Жүн Трипп: Британдық-американдық актрисаның өмірі мен мансабы
June Tripp
Жүн Трипп – британдық-американдық актриса, «Лондондық тұман» фильміндегі рөлімен танымал. Биографиясы, мансабы және Джон Алан Бернспен некесі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британдық актриса Джун Трипп (туған кезде Джун Говард Трипп; 11 маусым 1901 – 14 қаңтар 1985), кейде тек «Джун» деген экрандық есімімен танымал, британдық-американдық актриса болған.
British actress
June Tripp (born June Howard Tripp; 11 June 1901 – 14 January 1985), sometimes known just by her screen name, June, was a British American actress.
Өмірбаян
Блэкпулда туған Джун Говард Трипп негізінен сахнада (ревюде) жұмыс істеді. Ол бірнеше фильмге түсті, көбісі нұсқаусыз кезеңде. Оның ең танымал экрандық рөлі Альфред Хичкок түсірген нұсқаусыз триллер «Лоджер: Лондон тұманының тарихы» (1927) фильмінде Айвор Новелломен бірге ойнады. 1929 жылдың наурыз айында Джун Трипп Джон Алан Бернсқа, Инверклидтің 4-ші баронына үйленді және Вемисс сарайында тұруға кетті. Ол Инверклидтің 1929 жылдың жазында «Beryl» атты бу пароходымен Жерорта теңізінде саяхаттағаны туралы естеліктерінде «Топси» рөлінде көрінеді. Бірақ 1930 жылдың қыркүйегінде Трипп Голливудқа көшіп, Америкада ұзақ тұруға бекінді. 1930 жылдың қарашасында Трипп күйеуімен «ерлі-зайыпты ретінде бірге өмір сүрмегендігін» айтып, некелерін жоюға талап қойды. Трипп 1931 жылдың тамызында Ринода ажырасты (бірақ Инверклидке 1933 жылдың желтоқсанында ажырасуға рұқсат берілгенше, туған жерінде әлі де үйленген деп есептелді). Трипп 1932 жылдың жазында британ сахнасына оралып, «Фанфар» мюзиклінде өнер көрсетті. 1937 жылдың тамызында Трипп Эдвард Хиллманға үйленді, ол Калифорнияда бірнеше жыл бұрын танысқан Чикагодағы дүкен иесінің ұлы еді. Жұбайлар Парижде кездейсоқ кездескеннен кейін Канн қаласында үйленді. 1939 жылдың желтоқсанында және 1947 жылдың наурызында оларға ажырасуға рұқсат берілді, бірақ екеуі де қайтадан бірігіп, Хиллман 1966 жылы 65 жасында қайтыс болғанға дейін үйленген күйінде қалды. Хиллмандар ұзақ жылдар бойы Беверли-Хиллз және Санта-Барбарадағы үйлері арасында уақыттарын бөлісті. Трипп 1951 жылы америкалық азаматтыққа қол жеткізді. Бұл, британдық төзімділікке арналған Голливудтың мадақтауында («Forever and a Day» фильмі, 1943 жылы шықты, бірақ фильмнің көп бөлігі, Трипптің түсірілген көріністерімен бірге 1941 жылдан қалған) тегін ойнаған ең аз танымал эмигрант «кино жұлдызы» болды. Трипп жергілікті театрларда эпизодтық рөлдерде ойнады және «Мисс Джулиге арналған ән» (1945) және «Жәбірленушілер» (1952) фильмдерінде (Аналық үлкен рөлінде) есімдері көрсетілмеген рөлдерде ойнады. Ол Жан Ренуардың «Өзен» (1951) фильмін де түсіндірді. Трипп 1960 жылы «Шыны баспалдақ» атты естеліктер жинағын жариялады, онда Вемисс сарайындағы Инверклидпен және оның қатал үй шаруашылығын басқаратын әйелмен байланысты өмірін еске алады, оны Хичкок фильміндегі Джудит Андерсон сомдаған кейіпке теңейді, бірақ роман мен фильм оның ажырасуынан бірнеше жыл кейін жарық көрді. Ол 1985 жылы Нью-Йорк қаласында қайтыс болды.
Born June Howard Tripp in Blackpool, she worked mainly on stage (in revue). She made a handful of films, mostly in the silent era. Her most notable screen role was in the silent Alfred Hitchcock thriller The Lodger: A Story of the London Fog (1927), opposite Ivor Novello. In March 1929, June Tripp married John Alan Burns, 4th Baron Inverclyde and went to live at Castle Wemyss. She appears as "Topsy" in Inverclyde's account of his travels in his steam yacht Beryl around the Mediterranean in the summer of 1929. However, by September 1930, Tripp was in Hollywood having taken up what would prove to be longterm American residency. In November 1930, Tripp sued for annulment of her marriage, alleging she and Inverclyde had "never lived together as man and wife". Tripp ultimately received a divorce in Reno in August 1931 (but was still considered married in her native land until Inverclyde was granted a divorce in December 1933). Tripp returned to the British stage in the summer of 1932 performing in the musical Fanfare. In August 1937 Tripp married Edward Hillman Jr, a Chicago department store heir who she had met in California some years prior: the couple wed in Cannes after chancing to meet again in Paris. Although interlocutory divorces for the couple were granted in December 1939 and March 1947 they both times reunited to remain married until Hillman's death at age 65 in 1966, the Hillmans long having split their time between residences in Beverly Hills and Santa Barbara. Tripp had become an American citizen in 1951. Likely the least known expat "film star" to appear pro bono in the Hollywood paean to British resilience Forever and a Day (released in 1943 most of the film including Tripp's scenes date from 1941), Tripp made occasional appearances in community theatre productions and had uncredited bit parts in the films A Song for Miss Julie (1945) and Les Misérables (1952) (as the Mother Superior): she also narrated the Jean Renoir film The River (1951). Tripp published a memoir entitled The Glass Ladder in 1960, in which she recounts with some vividness her Rebecca esque life at Castle Wemyss with Inverclyde and his rather forbidding housekeeper, whom she compares to Judith Anderson's portrayal in the Hitchcock film, though both novel and film were released some years after her divorce. She died in New York City in 1985.