Кіріспе

Уганданың 1979-1986 жылдардағы тарихы Иди Аминнің диктатурасы аяқталғаннан бергі Уганда тарихын қамтиды. Осы кезеңде Милтон Оботе екінші рет билікке келді және 1986 жылдан бері Ювери Мусевени президенттік қызметін атқарып келеді, осы жылдардан бастап Уганда саясатында Ұлттық қарсылық қозғалысы үстемдік құрып отыр.

Аралық кезең

Уганда мен Танзания соғысы кезінде Кампаланың басып алынуына бір ай қалғанда, 22 Угандалық азаматтық және әскери топтардың өкілдері Мошиде (Танзания) Аминді алып тастағаннан кейін уақытша азаматтық үкімет құру туралы келісу үшін асығыс шақырылды. Бірлікке қол жеткізу үмітімен Біріккен Ұлттар Ұйымы (БҰҰҰ) деп аталған Ұлт-азаттық майданының (ҰАМ) саяси өкілі ретінде құрылды. Юсуф Луле, Макерере университетінің бұрынғы директоры, ҰАМ атқару комитетінің басшысы болды. Саясатшы емес, ғалым болғандықтан, Луле ешқандай тарапқа қауіп төндірмеді. Амин кеткеннен кейін көп ұзамай Луле мен ҰАМ Кампалаға көшіп, уақытша үкімет құрды. Луле президент болды, оған Ұлттық консультативтік кеңес (ҰКК) кеңес берді. ҰКК-ның құрамына Бірлік конференциясынан өкілдер кірді. Бірақ Луле мен кеңестің кейбір радикалды мүшелері арасында келіспеушіліктер туды, олар Луленің консервативті, авторитар және муганда болғандықтан басқа мугандалардың кеңесін тыңдауға бейімді деп санады. Үш айдан кейін, әскерлері әлі де Кампаланы бақылап тұрған Джулиус Ньерреренің келісімімен, Луле күштеп қызметтен алынып, жер аударылды. Оның орнына Годфри Бинайса келді, ол Луле сияқты муганда болған, бірақ бұрын Милтон Оботенің UPC-сінің жоғары лауазымды мүшесі болған. Бұл жаңа Уганданы қайта құрудың сәтті бастамасы болмады, себебі саяси және экономикалық тұрақтылық қажет болды. Бинайса 127 мүшеге дейін ұлғайтқан ҰКК ішіндегі дау-дамайлар көптеген бәсекелес саясаткерлердің, қуғын-сүргіннен оралғандардың жеке мүдделерін көздейтін жұмыс стилін қайтадан көрсетті. Амин дәуіріндегі қиындықтарды бастан өткерген угандалықтар өздерінің басшыларына одан да көбірек наразы болды. Бинайса Луледен ұзақ билікте тұрды, бірақ жаңадан пайда болған әскери күштерді бақылауға қабілетсіздігі оның құлдырауына себеп болды. Қарулы күштердің саны 1000-нан аспады, олар Аминді қуу үшін Танзания халықтық қорғаныс күштерімен (ТХҚК) бірге соғысқан. Армия 1962 жылы тәуелсіздік алған кездегі Корольдің Африкалық мылтықтарының санына дейін азайды. Бірақ 1979 жылы болашақта қолдауды нығайту үшін Йовери Кагута Мусевени және генерал-майор (кейін штаб бастығы) Дэвид Ойте Ойок сияқты көшбасшылар мыңдаған жаңа сарбаздарды қабылдай бастады, сарбаздардың саны 8000-ға жетті, Ойоқтың бастапқы 600 сарбазы 24000-ға дейін өсті. Бинайса осы әскерлердің пайдалануын шектеуге тырысқанда, олар саяси қарсыластарын мазалап, ұстағандықтан, ол 1980 жылдың 10 мамырында әскери төңкеріспен