Кіріспе

Музыкалық шығармада темп, мелодия және гармонияның үйлесімі. Музыкада текстура – бұл музыкалық шығармада темп, мелодиялық және гармониялық материалдардың қалай біріктірілгені, шығарманың дауысының жалпы сапасын анықтайды. Текстура көбінесе тығыздыққа немесе қалыңдыққа, сондай-ақ ең төменгі және ең жоғары ноталар арасындағы диапазонға немесе еніне қатысты сипатталады, салыстырмалы түрде де, дауыстардың немесе бөліктердің санына және осы дауыстар арасындағы қатынасқа сәйкес нақтырақ да ажыратылады (төмендегі жалпы типтерді қараңыз). Мысалы, қалың текстурада көптеген аспаптардың "қабаттары" болады. Осы қабаттардың бірі – скрипкалар тобы немесе мыс аспаптардың бірі болуы мүмкін. Қалыңдық аспаптардың саны мен тонына байланысты да өзгереді. Қалыңдық жеңілден қалыңға дейін ауытқиды. Шығарманың текстурасы бір мезгілде ойналатын бөліктердің саны мен сипаты, осы бөліктерді орындайтын аспаптардың немесе дауыстардың тембрі, қолданылатын гармония, темп және ырғақтар арқылы өзгеруі мүмкін. Бөліктердің саны мен қатынасына қарай жіктелетін типтер негізгі текстуралық элементтерді анықтау арқылы талданады және анықталады: негізгі мелодия (PM), екіншілік мелодия (SM), параллельді қолдаушы мелодия (PSM), статикалық қолдау (SS), гармониялық қолдау (HS), ырғақтық қолдау (RS) және гармониялық және ырғақтық қолдау (HRS).

Қосымша түрлері

Музыкалық оқытуда белгілі бір стильдер немесе музыка репертуары көбінесе осы сипаттамалардың бірімен байланыстырылса да, бұл негізінен қосымша музыка (мысалы, Грегориандық ән монофониялық, Бах хоралдары гомофониялық, ал фугалар полифониялық деп сипатталады), көптеген композиторлар бір музыкалық шығармада бірнеше түрлі текстураны қолданады. Бір уақыттағы қатар келу – бірнеше толыққанды музыкалық текстураның бірдей уақытта, бірінен кейін бірі емес, пайда болуы. Дьердь Лигети алғаш рет қолданған жаңа текстура түрі – микрополифония. Басқа текстураларға политематикалық, полиритмикалық, дыбырқолданушылық, күрделі және аралас немесе құрастырылған текстуралар жатады.