Кіріспе

Джошуа Локвуд Логан III (5 қазан 1908 - 12 шілде 1988) – американдық режиссер және жазушы (1908-1988). Ол театр және кино режиссері, драматург, сценарист және актер болған. Ол «Оңтүстік Тынық мұхиты» мюзиклін бірлесіп жазуы үшін Пулитцер сыйлығымен марапатталды және басқа мюзиклдерді жазуға қатысты.

Алғашқы жылдар

Логан Техас штатының Тексаркана қаласында Сьюзан (туған тегі Наборс) мен Джошуа Локвуд Логанның ұлы болып дүниеге келді. Ол үш жаста болғанда, әкесі өз-өзіне қол жұмсады. Логан, анасы және кіші қарындасы Мэри Ли Луизиана штатының Мансфилд қаласында анасының ата-анасының үйіне көшіп кетті, ол 40 жылдан кейін "Вистерия ағаштары" пьесасы үшін тұрғылықты жер ретінде пайдаланылды. Логанның анасы әкесінің қайтысынан кейін алты жыл өткен соң қайтадан тұрмысқа шықты, содан кейін ол Индиана штатының Калвер қаласындағы Калвер әскери академиясына оқуға түсті, онда оның әкесі мұғалім болып жұмыс істеді. Оқу орнында ол алғашқы драма сабағын алды және өзін жайлы сезінді. Орта мектепті бітіргеннен кейін Принстон университетіне қабылданды, онда ол университеттың танымал музыкалық театр труппасы – Triangle Club-та белсенді болды. Сонымен қатар, ол студент Джеймс Стюартпен және студент емес Генри Фонда мен Маргарет Суллаванмен бірге Университет ойыншылары деп аталатын жазғы студенттік театр компаниясына қатысты. Соңғы курста ол Принстон Triangle Club-тың президенті болды. Бітіру алдында Константин Станиславскийдің репетицияларын бақылау үшін Мәскеуге баруға стипендия жеңіп алды, бірақ Логан дипломсыз оқуын тоқтатты.

Бродвей

Логан 1932 жылы «Кэри Нейшн» спектаклінде актер ретінде Бродвейдегі мансабын бастады. Ол 1933 жылғы «Мен сені күтіп жүрдім» спектаклінде де ойнады. Содан кейін ол Лондонда болды, онда екі қойылымды сахналады және «Камилла» пьесасының гастрольдік жаңартуын қойды. Ол сонымен қатар сахналық менеджердің ассистенты болып жұмыс істеді.

Директор

Бродвейге оралғанда ол "It's You I Want" (1935) және "To See Ourselves" (1935) қойылымдарын сахналады, ал "Most of the Game" (1935) қойылымының сахналық менеджері болды. Ол "Адамның тоңып қалуы" (1935–36) қойылымын қойып, "Қызыл және ақ бөлме" (1936) қойылымымен актерлік өнерге қайта оралды. Ол Голливудқа барып, "Алланың бағы" (1936), "Тарих түнгі уақытта жасалады" (1937) және "Суэц" (1938) фильмдерінде диалог режиссері болып жұмыс істеді. Логанға Уолтер Уэнгердің "Мен сүйгенімді қайта кездестірдім" (1938) көркем фильмін бірлесіп режиссерлік ету мүмкіндігі берілді. Логан Бродвейге оралды, онда Пол Осборнның "Қаржыға алынған уақыт" (1938) қойылымымен режиссер ретінде алғашқы үлкен жетістігіне қол жеткізді, ол 321 қойылымға дейін сахналады. Одан кейін "Мен періштеге үйлендім" (1938–39) мюзиклін қойып, ол 331 рет көрсетілді. Ол "Кникербокер мерекесі" (1938), "Көзіңдегі жұлдыздар" (1939), Осборнның "Таңғы жеті" (1939–40), "Шоу үшін екеу" (1940) және "Жоғары да, жоғары да" (1940, 84 қойылым) фильмдерін режиссерлік етті. Бұл фильмдердің ешқайсысы үлкен жетістікке жетпеді, бірақ оның "Чарлидің тәтесі" (1940–41) қойылымын қайта жаңғыртуы 233 қойылымға, ал Харт Роджерстің "Юпитер" (1942–43) мюзиклі Рей Болгермен 427 қойылымға дейін сахналады.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1942 жылы Логан АҚШ армиясына әскерге шақырылды. Екінші дүниежүзілік соғыста қызмет еткен кезінде ол қоғамдық байланыстар және барлау офицері болып жұмыс істеді. Логан Ирвинг Берлиннің "Бұл армия" атты қойылымының режиссердің көмекшісі болып таңдалды, ал Еуропада әскердегі әртістердің "джип шоуларын" ұйымдастырды, олардың қойылымдары майдан желісіне жақын жерлерде өтті. Соғыс аяқталғаннан кейін капитан шенімен запасқа шығып, Бродвейге қайта оралды. Ол 1945 жылы актриса Недда Харриганға үйленді. Логанның алдыңғы некесі, 1930-жылдары Университет ойыншыларындағы әріптесі Барбара О'Нилмен, ажырасумен аяқталған еді.

