Жорж Ховард: Британ сардары мен саяхатшысы (1718-1796)
George Howard (British Army officer)
Жорж Говард (1718-1796) – британдық әскери қолбасшы, саяхатшы. Австрия мұрагерлік соғысы, Жеті жылдық соғыс, Якобит көтерілісіндегі шайқастарда басшылық етті. Минорка губернаторы болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британдық әскери қызметкер және саясаткер (1718–1796)
British soldier and politician (1718–1796)
Фелдмаршал сэр Джордж Говард КБ, ПК (17 маусым 1718 – 16 шілде 1796) – британдық әскери офицер және саясаткер. 1745 жылғы мамыр айында Австрия мұрагерлігі соғысы кезінде Фонтеной шайқасында 3-ші жаяу полкіне қолбасшылық еткеннен кейін, сондай-ақ Якобит көтерілісі кезінде Фолкирк Мьюр шайқасында және Куллоден шайқасында сол полкке қайтадан қолбасшылық еткеннен кейін ол континентке оралып, Лауффельд шайқасында қатысты. Жеті жылдық соғыс кезінде Варбург шайқасында бригадаға қолбасшылық етті. Кейіннен ол Менорканың губернаторы болды.
Field Marshal Sir George Howard KB, PC (17 June 1718 – 16 July 1796) was a British military officer and politician. After commanding the 3rd Regiment of Foot at the Battle of Fontenoy in May 1745 during the War of the Austrian Succession and after commanding that regiment again at the Battle of Falkirk Muir and the Battle of Culloden during the Jacobite Rebellion, he returned to the continent and fought at the Battle of Lauffeld. He went on to command a brigade at the Battle of Warburg during the Seven Years' War. He subsequently became the Governor of Minorca.
Әскери мансап
Генерал-лейтенант Томас Говард пен оның әйелі Мэри Говардтың (Мортон, Уильям Мортонның қызы, Мейт епискобы) ұлы болып туған Говард Вестминстер мектебінде және Оксфордтағы Христос шіркеуінде білім алған. 1736 жылы әкесінің полкінде (кейін 24-ші жаяу әскер полкі) лейтенант болып тағайындалды. 1737 жылы капитандыққа көтеріліп, 1739 жылы 3-ші жаяу полкке ауысты. 1744 жылдың 2 сәуірінде подполковник болып тағайындалған ол, 1745 жылдың мамырында Австрия мұрагерлік соғысы кезінде Фонтеной шайқасында 3-ші жаяу полкіне қолбасшылық етті. 1757 жылдың қыркүйегінде Рошфорт шабуылына қатысып, 1758 жылдың 24 қаңтарында генерал-майор шеніне көтерілгеннен кейін, 1760 жылдың шілдесінде Жеті жылдық соғыс кезінде Гранби маркизінің басқаруымен бригадаға қолбасшылық етті. Говард 1761 жылы Лоствитиел округінен парламент мүшесі болып сайланды және 1763 жылдың басында Бат орденінің рыцары аталды. 1763 жылдың тамызында 7-ші (Каралеваның өз) драгун полкінің полковнигі болды. Говард парламенттен шығып, 1766 жылы Менорка губернаторы болды және сол жылы Стэмфорд округінен парламент мүшесі болып сайланды. 1779 жылдың сәуір айында Говард 1-ші (Патшаның) драгун гвардиясының полковнигі болды. 1793 жылдың 18 қазанында фельдмаршал шеніне көтеріліп, 1795 жылдың шілдесінде Джерси губернаторының құрметті лауазымына тағайындалды. Ол 1796 жылдың 16 шілдесінде Гросвенор скверіндегі Лондон үйінде қайтыс болды және Суррейдегі Грейт Букхэмде жерленді. Олардың бір қызы болды – Анн. Бірінші әйелі қайтыс болғаннан кейін, Говард Эффингемнің 2-ші графы Томас Говардтың жесірі Элизабет Бекфордқа үйленді, бірақ екінші некеден балалары болған жоқ.
Born the son of Lieutenant General Thomas Howard and his wife Mary Howard (née Moreton, daughter of William Moreton, Bishop of Meath), Howard was educated at Westminster School and Christ Church, Oxford and was commissioned as a lieutenant in his father's regiment (later the 24th Regiment of Foot) in 1736. He was promoted to captain in 1737 and transferred to the 3rd Regiment of Foot in 1739. Promoted to lieutenant colonel on 2 April 1744, he commanded the 3rd Regiment of Foot at the Battle of Fontenoy in May 1745 during the War of the Austrian Succession. He went on to take part in the Raid on Rochefort in September 1757 and, having been promoted to major general on 24 January 1758, he commanded a brigade, under the Marquess of Granby, at the Battle of Warburg in July 1760 during the Seven Years' War. Howard became Member of Parliament (MP) for Lostwithiel in 1761 and, having been appointed a Knight Companion of the Bath in early 1763, he became colonel of the 7th (The Queen's Own) Regiment of Dragoons in August 1763. Howard stood down from Parliament and became Governor of Minorca in 1766. and was elected as Member of Parliament for Stamford that same year. Howard became colonel of the 1st (The King's) Dragoon Guards in April 1779. He was promoted to field marshal on 18 October 1793 and appointed to the honorary post of Governor of Jersey in July 1795. He died at his London home in Grosvenor Square on 16 July 1796 and was buried at Great Bookham in Surrey. they had one daughter Anne. After the death of his first wife, Howard married Elizabeth Beckford, the widow of Thomas Howard, 2nd Earl of Effingham; there were no children by the second marriage.