Конрад Кужау: «Гитлер күнделіктерінің» жасаушысы және жалған өмір тарихы

Кіріспе

Konrad Paul Kujau (27 маусым 1938 – 12 қыркүйек 2000) – неміс суретшісі және жалған өнім жасаушы. Ол 1983 жылы «Гитлердің күнделіктері» деп аталатын жалған күнделіктерді жасағандығымен танымал болды. Ол журналист Герд Хайдеманнан 2,5 миллион немец маркасы (2020 жылғы инфляцияға сәйкес 2 421 020 евро) алды, ал Хайдеман оны «Stern» журналына 9,3 миллион немец маркасына сатты, нәтижесінде Хайдеман 6,8 миллион немец маркасы (2020 жылғы инфляцияға сәйкес 6 585 174 евро) таза пайда тапты. Бұл жалғандық Кujau-ға төрт жарым жылға бас бостандығынан айырылуға әкелді.

Ерте өмір

"Конни" Кужау нацистік Германияның Лёбау қаласында дүниеге келді, ол Richard Kujau мен оның әйелінің алты баласының бірі еді. Екеуі де 1933 жылы нацистік партияға қосылған. Кужаудың балалық шағы тығырықтан шығу жоқ кедейлікте өтті, сондықтан анасы балаларын бірнеше рет жетімдер үйіне жіберуге мәжбүр болды. Ұл нацистік идеалдарға сене бастады және Адольф Гитлерді құдай санады. 1945 жылы одақтастардың жеңілісі мен Гитлердің өзіне-өзі қол жұмсауы оның нацистік идеологияға деген ынтасын басып алмады. 1957 жылға дейін ол түрлі жеңіл жұмыстар істеді, содан кейін Лёбау жастар клубында официант болып жұмысқа орналасты. Осы кезде оны микрофон ұрлығына қатысы бар деген айыппен тұтқындауға бұйрық берілді. Маусым айында ол Батыс Германияның Штутгарт қаласына қашып кетті, онда уақытша жұмыс істеп, ұсақ-көшік қылмыстар жасады. 1959 жылы темекі ұрлағаны үшін 80 марка (DM) айыппұл төледі, 1960 жылы коньяк ұрлау үшін қоймаға кіргені үшін тоғыз айға түрмеге жабылды, ал 1961 жылы бес жәшік жеміс ұрлағаны үшін тағы да түрмеге отырды. Алты айдан кейін ол барда аспаз болып жұмыс істеп жүргенде жұмыс берушісімен ұрысқандықтан тұтқындалды. 1961 жылы ол жұмыс істейтін бардағы официанттардың бірі Эдит Либлангпен танысты. Олар Плохингенге көшіп, би барасын ашты, бірақ ол үлкен табыс әкелмеді. Кужау өзінің нағыз аты Питер Фишер екенін айтып, туған күнін екі жылға өзгертіп, Шығыс Германиядағы өмірі туралы әңгімелерді өзгертті. 1963 жылы бар қаржылық қиындықтарға тап болды, сондықтан олар Штутгартқа оралды, онда Кужау официант болып жұмыс тапты. Ол 27 DM құндық талондық талондарды жалған жасау арқылы қылмыстық мансабын бастады, бірақ ұсталып, бес күнге түрмеге қамалды. Түрмеден шыққаннан кейін ол әйелімен бірге Либланг тазалау компаниясын құрды, бірақ ол оларға көп табыс әкелмеді. 1968 жылдың наурыз айында Кужаудың тұрғын үйіндегі тексеру кезінде полиция оның жалған есіммен өмір сүріп жатқанын анықтады, өйткені ол полицияға берген аты, мекенжайы және туған күні оның қасындағы құжаттардағы мәліметтерден өзгеше болды. Полиция бөлімінде ол үшінші рет мәліметтерді ұсынды және жалған есіммен жүргенін түсіндіруге тырысты, бірақ саусақ іздерін тексеру оның Кужау екенін растады. Ол Штутгарттың Штаммхайм түрмесіне жіберілді. 1960 жылдардың соңында түрмеден босатылғаннан кейін тазалау бизнесі оларға Штутгарт маңындағы Шмиден қаласында пәтер сатып алуға мүмкіндік берді. 1970 жылы Кужау Шығыс Германиядағы отбасына барып, жергілікті тұрғындардың көпшілігінің коммунистік үкіметтің заңдарына қайшы келетін нацистік естеліктерді сақтап отырғанын білді. Кужау оларды қара базардан арзанға сатып алып, батыста пайда табуға мүмкіндік тапты, онда мұндай заттарға сұраныс артып келеді. Штутгарт коллекционерлері олар үшін Кужау төлеген бағадан он есеге дейін төледі. Шығыс Германияда сауда заңсыз болды және мәдени мұра саналатын заттарды экспорттауға тыйым салынды. Кужаулар екеуі де бір рет тоқтатылды, олардың жазасы контрабанданы тәркілеу болды. Келесі екі жылда Кужау тағы 61 томды жалғандап, оларды Хайдеманға 2,5 миллион немец маркасына сатты. Хайдеман өз кезегінде Stern компаниясынан 9 миллион немец маркасын алды. Үш жылдық түрме жазасын өтегеннен кейін Кужау белгілі бір деңгейде танымал болды, теледидарда "жалған өнімдер сарапшысы" ретінде пайда болды және әртүрлі суретшілердің стилінде "нағыз Кужау жалғандарын" сату бизнесін құрды. Ол 1996 жылы Штутгарт қаласының әкімі болып сайлануға түсті, 901 дауыс жинады. Кужау 2000 жылы қатерлі ісіктен қайтыс болды. 2006 жылы оның немере інісі деп танылған Петра Кужау "жалған жалғандарды" сатуда айыпталды, бұл Konrad Kujau-ның қолтаңбалары бар танымал суреттердің арзан азиялық көшірмелері еді.