құлатылды. Төңкерісті Ойок, Мусевени және басқалар ұйымдастырды, олар Оботенің оң қолы және Әскери комиссияның төрағасы Пауло Муванганың басшылығымен әрекет етті. ТХҚК әлі де қажетті қауіпсіздікті қамтамасыз етіп отырды, ал Аминнің қолынан жойылған Уганда полиция күштері қайта құрылды, бірақ Ньерре Бинайсаның билікті ұстап тұруына көмектесуден бас тартты. Көптеген угандалықтар Ньерре өзінің таңдауын Угандаға таңдатпаса да, өзінің ескі досы және одақтасы Милтон Оботенің билікке оралуын жанама түрде жеңілдетті деп мәлімдеді. Қалай болғанда да, Муванга басқарған Әскери комиссия 1980 жылдың желтоқсанындағы ұлттық сайлауға дейінгі алты ай ішінде Уганданы тиімді басқарып отырды. Уганда саясатының әскериленіп жатқанына қосымша дәлел ретінде жаңадан тағайындалған Әскери комиссияның шығындар туралы ұсынысын қарастырамыз. Қауіпсіздік пен қорғаныс үшін ұлттық табыстың 30 пайыздан астамы бөлінеді. Бұрынғы әскери режимнің шектен тыс әрекеттерінен экономиканы қалпына келтіру үшін қаржыны үрейленіп іздеген ел үшін бұл бөліну азаматтық басшыларға ақылға сыймайтын болып көрінді. 1980 жылы Муванга төңкерісінен кейін көп ұзамай Оботе Танзаниядан жеңіске жетіп оралды. Желтоқсандағы сайлау алдындағы айларда ол өзінің бұрынғы UPC жақтастарын жинауға кірісті. Уганданың соңғы тарихынан кейін ол жиі платформада Лангоның әріптесі генерал Ойте Ойокпен бірге пайда болды. Оботе сонымен қатар UPC бір партиялық мемлекетке оралу қажеттігі туралы айта бастады. 1980 жылдың 10 желтоқсанындағы ұлттық сайлау Уганда үшін маңызды бұрылыс болды. Бұл 18 жылдан бері өткізіліп келе жатқан алғашқы сайлау еді. Бірнеше тараптар дау көтерді, олардың ең маңыздылары Оботенің UPC және Пол Каванга Ссемогерере бастаған DP болды. Уганданың римдік католиктерінің көпшілігі Оботе режимін қайтадан орнатуды болдырмау үшін басты қамқорлық жасайтын көптеген басқа адамдармен бірге ДП мүшелері болды. Әскери комиссияда Оботенің жақтастары басым болғандықтан (әсіресе, оның төрағасы Пауло Муванга), ДП және басқа да үміткерлерге үлкен кедергілер туды. Сайлау күніне дейін UPC кейбір ерекше артықшылықтарға қол жеткізді, бұл артықшылықтарды Minority Rights Group Report Number 66 мынадайша сипаттады: Он жеті UPC үміткері ДП немесе басқа үміткерлерге қарсы ұсынылмауы арқасында «қарсыласы жоқ» деп жарияланды. Жергілікті дауыс беруді бақылауға міндетті 14 округ комиссары UPC өкілдерімен ауыстырылды. Уганданың бас судьясы, сайлау бұзушылықтары туралы шағымдарды қарауға міндетті, UPC мүшесімен ауыстырылды. Көптеген округтерде ДП үміткерлері тұтқындалды, ал біреуі өлтірілді. Сайлаудан бұрын үкіметтік баспасөз және Radio Uganda UPC-ні жеңімпаз деп көрсетті. Муванга әр партияның сайлау күні жеке дауыс беру жәшігін пайдалануын талап етті, осылайша дауыс құпиялылығын жойды. UPC-ге көмектесу