Кіріспе
Ямайкалық халық музыкасының стилі – ямайкалық музыка стилі менто, ска және регги музыкасына дейінгі және оларға зор ықпал еткен ямайкалық халық музыкасының стилі. Бұл африкалық ырғақтық элементтер мен еуропалық элементтердің қосындысы, ол 1940-1950 жылдары ең жоғары танымалдылыққа ие болды. Ментода әдетте акустикалық гитара, банджо, қол барабандары және ромба жәшігі сияқты акустикалық аспаптар қолданылады. Ромба жәшігі – үлкен мбира, оны ойнаған кезде отыруға болады. Ромба жәшігі музыканың бас бөлігін атқарады. Менто көбінесе Тринидад және Тобагоның музыкалық түрі – калипсомен шатастырылады. Екеуінің де көптеген ұқсастықтары болғанымен, олар бөлек және ерекше музыкалық формалар. 20-ғасырдың ортасында менто калипсомен біріктірілді, менто жиі калипсо, калипсо және менто-калипсо деп аталды. Құлдар көбінесе өздерінің қожайындары үшін музыка ойнауға міндетті болды және мұндай дағдылары үшін сыйлық алатын. Ямайкалық менто стилінің Тринидадтық калипсомен ұзақ уақыт араласып келу тарихы бар. Менто әндерінің мәтіні көбінесе күнделікті өмірдің түрлі жақтарына арналады, көбінесе жеңіл және әзіл-қалжыңмен толы болады. Көптеген әндер кедейлік, нашар тұрғын үйлер және басқа да әлеуметтік мәселелер туралы айтады. Сексуалдық мәселелерге жасалған ишаралар мен қылықтар да жиі кездеседі. Ментоны қазіргі заманғы дэнсхоллда кездесетін осындай әлеуметтік мәселелерді қарастыратын кейбір қозғалыс мотивтері мен тақырыптарының алға күрсіні ретінде қарастыруға болады. 1940-жылдардың соңында менто өнерлері Ямайкадағы билер, кештер және басқа да шаралардың маңызды бөлігіне айналды. Бұл стиль испан тіліндегі “mentar” етістігінен шыққан деп есептеледі, мағынасы – “айту, шақыру, атау”, себебі әндердің мәтінінде адамдарды (қара нәсілділерді немесе биліктегі ақ адамдарды) сынайтын сырттай айтылмаған тәсілдер қолданылды. 1950-жылдардағы негізгі менто орындаушылары: Луиза Беннетт, Граф Лашер, Гарольд Ричардсон, Лорд Фли, Лорд Флай, Алерт Бедасс Чиннің Калипсо Секстетімен, Лорел Эйткен, Дензил Лэйнг, Лорд Композитор, Лорд Лебби, Лорд Пауэр, Хьюберт Портер және ямайкалық тегі бар Нью-Йорк тұрғыны Гарри Белафонте. Оның 1956-1958 жылдардағы өте танымал хит-жазбалары, соның ішінде "Day O (The Banana Boat Song)" және "Jamaica Farewell" калипсо ретінде сатылған менто әндері болды. Белафонтенің көптеген классикалық "калипсо" хиттерінің бұрын жазылған ямайкалық нұсқаларын 2009 жылы Frémeaux & Associés шығарған "Jamaica – Mento 1951–1958" CD-сінен таба аласыз. Белафонтенің танымалдылығының арқасында менто 1950-жылдары калипсомен кеңінен араласты. 1957 жылы "Calypso Star" журналына берген сұхбатында Лорд Фли былай деді: "Ямайкада біз музыкамызды жақында ғана 'менто' деп атадық. Бүгінде 'калипсо' Батыс Үнді музыкасының барлық түрлері үшін қолданыла бастады. Себебі ол онда коммерциялық сипатқа ие болды. Кейбіреулер Батыс Үнді халқын өмір бойы жұмыс істеп, ән салып, ойнап, күліп жүретін алаңсыз тумалар деп ойлайды. Бірақ бұл олай емес. Олардың көпшілігі еңбекқор адамдар, соның ішінде ақылды бизнесмендер де бар. Егер туристер 'калипсо' қаласа, біз соны сатамыз". Бұл ментоның алтын ғасыры болды, өйткені Стэнли Мотта, Иван Чин, Кен Хури және басқалар басып шығарған жазбалар музыканы жаңа тыңдарманға жеткізді. 1960-жылдары менто ска мен реггидің көлеңкесінде қалды. Менто әлі күнге дейін Ямайкада, әсіресе туристер көп баратын жерлерде ойналады. Регги тарихшысы және "Bass Culture" атты регги туралы маңызды кітаптың авторы Ллойд Брэдли Ли "Скретч" Перридің 1976 жылғы "Super Ape" дубль альбомында ол білетін ең таза менто әсерлері бар екенін айтты. Бұл музыка стилін 1980-жылдардың соңы мен 1990-жылдардың басында Jolly Boys тобы қайта жандандырды, олар First Warning Records/Rykodisc лейблында төрт жазба шығарды және АҚШ-ты қамтитын гастрольдік сапар ұйымдастырды. Стэнли Бекфорд және Гилзен мен Blue Light Mento Band 2000-жылдары ауылдық ментоны қайта жаңғыртты. Менто биі – акустикалық гитара, банджо, қол барабандары және ромба жәшігі қолданылатын ямайкалық халық биі.
