Антикалық өрт экраны үстелі – 18 ғасырда Еуропада кең таралған, оттың жылуымен аяқтарды қыздыруға арналған кішкентай бюро. Тарихы, құрылысы туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Өрт алды жазу үстелі (кейде экранды жазу үстелі деп те аталады) – пайдаланушының аяқтарын жылы ұстау үшін камин алдына қойылатын өте кішкентай антикалық үстел. Бұл үстел түрі 18-шы ғасырда Еуропаның әулетті үйлерінде кең таралған, бірақ 19-шы ғасырда пештер мен орталық жылыту жүйелерінің енгізілуімен бірте-бірте жоғалып кетті. Аяқтар мен балдырларды оттың жылуына ұшырату үшін, өрт алды жазу үстелі көбінесе кішкентай жазу үстелі немесе бюро а градин сияқты болып жасалған, үстел астында бірнеше тартымды бөлімшелері бар. Аты айтқандай, оның арт жағында қолданушының бетін оттың күйдірерлік ыстығынан қорғайтын жылжымалы экран болған. Экран әдетте плисселенген немесе түзу, тығыз матадан жасалған және қиылысып, жылжитын металл тіректермен бекітілген. Көптеген өрт алды жазу үстелдері бүгінге дейін сақталған, бірақ түпнұсқа экрандары көбінесе жойылған. Экранды ұстап тұратын металл тіректер немесе таяқшалар көбінесе үстелмен бірге сақталады. Таяқшалар толық созылғанда, олар үстелдің арт жағында "Х" әрпін құрайды. Кейбір өрт алды жазу үстелдерінде экран болмаған, олар жоғары жазу үстелінің жеңіл, тар және өте жұқа нұсқалары болған. Олардың биік пішіні қолданушының бетін жалыннан қорғайды, ал төменгі ашық бөлігі аяқтарды ашық қалдырады. Бұл, негізінен, француз тіліндегі "секретер ан портфолей" деп аталатын үстелдің кіші нұсқасы еді. Өрт алды жазу үстелі көбінесе нақты бір жыныстағы адамдар үшін жасалған: әйелдерге арналғандары көбінесе күрделі әшекейлермен безендірілген және әдетте кішкентай (әйелдің үй қызметшісімен оңай тасымалданатын) болған, ал ерлерге арналғандарынан өзгеше болған. Осы айырмашылықтарға байланысты, әр үстелді "мырзаның экранды жазу үстелі" немесе "ханымның экранды жазу үстелі" деп атаған.
The fire screen desk (also known as a screen writing table) is a very small antique desk form meant to be placed in front of a fireplace to keep a user's feet warm while he or she is stationary while writing. This kind of desk was very popular in prosperous homes in Europe during the 18th century and slowly disappeared during the 19th, with the gradual introduction of stoves and central heating. In order to keep the feet and the calves exposed to the heat from the fire, the fire screen desk usually had the form of a miniature writing table or a tiny bureau à gradin, with just a few drawers beneath the desktop. As its name indicates, it had a retractable fire screen in the back to protect the user's relatively exposed face from too much heat from the fireplace. The screen was usually made of a pleated or straight piece of heavy fabric, supported by crossed and sliding metallic supports. Many fire screen desks still exist, but the original screens have rarely survived. The metal supports or rods which extended the screens generally have been maintained with the desk. When the bare rods are in their extended position, they form an 'X shape' above the back of the desk. A few fire screen desks had no screen per se but were simply lighter, narrower, and extremely thinner versions of the high secretary desk put on some form of permanent trestle mount. Their high form shielded the user's face from the heat of the flames while the open trestle mount at the bottom exposed the feet. They were basically a smaller version of a French form called Secretaire en portefeuille. The fire screen desk was often designed for use by a person of a specific gender: those designed for use by a female frequently had complex ornamentation and were generally smaller (light enough to be transported easily by a lady's maid) than those designed for use by a male. Because of these differences, individual desks were frequently called a gentleman's screen writing table or a lady's screen writing table.