Лугг өзені: Уэльс пен Англиядағы тарих және географиясы

Кіріспе

Редноршир, Уэльс және Херефордширдегі өзен, Англия. Лугаг өзені (Афон Ллугви) Уэльстің Реднорширіндегі Ллангинлло маңынан басталады. Ол Престейннің шекаралық қаласы арқылы ағып өтеді, содан кейін Англияның Херефордшир аймағынан өтеді, онда Леоминстердің оңтүстігінде өзінің негізгі саласы – Ароу өзенімен қосылады. Ол Херефорд қаласынан төмен, Мордифордта Үй өзеніне құяды, бастауынан шамамен 63 миль (101 км) қашықтықта. Өзеннің аты Уэльс тілінен шыққан, мағынасы – "жарық ағыс". Ол ауылдық жерлерден өтіп бара жатқанда көптеген көпірлермен кесіледі, олардың көпшілігі ескерткіштер тізіміне енген. Лугардиндегі Лугар көпірі және Мордифордтағы көпір, сондай-ақ олармен байланысты жолдардың барлығы 14 ғасырға дейін салынған. Леоминстердегі өзен 1960 жылдары оңтүстікке қарай бағыты өзгертілді, содан кейін қаланың солтүстік жағындағы Леоминстер және Кингтон темір жолының бойымен су тасқынынан қорғау жобасының бір бөлігі ретінде қайта жарақталды. Бұрын ол диірмендерді қоздыру үшін маңызды болған, Domesday Book кезінде Херефордширдегі диірмендердің шамамен үштен біріне қуат берген. Әлі де бірнеше диірмен қалды, сондай-ақ диірмендердің орналасқан жерлері анық көрінеді, бірақ Леоминстерден төмендегі көптеген диірмендер сатып алынып, олардың бөгеттері 1690 жылдары өзенді кеме жүзе алатын етіп жасау жобасы аясында бұзылды. Бұл жоба сәтті болмады, себебі су деңгейі төмендеп, сайлар пайда болды. 1720 жылдары бөгеттердің бір бөлігі қайта жаңартылды, ал қайықтарды оларды айналып өтуге мүмкіндік беру үшін шлюздер орнатылды. Леоминстерге дейін кеме қатынасы бір кездері мүмкін болды, бірақ ол ешқашан толыққанды сәтті болған жоқ және аймақта темір жолдар салынғаннан кейін 1860 жылдары тоқтатылды. 1695 жылғы Парламент актісінде алынған өкілеттіктерге сәйкес өзенде еркін жүзуге рұқсат берілді, бірақ 2002 жылы Wye Navigation Order қабылдануынан кейін Экологиялық агенттік навигациялық билікке айналды. Бұл өзенде жүзу құқығын растады, бірақ шлюздер мен бөгеттерді салуға тыйым салды, сондықтан каноэ мен каяктермен жүзу көптеп таралған. Өзен балық аулау үшін де пайдаланылады, себебі онда жабайы қоңыр форель мен сұр балықтың көптеп кездесетін популяциясы бар. Өзен жүйесінің су сапасы орташа деңгейде, бірақ оның кейбір салаларының су сапасы нашар, ал кейбіреулерінің суы өте нашар. Көптеген өзендер сияқты, химиялық сапа 2019 жылы су сапасын бағалауға бұрын қосылмаған химиялық заттарды тексеру енгізілгеннен кейін жақсыдан нашарға өзгерді. Өзеннің барлық бөлігі ерекше ғылыми маңызы бар, және 2003 жылдан бастап бөгеттер орналасқан жерлерде балық өткелдерін салу саясаты өзендегі көшіп-қонушы балықтардың санының айтарлықтай өсуіне әкелді.

