Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Би биінен бастау алған мәнерлеп сырғанау түрі
Discipline of figure skating that draws from ballroom dancing
Мұз биі (кейде мұзды би деп те аталады) – тарихи тұрғыдан би биінен елеулі ықпал алған мәнерлеп сырғанаудың бір саласы. 1952 жылы әлем чемпионатына қосылып, 1976 жылы қысқы Олимпиада ойындарының жүлделі түріне айналды. Халықаралық коньки спорты одағының (ISU) мәліметінше, мұз биі командасы бір әйел және бір еркектен тұрады. Мұз биі, жұптық сырғанау сияқты, 19 ғасырда коньки тебу клубтары мен ұйымдарының және демалыстық, әлеуметтік коньки тебудің дамуынан туындаған «бірлескен сырғанаудың» тамырынан бастау алады. Жұбайлар мен достары вальстерді, марштарды және басқа да әлеуметтік билерді орындаған. Мұз биінің алғашқы қадамдары балл бөлмесіндегі билерге ұқсас болды. 1800 жылдардың соңында американдық Джексон Хейнс «Мәнерлеп сырғанаудың әкесі» деп танылды. 1880 жылдары ол және Джексон Хейнс вальсі, американдық вальстің бір түрі, ең танымал мұз билерінің бірі болды. Басқа да танымал мұз биі қадамдарына Швецияда дамыған Джексон Хейнс вальсінің нұсқасы – мазурка және Хайнс «қазіргі заманғы мұз биінің тікелей алдағысы» деп санайтын үш қадамды вальс кірді. 19 ғасырдың соңында үш қадамды вальс, Еуропада ағылшын вальсі деп аталды, вальс билеу жарыстарының стандартына айналды. Ол алғаш рет 1894 жылы Парижде орындалды және Хайнс бұл Еуропада мұз биінің танымалдығына ықпал еткенін айтады. Үш қадамды вальс оңай болды және оны аз тәжірибелі конькишілер де орындай алатын, бірақ тәжірибелі конькишілер оны қиындату үшін түрлі нұсқаларды қосты. Киллиан және он қадамды би сияқты екі басқа да қадам 20 ғасырға дейін сақталды. Он қадамды би, кейіннен он төрт қадамды биге айналды, алғаш рет 1889 жылы Франц Шёллер орындады. 1890 жылдары бірлескен және қол ұстасып сырғанау коньки тебуді негізгі фигуралардан алып, мұз айдынында үздіксіз қозғалатын бишілерге бағытталды. Хайнс жүгірушілердің жылдамдығы мен ағынына, би позындағы жұптардың өзара байланысына байланысты вальстердің танымалдылығы қол ұстасып сырғанаудың танымалдығын аяқтағанын айтады. Хайнс Венаның 19 ғасырда «конькимен де, конькисіз де Еуропаның билеуші астанасы» болғанын жазады, ғасырдың соңында вальс билеу жарыстары бүкіл әлемде танымал болды. Киллианды алғаш рет 1909 жылы австриялық Карл Шрайтер орындады. Бұл Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін ойлап табылған соңғы мұз биі және 21 ғасырға дейін орындалып келеді.
Ice dance (sometimes referred to as ice dancing) is a discipline of figure skating that historically draws from ballroom dancing. It joined the World Figure Skating Championships in 1952, and became a Winter Olympic Games medal sport in 1976. According to the International Skating Union (ISU), the governing body of figure skating, an ice dance team consists of one woman and one man. Ice dance, like pair skating, has its roots in the "combined skating" developed in the 19th century by skating clubs and organizations and in recreational social skating. Couples and friends would skate waltzes, marches, and other social dances. The first steps in ice dance were similar to those used in ballroom dancing. In the late 1800s, American Jackson Haines, known as "the Father of Figure Skating", By the 1880s, it and the Jackson Haines waltz, a variation of the American waltz, were among the most popular ice dances. Other popular ice dance steps included the mazurka, a version of the Jackson Haines waltz developed in Sweden, and the three step waltz, which Hines considers "the direct predecessor of ice dancing in the modern sense". By the end of the 19th century, the three step waltz, called the English waltz in Europe, became the standard for waltzing competitions. It was first skated in Paris in 1894; Hines states that it was responsible for the popularity of ice dance in Europe. The three step waltz was easy and could be done by less skilled skaters, although more experienced skaters added variations to make it more difficult. Two other steps, the killian and the ten step, survived into the 20th century. The ten step, which became the fourteen step, was first skated by Franz Schöller in 1889. Also in the 1890s, combined and hand in hand skating moved skating away from basic figures to the continuous movement of ice dancers around an ice rink. Hines insists that the popularity of skating waltzes, which depended upon the speed and flow across the ice of couples in dance positions and not just on holding hands with a partner, ended the popularity of hand in hand skating. Hines writes that Vienna was "the dancing capital of Europe, both on and off skates" during the 19th century; by the end of the century, waltzing competitions became popular throughout the world. The killian, first skated in 1909 by Austrian Karl Schreiter, was the last ice dance invented before World War I still being done as of the 21st century.
