Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық пэр және саясаткер (1846–1900)
British peer and politician (1846–1900)
Генри Уэлсли, Веллингтонның 3-ші герцогы (5 сәуір 1846 – 8 маусым 1900) – британдық пэр және Консервативтік партияның саясаткері.
Henry Wellesley, 3rd Duke of Wellington (5 April 1846 – 8 June 1900) was a British peer and Conservative Party politician.
Ерте өмір
Ол Лорд Чарльз Уэлслидің ұлы және Веллингтонның 1-ші герцогының немересі болды. Ол ешқандай лауазымсыз туған, бірақ 1884 жылы оның інісі баласыз қайтыс болғанда герцогтыққа ие болды. 1859 және 1865 жылдар аралығында ол Итон колледжіне оқыды.
He was a son of Lord Charles Wellesley and grandson of the 1st Duke of Wellington. He was born with no title but inherited the dukedom when in 1884 his uncle died childless. Between 1859 and 1865 he attended Eton.
Мансап
Ол 1865 жылы 16 мамырда 2-ші батальонға, Гренадерлік гвардияға, енсін ретінде қосылды, 1881 жылы 1 шілдеде майор болып тағайындалды және 1882 жылы 28 маусымда қызметтен шықты. Ол 1868 жылы Андовер парламенттік округінен сайлауға түсіп, жеңіліске ұшырады. 1874 жылы ол осы округті ұтып алып, келесі сайлауға дейін, 1880 жылға дейін сақтап қалды. 1884 жылы 13 тамызда ол өзінің інісінің орнын басып, Веллингтон герцогы атанды. Содан кейін оның қарындастары Виктория мен Мэриге герцогтың қызы атағы берілді. Ол 1884 жылы 22 қарашада Хэмпшир артиллериясының құрметті полковнигі, ал 1886 жылы 10 сәуірде 6-шы Батыс Йорк милициясының құрметті полковнигі болып тағайындалды. Ол өмірінің соңына дейін екі атақты сақтап қалды. 1885 жылы Альфонсо XII-нің қосылуына Испанияға арнайы елші ретінде барды, сондай-ақ қайыршылықпен күресу қоғамының төрағасы болды.
He joined the 2nd Battalion, Grenadier Guards as an ensign on 16 May 1865, was promoted to major on 1 July 1881, and retired from the service on 28 June 1882. He unsuccessfully contested the Parliamentary constituency of Andover in 1868. He won the seat in 1874 and held it until the next election, 1880. He succeeded his uncle as Duke of Wellington on 13 August 1884. Subsequently, his sisters Victoria and Mary were granted the rank of daughters of a Duke. He was appointed honorary colonel of the Hampshire Artillery on 22 November 1884, and the 6th West York Militia on 10 April 1886. He held both honours until his death. He was special ambassador to Spain for the funeral of Alfonso XII in 1885, and chairman of the Society for the Suppression of Mendicity.
Жеке өмір
1882 жылдың 7 наурызында Уэлсли Эвелин Катрин Гвенфра Уильямсқа (1855–1939) үйленді, ол Грейт Харлоу округінің депутаты Томас Пирс Уильямстың қызы және Оуэн Уильямс, Хвафа Уильямс және Эдит Пирс Уильямс (7-ші Айлсфорд графының әйелі) сияқтылардың қарындасы болған. Веллингтон 1900 жылы Стратфилд Сейдегі отбасылық үйінде қайтыс болды және сол жерге жерленді. Эвелин мен Генридің балалары болмағандықтан, оның орнын інісі Артур Чарльз басты. Оның жесірі, Уэлсли әулетінен шыққан туысы Фредерик Артур Уэлслиге (Генри Уэлслидің ұлы, 1-ші Коули графы) қайта тұрмысқа шықты, ол 1939 жылдың 11 наурызында қайтыс болды.
On 7 March 1882, Wellesley married Evelyn Katrine Gwenfra Williams (1855–1939), a daughter of Thomas Peers Williams, MP for Great Harlow, and sister of Owen Williams, MP, Hwfa Williams, and Edith Peers William (wife of the 7th Earl of Aylesford) among others. Wellington died at the family home of Strathfield Saye in 1900 and was buried there. As Evelyn and Henry had no issue, he was succeeded by his brother, Arthur Charles. His widow, who remarried to a Wellesley cousin Hon. Frederick Arthur Wellesley (son of Henry Wellesley, 1st Earl Cowley), died on 11 March 1939.
Танымал мәдениетте
Леди Анжела Форбс өзінің естеліктерінде: «Герцог – мен көрген ең семіз адам еді және оны «Спарджон» деп лақап атайтын» деп жазады.
In her memoirs, Lady Angela Forbes comments that "The Duke was the fattest man I have ever seen, and went by the nickname of "Spurgeon".