Жаңа Йорк метрополитенінің 7-ші желісінің тарихы мен қазіргі жағдайы

Кіріспе

Нью-Йорк метрополитенінің 7-ші бағыты

Бұрынғы Бруклин–Манхэттен транзит корпорациясының 7-ші бағыты

7 Флашинг Локал және <7> Флашинг Экспресс – Нью-Йорк метрополитенінің А бөліміндегі екі жылдам транзит бағыты, IRT Флашинг желісінің толық ұзындығы бойынша жергілікті және экспресс қызметтерін ұсынады. Олардың маршруттық белгілері немесе «доңғалақтары» Флашинг желісіне қызмет ететіндіктен түсті. 7 пойыз Флашингтегі Мейн-стриттен Манхэттендегі Челсидегі Хадсон-Ярдс 34-ші көшесіне дейін үздіксіз қатынайды. Дөңгелек түріндегі (7) белгісімен көрсетілген жергілікті бағыт әрдайым жұмыс істейді, ал алмаз пішіндес түріндегі <7> белгісімен көрсетілген экспресс бағыты тек жұмыстың қызу уақытында және кешкі сағаттарда, сондай-ақ арнайы іс-шаралар кезінде ғана қатынайды. 7-ші бағыт 1915 жылы Флашинг желісі ашылғанда жұмыс істей бастады. 1927 жылдан бері 7-ші бағыт көбінесе сол маршрутты сақтап келеді, 2015 жылдың 13 қыркүйегінде Таймс-скверден Хадсон-Ярдсқа дейін бір аялдама батысқа қарай ұзартылды.

Ерте тарих

1915 жылғы 13 маусымда IRT Флашинг желісінің алғашқы сынақ пойзы Гранд-Сентрал мен Вернон бульвары–Джексон даңғылы арасында жүрді, ал 22 маусымда жол жүргізушілерге арналған қызмет басталды. Флашинг желісі 1916 жылғы 15 ақпанда Вернон–Джексон даңғылынан Хантерс-Пойнт даңғылына дейін бір аялдамаға ұзартылды. 1916 жылғы 5 қарашада Флашинг желісі шығысқа қарай тағы екі аялдамамен Queensboro Plaza станциясына дейін ұзартылды. 111-ші көшеге қызмет көрсету 1925 жылғы 13 қазанда басталды, 111-ші көше мен Манхэттен бағытындағы Албуртис даңғылындағы бұрынғы терминал арасында шаттл қызметі іске қосылды. 1926 жылғы 22 наурызда Флашинг желісінің сол бөлігі ашылғанда, Флашинг желісі Гранд-Сентралдан Fifth Avenue-ге дейін батысқа қарай бір аялдамаға ұзартылды. Шамамен бір жыл өткен соң, 1927 жылғы 14 наурызда желі Таймс-скверге дейін ұзартылды. Сол жылдың 7 мамырында Уиллеттс Пойнт бульварына қарай кеңейту ашылды, бірақ алғашқы аптада, толық қызмет іске қосылғанша, шаттл пойыздарымен қызмет көрсетілді. Флашинг–Мейн-стритке дейінгі шығысқа қарайғы кеңейту 1928 жылғы 21 қаңтарда ашылды. 1912 жылдан 1949 жылға дейін Флашинг желісінің Куинсборо Плазадан шығысқа қарайғы қызметін Interborough Rapid Transit Company (IRT) және Brooklyn–Manhattan Transit Corporation (BMT) бірлесіп атқарды; BMT пойыздары 9 нөмірімен, ал IRT қызметтері тек карталарда 7 нөмірімен белгіленді. IRT бағыттарына 1948 жылы нөмірленген тағайындамалар берілді, бұл "R типті" вагондарды енгізумен байланысты болды, оларда әр қызмет үшін нөмірленген тағайындамалары бар маршрут тақталары болды. Таймс-скверден Флашингке дейінгі бағыт 7-бағыт деп аталды.