Алғашқы жылдар
1900 жылдардың басында мұз биі бүкіл әлемде танымал болды және көбінесе демалыс спорты ретінде қарастырылды. Бірақ 1920 жылдары Ұлыбритания мен АҚШ-тағы жергілікті клубтар «он қадам», «он төрт қадам» және «киллиан» билері бойынша бейресми жарыстар өткізді. Осы үш би 1930 жылға дейін жарыстарда ғана қолданылып келді. 1930 жылдары Англияда демалыспен сырғанау кеңінен танымал болды, сондай-ақ жарыстарда міндетті билер ретінде пайдаланылған жаңа және күрделі үлгілер жасалды. Хайнс айтуынша, жаңа мұз билерін жасаудың қажеттілігі бұрыннан бар үш бидің репертуарын кеңейту болды. 1930 жылдары үш британдық команда – Эрик ван дер Уайден мен Ева Китс, Реджинальд Уилки мен Дафна Б. Уоллис, Роберт Денч пен Розмари Стюарт – 2006 жылға дейін Халықаралық коньки одағының (ISU) жарыстарында қолданылған билердің төрттен бірін құрады. 1933 жылы Вестминстер коньки клубы жаңа билерді жасауға шақырып, жарыс ұйымдастырды. 1930 жылдардың ортасынан бастап ұлттық ұйымдар белгілі бір үлгідегі билер бойынша коньки тебу шеберлігін бағалау сынақтарын енгізе бастады, би сынақтарының бағалау жүйесін жақсартты және жарыстарды қадағалады. Алғашқы ұлттық жарыстар 1934 жылы Англияда, 1935 жылы Канадада, 1936 жылы АҚШ-та және 1937 жылы Австрияда өтті. Бұл жарыстарға міндетті билер, түпнұсқа би және еркін би кірді. 1930 жылдардың соңында мұз бишілердің саны бүкіл әлемдегі коньки клубтарында артып, Хайнстың сөзімен айтқанда, «коньки клубтарының тірегіне» айналды. ISU 1950 жылдары мұз биіне қатысты ережелерді, стандарттарды және халықаралық сынақтарды әзірлеуді бастады. Бірінші халықаралық мұз биі жарысы 1950 жылы Лондонда өткен Әлемдік көркем сырғанау чемпионатында қосымша шара ретінде ұйымдастырылды. АҚШ-тан Лоис Уоринг пен Майкл МакГин бұл жарыста жеңіске жетті, бұл өздерін әлемдегі ең үздік мұз бишілері санайтын британдықтарды ұялтып жіберді. Келесі жылы, 1951 жылы Миланда өткен Әлем чемпионатында тағы бір жарыс жоспарланды. Ұлыбританиядан Жан Вествуд пен Лоренс Демми бірінші орынды иеленді. Мұз биі, CD және FD сегменттері 1952 жылы Әлем чемпионатына ресми түрде қосылды. Сол жылы Вествуд пен Демми жеңіске жетіп, мұз биінде үстемдік құрды, келесі төрт Әлем чемпионатында да жеңіске қол жеткізді. Британдық командалар 1960 жылға дейін мұз биінің барлық әлем чемпионаттарында жеңіске жетті. 1962 жылы Чехословакиядан Ева Романова мен Павел Роман әлем чемпионатында жеңіске жеткен алғашқы британдық емес мұз бишілер болды.
By the early 1900s, ice dance was popular around the world and was primarily a recreational sport, although during the 1920s, local clubs in Britain and the U. S. conducted informal dance contests in the ten step, the fourteen step, and the killian, which were the only three dances used in competition until the 1930s. Recreational skating became more popular during the 1930s in England, and new and more difficult set pattern dances, which later were used in compulsory dances during competitions, were developed. According to Hines, the development of new ice dances was necessary to expand upon the three dances already developed; three British teams in the 1930s—Erik van der Wyden and Eva Keats, Reginald Wilkie and Daphne B. Wallis, and Robert Dench and Rosemarie Stewart—created one fourth of the dances used in International Skating Union (ISU) competitions by 2006. In 1933, the Westminster Skating Club conducted a competition encouraging the creation of new dances. Beginning in the mid 1930s, national organizations began to introduce skating proficiency tests in set pattern dances, improve the judging of dance tests, and oversee competitions. The first national competitions occurred in England in 1934, Canada in 1935, the U. S. in 1936, and Austria in 1937. These competitions included one or more compulsory dances, the original dance, and the free dance. By the late 1930s, ice dancers swelled memberships in skating clubs throughout the world, and in Hines' words "became the backbone of skating clubs". The ISU began to develop rules, standards, and international tests for ice dance in the 1950s. The first international ice dance competition occurred as a special event during the 1950 World Figure Skating Championships in London; Lois Waring and Michael McGean of the U. S. won the event, much to the embarrassment of the British, who considered themselves the best ice dancers in the world. A second event was planned the following year, at the 1951 World Championships in Milan; Jean Westwood and Lawrence Demmy of Great Britain came in first place. Ice dance, with the CD and FD segments, was formally added to the World Championships in 1952. Westwood and Demmy won that year, and went on to dominate ice dance, winning the next four World Championships as well. British teams won every world ice dance title through 1960. Eva Romanova and Pavel Roman of Czechoslovakia were the first non British ice dancers to win a world title, in 1962.
