Англия Барониясы: де Ростың Бельвуар титулы және мұрагерлік ережелері
Baron de Ros
Ағылшын барондық тарихы: де Ростың Бельвуар барондары – Англияның ең жоғары бароны атағы, әйел мұрагер болғанда еркек баронына беріледі. Мұрагерлік ерекшеліктері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англия ақсүйектеріндегі атақ - Бельвоардың де Рос барондары.
Title in the Peerage of England
the Barons de Ros of Belvoir
Стиль
Егер ер адам атаққа ие болса, ол Англияның басты бароны деп есептеледі. Бірақ, егер әйел адам атаққа ие болса, ер адамдардың арасындағы ең жоғары барондық иесі премьер-барон деп танылады. Мысалы, соңғы рет бұл атақты алған Георгиана Максвелл баронша болғанда, барон Моубрей, Сегрев және Стоуртон премьер-барон саналды.
Whenever a man holds the title, he is considered the premier baron of England. However, whenever a woman holds the title, the holder of the next highest barony held by a man is known as the premier baron. For instance, when Georgiana Maxwell, the most recent female to hold the title, was baroness, the Baron Mowbray, Segrave, and Stourton was considered the premier baron.
Қалғаны
Барония британдық атақтардан өзгеше, тек еркек емес, жалпы мұрагерлерге берілуі мүмкін. Барондық тек ұлдары болмаған жағдайда ғана қыздарына өтеді. Мұрагерлік заң бойынша, қарындастар мұрагерлік құқығында тең дәрежеде болады; үлкен қарындасқа үлкен ұлға берілетіндей артық құқық қарастырылмаған. Осылайша, екі немесе одан да көп қарындастың (және олардың өлімнен кейінгі мұрагерлерінің) титулға бірдей заңды талап ету мүмкіндігі бар; мұндай жағдайда титул тоқтап қалады. Тоқтау, басқа талапкерлердің қайтысынан соң бір талапкер қалғанда немесе Егемен мұрагерлердің біреуінің пайдасына тоқтауды "бекіткенде" аяқталады. Бұл барондық алты рет әйелге тиесілі болған, бұл Барон Виллоуби де Эресби барондығынан басқа ешбір жұрттыққа қарағанда көп.
The Barony may pass to heirs general rather than just heirs male, unlike most British titles. The barony may pass to daughters only if there are no sons. Under inheritance law, sisters have an equal right to inherit; there is no special inheritance right due for the eldest sister, as there is for the eldest son. Thus, it is possible that two or more sisters (and their heirs after their deaths) have an equally valid claim to the title; in such a case, the title goes into abeyance. The abeyance ends either when there is only one remaining claimant due to the deaths of the other claimants, or when the Sovereign "terminates" the abeyance in favour of one of the heirs. The peerage has been held by a woman six times, more than any other peerage except that of Baron Willoughby de Eresby.
Ұрпағы
Бастысы де Рос отбасы 1508 жылы оныншы барон қайтыс болғанға дейін ие болды, содан кейін оны оның немере інісі, 11-ші барон мұра етті. Оның ұлы Томас барондық атаққа ие болды және кейіннен Ратланд графы атанды. Барония мен графтық үшінші граф Эдвард Маннерс қайтыс болғанға дейін біріктірілген күйде болды. Баронияны сол кезде оның жалғыз қызы Елизавета Сесил мұра етті, ал графтық еркек мұрагерге, оның кіші ағасына өтті. Елизаветаның жалғыз ұлы Уильям Сесил қайтыс болғаннан кейін, титул Маннерс отбасына қайтып оралды, оны Ратландтың алтыншы графы мұра етті. Алтыншы графтың өлімінен кейін барондық пен графтық тағы да бөлінді (графтыққа 2-ші графтың алыс туысы, немере інісі мұрагерлік етті), ал барондық графтың қызы Кэтринге мұрагерлік етті. Кэтриннің ұлы Джордж барондық пен герцогтық екеуін де мұра етті, бірақ ол қайтыс болғаннан кейін герцогтық жойылды, ал барондық тоқтатылды. Барония бір ғасырдан астам уақыт бойы тоқтатылғаннан кейін, Шарлотта Бойл Уолсингхэм (кейіннен 4-ші Лайнстер герцогының ұлы Лорд Генри Фицджеральдқа үйленген) 1790 жылы король Георг III-ке оны өз пайдасына тоқтату туралы өтінішпен жүгінді. (Ол Роберт Бойл Уолсингхемнің әйелі Шарлоттадан, сэр Чарльз Ханбери Уильямстың әйелі Фрэнсистен, Томас