Экспресс-қызметтің енгізілуі

1939 жылы 24 сәуірде 1939 жылғы Нью-Йорк әлемдік көрмесіне қызмет көрсету үшін экспресс пойыздар қатынаса бастады. Алғашқы пойыз таңғы сағат 6:30-да Мейн-стриттен аттанды. IRT экспрестері Мейн-стрит пен Таймс-сквер арасында 9 минут сайын, ал BMT экспрестері де сондай жиілікпен, бірақ Мейн-стрит пен Куинсборо Плаза арасында қатынайтын. Мейн-стрит пен Куинсборо Плаза арасындағы жол 15 минут, ал Мейн-стрит пен Таймс-сквер арасындағы жол 27 минутты құрады. Манхэттенге экспресс қызметі таңғы сағат 6:30 мен 10:43 аралығында жүргізілді. IRT үшін Мейн-стритке экспресс Таймс-скверден сағат 10:50-де, ал BMT үшін Куинсборо Плазадан сағат 11:09-да басталып, кешкі сағат 8-ге дейін жалғасты. 1949 жылдың 17 қазанында BMT/IRT бірлескен Флашинг желісіндегі жұмысы аяқталды және Флашинг желісінің жауапкершілігі IRT-ге берілді. BMT/IRT екі қызметі тоқтағаннан кейін, Нью-Йорк қалалық көлік басқармасы Флашинг желісінің платформалары 11 IRT вагонының ұзындығына дейін, ал BMT Астория желісінің платформалары 10 BMT вагонының ұзындығына дейін ұзартылатынын хабарлады. 1950 жылы басталатын жобаға дейін платформаларға тек тоғыз 51 футтық IRT вагоны немесе жеті 60 футтық BMT вагоны сыйып тұрды. 1953 жылдың 12 наурызында таңғы сағаттарда Флашинг–Мейн-стриттен Таймс-скверге дейін екі 9 вагондық супер экспресс пойызы қатынай бастады. Супер экспрестер Уиллеттс Пойнтта тоқтап, Куинсборо Плазаға барлық аялдамаларды өткіріп, Вудсайд және Джанкшн бульвары аялдамаларын айналып өтті. Жол уақыты 25 минуттан 23 минутқа дейін қысқартылды. 1955 жылдың 12 тамызынан бастап таңғы сағаттарда төрт супер экспресс пойызы қатынайтын болды. 1953 жылдың 10 қыркүйегінде Таймс-скверден екі экспресс поез кешкі сағаттарда супер экспресс пойыздарына айналдырылды, ал 1956 жылдың 14 желтоқсанында тағы да өзгертілді. 1954 жылдың 20 наурызында мерекелік және сенбі күндері экспресс қызметі тоқтатылды. 1962 жылдың 1 қарашасында елу R17 вагоны (номерлері 6500–6549) Mainline IRT желісінен 7 желісіне ауыстырылды, бұл он вагондық пойызды пайдалануға мүмкіндік берді. Бұл IRT үшін екінші машинистсіз он вагондық пойыздарды пайдаланған алғашқы рет болды. 1964 жылдың сәуір айында Флошинг Медоус–Корона паркінде өткен 1964–1965 жылғы әлемдік көрменің құрметіне пойыздардың ұзындығы 11 вагондарға дейін ұзартылды. Флашинг желісі осы жақсартылған қызмет үшін 430 жаңа R33 және R36 "Әлемдік көрме" вагондарын алды.

Express trains began running on April 24, 1939, to serve the 1939 New York World's Fair. The first train left Main Street at 6:30 a. m. IRT expresses ran every nine minutes between Main Street and Times Square, with BMT expresses having a similar frequency, running just between Main Street and Queensboro Plaza. The running time between Main Street and Queensboro Plaza was 15 minutes and the running time between Main Street and Times Square was 27 minutes. Express service to Manhattan operated in the morning rush between 6:30 and 10:43 a. m. Express service to Main Street began from Times Square for the IRT at 10:50 a. m. and the BMT from Queensboro Plaza at 11:09 a. m., continuing until 8 p. m.