1970-1990 жылдар
Мұзда билеу 1976 жылы Олимпиадалық спорт түріне айналды; Людмила Пахомова мен Александр Горшков Кеңес Одағынан алғашқы алтын жүлдегер атанды. Советтер 1970 жылдардың көп бөлігінде мұзда билеуде және жұптық коньки тебуде үстемдік құрды. Олар 1970-1978 жылдар аралығындағы әлем чемпионаттары мен Олимпиада ойындарының барлық титулдарын жеңіп алды, сондай-ақ 1976-1982 жылдар аралығындағы барлық жарыстарда медальдар еншісіне түсірді. 1984 жылы британдық бишілер Джейн Торвилл мен Кристофер Дин, Хайнс "спорт тарихындағы ең ұлы мұз бишілері" деп атаған, Сараеводағы Олимпиада ойындарында алтын медаль жеңіп, кеңестік үстемдікті қысқа мерзімге тоқтатты. Олардың Равельдің "Болеро" музыкасына қойылған еркін биі "мұзда билеу тарихындағы ең танымал жеке бағдарлама" деп есептеледі. Хайнс Торвилл мен Диннің инновациялық хореографиясы "мұз билеудің қалыптасқан түсініктерін" күрт өзгерткенін айтады. 1970 жылдары мұзда билеу балдырбақтан бастау алған дәстүрінен арылып, көбірек театрлық стильге бет бұрды. Көшбасшы советтік командалар мұзда билеудің драмалық жақтарын алғашқылардың бірі болып көрсетті, сондай-ақ бағдарламаларын орталық тақырыпқа бағыштады. Олар балет өнерінің элементтерін де енгізді, әсіресе "классикалық па-де-де, ер және әйелдің бірлескен биі". Олар көрерменге таныс кейіпкерлерді сомдады, дәстүрлі балдырбақ ұстанымдарынан алыс дене поздарын қолданды және күтпеген ырғақты музыканы пайдаланды. Кестнбаум мұзда билеу қауымдастығында британдықтар, канадалықтар және американдықтар бейнелеген әлеуметтік би мен ресейліктер бейнелеген театрлық би арасында қақтығыс болғанын айтады. Бастапқыда мұзда билеудің тарихи және дәстүрлі мектебі басым болды, бірақ 1998 жылы ISU ережелерді бұзу үшін жазаны азайтып, техникалық талаптарды жеңілдетті, бұл Хайнс "театрлық коньки тебуге бет бұруды мойындаудағы маңызды қадам" деп сипаттады. 1998 жылғы Олимпиадада мұзда билеу өзінің мәртебесін сақтап қалуға күресіп жатқанда, жазушы Джере Лонгман мұзда билеу "дау-дамаздарға толы" екенін, оның ішінде еуропалық командаларды жақтаған төрешілердің біріккен дауыс беруі де бар екенін хабарлады. Солтүстік Америка командаларына ең көп зиян келтірген дауды шешу үшін спортты бір жылға тоқтату туралы да шақырулар жасалды. 1990 жылдардың соңы мен 2000 жылдардың басында мәнерлеп сырғанаудың көптеген түріне әсер еткен сот даулары 2002 жылғы Олимпиададағы жағдаймен аяқталды.
Ice dance became an Olympic sport in 1976; Lyudmila Pakhomova and Alexandr Gorshkov from the Soviet Union were the first gold medalists. The Soviets dominated ice dance during most of the 1970s, as they did in pair skating. They won every Worlds and Olympic title between 1970 and 1978, and won medals at every competition between 1976 and 1982. In 1984, British dancers Jayne Torvill and Christopher Dean, who Hines calls "the greatest ice dancers in the history of the sport", briefly interrupted Soviet domination of ice dance by winning a gold medal at the Olympic Games in Sarajevo. Their free dance to Ravel's Boléro has been called "probably the most well known single program in the history of ice dance". Hines asserts that Torvill and Dean, with their innovative choreography, dramatically altered "established concepts of ice dancing". During the 1970s, there was a movement in ice dance away from its ballroom roots to a more theatrical style. The top Soviet teams were the first to emphasize the dramatic aspects of ice dance, as well as the first to choreograph their programs around a central theme. They also incorporated elements of ballet techniques, especially "the classic ballet pas de deux of the high art instance of a man and woman dancing together". They performed as predictable characters, included body positions that were no longer rooted in traditional ballroom holds, and used music with less predictable rhythms. Kestnbaum argues that there was a conflict in the ice dance community between social dance, represented by the British, the Canadians, and the Americans, and theatrical dance represented by the Russians. Initially the historic and traditional cultural school of ice dance prevailed, but in 1998 the ISU reduced penalties for violations and relaxed rules on technical content, in what Hines describes as a "major step forward" in recognizing the move towards more theatrical skating in ice dance. At the 1998 Olympics, while ice dance was struggling to retain its integrity and legitimacy as a sport, writer Jere Longman reported that ice dance was "mired in controversies", including bloc voting by the judges that favored European dance teams. There were even calls to suspend the sport for a year to deal with the dispute, which seemed to impact ice dance teams from North America the most. A series of judging scandals in the late 1990s and early 2000s, affecting most figure skating disciplines, culminated in a controversy at the 2002 Olympics.
