Кіріспе

Капри жағалауындағы теңіз үңгірі, Италия

Капридегі Көк үңгір – Италияның оңтүстігіндегі Капри аралының жағалауындағы теңіз үңгірі. Күн сәулесі су астындағы қуыс арқылы кіріп, үңгірдің астындағы теңіз суынан шағылысып, суға көк түс береді, соның арқасында үңгір жарықтанады. Үңгір жартастың ішіне шамамен 50 метрге дейін созылады және құмды түбі бар, тереңдігі белгілі бір шамада.

Қол жеткізу

Үңгірдің ұзындығы 60 метр, ені 25 метр. Кіреберісі екі метр енді, төмен суда шамамен бір метр биіктікте, сондықтан қауіпсіз кіру тек су басып, теңіз тыныш болғанда ғана мүмкін. Гроттоға кіру үшін, келушілер төрт адамға арналған шағын қайықтың түбінде жатып отыруы керек. Кейін қайықтаушы металл тізбек арқылы қайықты гроттоның ішіне бағыттайды, ал тізбек үңгірдің қабырғаларына бекітілген. 2011 жылы бір келуші үңгірге кіргенде мойны сынған, бұл оның өмірін өзгертті. Cooperativa Battellieri Grotta Azzurra бастапқыда жауапкершіліктен бас тарды, бірақ өтемақы талабын қанағаттандырды. Теңіз жағдайы қолайсыз болған кезде қайықтаушылар үңгірге кіруді жалғастырған деген қорытындыға келді. Гроттода жүзуге тыйым салынған.

Түсі

Көк үңгір – әлемдегі көк немесе түркіз жарықпен суға толып жатқан бірнеше теңіз үңгірлерінің бірі. Әр үңгірдегі түстің сапасы мен сипаты оның ерекше тереңдігі, ені, судың тазалығы және жарық көзінің үйлесімділігімен анықталады. Көк үңгірде жарық екі көзден келеді: тар, қабаттас кіреберіс және су үсті кіреберісінің астындағы бірнеше метрлік тас жолағымен бөлінген үлкен тесік. Төменгі тесік су бетінен алыс болғандықтан, аз жарық өтеді, бірақ оның тереңдігі мен көлемі үңгір суын жарықпен қамтамасыз етуге мүмкіндік береді. Жарық су арқылы үңгірге енгенде, қызыл сәулелер сүзіліп, көк жарық ғана үңгірге кіреді. Үңгір суына батырылған заттар күміс түсті болып көрінеді. Бұл құбылыс су астына түскен кезде заттың бетін жабатын ұсақ көпіршіктердің әсерінен туындайды. Көпіршіктер жарықты қоршаған судан өзгеше сындырып, күміс әсерін береді. Бұл үңгір Энн Вейлдің 1953 жылғы «Каприге қызыл желкендер» атты Ньюбери сыйлығының иегері болған кітабында ерекше аталады. Альберто Моравияның 1954 жылғы «Иль диспреццо» (Жақтырмаушылық) романында, басты кейіпкерге үңгірге жалғыз келгенде, қатты психологиялық күйзеліс кезінде бір көрініс пайда болады.