On October 17, 1949, the joint BMT/IRT operation of the Flushing Line ended, and the Flushing Line became the responsibility of the IRT. After the end of BMT/IRT dual service, the New York City Board of Transportation announced that the Flushing Line platforms would be lengthened to 11 IRT car lengths, and the BMT Astoria Line platforms extended to 10 BMT car lengths. The project, to start in 1950, would cost The platforms were only able to fit nine 51 foot long IRT cars, or seven 60 foot long BMT cars beforehand. On March 12, 1953, two 9 car super express trains began operating from Flushing–Main Street to Times Square in the morning rush hour. The super expresses stopped at Willets Point before skipping all stops to Queensboro Plaza, bypassing the Woodside and Junction Boulevard express stops. The running time was cut down to 23 minutes from 25 minutes. Beginning August 12, 1955, four super expresses operated during the morning rush hour. On September 10, 1953, two express trains from Times Square were converted to super express trains in the evening rush hour. and December 14, 1956, respectively. Holiday and Saturday express service was discontinued on March 20, 1954. On November 1, 1962, fifty R17s (numbers 6500–6549) were transferred from the Mainline IRT to the 7, allowing for ten car operation. This was the first time that the IRT ran ten car trains without a second conductor. With the 1964–1965 World's Fair in Flushing Meadows–Corona Park in April 1964, trains were lengthened to eleven cars. The Flushing Line received 430 new R33 and R36 "World's Fair" cars for this enhanced service.

Бірінші қайта жаңарту

1985 жылдың 13 мамырынан 1989 жылдың 21 тамызына дейін IRT Flushing Line жаңа рельстер орнату, станция құрылымдарын жөндеу және желі инфрақұрылымын жақсартуды қамтитын жаңғырту жұмыстарынан өтті. Жобаның құны 70 миллион долларға бағаланды. Рельстер жөндеу жұмыстары жүргізіліп жатқан станция аумақтарында жергілікті станцияларда уақытша платформалар салынды, бұл пойызға қол жеткізуді қамтамасыз етті. Жобаның басты бөлігі – Куинс бульварының эстакадасындағы рельстерді ауыстыру болды. Метро 1970 және 1980 жылдары нашарлап, Флашинг желісінде кең таралған "Қызыл код" дефектеріне және жел жылдамдығы <7> экспресс бағытынан асып кеткенде пойыздардың қалыптамайтындығына әкелді. Осы себепті экспресс қызмет жобаның барлық кезеңіне тоқтатылды. Алайда, Mets ойындары мен Флашинг Медоуз паркіндегі шаралар үшін қосымша 7 қызметі ұсынылды. Жоба кезінде жұмыс күндері 10 минутқа дейін, ал демалыс күндері 20 минутқа дейін кешігулер күтілді. Нью-Йорк қалалық көлік басқармасы (NYCTA) экспресс автобус қызметін <7> экспресс бағытына ауыстыруды қарастырды, бірақ NYCTA-да жеткіліксіз болған жүздеген автобустар қажет болғандықтан бұл идеядан бас тартты. Құрылыс кезінде NYCTA жергілікті бағытта сағатына 25 пойыз қабылдады, бұл бұрынғыдай жергілікті және экспресс бағыттарында сағатына 28 пойызға қарағанда үш есе аз болды. Жоба кезінде 7 бағытындағы пойыздың жүріс уақыты он минутқа ұзартылды.

Экспресс-жөнелтуді қайта бастау

Жоба 1989 жылдың маусым айында аяқталды, жоспарланған 1989 жылдың желтоқсан айынан алты ай бұрын. NYCTA 1989 жылдың 29 маусымында экспресс-қызметін қайта орнату туралы ұсынысын талқылап, қоғамдық тыңдау өткізді. NYCTA 1989 жылдың шілдесінде A дивизионының кестесіндегі өзгерістермен бірге экспресс-қызметін іске қосуды ұсынды. 1988 жылы экспресс-қызметін қайта орнату мүмкіндіктерін жоспарлау жұмыстарын бастады. Жергілікті қоғамдық кеңестерге 1985 жылдың мамыр айына дейін қолданылған қызмет схемасы, барлық жергілікті қызмет, Уиллетс Пойнт пен Куинсборо Плаза арасында тоқтаусыз жүзе тартатын Super Express қызметі және Skip Stop Express қызметі сияқты ұсыныстар ұсынылды. 1985 жылдың мамыр айына дейін экспресс пойыздары Манхэттенге сағат 6:30-дан 9:45-ке дейін, ал Мэйн Стритке сағат 15:15-тен 19:30-ға дейін қатынайтын. Экспресс пойыздары орташа есеппен әр үш минут сайын, ал жергілікті пойыздар әр алты минут сайын жүретін. Қызмет бөлінісі тең болмағандықтан, бір экспресс поездынан кейін екі минуттан соң тағы бір экспресс поезды, содан кейін келесі экспресс поезды келгенше тағы төрт минут өткен. Экспресс пойыздары мен жергілікті пойыздар арасындағы бұл айырмашылық экспресс пойыздарына жоғары сұранысқа байланысты болды. Алдыңғы рейстен кейін төрт минут өткен соң келген экспресс пойыздары, екі минуттан соң келген экспресс пойыздарына қарағанда екі есе көп жолаушы тасыды. Экспресс-қызметінің тоқтатылуымен және 33-ші көшедегі сенімсіз тоғысумен қызметтің сенімділігі артты, уақытында орындалу көрсеткіші көбінесе 95%-дан асты. 1989 жылдың 28 шілдесінде Метрополитен көлік басқармасы (МТА) кеңесі 5–3 дауыспен өзгеріске келісім берді. Экспресс-қызметі шілде айынан кейінге шегеріліп, 1989 жылдың 21 тамызында қайта іске қосылды. Экспресс-қызметі Мэйн Стриттен Манхэттенге 6 минут, ал Джанкшен Бульвардан 4 минут үнемдеді.