21 ғасыр
2010 жылы Ванкуверде өткен қысқы Олимпиада ойындарында мұз биінің еуропалық үстемдігін канадалық Тесса Вирту және Скотт Моир, американдық Мерил Дэвис және Чарли Уайт бұзды. Канаданың мұз биі командасы Солтүстік Америка үшін алғашқы Олимпиадалық алтын медальді жеңіп алды, ал америкалықтар күміс медальді иеленді. Ресейлік Оксана Домнина мен Максим Шабалин қола жүлдеге ие болды, бірақ мұз биі тарихында алғаш рет еуропалық спортшылар Олимпиадада алтын медальді жеңіп алмады. АҚШ мұз биінде халықаралық жарыстарда үстемдік ете бастады; 2014 жылы Сочиде өткен Олимпиада ойындарында Дэвис пен Уайт Олимпиаданың алтын медалін жеңіп алды. 2018 жылы Пхенчханда өткен Олимпиада ойындарында Вирту және Моир алтын медаль жеңіп, Олимпиада тарихындағы ең көп марапатқа ие болған фигуралы сырғанаушылар атанды. 2022 жылы француз Габриэла Пападакис пен Гвийом Сизерон Олимпиаданың алтын медалін жеңіп алды. Олар бірнеше айдан кейін әлем чемпионатында да алтын медальді жеңіп, Солтүстік Американың мұз биіндегі үстемдігін аяқтады. Пападакис пен Сизерон екі жарыста да жаңа әлемдік рекордты көрсетті. АҚШ-тың көркем сырғанау федерациясының кеңесшісі Каролина Сильбидің сөзіне göre, мұз биі командалары мен жұптық сырғанаушылар серіктестікті нығайту және командалардың бірнеше жыл бойы бірге қалуын қамтамасыз етуде қосымша қиындықтарға тап болады; серіктестер арасындағы шешілмеген даулар көбінесе команданың ерте тарауына себеп болуы мүмкін. Силби команданың ерте тарауы немесе бөлінуі көбінесе серіктестер арасындағы тұрақты және шешілмеген қақтығыстардың салдары екенін айтады. Мұз бишілері мен жұптық сырғанаушылар да қарым-қатынасты қиындататын және дауларды шешуге кедерілес болатын бірқатар мәселелерге тап болады: қыздарға серіктес болатын жігіттердің жетіспеуі; міндеттемелер мен кестеге қатысты әртүрлі басымдықтар; серіктестердің жасы мен даму сатыларындағы айырмашылықтар; отбасылық жағдайлардың өзгешелігі; жаттығу үшін жаңа орталыққа көшу қажеттілігі; және серіктестік құрылған кездегі біліктілік деңгейлерінің әртүрлілігі. Силбидің бағалауынша, би және жұп командалары арасындағы тиімді қарым-қатынастың болмауы серіктестікті аяқтау қаупін алты есеге арттырады. Дегенмен, қарым-қатынас және дауларды шешуде жақсы дағдылары бар командалар ұлттық чемпионаттарда медальдарды жеңіп алуға бейім.
The European dominance of ice dance was interrupted at the 2010 Winter Olympics in Vancouver by Canadians Tessa Virtue and Scott Moir and Americans Meryl Davis and Charlie White. The Canadian ice dance team won the first Olympic ice dance gold medal for North America, and the Americans won the silver. Russians Oksana Domnina and Maxim Shabalin won bronze, but it was the first time Europeans had not won a gold medal in the history of ice dance at the Olympics. The U. S. began to dominate international competitions in ice dance; at the 2014 Olympics in Sochi, Davis and White won the Olympic gold medal. In 2018, at the Olympics in Pyeongchang, Virtue and Moir became the most decorated figure skaters in Olympic history after winning the gold medal there. In 2022, Gabriella Papadakis and Guillaume Cizeron of France won the Olympic gold medal; they went on to win the gold medal at the World championships a few months later, ending the North American domination on ice dance. Papadakis and Cizeron broke the world record at both events. According to Caroline Silby, a consultant with U. S. Figure Skating, ice dance teams and pair skaters have the added challenge of strengthening partnerships and ensuring that teams stay together for several years; unresolved conflict between partners can often cause the early break up of a team. Silby further asserts that the early demise or break up of a team is often caused by consistent and unresolved conflict between partners. Both ice dancers and pairs skaters face challenges that make conflict resolution and communication difficult: fewer available boys for girls to partner with; different priorities regarding commitment and scheduling; differences in partners' ages and developmental stages; differences in family situations; the common necessity of one or both partners moving to train at a new facility; and different skill levels when the partnership is formed. Silby estimates that the lack of effective communication within dance and pairs teams is associated with a six fold increase in the risk of ending their partnerships. Teams with strong skills in communication and conflict resolution, however, tend to produce more successful medalists at national championship events.
