Кіріспе

Санта-Барбара аралы (испанша: Isla de Santa Bárbara; Тунгва: Tchunashngna) – АҚШ, Калифорния штатындағы Канал аралдары архипелагының шағын аралы. Ол Channel Islands ұлттық паркінің құрамында қорғалады, ал оның теңіздік экожүйесі Channel Islands ұлттық теңіздік қасиетті орнының бөлігі болып табылады.

География

Арал Оңтүстік Калифорнияның Лос-Анджелес округінің Палос-Вердес түбегі жағалауынан шамамен 38 миль (61 км) қашықтықта орналасқан (Вентура округінің жанында және Үлкен Лос-Анджелес қаласының батысында). Жалпы ауданы шамамен 1 шаршы миль, ол сегіз Канал аралдарының ең кішісі. Бұл Канал аралдары ұлттық паркінің ең оңтүстік аралы. Аралдың ең биік нүктесі – Сигнал-Хилл, биктігі 193,24 метр.

Вентура және Лос-Анджелес округтеріне жақын болғанымен, арал Санта-Барбара округінің құрамына кіреді (АҚШ халық санағы бюросының 3012 блогы, 3 топ, 29.10 учаскесі). Бұл Канал аралдары ұлттық паркіне кіретін төрт оңтүстік Канал аралдарының жалғыз аралы, ол сонымен қатар төрт солтүстік аралды да қамтиды. 2000 жылғы халық санауы бойынша аралда адам тұрмайды және оның жалпы құрлық ауданы бар.

Аралдың өте кішкентай болғандықтан, оны құрлықтан көру мүмкін емес, тек ашық күндері (әдетте қыста) және күн батқанда, аралдың арт жарықтан көрінетін силуэті ретінде ғана көруге болады.

Геология

Арал жанартау емес, бірақ негізінен теңіз шөгінділерімен араласқан миоцендік жанартаулық жыныстардан (базальт) тұрады. Оның жағалауындағы тік толқынмен ойылған жартастар бұл аралдың Channel аралдарының жас аралдарының бірі екенін көрсетеді. Онда кем дегенде алты теңіз террасасы бар; қайта-қайта тектоникалық көтерілу мен шөгудің куәсі (құбылу деп аталады). Аралдың солтүстік-шығыс жағалауындағы Арх Пойнт – 40 метрлік (130 фут) толқынмен ойылған жартасқа байланысты пайда болған арка. Жағалаудан тыс екі тас бар: оңтүстік-батыс жағындағы Сутил аралы және солтүстік жағалаудағы Шаг Рок.

Тарих

Санта-Барбара аралын мыңдаған жылдар бойы мерзім-мерзім мекендеген американдық түпкілікті халықтар, болжам бойынша, Чумаш және Тонгва тайпалары. Аралда 4000 жылға дейін сонатын археологиялық орындар табылды. Бұл арал құрлық пен басқа да Канал аралдары арасында саяхатшылар үшін тоқтау немесе паналау орны ретінде қызмет еткен болуы мүмкін. Аралға испан саяхатшысы Себастьян Вискайно 1602 жылдың 4 желтоқсанында, Әйін Барбара мерекесі күнінде тапқан. 1934 жылдың желтоқсан айында "Калифорния" бу кемесі аралдың жағасында бір апта тоқтады, оның екі бумен жүретін "Хок" және "Порт-Сондерс" кит аулау кемелері аулаған көк, қанатты және кашалот киттерін өңдеді. Америка Құрама Штаттарының Маяктар басқармасы 1928 жылы аралдың солтүстік-батыс жағында шамдандырғыш орнатты, ал 1934 жылы оңтүстік-батыс бұрышына екінші шамдандырғыш қосылды. 1980 жылы АҚШ Жағалау күзеті солтүстік-батыс мұнарасын күн энергиясымен жұмыс істейтін болат мұнарамен алмастырды. 1942 жылдан 1946 жылға дейін АҚШ Әскери-теңіз күштері аралда Жағалау күзет стансасын салған, ал 1960 жылдары фотоға түсіру стансасын салған, бірақ 1960 жылдардың ортасында аралды тастап кеткен.