Рене Коти – Францияның 1954-1959 жж. президенті, Төртінші Республиканың соңғы басшысы. Биографиясы, саяси мансабы және құқықтағы еңбектері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Густав Жюль Рене Коти (Gustave Jules René Coty; 20 наурыз 1882 – 22 қараша 1962) 1954 жылдан 1959 жылға дейін Франция президенті болды. Ол Франция Төртінші Республикасының екінші және соңғы президенті еді.
President of France from 1954 to 1959
Gustave Jules René Coty (ʁəne kɔti; 20 March 188222 November 1962) was President of France from 1954 to 1959. He was the second and last president of the Fourth French Republic.
Ерте өмір және саясат
Рене Коти Ле-Хавр қаласында дүниеге келді және Каен университетінде оқыды, онда 1902 жылы заң және философия салалары бойынша диплом алды. Ол туған қаласы Гаврде заңгер болып жұмыс істеді, теңіз және коммерциялық құқыққа маманданды. Сондай-ақ ол Радикалдық партияның мүшесі ретінде саясатқа қатысты және 1907 жылы аудандық кеңесші болып сайланды. Келесі жылы ол Ле-Хавр қалалық кеңесіне Республикалық солшылдар тобының мүшесі ретінде сайланды. Ол 1919 жылға дейін осы екі лауазымды да сақтап қалды. Коти 1913 жылдан 1942 жылға дейін Сена-Инферьердің Бас кеңесінің (Conseil Général) мүшесі болып қызмет етті, 1932 жылдан вице-президент лауазымын атқарды. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, Коти ерікті түрде армияға қосылып, 129-шы жаяу әскер полкіне қатысты. Ол Верден шайқасында күресті. 1923 жылы ол Депутаттар палатасына өтіп, Жюль Зигфридтің орнын басып, Сена-Инферьерден депутат болды. Алайда, оның саяси мансабының осы кезеңінде Коти Радикалдық партиядан алыстап, Республикалық одақтың мүшесі болды. 1930 жылдың 13-23 желтоқсаны аралығында ол Теодор Штег үкіметінде Ішкі істер министрінің орынбасары қызметін атқарды. 1936 жылы Коти Сенатқа Сена-Инферьерден сайланды. Ол 1940 жылдың 10 шілдесінде Филипп Петанға ерекше өкілеттік беруге дауыс берген француз парламентарийлерінің бірі болды, осылайша нацистер қолдаған Виши үкіметі құрылды. Коти Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде салыстырмалы түрде жақтырмас болды, бірақ соғыстан кейін оңалды.
René Coty was born in Le Havre and studied at the University of Caen, where he graduated in 1902, receiving degrees in law and philosophy. He worked as a lawyer in his hometown of Le Havre, specialising in maritime and commercial law. He also became involved in politics, as a member of the Radical Party, and in 1907 was elected as a district councillor. The following year he was elected to the communal council of Le Havre as a member of the Republican Left group. He retained both of these positions until 1919. Coty also served as a member of the Conseil Général of Seine Inférieure from 1913 to 1942, holding the post of vice president from 1932. When the First World War broke out, Coty volunteered for the army, joining the 129th Infantry Regiment. He fought at the Battle of Verdun. He entered the Chamber of Deputies in 1923, succeeding Jules Siegfried as Deputy for Seine Inférieure. However, by this stage of his political career Coty had moved away from the Radical Party, and sat as a member of the Republican Union. Between 13 and 23 December 1930 he served as Under secretary of State for the Interior in the government of Théodore Steeg. In 1936, Coty was elected to the Senate for Seine Inférieure. He was one of the French parliamentarians who, on 10 July 1940, voted to give extraordinary powers to Philippe Pétain, thereby bringing about the Nazi backed Vichy government. Coty remained relatively inactive during the Second World War, although he was rehabilitated after the war.