Тарих
2010–2011 жылдардағы мәнерлеп сырғанау маусымына дейін мұз биі сайыстарында үш сегмент болды: міндетті би (CD), түпнұсқа би (OD) және еркін би (FD). 2010 жылы Халықаралық Олимпиада Комитетінің (ХОК) басқа мәнерлеп сырғанау түрлеріне ұқсас мұз биін қайта құруға көп жылдық қысым көрсеткеннен кейін, ISU CD және OD сегменттерін жойып, жаңа қысқа би сегментін жарыс бағдарламасына қосу арқылы жарыс форматын өзгертуге дауыс берді. ISU-ның сол кездегі президенті Оттавио Цинквантаның сөзіне göre, өзгерістер «міндетті билер көрермендерге және теледидарға қызықты болмағандықтан» жасалды. Бұл жаңа мұз биі жарыс форматы алғаш рет 2010–2011 маусымында енгізілді, ол тек екі сегменттен тұрды: қысқа би (2018 жылы ритм биі немесе RD деп қайта аталды) және еркін би. 2022 жылдан бастап ересек сырғанаушылар енді міндетті биді орындауға міндетті емес; оның орнына олар хореографиялық элемент ретінде бағаланатын хореографиялық ырғақ бөлімін орындағаны үшін бағаланды. RD сонымен қатар алты секундтық қысқа көтергіш, айналымдар тізбегі және қадамдар тізбегін қамтуы керек. RD «бір тіземен сырғанау сияқты сырғанау емес әрекеттер» немесе аяқ басу қадамдарын пайдалану арқылы емес, «сырғанау шеберлігі мен сапасы» арқылы дамытылуы керек (олар тек бидің мінезін және музыканың нюанстарын, сондай-ақ ырғақты көрсету үшін ғана қолданылуы керек). RD-ның ұзақтығы екі минут 50 секунд болуы тиіс. Халықаралық жарыстардағы алғашқы RD-ді 2010 жылғы Куршевельдегі жастар Гран-присінде АҚШ-тың жас мұз бишілері Анастасия Каннуссио және Колин Макманус орындады. Америкалық мұз бишілері Мэдисон Чок пен Эван Бейтс 2023 жылғы Әлемдік командалық кубокта қол жеткізген 93.91 ең жоғары RD ұпайына ие.
Before the 2010–2011 figure skating season, there were three segments in ice dance competitions: the compulsory dance (CD), the original dance (OD), and the free dance (FD). In 2010, after many years of pressure from the International Olympic Committee (IOC) to restructure competitive ice dance to follow the other figure skating disciplines, the ISU voted to change the competition format by eliminating the CD and the OD and adding the new short dance segment to the competition schedule. According to the then president of the ISU, Ottavio Cinquanta, the changes were also made because "the compulsory dances were not very attractive for spectators and television". This new ice dance competition format was first included in the 2010–2011 season, incorporating just two segments: the short dance (renamed the rhythm dance, or RD in 2018) and the free dance. As of 2022, senior skaters no longer had to include a pattern dance; instead they were judged for performing a choreographic rhythm section, which was evaluated as a choreographic element. The RD must also include a short six second lift, a set of twizzles, and a step sequence. The RD should be "developed through skating skill and quality", instead of through "non skating actions such as sliding on one knee" or through the use of toe steps (which should only be used to reflect the dance's character and the music's nuances and underlining rhythm). The RD must have a duration of two minutes and fifty seconds. The first RD in international competitions was performed by U. S. junior ice dancers Anastasia Cannuscio and Colin McManus, at the 2010 Junior Grand Prix Courchevel. American ice dancers Madison Chock and Evan Bates hold the highest RD score of 93.91, which they achieved at the 2023 World Team Trophy.
Еркін би
Еркін би (FD) барлық жасөспірімдер мен ересектер арасындағы мұз биі жарыстарында ырғақ биінен кейін орындалады. ISU FD-ді "жұптың таңдаған би музыкасының мінезін/ырғақтарын көрсететін, би қадамдары мен қозғалыстарын үйлестіретін шығармашылық би бағдарламасымен сырғанау" деп анықтайды. FD-де жаңа немесе белгілі би қадамдары мен қозғалыстары, сондай-ақ міндетті элементтер болуы керек, және ол жақсы теңгерілген болуы тиіс. Онда элементтердің (айналымдар, көтерулер, қадамдар және қозғалыстар) міндетті комбинациялары мен бәсекелестердің мінезін де, олар таңдаған музыканы да көрсететін хореография болуы керек. FD-нің хореографиясы музыканың акценттерін, нюанстарын және би сипатын көрсетуі керек, ал мұз бишілері "музыканың ырғақты соққысына сәйкес сырғанауы керек, әуенге ғана емес".
