating operations to "developing world" economies where the costs of production are significantly lower than in "developed world" economies.
Қаржылық
Қаржылық тұрғыдан алғанда, өңдеу өнеркәсібінің басты мақсаты – өндірілген бірлікке шаққандағы шығындарды төмендету, бұл өз кезегінде соңғы тұтынушыларға өнім бағасын төмендетуге мүмкіндік береді. Сенімсіз дереккөз: дата=2024 жылдың қаңтары. Нарыққа қатысты осы салыстырмалы шығын төмендеуі арқылы өндіріс фирмалары өздерінің пайда маржасын қамтамасыз етеді.
From a financial perspective, the goal of the manufacturing industry is mainly to achieve cost benefits per unit produced, which in turn leads to cost reductions in product prices for the market towards end customers. Unreliable source: date=January 2024 This relative cost reduction towards the market, is how manufacturing firms secure their profit margins.
Қауіпсіздік
Өндіріс еңбек ортасындағы денсаулық пен қауіпсіздікке қатысты ерекше қиындықтарға толы, және Ұлттық еңбек қауіпсіздігі және денсаулық сақтау институты (NIOSH) оны Ұлттық еңбек зерттеулер күнтәртібінде (NORA) еңбек ортасындағы денсаулық пен қауіпсіздік мәселелерін анықтау және оларға қатысты араласу стратегияларын әзірлеу үшін басымдық сала ретінде мойындады.
Manufacturing has unique health and safety challenges and has been recognized by the National Institute for Occupational Safety and Health (NIOSH) as a priority industry sector in the National Occupational Research Agenda (NORA) to identify and provide intervention strategies regarding occupational health and safety issues.
Негізгі өндірістік елдер
Біріккен Ұлттар Ұйымының Өнеркәсіптік даму ұйымының (UNIDO) мәліметтері бойынша, 2019 жылғы өндіріс көлемі бойынша Қытай әлемдегі ең ірі өндіруші ел болып табылады, ол жаһандық өндірістің жалпы көлемінің 28,7%-ын құрайды. Одан кейін АҚШ, Жапония, Германия және Үндістан орналасады. UNIDO бәсекеге қабілетті өнеркәсіптік өнімділік (CIP) индексін де жариялайды, ол түрлі елдердің өндірістік бәсекеге қабілетін өлшейді. CIP индексі елдің жалпы өндіріс көлемін, жоғары технологиялық әлеуетін және әлемдік экономикаға тигізетін әсерін сияқты факторларды біріктіреді. 2020 жылғы CIP индексінде Германия көшбасшы болды, одан кейін Қытай, Оңтүстік Корея, АҚШ және Жапония келді.
According to the United Nations Industrial Development Organization (UNIDO), China is the top manufacturer worldwide by 2019 output, producing 28.7% of the total global manufacturing output, followed by the United States, Japan, Germany, and India. UNIDO also publishes a Competitive Industrial Performance (CIP) Index, which measures the competitive manufacturing ability of different nations. The CIP Index combines a nation's gross manufacturing output with other factors like high tech capability and the nation's impact on the world economy. Germany topped the 2020 CIP Index, followed by China, South Korea, the United States, and Japan.