Конингсбидің қызынан, 1-ші граф Конингсбиден және оның әйелі Фрэнсистен, Ричард Джонстың қызынан, 1-ші граф Рэнелахтан және оның әйелі Элизабеттен, Фрэнсис Виллоубидің қызынан, 5-ші барон Виллоуби Пархемнің ұлы, Уильям Виллоубидің ұлы, 3-ші барон Виллоуби Пархемнің әйелі Фрэнсистен, 14-ші барон де Ростың кіші інісі Джон Маннерстің қызы, 4-ші граф Ратлендтен таратылған). Патша мәселені Лордтар палатасына жіберді, ол барондықты тоқтатуды ұсынды. Алайда 1806 жылы Георг III өзінің премьер-министрінің ұсынысы бойынша оның пайдасына тоқтатуды тоқтатты. Шарлотта мен оның мұрагерлері «де Рос» тегін «Фицджеральд» тегінен кейін қосымша фамилия ретінде қабылдады. 1939 жылы 25-ші баронша қайтыс болғаннан кейін титул тағы да тоқтатылды. 1943 жылы бұл тоқтату оның үлкен қызы Леди Уна Мэри Росс (туған есімі Доусон) пайдасына қайта жаңартылды, бірақ 1956 жылы оның қайтысымен тағы да тоқтатылды. Екі жылдан кейін барондық тағы да Уна Росс немересі Георгиана Максвелл (туған аты Росс) үшін жаңартылды. 2017 жылдан бастап титул оның ұлы 27-ші баронға тиесілі, ол 1983 жылы анасының орнын басып, үш ширек ғасырдан астам уақыттан бері титулды иеленген алғашқы ер адам болды. Отбасылық резиденциясы - Олд-Корт, Странгфорд маңындағы Даун графтығы.
The title was originally held by the de Ros family until the death of the tenth Baron in 1508, when it was inherited by his nephew, the 11th Baron. His son, Thomas, inherited the barony and was later created Earl of Rutland. The barony and earldom remained united until the death of the third Earl, Edward Manners. The barony was then inherited by his only daughter, Elizabeth Cecil, while the earldom passed to a male heir, his younger brother. Upon the death of Elizabeth's only son, William Cecil, the title returned to the Manners family, being inherited by the sixth Earl of Rutland. Again, upon the sixth Earl's death, the barony and earldom were separated (the earldom being inherited by a distant cousin, the great nephew of the 2nd earl), as the barony was inherited by the Earl's daughter Katherine, who had married George Villiers, 1st Duke of Buckingham. Katherine's son George inherited both the barony and the dukedom, but upon his death the dukedom became extinct and the barony went into abeyance. The barony had been in abeyance for over a century when Charlotte Boyle Walsingham who was later to marry Lord Henry FitzGerald, a son of the 4th Duke of Leinster) petitioned King George III to terminate the abeyance in her favour in 1790. (She was the daughter of Robert Boyle Walsingham by his wife Charlotte, daughter of Sir Charles Hanbury Williams by his wife Frances, daughter of Thomas Coningsby, 1st Earl Coningsby by his wife Frances, daughter of Richard Jones, 1st Earl of Ranelagh by his wife Elizabeth, daughter of Francis Willoughby, 5th Baron Willoughby of Parham, son of William Willoughby, 3rd Baron Willoughby of Parham by his wife Frances, daughter of John Manners, 4th Earl of Rutland who was a younger brother of the 14th Baron de Ros.) The King referred the matter to the House of Lords, which recommended that the barony remain in abeyance. However, in 1806, George III terminated the abeyance in her favour on the recommendation of his Prime Minister. Charlotte and her heirs then took the additional surname of "de Ros" after "FitzGerald". The title eventually went into abeyance again upon the death of the 25th Baroness, in 1939. The abeyance was terminated in favour of her eldest daughter, Lady Una Mary Ross (née Dawson) in 1943, and again went into abeyance upon her death in 1956. Two years later, the barony was called out of abeyance again for Una Ross's granddaughter, Georgiana Maxwell (née Ross). as of 2017 the title is held by her son the 27th Baron, the first man to hold the title in over three quarters of a century, who succeeded his mother in 1983. The family seat is Old Court, near Strangford, County Down.