Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пау Кларис и Касадемунт (; 1586 жылдың 1 қаңтары – 1641 жылдың 27 ақпаны) – каталондық заңгер, дін қызметкері және Каталония көтерілісінің басында Каталонияның Бас кеңесінің 94-ші төрағасы. 1641 жылдың 16 қаңтарында ол Францияның қорғауындағы Каталония Республикасын жариялады.
Pau Claris i Casademunt (; 1 January 1586 – 27 February 1641) was a Catalan lawyer, clergyman and 94th President of the Deputation of the General of Catalonia at the beginning of the Catalan Revolt. On 16 January 1641 he proclaimed the Catalan Republic under the protection of France.
Алғашқы жылдар
Кларис Барселонада (сол кезде Испания монархиясының бір бөлігі болған Каталония княздығында) дүниеге келді. Оның әкесінің туыстары Бергадан шыққан, ал әкесі Жоан мен атасы Франческ Барселонадағы көрнекті заңгерлер еді. Оның анасы Перонелла Касадемунт болды. Пау төрт бауырдың ең кішісі еді, ал үлкен ағасы Франческ – заңгер, ол бауырының саяси жолына зор ықпал етті. Кларис отбасы барселондық буржуазияға жатты және маңызды экономикалық және әкімшілік билікке ие болды. Оның білімі одан да кең болуы мүмкін, бірақ Пау Кларис Барселона университетінен азаматтық және канондық құқықтан докторлық дәрежесін алғаны және 1604-1612 жылдар аралығында оқығаны белгілі. 1612 жылдың 28 тамызында Кларис Ургелл және Андорра епископтарының резиденциясы – Сеу-д'Ургелл қаласына жұмысқа тағайындалды. Сол жылдың 25 қыркүйегінде ол каноник болып тағайындалды және Ургелл епархиясына бекітілді. Франция королі Людовик XIII атынан Арман Жан дю Плессис де Ришелье, Ришелье герцогы, Каталонияға әскери қолдау көрсетті, бұл Оливарес герцогы басқарған Кастилия шабуылына қарсы тұруға бағытталған еді, ол Каталонияға араласуға шешім қабылдаған. Кастилияның әскери қысымының алдында Кларис француз қысымына қарсы бағытқа ұмтылғаны айтылады, онда Каталония Испания монархиясынан бөлініп, француз королінің қорғауындағы еркін республика болар еді. 1640 жылдың қыркүйегінен бастап Кларис қызметкерлерінің билікті толығымен өз қолына алғаны байқалды. Қару-жарақ кеңесі (Junta General de Braços) шақырылып, жаңа жағдайдың басқарушы институты ретінде құрылды, Франциямен жасалған келісімдер мен бөліну ресми түрде жарияланды, ал әскери шығындарды қаржыландыру үшін мемлекеттік қарыз шығарылды. 1640 жылдың 20 қазанында Дю Плесси Бесансон Барселонаға келді, ал бірнеше күннен кейін Франциядан Каталонияға бауырластық және әскери көмек туралы алғашқы келісімге қол қойылды, осы келісім бойынша Франция Княздықты қорғауға міндеттенді.
Claris was born in Barcelona (then in the Principality of Catalonia, part of the Spanish Monarchy). His paternal family was from Berga, and both his grandfather, Francesc, and his father, Joan, were prominent jurists in Barcelona. His mother was Peronella Casademunt. Pau was the youngest of four brothers, and his older brother, Francesc, was a lawyer who had a strong influence on his brother's path toward politics. The Claris family belonged to the Barcelonan bourgeois and had significant economic and administrative power. While it is possible that his education may have been more extensive, it is only clear that Pau Claris received a doctorate in civil law and canon law from the University of Barcelona, and that he studied the course during the period between 1604 and 1612. On 28 August 1612 Claris was appointed to work in La Seu d'Urgell, the seat of the Bishop of Urgell and Andorra. On 25 September the same year, he was appointed canon, and was assigned to the Diocese of Urgell. delegated by Armand Jean du Plessis de Richelieu, Cardinal Duc de Richelieu on behalf of Louis XIII of France, for which Catalonia had received military support aimed at facing the Castilian offensive commanded by the Count Duke of Olivares, who had already decided to intervene in Catalonia. It is believed that in front of the Castilian military pressure, Claris was seen to be progressively driven to accept a counter course to French pressure, in which Catalonia would separate itself from the Spanish Monarchy and would take the form of a Free Republic under the protection of the French king. The personal assumption of power by Claris' staff from September 1640, appeared to be total. A Board of Arms (Junta General de Braços) was summoned and set up as the ruling institution of the new situation, the commitments with France and the secession were made official, and public debt was issued for funding the military expenses. On 20 October 1640 Du Plessis Besançon went to Barcelona, and some days afterwards, he signed the first pact of confraternity and military aid from France to Catalonia, by which France was engaged to defend the Principality.