Соғыстан кейінгі табыстар

Логанның режиссерлік мансабы музыкалық «Annie Get Your Gun» (1946–49) қойылымымен қайта басталды, ол 1147 қойылымды құрады. Одан кейін Анита Лоустың «Туған күнің құтты болсын» (1948, 563 қойылым) және Норман Краснаның «Джон Мэриді жақсы көреді» (1948–49, 423 қойылым) қойылымдары келе жатыр. Логанның сәтті кезеңі «Мистер Робертс» (1948–1951) қойылымымен жалғасты, оның сценарийін ол бірге жазып, режиссерлік етті; ол 1157 қойылымды өткізді және оған «Тони» сыйлығы берілді. Содан кейін ол «Оңтүстік Тынық мұхиты» (1949–54) қойылымын режиссерлік етіп, сценарийін бірге жазды, ол 1925 қойылымға дейін сахналанды. Логан 1950 жылы Ричард Роджерс және Оскар Хаммерштейн II-мен бірге «Оңтүстік Тынық мұхиты» қойылымын жазғаны үшін драма саласындағы «Пулитцер» сыйлығын бөлісіп алды. Бұл қойылым оған «Үздік режиссер» номинациясы бойынша «Тони» сыйлығын әкелді. Мюзиклге қосқан үлесіне қарамастан, «The New York Times» газеті бастапқыда оның атын авторлар тізімінен шығарып тастады, ал «Пулитцер» сыйлығы комитеті бастапқыда сыйлықты Роджерс пен Хаммерштейнге ғана берді. Бірақ Логан өзінің өмірбаянында былай деп жазды: «Сол кезде адамдар өз есімдерін дұрыс жазу үшін неге сонша күресетінін түсіндім. Бұл тек эго немесе «әділеттілік принципі» емес, бұл басқа жұмыс немесе жақсы жалақы алу мүмкіндігі болуы мүмкін. Бұл сенімділік. Менің есімім соншалықты елеусіз қалды, мен көп жылдар бойы адамдар менің көз алдымда «Оңтүстік Тынық мұхитын» мақтады, бірақ мен оған қатысым бар екенін білмеді». Логан «Шершін бақшасы» ромасының негізінде «Гистерия ағашы» (1950) спектаклін жазып, сахналады және режиссерлік етті, ол шағын жетістікке жетті. Логан 1952 жылы «Wish You Were Here» мюзиклінің сценарийін жазып, продюсерлік және режиссерлік жұмыстарын атқарды. Шоу бастапқыда сәтті болмағанымен, Логан тез арада 54 жаңа бет материал жазды, ал тоғызыншы қойылымда спектакль жаңаша көрінді. Премьерадан кейінгі төртінші аптада барлық билет сатылып кетті, және келесі екі жыл бойы қойылымдар толық залмен өтті. Ол Уильям Ингедің «Пикник» (1953–1954) пьесасымен де сәттілікке жетті, ол 477 қойылымды құрады. Краснаның «Мейірімді мырза» (1953–54) пьесасы 166 қойылымға созылды, ал Логан бірлесіп сценарийін жазып, продюсерлік еткен және режиссерлік еткен «Фанни» (1953–1954) 888 қойылымды көрсетті.

