Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Венгр халық биі – Ча́рдаш ( /tʃ//ɑr//d//æ//ʃ///, /US// //d//ɑː//ʃ/; ), көбінесе Чардаш деп аталады, бұл венгр халқының дәстүрлі биі, атауы "чарда" (венгр тіліндегі жол бойындағы таверна мен мейрамхананы білдіретін ескі сөз) сөзінен шыққан. Ол Венгрияда пайда болды және Венгриядағы, сондай-ақ көршілес елдер мен аймақтардағы – Словения, Бургенланд, Хорватия, Трансильвания, Словакия және Моравияда, әрі Банат болгарларының арасында, тіпті Болгариядағы болгарлардың арасында да кеңінен танымал болды.
Hungarian folk dance
a type of folkdance
Csárdás ('/tʃ//ɑr//d//æ//ʃ///, /US// //d//ɑː//ʃ/; ), often seen as Czárdás, is a traditional Hungarian folk dance, the name derived from csárda (old Hungarian term for roadside tavern and restaurant). It originated in Hungary and was popularized by bands in Hungary as well as neighboring countries and regions such as of Slovenia, Burgenland, Croatia, Transylvania, Slovakia and Moravia, as well as among the Banat Bulgarians, including those in Bulgaria.
Тарих
Цсардастың шығу тегі 18-ғасырдағы венгр музыка жанры – verbunkos-қа дейін жетеді, онда 'verbunk' Австрия армиясының сарбаздыққа шақыру биі ретінде қолданылған. Цсардас темпінің өзгеруімен ерекшеленеді: ол баяу басталады (lassú) және өте жылдам темппен аяқталады (friss, сөзбе-сөз "жаңа"). Ритка, сűrű және szökős деп аталатын басқа да темптік вариациялар бар. Музыка көбінесе 2/4 немесе 3/4 өлшемінде болады. Бишілер әйел де, ер де болады, әйелдер дәстүрлі кең юбка киеді, олар айналғанда ерекше пішін құрайды. Цсардас тақырыбын өз шығармаларында қолданған классикалық композиторлардың қатарында Эммерих Кальман, Франц Лист, Иоганнес Брамс, Лео Делибес, Иоганн Штраус, Пабло де Сарасате, Петр Ильич Чайковский, Франц фон Суппе және тағы басқалар бар. Штраустың "Жарқанат" (Die Fledermaus) опереттасындағы Розалинда кейіпкері орындаған цсардас вокальдық музыкадағы ең танымал мысалдың бірі болып саналады. Аспаптық цсардастың ең белгілі мысалы – Витторио Монтидің скрипка мен фортепианоға арналған композициясы. Бұл виртуоздық туындыда жеті темптік өзгеріс бар. Түпнұсқа халықтық цсардас, кейінгі халықаралық нұсқалардан айырмашылығы, Венгрияда танцхаз қозғалысының арқасында қайта жандануда.
The origin of the csárdás can be traced back to the 18th century Hungarian music genre the verbunkos, where the 'verbunk' was used as a recruiting dance by the Austrian army. The csárdás is characterized by a variation in tempo: it starts out slowly (lassú) and ends in a very fast tempo (friss, literally "fresh"). There are other tempo variations, called ritka csárdás, sűrű csárdás and szökős csárdás. The music is in or time. The dancers are both male and female, with the women dressed in traditional wide skirts, which form a distinctive shape when they whirl. Classical composers who have used csárdás themes in their works include Emmerich Kálmán, Franz Liszt, Johannes Brahms, Léo Delibes, Johann Strauss, Pablo de Sarasate, Pyotr Ilyich Tchaikovsky, Franz von Suppé and others. The csárdás from Strauss' operetta Die Fledermaus, sung by the character Rosalinde, is probably the most famous example of this dance in vocal music. One of the best known examples of instrumental csárdás is the composition by Vittorio Monti for violin and piano. This virtuoso piece has seven tempo variations. The original folk csárdás, as opposed to the later international variants, is enjoying a revival in Hungary thanks to the táncház movement.