Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Анна Бургундия, Бедфорд герцогинясы (30 қыркүйек 1404 – 13 қараша 1432) – Бургундия герцогы Иоанн Қауіпсіздің (1371–1419) және оның әйелі Бавариялық Маргареттың (1363–1423) қызы.
Anne of Burgundy, Duchess of Bedford (30 September 1404 – 13 November 1432) was a daughter of John the Fearless, Duke of Burgundy (1371–1419), and his wife Margaret of Bavaria (1363–1423).
Бедфорд герцогині
1423 жылы маусымда Анне Тройде Англияның Генрих IV ұлы, Ланкастердің 1-ші герцогы Бедфордқа тұрмысқа шықты. Бұл неке 1423 жылғы Амьен келісімінің шарттарымен бекітілген. Неке Англия мен Аннаның ағасы, Бургундия герцогы Филипп І арасындағы қарым-қатынасты нығайту мақсатында жасалған. Бұл одақ Англияның Франциядағы табысына өте қажетті болды, себебі 1422 жылы Джон немере інісі Генрих VI Англияның билікке келгенше Франция регенті болып тағайындалған еді. Бургундияның Валуа әулетіне деген қарсылығы (арманъяк-бургундия азамат соғысына себеп болған) француздың ағылшындардан жеңіліске ұшырауының басты себептерінің бірі болды. Джон мен Анн бақытты некеде болғанмен, олардың балалары болмады. Анна Жанна д'Аркқа қарсы сот процесіне қатысқан. Ол өзі немесе оның үй ішіндегі әйелдер Жанна д'Арктің тазалығын тексеріп, оның таза екенін растады. Анна Жанна д'Аркқа әсерленгенін білдірді және оның тұтқындалуы кезінде күзетшілердің немесе жоғары шенділердің Жаннаға тиісуіне тыйым салды. 1431 жылы Анн Руанда Жанна д'Арктың өлім жазасын орындау рәсіміне қатысты.
In June 1423 at Troyes, Anne married John of Lancaster, 1st Duke of Bedford, son of Henry IV of England, a marriage agreed by the terms of the 1423 Treaty of Amiens. The marriage was meant to cement relations between England and Anne's brother Philip the Good, Duke of Burgundy. This alliance was vital for continued English success in France as, in 1422, John had been appointed Regent of France, during the minority of his nephew, Henry VI of England, who was seven months old at the death of his father on 31 August 1422. Burgundy's antagonism towards the House of Valois (which caused the Armagnac–Burgundian Civil War) had been one of the leading factors in the losses faced by the French at the hands of the English. While John and Anne were happily married, their union remained childless. Anne was present during the trial against Joan of Arc. She herself, or the women of her household on her behalf, examined the virginity of Joan of Arc and confirmed her to be a virgin. Anne was reportedly impressed by Joan of Arc, and gave orders that no man, guards or men or high rank, was to touch Joan during her imprisonment. Anne attended the execution of Joan of Arc in Rouen in 1431.
Өлім және мұра
Анна 1432 жылғы 13 қарашада Парижде, Лувр сарайының іргесінде орналасқан Бурбон қонақ үйінде қайтыс болды. Ол Селестин монастырында жерленді, ал жүрегі Гранд-Огюстен монастырында сақталды. Оның қабірін Гийом Влютен жобалаған, бір тарихшының айтуынша, "он бесінші ғасырдың бірінші жартысындағы ең маңызды париждік мүсіндердің қатарына кіреді". Селестин монастырындағы (1849 жылы қиратылған) түпнұсқа жерлеу ескерткішінен екі бөлік сақталған: гизант (жатып жатқан мүсін), қазір Лувр мұражайында, және жоқтаушылар (көрінуші мүсіндер), Париждегі Орта ғасырлар мұражайында. 1847 жылы Селестин монастырының археологиялық қазбалары кезінде табылған сүйектер мен басқа да қалдықтар, Аннаның есімі жазылған тақтаның арқасында оның сүйектері екені анықталды. 1853 жылы бұл қалдықтар Дижон қаласындағы Сен-Бегнин соборында оның әкесі, Батыл Филипптің қабіріне қайта жерленді. Аннаның өлімі Ланкастер тарихындағы екі апатты үрдістің бірінің басталуын білдірді. Келесі жылы Джон Люксембургтік Жакеттаға қайта үйленді. Әртүрлі саяси себептерге байланысты, бұл Аннаның ағасы, герцог Филипптің наразылығын тудырды. Джон мен Филипп арасындағы қарым-қатынас суынып, 1435 жылы Бургундия мен Францияның қуғынға ұшыраған королі Карл VII арасында бейбіт келіссөздер басталды. Сол жылы Филип Англиямен жасаған одағын бұзды.
Anne died on 13 November 1432 in Paris, at the Hôtel de Bourbon, adjoining the Louvre Palace. She was buried at the couvent des Célestins, while her heart was deposited at the couvent des Grands Augustins. Her tomb was designed by Guillaume Vluten and, according to one historian, "ranks among the most important Parisian effigies of the first half of the fifteenth century". Of the original funerary monument at the couvent des Célestins (which was destroyed in 1849), two pieces have survived: the gisant (recumbent statue), which is at the Louvre museum, and the pleurants (mourning statue), at the Musée de Cluny, the Middle Ages museum in Paris. Bones and other remains, found during archeological exploration of the couvent des Célestins in 1847, were identified as being those of Anne, thanks to a plaque bearing her name. In 1853, these remains were re buried in the grave of her grandfather, Philip the Bold, in Saint Bégnine cathedral in Dijon. Anne's death signified the beginning of one of two disastrous trends in Lancastrian history. The next year, John remarried to Jacquetta of Luxembourg. For various political reasons, this alienated Anne's brother, Duke Philip. Relations between John and Philip became cool, leading to the 1435 peace negotiations between Burgundy and Charles VII, the exiled king of France. Later that year, Philip formally broke the alliance with England.