The free dance (FD) takes place after the rhythm dance in all junior and senior ice dance competitions. The ISU defines the FD as "the skating by the couple of a creative dance program blending dance steps and movements expressing the character/rhythm(s) of the dance music chosen by the couple". The FD must have combinations of new or known dance steps and movements, as well as required elements. and be well balanced. It must contain required combinations of elements (spins, lifts, steps, and movements), and choreography that express both the characters of the competitors and the music chosen by them. It must also display the skaters' "excellent skating technique" The FD's choreography must reflect the music's accents, nuances, and dance character, and the ice dancers must "skate primarily in time to the rhythmic beat of the music and not to the melody alone".
Міндетті би
2010 жылға дейін мұз биі байқауында міндетті би (CD) бірінші кезең болып орындалатын. Командалар коньки алаңының екі айналымы бойынша бірінен кейін бірі бірдей үлгіде, бірдей қадамдар тізбегімен және ISU әр маусым басында белгілейтін бірдей стандартталған темпте өнер көрсетті. CD міндетті фигуралармен салыстырылды; бәсекелестер "негізгі элементтерді меңгеру деңгейі бойынша бағаланды".
Before 2010, the compulsory dance (CD) was the first segment performed in ice dance competitions. The teams performed the same pattern around two circuits of the rink, one team after another, using the same step sequences and the same standardized tempo chosen by the ISU before the beginning of each season. The CD has been compared with compulsory figures; competitors were "judged for their mastery of fundamental elements".
Бастапқы би
ОД немесе ОСП (Original Set Pattern) алғаш рет мұз биі жарыстарына 1967 жылы қосылды (1983 жылы Әлем чемпионаттарында және 1984 жылы Олимпиадада). 1990 жылға дейін ол "түпнұсқалық би үлгісі" деп аталды, содан кейін жай ғана "түпнұсқа би" деп белгілі болды. ОД 2009–2010 маусымының соңына дейін екінші жарыс бөлігі болып қала берді (CD және еркін би арасында). Мұз бишілері өздерінің қойылымдарын жасауға мүмкіндік алды, бірақ олар міндетті билер сияқты, әр маусымда ISU алдын ала таңдайтын белгілі бір ырғақ пен музыка түрін пайдалануға тиіс болды. Ырғақтың уақыты мен интерпретациясы қойылымның ең маңызды аспектілері саналды және ОД есебінің ең үлкен бөлігін құрады. Қойылымның ұзақтығы екі минутпен шектелді, ал ОД жалпы жарыс есебінің 30% құрады. Канадалық мұз бишілері Тесса Вирту және Скотт Моир 2010 жылғы Әлем чемпионаттарында 70,27 ұпай жинап, ең жоғары ОД ұпайын иеленді.
The OD or OSP (Original Set Pattern) was first added to ice dance competitions in 1967 (1983 in WC and 1984 in Olympics). It was called the "original set pattern dance" until 1990, when it became known simply as the "original dance". The OD remained the second competition segment (sandwiched between the CD and the free dance) until the end of the 2009–2010 season. Ice dancers were able to create their own routines, but they had to use a set rhythm and type of music which, like the compulsory dances, changed every season and was selected by the ISU in advance. The timing and interpretation of the rhythm were considered to be the most important aspects of the routine, and were worth the highest proportion of the OD score. The routine had a two minute time limit and the OD accounted for 30% of the overall competition score. Canadian ice dancers Tessa Virtue and Scott Moir hold the highest OD score of 70.27 points, achieved at the 2010 World Championships.
Бәсекелестік элементтері
ISU әр жыл сайын ритм биі мен еркін бидің талап етілетін элементтерінің тізімін және әр элементтің нақты талаптарын жариялайды. Келесі элементтер кіре алады: би көтеру, би айналымы, қадамдар тізбегі, бұрылу тізбегі (оның ішінде түнек пен бір аяқты бұрылу тізбегі) және хореографиялық элементтер. Би көтеру: "бір серіктес екінші серіктестің белсенді және/немесе пассивті көмегімен рұқсат етілген биіктікке көтеріліп, сол биіктікте ұсталып, мұзға қойылатын қозғалыс". ISU би көтеру кезінде кез келген айналуға, позаға және позаны өзгертуге рұқсат береді. Би айналымы: "Жұп бірлесіп, кез келген ұстауда орындалатын айналыс". Ол "бір немесе екі серіктес бір аяқпен немесе аяқтарды ауыстырып, ортақ осьтің айналасында бір орында орындалады". Бұрылу тізбегі: түнектер жиынтығы және бір аяқты бұрылу тізбегі, немесе "әр серіктес бір мезгілде, ұстап тұрып немесе жеке орындалатын нақты бұрылулар".