Голливуд

Режиссер Джон Форд ауырып қалғанда, Логан Мистер Робертс (1955) фильмінің түсірілімін аяқтау үшін Холливудқа қайтып оралды. Фильм коммерциялық және сын тұрғысынан сәтті болды. Логан өзінің «Пикник» (1955) фильмінің бейімделуін түсірді, осы үшін Логан «Оскар» сыйлығына ұсынылды. Оның келесі фильмі – Мэрилин Монромен түсірілген «Автобус аялдамасы» (1956) тағы бір хитке айналды. Логан Бродвейге оралып, Падди Чайефскидің «Түн ортасы» пьесасын қойды, ол 477 рет көрсетілді. Ол Жапонияға Марлон Брандоның «Саёнара» (1957) фильмін түсіру үшін барды, бұл фильм оған «Үздік режиссер» номинациясы бойынша екінші «Оскар» сыйлығына ие болды. Ол «Оңтүстік Тынық мұхиты» (1958) фильмінің нұсқасын жасады. Логан Бродвейге оралып, «Көк деним» (1958, 166 қойылым) және өте танымал «Сюзи Вонгтың әлемі» (1958–1960, 508 қойылым) фильмдерін қойды. Ол Джордж Диллонға арналған «Эпитафия» (1958) фильмін жасады. Логан «Толл Стори» (1960) фильмімен Голливудқа қайтып оралды, ол Джейн Фонданы кино көрермендеріне таныстырды. Бродвейге оралғанда, ол «Бір кішкентай қыз бар еді» (1960) фильмін қойды, бұл оның соңғы жылдардағы алғашқы театрлық сәтсіздігі болды, ол тек 16 қойылым көрсетілді. Голливудта ол «Фанни» (1961) фильмінің бейімделуін жасады. 1961 жылы ол 2-ші Мәскеу халықаралық кинофестивалінің қазылар алқасының мүшесі болды. Логан 1960 жылдардың соңына дейін Бродвей мен Голливудты кезекпен басып өтті. Ол «All American» (1962, 86 қойылым), «Mr. President» (1962–1963, 265 қойылым) және «Tiger, Tiger Burning Bright» (1962–1963, 33 қойылым) Бродвей мюзиклдерін қойды, содан кейін «Ensign Pulver» (1964) фильмін түсірді. «Сіз дайын болғанда, С. Б.!» (1964–1965, 80 қойылым) фильмінен кейін ол Лернер мен Лоуэдің «Камелот» (1967) және «Paint Your Wagon» (1969) фильмдерін түсірді. Бродвейге оралғанда, ол «Лилияларға қараңыз» (1970, 31 қойылым) фильмін қойды.

Кейінгі мансап

Логанның 1976 жылғы автобиографиясы «Джош: Менің өмірімнің көтерілісі мен құлдырауы» оның екіұшты мизориясы туралы шындығын айтады. Ол 1977 жылы әйелімен бірге «Музыкалық сәттер» түнгі клубындағы қойылымға қатысты, онда Логанның ең танымал Бродвей нөмірлері орындалды. 1978 жылы «Киножұлдыздар, нағыз адамдар және мен» кітабын жариялады. 1979 жылы ол Ларри Коэннің «Трик» пьесасын Бродвейде қойды. Ол «Хоровиц және миссис Вашингтон» (1980) спектаклін қойды, ол алты рет көрсетілді. 1983 жылдан 1986 жылға дейін Флорида штатының Бока-Ратон қаласындағы Флорида Атлантик университетінде театр пәнін оқытты. Сонымен қатар, ол Кэрол Ченнингті «Lend an Ear!» қойылымымен Бродвейге әкелуге жауапты болды.

Жеке өмір

Логан көптеген жылдар бойы көңіл-күйіндегі өзгерістерді бастан өткерді, оны 1970-ші жылдары психиатр Рональд Р. Файв литиймен емдеді, және олар екеуі телешоуларда оның пайдалы қасиеттерін жоғары бағалап айтты. Логан актриса Барбара О'Нилге қысқа мерзімге (1939–1940) үйленді. Олар ажырасқаннан кейін, ол 1945 жылдан Нью-Йорк қаласында 1988 жылы прогрессивті супернуклеарлық парезден (PSP) қайтыс болғанға дейін Недда Харриганға үйленді; олардың Сьюзан Харриган Логан есімді қызы және Томас Хегген Логан есімді ұлы болды.