Екінші қайта жаңарту

1990 жылдардың ортасында МТА Куинс бульварының виадугі құрылымының тұрақсыз екенін анықтады, себебі балласт ретінде рельстерді тіреуге қолданылған тастар нашар су өткізгіштік салдарынан босап, бетон құрылымының жалпы беріктігіне әсер етті. 61-ші көше – Вудсайд және Куинсборо Плаза арасындағы экспресс қызметі қайтадан тоқтатылды; төрт аралық стансада экспресс жолына қол жеткізу үшін уақытша платформалар орнатылды. Жұмыс 1993 жылдың 5 сәуірінде басталды. Виадукты қайта жаңарту 1997 жылдың 31 наурызында жоспардан бұрын аяқталып, экспресс қызметі толыққанды қайта іске қосылды. Осы кезеңде жол жүргіштер саны үздіксіз өсті.

Ұзарту және КБТК

Хадсон-Ярдс қаласында орналасқан Джейкоб К. Джавиц конгресс орталығының жанында 34-ші көше мен 11-ші даңғылға дейін батысқа және оңтүстікке қарай жүретін 7-ші метро желісі бес рет кешіктірілді. 34-ші көшедегі – Хадсон-Ярдс станциясы бастапқыда 2013 жылдың желтоқсанында ашылуы жоспарланған, бірақ кейін 2014 жылдың мамырына ауыстырылды. Содан кейін ашылу мерзімі 2015 жылдың 13 қыркүйегіне жылжытылды және содан бері жолаушыларға қызмет көрсетіп келеді. Дегенмен, станцияның жалпы құрылыс жобасы 2018 жылдың қыркүйек айының басында ғана аяқталды. 2010 жылы Нью-Йорк қаласының шенеуніктері қызметті Хадсон өзені арқылы Нью-Джерсидегі Секаукус Junction теміржол станциясына дейін ұзартуды қарастырып жатқанын мәлімдеді. Жобаға Нью-Йорк қаласының мэрі Майкл Блумберг және Нью-Джерси губернаторы Крис Кристи қолдау көрсеткенімен, 2013 жылы MTA төрағасы Джозеф Лхота Нью-Джерсиге қарайғы кеңейтуден бас тартты. Оның орнына, Amtrak және NJ Transit пойыздары үшін Манхэттенге жаңа туннель салуды көздейтін Gateway Tunnel жобасына басымдық берілді. Нью-Йорк және Нью-Джерси порттық басқармасы, MTA және NJ Transit арасындағы бірлескен күш-жігерінің нәтижесінде бұл ұзарту 2018 жылдың ақпан айында қайта қарастырылды. 2008 жылы MTA 7-ші желіні байланыс негізіндегі пойызды басқару жүйесіне (CBTC) бейімдеуді бастады. Бастапқыда 585,9 миллион долларға бағаланған CBTC орнату, сағатына екі қосымша пойызды және 7-ші метро желісінің ұзартуы үшін тағы екі қосымша пойызды қосуға мүмкіндік беруі тиіс, бұл қуаттылықты 7%-ға арттырады. 2017 жылдың қазан айында CBTC жүйесі Main Street-тен 74-ші көшеге дейін іске қосылды. 2018 жылдың 26 қарашасында көптеген кешігулерден кейін CBTC 7-ші бағыттың қалған бөлігінде де іске қосылды. 2023 жылдың 26 маусымынан 2025 жылдың қаңтарына дейін, Flushing Line-да жүргізіліп жатқан жөндеу жұмыстарына байланысты экспресс пойыздар Квинсборо Плаза мен 74-ші көше – Бродвей арасындағы барлық аялдамаларда тоқтайды.