The ISU announces the list of required elements in the rhythm dance and free dance , and each element's specific requirements, each year. The following elements may be included: the dance lift, the dance spin, the step sequence, turn sequences (which include twizzles and one foot turn sequences), and choreographic elements. Dance lift: "a movement in which one of the partners is elevated with active and/or passive assistance of the other partner to any permitted height, sustained there and set down on the ice". The ISU permits any rotation, position, and changes of position during a dance lift. Dance spin: "a spin skated by the Couple together in any hold". It is "performed on the spot around a common axis on one foot with or without change(s) of foot by one or both partners". Turn sequences: a set of twizzles and a one foot turns sequence, or "Specified Turns performed on one foot by each partner simultaneously, in Hold or separately".
Ережелер мен ережелер
Конькимен сырғанаушылар міндетті элементтерді кем дегенде бір рет орындауы тиіс; артық немесе міндетті емес элементтер олардың есебіне алынбайды. 1974 жылы ISU төрешілерге мұз биі жарыстарында неге назар аудару керектігін сипаттаған алғашқы нұсқаулықты жариялады. Мұз биіндегі бұзушылықтарға құлаулар мен тоқтаулар, уақыт, музыка және киім-кешек жатады.
Skaters must execute the prescribed elements at least once; any extra or unprescribed elements will not be counted in their score. In 1974, the ISU published the first judges' handbook describing what judges needed to look for during ice dance competitions. Violations in ice dance include falls and interruptions, time, music, and clothing.
Құлаулар мен үзілістер
Мұз бишісі және комментатор Танит Уайттың айтуынша, басқа да спорт түрлерінен өзгеше, конькишілер құлауларын басқа элементтер арқылы өтей алады, ал мұз биінде құлау көбінесе команданың жеңіске жете алмайтынын білдіреді. Уайт құлаудың мұз биінде сирек болатынын, ал құлаулар үзіліс есебінде қарастырылатынын, осының салдарынан бағдарламаның тақырыбының көңіл-күйі бұзылғандықтан үлкен ұпай шегерілуі мүмкін дейді. ISU құлауды «Конькишінің бақылауын жоғалтуы нәтижесінде дене салмағының көп бөлігінің, пышақтардан өзге, қолдар, тізелер, арқа, жамбас немесе қолдың кез келген бөлігі сияқты дененің басқа бөліктерімен сүйенуі» деп анықтайды. ISU үзілісті «Бәсекелесуші бағдарламаны орындауды тоқтатқан немесе төрешінің бұйрығымен тоқтаған (қайсысы ертерек болса), және бәсекелесуші өнер көрсетуін қайта бастаған кезде аяқталатын уақыт кезеңі» деп көрсетеді. АҚШ-та өткен ұлттық жарыста 58 мұз бишісінен тұратын топты зерттеу нәтижесінде әр спортшыға шамамен 0,97 жарақат тіркелді. Мұз биінде командалар әрбір серіктің құлауы үшін бір ұпай, егер екі серік құласа, екі ұпай жоғалтады. Бағдарлама орындалып жатқанда үзіліс болса, мұз бишілері он секундтан астам, бірақ жиырма секундтан аспаса, бір ұпай жоғалта алады. Егер үзіліс жиырма секундқа созылса, бірақ отыз секундтан аспаса, екі ұпай, ал отыз секундтан қырық секундқа дейін созылса, үш ұпай жоғалтады. Үзіліс үш минут немесе одан да көп созылса, бес ұпайдан айырылуы мүмкін. Командалар би көтерудің бастапқы кезеңінде немесе ер адам әйелді көтеріп бастағанда құлау немесе үзіліс орын алса, ұпай жоғалта алады. Бағдарлама басталғанға үш минут қалғанда «қолайсыз жағдай» туындаса, олар қосымша бес ұпай жоғалта алады.
According to ice dancer and commentator Tanith White, unlike in other disciplines wherein skaters can make up for their falls in other elements, falls in ice dance usually mean that the team will not win. White argues that falls are rare in ice dance, and since falls constitute interruptions, they tend to have large deductions because the mood of their program's theme is broken. The ISU defines a fall as the "loss of control by a Skater with the result that the majority of his/her own body weight is on the ice supported by any other part of the body other than the blades; e. g. hand(s), knee(s), back, buttock(s) or any part of the arm". The ISU defines an interruption as "the period of time starting immediately when the Competitor stops performing the program or is ordered to do so by the Referee, whichever is earlier, and ending when the Competitor resumes his performance". A study conducted during a U. S. national competition including 58 ice dancers recorded an average of 0.97 injuries per athlete. In ice dance, teams can lose one point for every fall by one partner, and two points if both partners fall. If there is an interruption while performing their program, ice dancers can lose one point if it lasts more than ten seconds but not over twenty seconds. They can lose two points if the interruption lasts twenty seconds but not over thirty seconds, and three points if it lasts thirty seconds but not more than forty seconds. They can lose five points if the interruption lasts three or more minutes. Teams can also lose points if a fall or interruption occurs during the beginning of an elevating moment in a dance lift, or as the man begins to lift the woman. They can lose an additional five points if the interruption is caused by an "adverse condition" up to three minutes before the start of their program.
