Уэльстің Лланголен қаласының жанындағы Horseshoe Falls – Ди өзеніндегі 140 метрлік тоған. 1804 ж. салынған, су арнасын қамтамасыз етеді. Томас Телфорд жобалаған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Horseshoe Falls (Уэльс тілінде: Rhaeadr y Bedol) – Уэльстің Денбигшир ауданындағы Ллантисилио Холлға жақын Ди өзеніндегі бөгет, шамамен Лланголен қаласының солтүстік-батысында орналасқан.
Horseshoe Falls (Welsh: Rhaeadr y Bedol) is a weir on the River Dee near Llantysilio Hall in Denbighshire, Wales, about north west of the town of Llangollen.
Тарих
Оның ұзындығы 140 метр, ерекше пішінді бөгеті Лланголен каналына (жақын орналасқан клапан үйі мен ағым өлшегіш арқылы) су кіретін тоған жасауға көмектеседі. Понтцейнлейттің батысындағы канал және бөгеттің құрылысы 1804 жылы Ellesmere Canal Company компаниясына Парламент актісі арқылы рұхсат етілді. Канал – су жүретін қоректендіргіш, ол Понтцейнлейттің ар жағындағы Эльсмир каналына және Нантвичке жақын орналасқан Честер каналына су жеткізді. Томас Телфорд құрылысқа жауапты инженер болды, ал канал мен қоректендіргіш 1808 жылы аяқталды. Шропшир одағының барлық жүйесінің иелері, Лондон, Мидленд және Шотландия темір жолы 1944 жылы желінің көп бөлігін жабуды шешкен кезде, бөгет Лланголенге дейінгі каналдың сақталуында маңызды рөл атқарды. Олар бұрынғы Честер каналының және Эльсмир каналының Нантвичтен Эльсмир портына дейінгі бөлігін, Честер каналының Мидлвичке дейінгі тармағын және бұрынғы Бирмингем мен Ливерпуль қосылыс каналының Нантвичтен Вулвергемптонға дейінгі негізгі желісін сақтап қалды. Horseshoe Falls осы жүйеге судың маңызды көзі болғандықтан, Лланголеннен Нантвичке дейінгі канал, оның ішінде Понтцейнлейт пен Чирктегі үлкен су құбырлары, сумен жабдықтау арнасы ретінде сақталды. Бұл әрекет каналдың 1948 жылы ұлттандырылып, Британ су жолдарына берілгенге дейін сақталуына мүмкіндік берді. Коммерциялық тасымалдаудың азаюымен Британ су жолдары Орта және Оңтүстік-Шығыс Чешир су басқармасымен келіссөздер жүргізді, және канал Диден Ллантисилиодан Хёрлстон бұрылысына жақын Нантвичтің солтүстігіндегі су қоймасына су жеткізу үшін пайдаланылады. 2009 жылы күніне белгілі бір көлем су канал арқылы тасымалданды. Британ су жолдары басқаруымен канал елдегі ең танымал круиздік каналдардың біріне айналды. Лланголеннен шарлауыққа дейінгі соңғы 3 км қашықтықта моторлы қайықтармен жүзуге болмайды, себебі кемелер бұрылуға жеткілікті кең емес, бірақ жағалау бойындағы сүйрейтін жол шарлауыққа дейін созылады. 2009 жылдан бері бөгет Дүниежүзілік мұра тізіміне енген, ол Хорсшу шарлауығының батысынан Чирк акведугінен сәл артық жерге дейінгі Лланголен каналының 18 км (11 милі) бөлігін қамтиды. Каналға осындай қиын жерлерде құлыптарсыз канал салу үшін қажет болған батыл азаматтық-инженерлік шешімдері үшін Дүниежүзілік мұра мәртебесі берілді.
The distinctively shaped weir, which is 460 feet (140 m) long, helps create a pool of water that can enter the Llangollen Canal (via an adjacent valve house and flow meter). The canal west of Pontcysyllte Aqueduct and the construction of the weir were authorised by an Act of Parliament obtained in 1804 by the Ellesmere Canal Company. The canal was a navigable feeder, which supplied water to the Ellesmere Canal beyond Pontcysyllte, and to the Chester Canal, to which it connected near Nantwich. Thomas Telford was the civil engineer responsible for the design, and the canal and feeder were completed in 1808. The weir was an important factor in the retention of the canal to Llangollen when the owners of the entire Shropshire Union system, the London, Midland and Scottish Railway, decided to close much of the network in 1944. They retained the line of the former Chester Canal and the Ellesmere Canal from Nantwich to Ellesmere Port, the branch of the Chester Canal to Middlewich and the former Birmingham and Liverpool Junction Canal main line from Nantwich to Wolverhampton. Because Horseshoe Falls was a major source of water to that system, the canal from Llangollen to Nantwich, including the great aqueducts at Pontcysyllte and Chirk, was retained purely as a water supply channel. This action enabled the canal to survive until it was taken over by British Waterways following nationalisation in 1948. With the steady decline in commercial traffic, British Waterways negotiated with the Mid and South East Cheshire Water Board, and the canal is used to transfer water from the Dee at Llantysilio to a reservoir near Hurleston Junction, to the north of Nantwich. In 2009, some per day was conveyed along the canal. Under British Waterways, the canal has become one of the most popular cruising canals in the country. The final 1.7 mile (3 km) from Llangollen to the Falls is not navigable by motorised boats, as it is not wide enough for vessels to turn round, but the towpath extends along the bank right up to the Falls. Since 2009, the weir has been part of a World Heritage Site, which covers 11 mile (18 km) of the Llangollen Canal from just west of Horseshoe Falls to just beyond Chirk Aqueduct. The canal was awarded World Heritage status because of the bold civil engineering solutions needed to construct a canal with no locks through such difficult terrain.