үшін тағы да бірнеше қадамдар жасалды, соның ішінде Муванганың болашақ парламентте әскери және басқа да мүдделі топтардың белгілі емес санынан сайланбаған өкілдер болады деген мәлімдемесі. Дауыс беру күні дауыс беруге белсенділік байқалды, ал дауыс беру аяқталғаннан кейін ДП өзінің бағалауынша 126 округтің 81-інде жеңіске жеткенін жариялады. British Broadcasting Corporation және Voice of America ДП жеңісі туралы хабар таратты, ал Кампала көшелері ДП мерекелеушілерімен толды. Осы сәтте Муванга Сайлау комиссиясын бақылауға алды, сонымен қатар дауыстарды санау құқығын алды және дауыстарды санауға наразылық білдіргендерге ауыр айыппұл салынып, бес жылға бас бостандығынан айырылатынын мәлімдеді. Он сегіз сағаттан кейін Муванга UPC-нің жеңісін жариялады, олар 72 орынға ие болды. Кейбір ДП үміткерлері дауыс беру жәшіктері UPC-нің жеңімпазына өздерінің дауыс санауын беру үшін ауыстырылды деп мәлімдеді. Дегенмен, бейтарап сайлау бақылаушыларының шағын тобы, Commonwealth Observer Group, сайлаудың заңдылығына қанағаттандырылғандығын мәлімдеді. Кейбір угандалықтар Commonwealth Observer Group-ты сынға алды, олардың мүшелері Африкадағы сайлауларды басқа жерлердегідей стандарттармен бағалайды немесе нәтижелерге қарсылық білдірген жағдайда азаматтық соғыстан қорқады деп болжады. Шындығында, ұрланған сайлау туралы халықтың пікірі Commonwealth Observer Group қорқынышпен болған азаматтық соғыстың басталуына себеп болды.

Дүниежүзілік банк делегациясы үш ай бойына апатқа ұшыраған Угандаға барады

Иди Аминге дейін үкіметте жұмыс істеген жылдары және екеуі де суахили тілінде сөйлейтіндіктен, Дэвид Хайнс (1959-1965 жылдары Угандада 400 000 фермерден тұратын шаруалық кооперативтер құрған) және британдық ветеринариялық маман 1982 жылы Уганданы "қайта іске қосу" үшін делегацияға қатысуға шақыру үшін Дүниежүзілік банкке телефон соққандарына таң қалды. Дэвид Хайнс Кампаланың өте жағдайсыз екенін көрді: ештеңе жұмыс істемеді, су да, электр де, санитария да, тағам да болмады, дүкендерде тауар жоқ еді. Үкіметтік ғимараттағы лифттер істен шыққан, ал төмендегі көшеде автоматты оқтар атылды. Ел бойынша бізді әскерлер сүйемелдеді. Бұрын таныс болған адамдармен кездестім, олар мені көріп қуанды. Әркім де туыстары мен достарынан айырылған, көбі азаптау туралы айтты. Солтүстік және оңтүстік саяхаттарымызда ешкі мен бананға тойдық. Солтүстікте мені таныған қарт адаммен кездестім, ол жерге құлап, "Сен келдің, сен келдің" деді. Барлық жақсы қонақүйлердегі барлық заттар – ванналар, раковиналар, унитаздар – алынып тасталған, егер сәтің осы болса, шаш шашу үшін біреу ыстық су әкелді. Біздің ұсыныстарымыз бойынша Дүниежүзілік банк ақша, екі бухгалтер, сондай-ақ түрлі ауыл шаруашылығы мамандары мен инженерлерді жіберді.

Екінші Оботе кезеңі (1981-1985 жж.)

