Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық ядролық қаруға қарсы белсенді (1916–1982)
American anti nuclear weapons activist (1916–1982)
Норман Дэвид Майер (31 наурыз 1916 – 9 желтоқсан 1982) – Вашингтон монументін жарылтумен қорқытқаннан кейін АҚШ Парк полициясы тарапынан атып өлтірілген американдық ядролық қаруға қарсы белсенді.
Norman David Mayer (March 31, 1916 – December 9, 1982) was an American anti nuclear weapons activist who was shot and killed by the United States Park Police after threatening to blow up the Washington Monument.
Ерте өмір
Мейер Техас штатының Эль-Пасо қаласында Джесси мен Маргот Мейердің отбасында дүниеге келді. Екі жылдан кейін әкесі қайтыс болғаннан соң, ақшасы жоқ анасы оны және інісі Обриді Нью-Орлеанға көшірді; ол медбикелер мектебіне түсіп, балаларын жетімдер үйіне орналастырды. Жасөспірім шағында Майер кәсіптік училищенің құрал жасаушы және қалыптаушы курсына қабылданды. Ол Нью-Орлеаннан кетіп, 1930-шы жылдардың көп бөлігін Ном (Аляска) мен Кариб теңізі арасында жұмыс іздеумен өткізді, резеңке зауытында және алтын кендерінде, сондай-ақ басқа да жұмыстарда жұмыс істеді. 1944 жылы Лос-Анджелесте тұрғанда АҚШ Әскери-теңіз күштеріне шақырылып, Сан-Диего Әскери-теңіз базасында екі жыл қызмет етті. Ол бірінші сыныпты өрт сөндіруші болып босатылды және 1950-ші жылдардың ортасында Майамиде механик, 1960-шы жылдары Пуэрто-Рико, Виргин аралдары мен Ямайкадағы қонақүйлерде жұмыс істеді, ал 1969 жылдан 1970 жылға дейін Оңтүстік Вьетнамда тікұшақ механігі болып жұмыс істеді. 1971 жылы Брунейдегі мұнай платформасында жұмыс істегенде ауыр жарақат алып, Сингапурда емделген соң Оңтүстік Азияға сапар шекті. 1976 жылы Гонконгте марихуана сатуға талпынысы сәтсіз аяқталып, ұсталды. Майер түрмеде заңды зерттеді және он бес айдан кейін техникалық себептермен сот шешімін өзгертуге қол жеткізді. Ол АҚШ-қа депортацияланып, қайтадан қонақүйлерде жұмыс істеуге кірісті.
Mayer was born in El Paso, Texas, to Jesse and Margott Mayer. After his father died two years later, his penniless mother moved him and his brother Aubrey to New Orleans; she then entered nursing school and placed the children in an orphanage. As a teenager, Mayer attended a trade school where he trained as a tool and die maker. He left New Orleans and spent much of the 1930s travelling from job to job from Nome, Alaska, to the Caribbean, working in a rubber plant and in gold mines among other jobs. He was drafted into the United States Navy in 1944 while living in Los Angeles and spent two years stationed at the San Diego Naval Station. He was discharged as a fireman first class and returned to a life of drifting, working in Miami as a machinist in the mid 1950s, as a hotel maintenance man in Puerto Rico, the Virgin Islands and Jamaica during the 1960s, and as a helicopter mechanic in South Vietnam from 1969 to 1970. In 1971, he was seriously injured while working on an oil rig in Brunei and recuperated in Singapore before traveling across South Asia. In 1976, he was arrested in Hong Kong for possession of of marijuana in a botched attempt to make a sale. Mayer researched the law in jail and after fifteen months managed to have his conviction reversed on a technicality. He was deported back to the U. S. and returned to working in hotels.