the Jamaican musical style
Mento is a style of Jamaican folk music that predates and has greatly influenced ska and reggae music. It is a fusion of African rhythmic elements and European elements, which reached peak popularity in the 1940s and 1950s. Mento typically features acoustic instruments, such as acoustic guitar, banjo, hand drums, and the rhumba box — a large mbira in the shape of a box that can be sat on while played. The rhumba box carries the bass part of the music. Mento is often confused with calypso, a musical form from Trinidad and Tobago. Although the two share many similarities, they are separate and distinct musical forms. During the mid 20th century, mento was conflated with calypso, and mento was frequently referred to as calypso, kalypso and mento calypso. Enslaved musicians were often required to play music for their masters and often rewarded for such skills. The Jamaican mento style has a long history of conflation with Trinidadian calypso. The lyrics of mento songs often deal with aspects of everyday life in a light hearted and humorous way. Many comment on poverty, poor housing, and other social issues. Thinly veiled sexual references and innuendo are also common. Mento can be seen as a precursor of some of the movement motifs and themes dealing with such social issues found in modern dancehall. It became more popular in the late 1940s, with mento performances becoming a common aspect of dances, parties and other events in Jamaica. Supposedly, it derives from the Spanish verb mentar, "to mention, call out, name", because of the subtle ways that lyrics criticised people (whether fellow blacks, or the whites who were in charge). Major 1950s mento recording artists include Louise Bennett, Count Lasher, Harold Richardson, Lord Flea, Lord Fly, Alerth Bedasse with Chin's Calypso Sextet, Laurel Aitken, Denzil Laing, Lord Composer, Lord Lebby, Lord Power, Hubert Porter, and Harry Belafonte, a New Yorker of Jamaican origin. His wildly popular hit records in 1956–1958, including "Day O (The Banana Boat Song)" and "Jamaica Farewell", were mento songs sold as calypso. Previously recorded Jamaican versions of many Belafonte's classic "calypso" hits can be heard on the Jamaica – Mento 1951–1958 CD released by Frémeaux & Associés in 2009. Due in part to Belafonte's popularity, mento became widely conflated with calypso in the 1950s. In a 1957 interview for Calypso Star magazine, Lord Flea said:
In Jamaica, we call our music 'mento' until very recently. Today, 'calypso' is beginning to be used for all kinds of West Indian music. This is because it's become so commercialized there. Some people like to think of West Indians as carefree natives who work and sing and play and laugh their lives away. But this isn't so. Most of the people there are hard working folks, and many of them are smart business men. If the tourists want 'calypso', that's what we sell them. This was the golden age of mento, as records pressed by Stanley Motta, Ivan Chin, Ken Khouri and others brought the music to a new audience. In the 1960s it became overshadowed by ska and reggae. Mento is still played in Jamaica, especially in areas frequented by tourists. Lloyd Bradley, reggae historian and author of the seminal reggae book, Bass Culture, said that Lee "Scratch" Perry's seminal 1976 dub album, Super Ape, contained some of the purest mento influences he knew. This style of music was revived in popularity by the Jolly Boys in the late 1980s and early 1990s with the release of four recordings on First Warning Records/Rykodisc and a tour that included the United States. Stanley Beckford and Gilzene and the Blue Light Mento Band also revived rural mento in the 2000s. The mento dance is a Jamaican folk form dance with acoustic guitar, banjo, hand drums and rhumba box.
Фильмдер
1984 жылғы «Кариб теңізіндегі қайнаған қазан». Repercussions: Афроамерикандық музыканы тойлау сериясынан 6-шы бағдарлама. Режиссерлері: Дэннис Маркс және Джеффри Хейдон.