River in Radnorshire, Wales and Herefordshire, England

The River Lugg (Afon Llugwy) rises near Llangynllo in Radnorshire, Wales. It flows through the border town of Presteigne and then through Herefordshire, England, where it meets its main tributary, the River Arrow, to the south of Leominster. It flows into the River Wye downstream of Hereford at Mordiford, around 63 mile (101 km) from its source. Its name comes from a Welsh root, and means "bright stream". As it passes through the countryside, it is crossed by a number of bridges, many of which are listed structures. Lugg Bridge at Lugwardine and the bridge at Mordiford with its associated causeway both date from the 14th century. The river at Leominster was altered significantly in the 1960s, when it was diverted to the south and then along the course of the Leominster and Kington Railway around the northern edge of the town, as part of a flood defence scheme. In the past, it was important for milling, supplying power to nearly one third of the mills in Herefordshire at the time of the Domesday Book. There are a few mills left, and some obvious mill sites, but many of the mills below Leominster were bought up and their weirs demolished as part of a scheme to make the river navigable in the 1690s. This was not a success, as the water levels dropped creating shoals, and in the 1720s, some of the weirs were reinstated, with pound locks to enable boats to bypass them. Navigation up to Leominster was for a time possible, although it was never hugely successful, and ceased in the 1860s, once railways had been built in the area. The river was a free navigation as a result of powers obtained in an Act of Parliament of 1695, but in 2002, the Environment Agency became the navigation authority following the passing of the Wye Navigation Order. This reaffirmed the right of navigation on the river, but prohibited the building of locks and weirs, and so most boating is by canoes and kayaks. The river is also used for fishing, as it has good populations of wild brown trout and grayling. Water quality of the river system is moderate, although some of its tributaries have poor water quality, and some bad. In common with many rivers, the chemical quality changed from good to fail in 2019, following the introduction of testing for chemicals not previously included in the quality assessment. The whole of the river is a Site of Special Scientific Interest, and since 2003, a policy of building fish passes where there are weirs has led to significant improvements to the presence of migratory fish in the river.