Жылжымалы құрам

7 желісі 11 пойыз жиынтығымен жұмыс істейді; бір 7 пойыз жиынтығындағы вагондар саны Нью-Йорк метросының басқа қызметтерінен артық. Дегенмен, бұл пойыздар жүйедегі ең ұзын пойыздар емес, себебі 11 "А" дивизиясы вагонының ұзындығы 565 фут (172 м) құрайды, ал стандартты B дивизиясының 10 немесе 8 вагондан тұратын пойыздың ұзындығы 600 фут (183 м) болады.

Әскери флоттың тарихы

7-ші бағыттың тарихының басым бөлігінде, ол IRT жүйесінің қалған бөлігінен бөлек паркті сақтап келді, бастапқысы – Steinway Low Vs вагондары болды. Steinway вагондары 1915 және 1925 жылдар аралығында Steinway туннелінде пайдалану үшін арнайы салынған. Олардың Steinway туннеліндегі тік көтерілімдерге (4,5%) көтерілуге арналған ерекше беріліс қатынамалары болды, мұндай мүмкіндік стандартты Interborough құралдарында болмады. 1938 жылы St. Louis Car Company компаниясына Дүниежүзілік көрмеге арналған Lo V вагондарына тапсырыс берілді. Бұл вагондар IRT-нің «дәстүрінен» айырылып, әр вагонның екі шетінде вестибюльдері болмады. Сонымен қатар, IRT сол кезде банкрот болғандықтан, вагондар бір жағынан машинист үшін басқару құралдарымен, екінші жағынан кондуктор үшін есіктерді басқару құралдарымен жабдықталған бір жақты вагондар ретінде салынды. 1948 жылдан бастап R12, R14 және R15 вагондары 7-ші бағытқа жеткізілді. 1962 жылдың 1 қарашасында елу R17 вагоны (6500–6549) негізгі IRT бағытынан 7-ші бағытқа ауыстырылды, бұл он вагонды құрамды пайдалануға мүмкіндік берді. Бұл IRT жүйесінде екінші кондукторсыз он вагонды пойызды пайдаланған алғашқы рет болды. 7-ші бағыт «Redbird» вагондарын пайдаланатын соңғы бағыт болды, және 2002 жылдың ақпанына дейін 7-ші бағыттың паркі толығымен R33S/R36 Redbird вагондарынан тұрды. 2001 жылы R142/R142A вагондары келгеннен кейін, Транзиттік басқарма барлық Redbird вагондарын зейнеткерлікке шығаруды жариялады. 2002 жылдың қаңтарынан 2003 жылдың қарашасына дейін Bombardier компаниясы басқа бағыттардан R62A вагондарын жасап, 7-ші бағыттағы барлық Redbird вагондарын бірте-бірте ауыстырды. Алғашқы R62A вагоны 2002 жылдың 19 ақпанында 7-ші бағытта пайдалануға берілді. 2003 жылдың 3 қарашасында соңғы Redbird пойзы осы бағыт бойынша соңғы сапарын жасады, Таймс-сквер мен сол кездегі Willets Point–Shea Stadium арасындағы барлық аялдамаларда тоқтады. Бұл бағытта жүретін бірнеше Redbird вагондары 2000 жылғы әлем чемпионатына Нью-Йорк Янкилеріне қарсы Mets логотиптерімен және түстерімен безендірілді, өйткені Flushing Line Citi Field және Shea Stadium-ның бұрынғы орналасқан жеріне жақын орналасқан. 2008 жылға қарай 7-ші бағыттағы барлық R62A вагондары экспресс және қалалық пойыздарды ажырату үшін жарықдиодтық (LED) белгілермен жаңартылды. Бұл белгілер әр вагонның бүйінінде орналасқан маршрут көрсеткіштерінде орналасқан. Қалалық пойыздарда 7 санының айналасында жасыл шеңбер, ал экспресс пойыздарда – қызыл ромб белгісі болды. Бұрын маршрут көрсеткіштерінде (7) саны дөңгелек ішінде немесе <7> саны ромб ішінде көрсетіліп, төменде «Экспресс» деген сөз жазылған. R62A вагондары 2014 жылдың қаңтарынан 2018 жылдың 30 наурызына дейін R188 вагондарымен ауыстырылды, Flushing Line үшін автоматтандыру жабдықтарын орнатуға дайындық жұмыстары жүргізілді. Ауыстырылған R62A вагондары пойыз паркіне қайтарылды, одан көптеген R142A вагондары алынып, R188 вагондарына айналдырылды. R188 вагондарынан тұратын алғашқы пойыз жолаушылар тасымалын 2013 жылдың 9 қарашасында бастады. 2016 жылға қарай CBTC жабдықтарымен жабдықталған R188 вагондарының көпшілігі 7-ші бағытта болды, ал 2018 жылдың 30 наурызына қарай соңғы R62A вагондары R188 вагондарымен толығымен ауыстырылды.