1981 жылдың ақпан айында, Пауло Муванга вице-президент және қорғаныс министрі болған жаңа Оботе үкіметі билікке келгеннен кейін, бұрынғы әскери комиссия мүшесі Йовери Мусевени және оның қарулы жақтастары өздерін Ұлттық қарсылық армиясы (NRA) деп жариялады. Мусевени Оботені халық көтерілісі арқылы құлатуға уәде берді, содан кейін «жабайыдағы соғыс» деп аталатын жағдай басталды. Жаңа режимді саботаждау үшін бірнеше басқа жер асты топтары пайда болды, бірақ олар ақырында талқандалып, таратылды. Мозамбикті азат ету майданында партизандық соғыс тәжірибесі бар Мусевени Оботенің үкіметіне қарсы ауылдық аймақтарда, әсіресе орталық және батыс Бугандада, сондай-ақ Анколе және Буньороның батыс аймақтарында үгіт жүргізді. Оботе үкіметінің қарсыластарын жоюға бағытталған төрт жылдық әскери күш-жігері Әминнің сегіз жылдық билігі кезіндегіден де көп аумақты қиратып, адам өмірінің көптеген қазасына әкелді. ҰҰА-ның көптеген ачоли және ланголары асығыс түрде қабылданып, минималды оқытудан және тәртіпсіздіктен өтті. Олар Әминнің Уганданың солтүстік-шығысындағы геноцидтік тазалаудан аман қалған болса да, 1980 жылдары қаруланып, форма киіп, оңтүстіктегі банту тілінде сөйлейтін угандалықтарға қарсы ұқсас әрекеттер жасады, олармен олар эмпатия немесе тіпті аяныш сезімеді. 1983 жылдың басында Мусевени партизандарына ауылдық жерлерден қолдауды жою мақсатында Кампаладан солтүстікке қарай орналасқан Луверо округінің аумағы 750 000-ға жуық адамды қамтитын жаппай халықты көшіруге ұшырады. Бұл жасанды түрде құрылған босқындар әскери бақылаудағы бірнеше лагерьлерге тығылып, шын мәнінде әскери зорлық-зомбылыққа ұшырады. Лагерьдерден тыс жердегі азаматтар, «Люверо үшбұрышы» деп белгіленген аймақта, партизандар немесе оларға көмектесушілер деп есептеліп, соған сәйкес қарастырылды. Бұл өнімді ауыл шаруашылығы аймағының шаруашылықтары тоналды – шатырлар, есіктер, тіпті есік жақтаулары ҰҰА әскерлерімен ұрланды. Азаматтардың көп саны қаза тапты, бұл бірнеше жылдан кейін бұталар мен ауылдық жолдардың бойындағы адам бас сүйектерінің үйінділерімен дәлелденді. Әскер сондай-ақ Уганданың солтүстік-батыс бұрышына, сол кездегі Батыс Нил округіне де шоғырланды. Суданмен шектес Батыс Нил Иди Аминнің бұрынғы қолдауының этникалық негізін құрады және оның билігі кезінде салыстырмалы өркендеуге ие болды. Әминнің Ачолиге қарсы қырғындарында басты зардап шеккен Ачоли сарбаздары Аминнің туған жерінің тұрғындарынан кек алды, оларды өздерінің жоғалтулары үшін кінәлады. 1981 жылдың маусымында Уганда армиясының сарбаздары жергілікті босқындар пана тапқан католик миссиясына шабуыл жасады. Халықаралық Қызыл Крест комитеті (ХҚКК) содан кейінгі қырғын туралы хабарлағаннан кейін, үкімет оны Угандадан қуды. Осы әрекеттерге қарамастан, Оботенің үкіметі, Аминнің режимінен айырмашылығы, өзінің халықаралық беделін сезінді және елдің экономикалық қалпына келтіруі үшін шетелдік көмекті қамтамасыз етудің маңыздылығын түсінді. Ол өзінің идеологиясына қайшы келетін қатаң шаралар қабылдағанына қарамастан, Халықаралық валюта қорының кеңесін алды және соған сәйкес әрекет етті. Ол Уганда шиллингінің құнын 100 пайызға төмендетті, экспорттық дақылдарды экспорттауға мүмкіндік берді және бір партиялық билікті қайта орнату жоспарларын кейінге қалдырды. ДП-ның әлі күнге дейін азап шегуі, UPC-тің адал адамдары қатты қысымға ұшыраған және қорланғанмен, халықаралық донорлар үшін маңызды символға айналды. Алайда, үкіметтің Мусевениді жойып, азаматтық соғыста жеңіске жете алмауы оның экономикалық күшін әлсіретті, ал елдің үлкен бөлігін ондағы ұлтқа жау әскерінің басып алуы режимге деген наразылықты арттырды. Полициямен ұрлаулар, сондай-ақ Әмин кезеңінің ерекшелігі ретінде ұстап алулар мен жоғалтулар қайталанды. Накасеродағы атақты мемлекеттік зерттеу бюросында қиналғандар «Нил сарайлары» деп аталатын жерде де осындай тағдырға ұшырады. Халықаралық рақымшылық ұйымы Уганданың оңтүстігінде орналасқан әскери казармаларда тұтқынға алынған азаматтарды жүйелі түрде азаптау туралы қорқынышты хабар жариялады. 