Каталония Республикасы
24 қарашада Педро Фахардо бастаған, Лос-Велес маркизінің армиясы Каталонияға оңтүстіктен басып кірді. 23 желтоқсанда Пау Кларис дабыл қағып, Испанияның IV Филиппіне қарсы соғыс жариялады. Кастилиялық әскерлердің Тортоса, Камбрильс, Таррагона және Марторелл қалаларын басып алуы қару-жарақ кеңесі мен Consell de Cent-ті француз қысымына көнуге мәжбүр етті. 16 және 17 қаңтарда кеңес пен Consell Каталонияны Францияның қорғауындағы республика ету туралы ұсынысты қабылдады. Алайда, Барселонаға жақындаған кастилиялықтардың қысымы және Каталонияға француз тарапынан талаптар Кларисті республикалық жобаны тоқтатуға және 23 қаңтарда 1641 жылы, Монжуик шайқасынан үш күн бұрын Людовик XIII-ті Барселона графы деп жариялауға итермеледі. Монжуик шайқасында француз және каталондық әскерлер кастилиялық күштерді жеңіп, Барселонаға жасалған шабуылды тоқтатты.
On 24 November the Spanish army under Pedro Fajardo, the Marquis of Los Vélez, invaded Catalonia from the south. On 23 December Pau Claris raised the alarm and declared war against Philip IV of Spain. The victorious advance of the Castilian troops through Tortosa, Cambrils, Tarragona, and Martorell forced the Board of Arms and Consell de Cent to yield to the French pressures, and on 16 and 17 January respectively, the Board and Consell accepted the proposal to constitute Catalonia into a republic under the protection of France. But again the pressure of the Castilians who approached Barcelona, and the French pretensions toward Catalonia, brought Claris to have to end the republican project and proclaim Louis XIII the Count of Barcelona on 23 January 1641, three days before the Battle of Montjuïc in which the French and Catalan armies defeated the Castilian forces and stopped the attack in Barcelona.
Өлім
1641 жылғы 20 ақпанда Кларис ауыр сырқатқа шалдықты, сол күні Филипп де Ла Моте Ходанкур Барселонаға Франция және Каталония әскерлерінің бас қолбасшысы өкілі ретінде келді. Келесі күні Кларисқа соңғы қасиетті дұға оқылды, ал 27 ақпан күні түнінде дүние салды. Оның кем дегенде бір жыл бойы денсаулығы нашар болғанына қарамастан, Роджер де Боссост, Эспенан баронының ду Плессис Бесансонға жазған хатында көрсетілгендей, улану мүмкіндігі туралы әңгімелер бірден тарады; кейбір қазіргі зерттеулер осы мүмкіндікті растайды. Кларис Барселонадағы Сант-Жоан де-Иерусалим шіркеуіндегі Киелі Христос шіркеуінің отбасылық мазасына қойылды. Өкінішке орай, 1888 жылы Барселонаның болашақ Дүниежүзілік көрмесіне дайындық аясында қалалық реформаның бөлігі ретінде шіркеу қиратылды.
On 20 February 1641 Claris fell gravely ill, the same day that Philippe de La Mothe Houdancourt arrived in Barcelona with the powers of commander in chief of all French and Catalan armies. The following day Claris received the last rites, and he died on the night of 27 February. Despite the fact that he had health problems for at least a year, the theory of a possible poisoning circulated since the first moment, as noted in a letter from Roger de Bossost, Baron d'Espenan, to du Plessis Besançon; some modern investigations support this possibility. Claris was placed in the family crypt of the chapel of the Holy Christ in the Church of Sant Joan de Jerusalem in Barcelona. Unfortunately the church was demolished in 1888 as part of the urban reformation for the upcoming Universal Exhibition of Barcelona.
Ескерткіштер мен құрметтер
Барселонада Клариске бірнеше ескерткіш орнатылған, олардың ең танымал - Луис Компанис саябағының соңында орналасқан мүсін. Рафаэль Атче и Ферре салған және 1917 жылы ашылған бұл мүсін, Испания Азамат соғысы кезінде демонтаждалып сақталды, ал 1977 жылы қайта орнатылды. Осы ескерткіш орнатылған күннен бастап, бірақ соғыс және одан кейінгі Каталония мәдениетіне қарсы саяси қуғын-сүргін салдарынан үзілістер болды, бұл орын Каталония тәуелсіздігіне ұмтылыс кезіндегі саяси көзқарастардың кездесу және еске алу орнына айналды. Барселонаның Эшампл ауданында Пау Кларис көшесі бар. Ол Диагональ даңғылынан басталып, Уркинона алаңында аяқталады. Каталонияның көптеген қалаларында оның құрметіне көшелер мен алаңдар аталған. Барселонадағы Луис Компанис саябағында оның атымен мектеп бар. Ол қайтыс болған жылдың өзінде Франческ Фонтанелла "Франческ Фонтанелланың Пау Кларисқа арналған мадақтауы" деген еңбегін жариялады.
In Barcelona, several monuments have been raised to Claris, the best known of which is the statue located at the end of the Passeig de Lluís Companys. Created by Rafael Atché i Ferré and dedicated in 1917, it was withdrawn and saved during the Spanish Civil War and repositioned in 1977. Right from its dedication, but with interruptions due to the war and the subsequent political persecution of the Catalan culture, the place has become a meeting point and commemoration of the political sensitivities on the brink of Catalan independence. In Barcelona, in the district of Eixample, there is the Carrer de Pau Claris. It starts in Avinguda Diagonal and ends in Plaça Urquinaona. Many other towns in Catalonia have streets and squares dedicated to his recognition. There is also a school in his name on the Passeig de Lluís Companys in Barcelona. The same year of his death, Francesc Fontanella published Panegíric a La Mort De Pau Claris De Francesc Fontanella.