Соғыстан кейінгі өмір және президенттік
Ол 1944-1946 жылдары Құрылтай Ұлттық Ассамблеясының мүшесі болды және оңшыл тәуелсіз республикалық топтың төрағасы болды, кейін ол тәуелсіздер мен шаруалардың Ұлттық орталығының құрамына кірді. Коти 1946 жылы Seine Inférieure округінен Ұлттық Ассамблеяға депутат болып сайланды, ал 1947 жылдың қарашасынан 1948 жылдың қыркүйегіне дейін Роберт Шуман мен Андре Мари үкіметтерінде қайта құру және қала құрылысы министрі қызметін атқарды. 1948 жылдың қарашасында Коти Республика Кеңесінің мүшесі болып сайланды және 1952 жылдан бастап Кеңестің вице-президенті болды. Коти 1953 жылы президенттікке үміткер болды, бірақ оның сайлануы қиын деп есептелді. Дегенмен, он екі рет дауыс беру нәтижесінде оңшылдардың үміткері Жозеф Ланьель қажетті абсолютті көпшілікті ала алмады. Тағы бір оңшыл кандидат Луи Жаккино сайлаудан бас тартқаннан кейін, Коти 1953 жылдың 23 желтоқсанында өткен он үшінші дауыс беруде 477 дауыспен жеңіске жетті, социалист Марсель Эдмонд Нагелен 329 дауыс жинады. Ол 1954 жылдың 16 қаңтарында Винсент Ауриольдың орнын басып, президент болды. Республика Президенті ретінде Коти саясатқа әсер етуге тырысуда алдыңғы президентке қарағанда одан да аз белсенді болды. Оның президенттік мерзімі Төртінші Республиканың саяси тұрақсыздығымен және Алжир мәселесімен қиындыққа толы болды. 1958 жылы жағдай нашарлаған кезде, сол жылдың 29 мамырында президент Коти "француздардың ең көрнектісі" атанған Шарль де Гольге Төртінші Республиканың соңғы премьер-министрі болуға шақырды. Коти де Гольдің тағайындалуын Ұлттық Ассамблея бекітпесе, отставкаға кететінін мәлімдеді. Де Голь жаңа Конституцияны жасады, ал 28 қыркүйекте өткен референдумда дауыс бергендердің 79,2 пайызы ұсынылған өзгерістерді қолдады, нәтижесінде Бесінші Республика құрылды. Де Голь желтоқсан айында парламентте жаңа Республиканың Президенті болып сайланды және 1959 жылдың 9 қаңтарында Котиден кейін қызметке кірді. Коти 1959 жылдан 1962 жылы қайтыс болғанға дейін Конституциялық Кеңестің мүшесі болды.
He was a member of the Constituent National Assembly from 1944 to 1946, and chaired the right wing Independent Republican group, which later became part of the National Center of Independents and Peasants. Coty was elected to the National Assembly in 1946 as a Deputy for Seine Inférieure, and from November 1947 to September 1948, he served as Minister for Reconstruction and Urban Planning in the governments of Robert Schuman and André Marie. Coty was elected as a member of the Council of the Republic in November 1948, and served as Vice President of the Council from 1952. Coty stood as a candidate for president in 1953, although it was thought unlikely that he would be elected. Nonetheless, and despite twelve successive ballots, right wing favourite Joseph Laniel failed to obtain the absolute majority required. Following the withdrawal of another key right wing candidate, Louis Jacquinot, Coty was finally elected in the thirteenth ballot on 23 December 1953, winning 477 votes against the 329 of socialist Marcel Edmond Naegelen. He succeeded Vincent Auriol as president on 16 January 1954. As President of the Republic, Coty was even less active than his predecessor in trying to influence policy. His presidency was troubled by the political instability of the Fourth Republic and the Algerian question. With the deepening of the crisis in 1958, on 29 May of that year, President Coty appealed to Charles de Gaulle, the "most illustrious of Frenchmen" to become the last Prime Minister of the Fourth Republic. Coty had threatened to resign if de Gaulle's appointment was not approved by the National Assembly. De Gaulle drafted a new constitution, and on 28 September, a referendum took place in which 79.2% of those who voted supported the proposals, which led to the Fifth Republic. De Gaulle was elected as president of the new republic by parliament in December, and succeeded Coty on 9 January 1959. Coty was a member of the Constitutional Council from 1959 until his death in 1962.
Танымал мәдениетте
Президент Котидің суреті 2006 жылғы француз шпиондық пародиязы OSS 117: Каир, Шпиондар қонысы фильмінде мазаққа түсетін бір сюжет.
A photo of President Coty is a running joke in the 2006 French spy spoof OSS 117: Cairo, Nest of Spies.