1981 жылдан 1985 жылға дейін өлгендердің жалпы саны 500 000-ға жуық деп бағаланды. Бір кездері донорлар қауымдастығы Оботты Уганданың табысын қалпына келтіруге қабілетті және ерік-жігері бар адам ретінде қарастырған, бірақ қазір ол қалпына келтіру үшін кедергі болып көрінді. Осылайша, Оботе басқа мәселелерді Мусевениге қарсы әскери жеңіске бағындырды. Солтүстік Кореяның әскери кеңесшілері NRA көтерілісшілеріне қарсы күреске шақырылды, бұл британдық немесе американдық мақұлдауды алмаған соңғы науқанға айналды. Бірақ армия соғысқа шаршады, ал 1983 жылдың соңында өте қабілетті генерал Ойите Ожоктың тікұшақ апатынан қайтысынан кейін этникалық желілер бойынша бөліне бастады. Ачоли сарбаздары алдыңғы қатарда тым көп қиындыққа тап болғанын және қызметтері үшін тым аз сыйлық алғанын айтты. Оботе Ойите Ожокқа мұрагер тағайындауды мүмкіндігінше ұзаққа соқты. Ақырында ол Лангоны тағайындады және Ачоли офицерлерінің наразылығына қарсы олардың тыңшылық ету арқылы қарсы тұруға тырысты, көбінесе Лангиден құралған арнайы күштерді қайта жандандырып, Әминнің құлауына әкелген кейбір әрекеттерін қайталады. 1971 жылғы қаңтардағы оқиғаны қайта ойнауға бейімделгендей, Оботе тағы да елорданы тастап, жетекші Ачоли командирі, бригадалық генерал (кейін генерал-лейтенант) Базилио Олара Океллоны қамауға бұйрық берді, ол әскерді жинап, 1985 жылдың 27 шілдесінде Кампалаға кірді. Оботе, үлкен сүйемелдемемен бірге, Замбияға қашып кетті. Бұл жолы, өткенге қарағанда, Оботе ұлттық қазынаның көп бөлігін өзімен алып кеткені хабарланды.

Әскери биліктің қайта оралуы (1985-1986 жж.)

1985 жылдың 27 шілдесінде Тито Окелло Базилио Олара Окелломен бірге президент Милтон Оботені құлатқан төңкеріс жасады. Генерал Тито Океллоның әскери үкіметі 1985 жылдың шілдесінен 1986 жылдың қаңтарына дейін өзін-өзі сақтаудың табиғи мақсатынан басқа ешқандай нақты саясатты ұстанбады – бұл олардың қорғаныс төңкерісіне түрткіс болды. Өз армиясының Ұлттық Сопротивтасу Армиясына (ҰСА) қарсы күресін күшейту үшін Окелло Әмин армиясының бұрынғы сарбаздарын Суданның босқындар лагерінен қайта Угандаға кіруге және үкімет тарапынан азаматтық соғысқа қатысуға шақырды. Жаңадан келген жалдамалылар ретінде бұл топтар жақсы соғысты, бірақ олар тонауға да бірдей құштарлық танытты және үкіметтің қолдаушылары мен жауларын ажырата алмады. Әминнің бұрынғы әскерлерінің қайта оралуы Окелло үкіметінің халықаралық беделіне нұқсан келтірді және Мусевени мен ҰСА/А-ға деген көзқарастың жұмсаруына әкелді. Окелло соғыстан шаршаған және көңілі тоңған ачоли әскерлерінің ғана қолдауымен бүкіл елді басқаруды күте алмады. 1985 жылдың тамызынан желтоқсан айына дейін Окелло үкіметі Мусевенимен бейбіт келісімге келуге тырысып, Найроби келісімін жасауға ұмтылды. Бірақ оқ атуды тоқтату туралы келісім дерлік бірден бұзылды. Окелло мен ҰСА армиясының қалдықтары мүлдем көңілі құсып, Мусевениге тек режимнің ыдырауын күту қалды. 1986 жылдың қаңтарында жергілікті тұрғындардың ыстық қарсы алуымен Мусевени Кампалаға шабуыл жасады. Окелло мен оның әскерлері солтүстікке қарай, ачоли тайпасының өмір сүретін аймаққа қашты. Ювери Мусевени 1986 жылдың 29 қаңтарында президенттік лауазымды ресми түрде қабылдады. Жаңа үкіметтің алдында елді қайта құрудың зор міндеттері тұрды.