Курс

Лугаг өзені Ллангунллоның солтүстік-батысында, Пулл төбесіндегі екі жерде, 488 метрлік контурға жақын жерде бастау алады және жылдам төмендей келе бірнеше басқа арналармен қосылады. Ол Велс жүрегі теміржол желісімен кесіліседі, станциялар аралығында және B4356 жолын алып жүретін төрт көпірдің біріншісінің астынан өтеді. Ол 250 метрден төмен түседі. Содан кейін шығысқа бұрылып, B4356 жолындағы Гринстрит көпіріне жетеді, одан кейін оңтүстік-шығысқа қарай Ллангунлло ауылынан өтеді. Оның жанында Lлангунлло көпірі орналасқан, ол да B4356 жолында. Mynachdy қоршалған үйі, солтүстік жағалаудағы жақсы сақталған ортағасырлық үй-қоршау, одан кейін өзен оңтүстікке бұрылып, 16 және 17 ғасырларға жататын I санаттағы Монафти үйінен өтеді. Бұл Раднорширдегі ең көне тас ғимараттардың бірі. 1990 жылдардағы жаңарту кезінде 19 ғасырдың кейінгі өзгерістерінің көп бөлігі алынып тасталды. Одан кейін A488 Пеннибонт – Шрусбери жолымен кесіліседі, содан кейін оңтүстік жағалауда қосалқы арна қосылады. Castell Foel Allt, ортағасырлық мот және бейли қамалының қалдықтары солтүстік жағалауда орналасқан және ескерткіш ретінде тіркелген. Ол В4357 жолындағы Уиттон көпірінің астынан өтеді және оның оңтүстік жағалауында Каскоб Брук қосылады. Шамамен қарама-қарсы жерде Оффаның Дайкінің қысқа бөлігі, Англия мен Уэльс шекарасының көп бөлігін анықтаған ұзын сызықтық жер жұмысы орналасқан. B4356 жолымен төртінші рет кесілгеннен кейін ол Престейннің шетіне жетеді. Оны, мүмкін, 18 ғасырға жататын, бірақ 1932 жылы жаңа көпірмен айналып өткен тар, бір аркалы ескі Болтибрук көпірі кесіп өтеді. Нортон Брук пен ағылшын-уэльс шекарасына қосылғаннан кейін өзен Престейннің солтүстік шетімен өтіп, бұрынғы Нью Милл Хаус деп аталған ескі диірменнен өтеді. Жақын жерде бір кезде диірменді қоздырған бөгет орналасқан. Lugg көпірі, осы атпен аталатын бірнеше көпірдің біріншісі, Форд көшесін өзеннен өткізеді және үш сегментті аркасы бар. Негізгі құрылымы 17 ғасырдан басталады, бірақ ол көп өзгертілген. Шығысқа қарай жалғаса отырып, өзен Россер көпіріне жетеді, онда шекара оңтүстікке бұрылады және өзен толығымен Херефордширде қалады. Хиндуэлл Брук оңтүстік жағалауға қосылады, ал ағысы солтүстік-шығысқа бұрылады. Тағы бір қосалқы арна, Лайм Брук, солтүстік жағалауға қосылу үшін оңтүстікке қарай ағады. Лайпол көпірінен бұрын өзен оңтүстік-шығысқа бұрылатын кезде үлкен бөгет суды негізгі арнаның солтүстік жағында 1860 жылдары салынған Аймстри диірменіне бағыттайтын диірменге бағыттайды. Машиналардың көп бөлігі әлі де сақталған, ал дөңгелек қазір баспа машинасына қуат береді. A4110 көпір жолы өзен мен диірменнің құйрығын кесіп өтеді, ал өзен оңтүстікке бұрылатын кезде ұқсас бөгет өзеннің батысында жағажай жасайды. Мортимердің Крест су диірмені оңтүстікке қарай орналасқан, оны басқа бөгетпен қамтамасыз етеді. Оның ұзындығы 27 метр, үш жұп тас бар диірменді сумен қамтамасыз ететін желкен бар. 1830 жылға дейін ол қағаз фабрикасы болған, содан кейін астық диірмені болды. 1870 жылы жаңа машиналар орнатылды және 1940 жылға дейін мал азығын өндірді. Бұл машинаны бір адам басқаруға арналған. Ол қалпына келтірілді және жұртшылыққа ашық күндері оны жұмыс істеп тұрған күйінде көруге болады. Оның оңтүстігінде Lugg көпірі орналасқан, ол үш аркадан тұрады, екеуі өзенді, ал үшіншісі диірменнің құйрығын қамтиды. Солтүстік жағы 1771 жылы, ал оңтүстік жағы 1938 жылы, көпір кеңейтілген кезде салынған. Lugg Greenде Кингсленд тағы бір Lugg көпірі, ал бірнеше бөгеттерден кейін өзен Леоминстердің солтүстік шетіне жетеді. Леоминстерде бір кезде 19 көпір болған, олардың көпшілігі Lugg, Kenwater немесе Pinsley Brook арқылы өтеді. Қаладағы өзен жүйесі 1960 жылдары су тасқынын азайту схемасының бөлігі ретінде түбегейлі қайта өңделген. Lugg Kenwater ағысымен оңтүстікке қарай жалғасты, Леоминстер мен Кингтон теміржолының бұрынғы бағытына жақын жаңа бөгетке дейін. Kenwater бөгеттің үстінен өтіп, Lugg үшін теміржол бағытымен жаңа арна кесілді. Содан кейін ол теміржолдың астынан өтіп, Риджмур Брукке кездеседі және 1815 жылдан бастап, бірақ 1940 жылы кеңейтілген Риджмур көпіріне кіреді. Көпірден төмен қарай, ол Читон Брукпен қосылады, содан кейін өзінің бастапқы бағытына қайта оралады. Pinsley Brook 1968 жылы қаланың батысына қарай Kenwaterге бұрылды және оның бастапқы бағыты толтырылды. Оның кейбір бөліктері бірнеше жыл бұрын бұғатталған болатын. Содан кейін Lugg Mosaic көпірінің астынан өтеді, ол A49 айналым жолы үшін 1988 жылы салынған. Ол оның оңтүстік тірегіндегі мозаикадан алған атын, ол құрылыс кезіндегі жастармен жасалған және кейін қалпына келтірілген. Eaton көпірі, A44 жолын алып жүретін, үш аркалы және 16 ғасырдан бастап салынған, бірақ 18 ғасырдан кейін өзгертілген. Итон Холлға жақын тағы үш аркалы көпір орналасқан, ол 19 ғасырдан бастап салынған, онда шығыс арка жағажайды кесіп өтеді. Содан кейін өзен батыс жағалауында River Arrowпен қосылады және 1964 жылы жабылған Вустер, Бромьярд және Леоминстер теміржолымен кесіліседі. Өзен Фордтағы Форд көпірінің астынан өтетіндігінде, B4361 жолы, теміржол және A49 жолы оның мен батыстағы War Hill арасындағы тар жерге сығысып кіреді. Хэмптон Кортқа жақын тұрған, 1427 мен 1436 жылдар арасында салынған және 18 ғасырда өзгертілген I санаттағы үйдің иесі болған. Өзен осы үйге тиесілі саябақтың батыс және оңтүстік шекарасын құрайды, ал ғимарат сол кезде Ричард Аркрайт үшін Уайетвиллмен қайта жаңартылған және қалпына келтірілген. Humber Brook меншіктің шығыс шекарасын құрайды және өзеннің солтүстік жағалауына қосылады, содан кейін өзен батысқа бұрылады. Ол Диньмор төбесінен өтетін екі туннельдің оңтүстігінде Велс Марш желісін алып жүретін екі көпірмен кесіліседі. Диньмор теміржол станциясы өзеннің солтүстік жағалауында орналасқан, Веллингтон Брук өзеннің батыс жағалауына, 13 және 14 ғасырлардан бастап салынған I санаттағы Мэрдендегі Святой Марии шіркеуінің қарсы жағында қосылады. Moreton Bridgeге жақындағанда арна екіге бөлінеді, арасында арал орналасқан, ал үш аркалы көпір екі арнадан өтеді. Ол 16 немесе 17 ғасырдан бастап салынған, бірақ 19 ғасырдың ортасында өзгертілген. Көпір Моретон-он-Лугг ауылының шығысында орналасқан. Вергинс көпірінен кейін Мортон Брук батыс жағалауына қосылады, ал өзен Cotswold желісін алып жүретін теміржол көпірімен кесіліседі. Кішкентай Лугг көпірге жақын шығыстан қосылады, ол 1903 жылы диірмендерге арналған құрылысқа орналасқан. River Frome шығыс жағалауынан қосылғаннан кейін соңғы көпір Мордифордтағы шығыс жағалауын Хэмптон Бишоппен байланыстырады. Көпір 14 ғасырдан бастап салынған, 16 ғасырда кеңейтілген. Ол өзен арқылы өтетін екі негізгі аркадан, екі тасқын аркасынан және негізгі аркалардың батысындағы бес аркадан тұратын жолдан тұрады. Жолдың жоғарғы жағы 20 ғасырда кеңейтілген. Жолдың батысында прудалық бөгеттің қалдықтары бар. Камераның қабырғалары сақталған, бірақ олар нашар күйде. Pentaloe Brook өзенге көпірдің төменгі жағындағы шығыс жағалауынан қосылады, содан кейін Лугг River Wyeға қосылады.