"Konny" Kujau was born in Löbau, Nazi Germany, one of six children of Richard Kujau, a cobbler, and his wife, both of whom had joined the Nazi Party in 1933. Kujau's early life was of unremitting poverty and his mother was obliged to send her children into orphanages for periods of time. The boy grew up believing in the Nazi ideals and idolising Adolf Hitler; the defeat by the Allies in 1945, and Hitler's suicide, did not temper his enthusiasm for the Nazi cause. He held a series of menial jobs until 1957, when he was working as a waiter at the Löbau Youth Club, and a warrant was issued for his arrest in connection with the theft of a microphone. In June he fled to Stuttgart, West Germany, where he soon drifted into temporary menial work and petty crime. In 1959 he was fined 80 Marks (DM) for stealing tobacco; in 1960 he was sent to prison for nine months after being caught breaking into a storeroom to steal cognac; in 1961 he spent more time in prison after stealing five crates of fruit. Six months later he was arrested after getting into a fight with his employer while working as a cook in a bar. In 1961, he began a relationship with Edith Lieblang, one of the waitresses at the bar where he was working. The couple moved to Plochingen and opened a dance bar, which was a modest success. Kujau began to create a fictional background for himself, telling people his real name was Peter Fischer, changing his date of birth by two years, and altering the history of his time in East Germany. By 1963, the bar began suffering financial difficulties and the couple moved back to Stuttgart, where Kujau found work as a waiter. He also started his career as a counterfeiter, forging DM 27 worth of luncheon vouchers; he was caught and sentenced to five days in prison. On his release he and his wife formed the Lieblang Cleaning Company, although the company provided little income for them. In March 1968, at a routine check at Kujau's lodgings, the police established he was living under a false identity, after the name, address and date of birth details Kujau had provided to the police were different to those on the papers he was carrying at the time. At the police station he offered a third set of details, and a false explanation as to why he was masquerading under an assumed identity, but the subsequent fingerprint check confirmed he was Kujau. He was sent to Stuttgart's Stammheim Prison. After his release in the late 1960s, the cleaning business became profitable enough for the couple to buy a flat in Schmieden, near Stuttgart. In 1970, Kujau visited his family in East Germany and found out that many of the locals held Nazi memorabilia, contrary to the laws of the Communist government. Kujau saw an opportunity to buy the material cheaply on the black market and make a profit in the West, where there was an increasing demand for such items. Prices among Stuttgart collectors were up to ten times the prices paid by Kujau. The trade was illegal in East Germany, and the export of what were deemed items of cultural heritage was banned. Both the Kujaus were stopped, although only once each, and their penalty was the confiscation of the contraband. Over the next two years Kujau faked a further 61 volumes and sold them to Heidemann for DM 2.5 million. Heidemann in turn received DM 9 million from his employers at Stern. On his release from prison after three years, Kujau became something of a minor celebrity, appearing on TV as a "forgery expert", and set up a business selling "genuine Kujau fakes" in the style of various major artists. He stood for election as Mayor of Stuttgart in 1996, receiving 901 votes. Kujau died of cancer in 2000. In 2006, someone claiming to be his grandniece, Petra Kujau, was charged with selling "fake forgeries", cheap Asian made copies of famous paintings with forged signatures of Konrad Kujau.