1986 жылдан қазіргі уақытқа дейін

2000 жылдың наурыз айында Угандада қозғалыс жүйесін сақтап қалу, немесе көп партиялық саясатты қабылдау мәселесі бойынша референдум өтті. Сайлаушылардың 70%-ы қозғалыс жүйесін сақтауды қолдағанмен, референдум сайлауға қатысушылардың төмен деңгейі және қозғалыстың оппозициясына жасалған әділетсіз шектеулер үшін кеңінен сынға ұшырады. 2001 жылдың наурыз айында Мусевени екінші бес жылдық мерзімге қайта сайланды. 2001 жылдың маусым айында парламент сайлауы өтті, онда талқыланатын орындардың 50%-дан астамын жаңадан келгендер жеңіп алды. Бірақ қозғалыстың жақтастары заң шығарушы биліктің бақылауын толығымен өздерінде ұстады. Байқаушылардың пікірінше, 2001 жылғы президенттік және парламенттік сайлаулар сайлаушылардың еркін білдіргенімен, екеуінде де, әсіресе сайлауға дейінгі кезеңде, саяси партиялардың қызметіне шектеулер қою, зорлық-зомбылық оқиғалары, сайлаушыларды қорқыту және алаяқтық сияқты ауыр бұзушылықтар орын алды. 2001 жылы Конституциялық комиссия (КК) 1995 жылғы Конституцияны өзгерту жөніндегі пікірлерді жинап, қоғамдық тыңдаулар өткізе бастады. КК егемендік, саяси жүйелер, демократия және жақсы басқаруға қатысты конституциялық ережелерді зерттеу үшін құрылды. 2003 жылдың қазанында жариялануға жоспарланған есебі әлі күнге дейін Кабинетке ұсынылмаған және жарияланбаған. Алайда, қыркүйек айында Кабинет конституциялық өзгерістер бойынша ұсыныстарын КК-ға ұсынды. Бұл өзгерістерге толық көп партиялық жүйені енгізу, басқа салалармен салыстырғанда атқарушы биліктің күшін арттыру және президенттік мерзімге шектеулерді алып тастау кірді. Мерзімге шектеулерді жою Мусевениге 2006 жылы қайтадан сайлауға түсуге мүмкіндік берер еді, және оның осы мақсатына жетуіне қатысты белгілер көбейіп келеді. Алайда, бұл ұсыныс та көп дау тудырды және конституцияны қашан және қалай өзгерту мәселесі әлі де белгісіз. "Иеміздің қарсылық армиясы" (LRA) деп аталатын христиандық радикалды ұйым үкімет күштерін мазалап, солтүстік және шығыстағы бейбіт тұрғындарды өлтіру және ұрлауды жалғастыруда. LRA үкіметтің тұрақтылығына тікелей қауіп төндірмесе де, LRA-ның зорлық-зомбылығы 1,2 миллион адамды қоныс аударуға мәжбүр етті және гуманитарлық дағдарыс тудырды. Сонымен қатар, жылдар бойы кем дегенде 20 мың бала ұрланды. 2002 жылы Уганда Халық қорғаныс күштері (ХҚК) Уганданың солтүстігінде LRA көтерілісшілеріне қарсы "Темір жұдырық" операциясын бастады және Судан үкіметінің рұқсатымен оңтүстік Судандағы LRA бекіністеріне қарсы операциялар жүргізді. Уганда мен Судан дипломатиялық қарым-қатынасты жаңартты және елшілер алмастырды, бірақ Уганда Суданды LRA-ны қолдауда айыптап келеді. Судан бұл айыптауларды жоққа шығарады. 