Киім-кешек
Мұз бишілерінің барлық халықаралық жарыстарда киетін киімі "әсемдік пен қадір-қасиеттілікке сай, спорттық жарысқа лайықты болуы керек – әрі қатты көзге шалынбаған, театрландырылмаған" болуы тиіс. Мұз биінде киімге қатысты ережелер көбінесе қатаң болады; АҚШ Фигуралы сырғанау федерациясынан Джульетт Ньюкоммер 1990-жылдар мен 2000-жылдардың басында мұз бишілері таңдаған костюмдердің шектеулері басқа түрлерге қарағанда одан да алыс серпілгенін, нәтижесінде ережелер қатаңдалғанын айтады. Дегенмен, киім мұз бишілерінің таңдаған музыкасының мінезін көрсете беруі мүмкін. Олардың костюмдері "дисциплинаға жат, артық жалаңаштық әсерін тудырмауы керек". Барлық еркектер шалбар киюі міндетті. Мұз биші әйелдер юбка немесе шалбар кие алады. Екі бишінің костюмдеріне де аксессуарлар мен реквизиттер рұқсат етілмейді. Костюмдердегі әшекейлер "ажыратылмайтын" болуы керек; егер бәсекелестердің костюмінен немесе әшекейлерінен бір бөлігі мұзға түсіп қалса, төрешілер бағдарламадан бір ұпай шегеруі мүмкін. Костюм немесе реквизит ережесі бұзылған жағдайда, төрешілер бағдарламадан бір ұпай шегеруі мүмкін. Егер осы талаптар орындалмаса, төрешілер мұз биі командаларының ұпайларын төмендету арқылы жазалайды, бірақ ISU осы киім мен костюмдерге қатысты ерекшеліктер жариялауы мүмкін. Алайда, костюм үшін ұпай шегеру сирек кездеседі. Ньюкоммердің сөзінше, спортшылар ұлттық немесе әлемдік чемпионатқа жеткен кезде, олар өз костюмдері туралы жеткілікті пікір алады және енді ұпай жоғалту қаупіне бармайды.
The clothing worn by ice dancers at all international competitions must be "modest, dignified and appropriate for athletic competition—not garish or theatrical in design". Rules about clothing tend to be more strict in ice dance; Juliet Newcomer from U. S. Figure Skating has speculated limits in the kind of costumes ice dancers chose were pushed farther during the 1990s and early 2000s than in the other disciplines, resulting in stricter rules. Clothing can, however, reflect the character of ice dancers' chosen music. Their costumes must not "give the effect of excessive nudity inappropriate for the discipline". All men must wear trousers. Female ice dancers must wear skirts or trousers. Accessories and props on the costumes of both dancers are not allowed. The decorations on costumes must be "non detachable"; judges can deduct one point per program if part of the competitors' costumes or decorations fall on the ice. If there is a costume or prop violation, the judges can deduct one point per program. Judges penalize ice dance teams with a deduction to their scores if these guidelines are not followed, although exceptions to these clothing and costume restrictions may be announced by the ISU. Costume deductions, however, are rare. According to Newcomer, by the time skaters get to a national or world championship, they have received enough feedback about their costumes and are no longer willing to risk losing points.
Пайдаланылған әдебиеттер
"Коммуникация No. 2371: Мұз биі" (PDF). (ISU No. 2371) Халықаралық коньки тігу одағы. 2021 жылғы 2 ақпан. 27 қыркүйек 2021 жылы түпнұсқадан (PDF) мұрағатталған. 2022 жылдың 25 қыркүйегінде алынды. "Коммуникация No. 2403: 2021 жылғы 58-ші кезекті конгресс орнына ұсынылған мәселелер бойынша пошта арқылы дауыс беру нәтижелерінің қорытындысы". Лозанна, Швейцария: Халықаралық конькимен сырғанау одағы. 2021 жылғы 30 маусым. 2022 жылғы 25 қыркүйекте алынды (ISU No. 2403). "2022 жылғы жеке және жұптық сырғанау және мұз биінің арнайы ережелері мен техникалық ережелері". (S&P/ID 2022) Халықаралық конькимен сырғанау одағы. 2022 жыл. 2022 жылдың 25 қыркүйегінде алынды.
"Communication No. 2371: Ice Dance" (PDF). (ISU No. 2371) International Skating Union. 2 February 2021. Archived from the original (PDF) on 27 September 2021. Retrieved 25 September 2022. "Communication No. 2403: Summary of Results of Mail Voting on Proposals in Replacement of the 58th Ordinary Congress 2021". Lausanne, Switzerland: International Skating Union. 30 June 2021. Retrieved 25 September 2022 (ISU No. 2403). "Special Regulations & Technical Rules Single & Pair Skating and Ice Dance 2022". (S&P/ID 2022) International Skating Union. 2022. Retrieved 25 September 2022.