Ядролық қаруларға қарсы наразылық және Вашингтон монументінің қатерлі ісі
1978 жылы Майер ядролық қаруға қарсы наразылық көрсетуге күш салды. Ол өзінің мәселесіне назар аудару үшін құрылымдық және драматикалық оқиға жасауды қалап, 1982 жылдың мамыр айында Кентукки штатының Хазард қаласында жарылғыш заттар сатып алуға әрекеттенді, бірақ сәтсіз аяқтады. Майер сол жылдың маусым айында Вашингтонға көшіп, келесі бірнеше ай бойы күнделікті Ақ үйдің алдында үлкен фанерадан жасалған плакаттарды көрсетіп, өткен туристерге үгіт жүргізді. Бірақ Майер бұл наразылық әдісін көңілсіз және тиімсіз деп тапты және жаңа назар аудару жоспарын жасады. 1982 жылдың 8 желтоқсанында Майер "#1 ПРИОРИТЕТ: ЯДРОЛЫҚ ҚАРУҒА ЗАҢ ТЫЙЫМ САЛУ" деген жазуы бар ақ фургонын Вашингтон монументінің іргесіне тіреп қойып, қара мотоцикл шлемі, ақылға сыймас көк қар костюмі киіп, қолда дистанциялық басқару құралын ұстап секіріп шықты. Майер егер ядролық қарудың қаупі туралы ұлттық деңгейде талқылау жүргізілмесе, фургонындағы ТНТ арқылы монументті жоятынын мәлімдеді. Сондай-ақ, оның жарылғыш заттарды жаруға қабілетті жасырын серігі бар екенін айтты. АҚШ саябақ полициясы жақын жердегі ғимараттарды эвакуациялады және бірнеше көше блогын жапты. Алты турист бастапқыда монументтің ішінде қалып қойды, бірақ AP тілшісі Стивен Комаров Майермен келіссөздер жүргізгеннен кейін босатылды. Келіссөздер басталғаннан кейін он сағат өткен соң Майер фургонына отырып, "Вашингтон қаласының орталығында жүріп бара жатқан бомбаға" айналумен қорқытып, кете бастады. Полиция Майерге төрт рет оқ атты – екі рет басына. Саябақ полициясы кейіннен Майерді өлтіруді ниеттенбегенін, фургонның қозғалтқышын нысанаға алғанын мәлімдеді. Олардың кейінгі тергеуі Майерде жарылғыш заттар немесе серік болмағанын көрсетті. Майер Вашингтондағы Лафайетт алаңындағы Ақ үй бейбітшілік күзетіне қатысқан көптеген адамдардың бірі болды. Тим Уилкерсонның «Пенсильвания даңғылының болжамдары» (2012) атты Аль-Жазира арнасының тапсырысымен түсірілген деректі фильмі Майер, Томас, Консепсьон Пиччиотто және Эллен Томас өмірін баяндайды. Зорлықсыздыққа сенетін Томас, Майер азаматтар мен шенеуніктердің қауіпсіздігіне кепілдік бере алмағандықтан, мемлекеттік ескерткіштерді жою жоспарына қатысудан бас тартты. Бұл мақала Эллисонның «Менің дауысымның шеті» және «Edgeworks 1» жинақтарында жарияланған бірнеше мақалалардың бірі болды. Эллисонның осы мақаланы оқыған жазбасы «On the Road with Ellison Volume 1» CD-сінде сақталған.
In 1978, Mayer focused on protesting nuclear weapons. He wished to stage a destructive and dramatic event to grab attention for his cause, and unsuccessfully tried to purchase explosives in Hazard, Kentucky, in May 1982. Mayer moved to Washington, DC in June that year, and spent every day for the next few months displaying large plywood signs in front of the White House and proselytizing to passing tourists. Mayer eventually found this manner of protesting frustrating and ineffectual and developed a new attention getting scheme. On December 8, 1982, Mayer drove a white van bearing the message "#1 PRIORITY: BAN NUCLEAR WEAPONS" in large letters on its side up to the base of the Washington Monument and jumped out wearing a black motorcycle helmet, a bright blue snowsuit and carrying a remote control. Mayer claimed that he would destroy the Monument with of TNT loaded in his van unless a national dialogue on the threat of nuclear weapons was seriously undertaken. Mayer also claimed that he had a hidden accomplice who could also detonate the explosives. The U. S. Park Police evacuated nearby buildings and closed down streets for several blocks. Eight tourists were initially trapped inside the Monument, but were released after AP reporter Steven Komarow began negotiating with Mayer. Ten hours into the negotiation, Mayer jumped into his van and started to drive off, threatening to become "a moving time bomb in downtown Washington". The police opened fire, striking Mayer four times—twice in the head. The Park Police later claimed that they did not intend to shoot Mayer, but were instead aiming for the van's engine. Their subsequent investigation disclosed that Mayer had neither explosives nor an accomplice. Mayer was one of a number of individuals connected to the White House Peace Vigil at Lafayette Square, Washington, D. C. The Oracles of Pennsylvania Avenue (2012) by Tim Wilkerson, a documentary commissioned by the Al Jazeera Documentary Channel, recounts the lives of Mayer, Thomas, Concepcion Picciotto and Ellen Thomas. Thomas, who believed in nonviolence, refused to take part in Mayer's plan to destroy public monuments, as Mayer was unable to assure him of the safety of civilians and officials. The column was among several reprinted in Ellison's collections An Edge in My Voice and Edgeworks 1. A recording of Ellison reading the column is found on the CD On the Road with Ellison Volume 1.