1998 жылы Уганда Конго Демократиялық Республикасының (КДР) шығысына үлкен әскери күшін жіберді, бұл жерде Угандалық көтерілісшіл топтардың шабуылдарын болдырмау мақсатында болды. Уганданың әскери және азаматтық шенеуніктердің КДР-дың табиғи ресурстарын заңсыз пайдалануына қатысы бар деген кең таралған айыптаулар болды. Көптеген халықаралық қысымнан кейін Уганда 2003 жылдың маусым айында КДР-дан әскерін шығарды. 2004 жылдың 14 қарашасында президент көтерілісшілермен бір апталық бітім туралы жариялады, ол келесі күні күшке енуге тиіс болды. 2005 жылдың тамызында Парламент президенттік мерзімге шектеулерді алып тастау үшін конституцияны өзгертуге дауыс берді, бұл Мусевениге үшінші мерзімге үміткер болуға мүмкіндік берді. 2005 жылдың шілдесінде өткен референдумда 92,5% көп партиялық саясатты қайта орнатуды қолдады, осылайша партиясыз немесе "қозғалыс жүйесі" жойылды. 2005 жылдың қазан айында Мусевенидің басты саяси қарсыласы Кицца Бесигье жер аударылудан оралды. Сол айда Мусевенидің тағы бір қарсыласы Милтон Оботе Оңтүстік Африкада қайтыс болды және Кампалада мемлекеттік жерлеу рәсімі өтті. 2006 жылғы ақпандағы сайлау, 25 жыл ішіндегі алғашқы көп партиялық сайлау, Бесигье басқаратын Демократиялық өзгерістер форумының (FDC) Мусевенидің Ұлттық қарсылық қозғалысына (NRM) қарсы күресімен өтті. NRM Ұлттық Ассамблеядағы көпшілік орындарды жеңіп алды, ал Мусевени президенттікке сайланды. 2007 жылдың 20 тамызында Уганда соғыс қылмыстары сотын құру жөнінде заңгерлік кеңес алуды мәлімдеді. 2010 жылдың 11 шілдесінде джихадистік "Аш-Шабаб" тобы Кампалада 74 адамды өлтірді. 2011 жылдың 12 қазанында АҚШ президенті Барак Обама Угандаға шамамен 100 әскери құралды орналастыруға рұқсат берді, бұл аймақтық күштерге "жаудан алып тастауға" – яғни ұстауға немесе өлтіруге – LRA басшысы Джозеф Кони және LRA жетекшілеріне көмектесу үшін болды. 2016 жылдың ақпан айында Уганда президенті Ювери Мусевени Уганда, Танзания, Кения, Руанда, Бурунди және Оңтүстік Суданды біріктіретін Шығыс Африка Федерациясын құруды "біз ұмтылуға тиіс бірінші мақсат" деп сипаттады. 2018 жылдың қыркүйегінде аймақтық конституция жобасын дайындау процесін бастау үшін комитет құрылды, және конфедерацияның конституциялық жобасы 2021 жылға дейін жазылуға тиіс, ал конфедерацияны іске асыру 2023 жылға жоспарланған. Президент Ювери Мусевени 1986 жылдан бері елді басқарып келеді және 2021 жылғы қаңтардағы президенттік сайлауда қайтадан сайланды. Ресми нәтижелерге сәйкес Мусевени 58% дауыс алып жеңіске жетті, ал эстрада жұлдызынан саясаткер айналған Боби Вайн 35% дауыс жинады. Оппозиция кең таралған алаяқтық пен бұзушылықтар туралы айыптауларға байланысты нәтижені жоққа шығарды.