The 7, throughout almost all its history, has maintained a separate fleet from the rest of the IRT, starting with the Steinway Low Vs. The Steinways were built between 1915 and 1925 specifically for use in the Steinway Tunnel. They had special gear ratios to climb the steep grades (4.5%) in the Steinway Tunnel, something standard Interborough equipment could not do. In 1938, an order of World's Fair Lo V cars was placed with the St. Louis Car Company. These cars broke from IRT "tradition" in that they did not have vestibules at each car end. In addition, because the IRT was bankrupt at the time, the cars were built as single ended cars, with train controls for the motorman on one side and door controls for the conductor on the other. Starting in 1948, R12s, R14s, and R15s were delivered to the 7. On November 1, 1962, fifty R17s (6500–6549) were transferred from the Mainline IRT to the 7, allowing for ten car operation. This was the first time that the IRT ran ten car trains without a second conductor. The 7 was the last service to run using "Redbird" cars, and the 7s fleet consisted entirely of R33S/R36 Redbird trains until February 2002. In 2001, with the arrival of the R142/R142A cars, the Transit Authority announced the retirement of all Redbird cars. From January 2002 to November 2003, Bombardier built R62A cars from other routes gradually replaced all of the Redbird cars on the 7. The first R62As entered service on the 7 route on February 19, 2002. On November 3, 2003, the last Redbird train made its final trip on this route, making all stops between Times Square and the then named Willets Point–Shea Stadium. Several Redbird cars running on this service were decorated with Mets logos and colors during the 2000 World Series against the New York Yankees, as the Flushing Line runs adjacent to Citi Field and the former location of Shea Stadium. By 2008, all R62As on the 7 were upgraded with LED lighted signs to distinguish between express and local trains. These signs are located on the rollsigns that are found on the side of each car. The local is a green circle around the 7 bullet while the express is a red diamond. Previously, the rollsigns showed either a (7) (within a circle) or a <7> (within a diamond) with the word "Express" underneath it. The R62As were displaced by the R188s from January 2014 to March 30, 2018, in preparation for the automation equipment for the Flushing Line. The displaced R62As were returned to the train, from which many R142As were taken and converted to R188s. The first train of R188 cars began operating in passenger service on November 9, 2013. By 2016, most of the CBTC equipped R188 train sets were on the 7, and by March 30, 2018, the last R62A trains were displaced by the R188 cars.

Есімдік

7-ші бағыт бұлжыңдама сөзбен "Халықаралық экспресс" және "Ориент экспресс" деп аталады, себебі ол иммигранттар тұратын әртүрлі этникалық аудандардан өтеді, әсіресе Рузвельт даңғылы бойында, сондай-ақ 1964-1965 жылдардағы Нью-Йорк әлемдік көрмесіне бағытталған негізгі метро жолы болды. 1999 жылдың 26 маусымында АҚШ-тың бірінші ханымы Хиллари Клинтон және АҚШ Көлік министрі Родни Э. Слейтер 7 бағытын 15 басқа бағыттармен бірге, Льюис және Кларк ұлттық тарихи жолы мен Жер асты темір жолы сияқты, Ұлттық Мыңжылдық жолы ("Халықаралық экспресс" деген атпен) деп белгіледі.