The River Lugg rises at two locations on Pool Hill, to the north west of Llangunllo, close to the 1600 feet (488 m) contour, and is joined by several other streams as it descends rapidly. It is crossed by the Heart of Wales Line, between and stations, before passing under the first of four bridges that carry the B4356 road over it. Already it has dropped below the 820 feet (250 m) contour. It turns to the east to reach Greenstreet Bridge on the B4356, and then to the south east to pass the village of Llangunllo. Just beyond it is Llangunllo Bridge, again on the B4356. Mynachdy moated enclosure, a well preserved medieval moated homestead is situated on the north bank, after which the river turns to the south to pass the grade I listed Monaughty House, dating from the 16th and 17th centuries. It is one of the oldest stone buildings in Radnorshire, and renovation in the 1990s saw many of its later 19th century modifications removed. Next it is crossed by the A488 Penybont to Shrewsbury road, after which a tributary joins on the south bank. Castell Foel Allt, the remains of a medieval motte and bailey castle is located on the north bank, and is a scheduled monument. It passes under Whitton Bridge on the B4357 road, and is joined by Cascob Brook on its south bank. Almost opposite is a short section of Offa's Dyke, a long linear earthworks which roughly defined much of the border between England and Wales. After a fourth crossing by the B4356, it arrives on the outskirts of Presteigne. It is crossed by the narrow, single arched Old Boultibrooke Bridge, probably dating from the 18th century, which has been bypassed by a new bridge constructed in 1932, just to its east. After it is joined by Norton Brook and the English/Welsh border, the river continues along the northern edge of Presteigne, passing the Old Mill, formerly known as New Mill House. Close by is the weir which once powered the mill. Lugg Bridge, the first of several with this name, carries Ford Street over the river, and has three segmental arches. The basic structure dates from the 17th century, but it has been heavily modified. Continuing eastwards, the river comes to Rosser's Bridge, where the border turns to the south, and the river is wholly in Herefordshire. Hindwell Brook joins on the south bank, and the course turns to the north east. Another tributary, Lime Brook, flows southwards to join the north bank. Just before Lyepole Bridge, As the river turns to the south east, a large weir directs water into a mill leat, which runs on the north side of the main channel to Aymestrey Mill, a grist mill built in the 1860s. Most of the machinery is still in situ, and the wheel now powers a printing press. The A4110 road bridge crosses the river and the mill tailrace, and as the river turns to the south, a similar weir creates a leat to the west of the river. Mortimer's Cross Water Mill is located further to the south, fed by another weir. It is 89 feet (27 m) long and a leat feeds the mill, which has three sets of stones. It was a paper mill until the 1830s, and then became a grain mill. New machinery was installed in 1870 and it produced animal feed until the 1940s. It is unusual in that it was designed to be operated by one man. It has been restored and on days when it is open to the public, it can be seen in operation. To the south of the mill is Lugg Bridge, consisting of three arches, two spanning the river and a third spanning the mill tailrace. The north face dates from 1771, when the bridge was built, while the south face dates from 1938, when it was widened. At Lugg Green, Kingsland is another Lugg Bridge, and after a series of weirs, the river arrives on the northern edge of Leominster. There were once 19 bridges in Leominster, most of them crossing the Lugg, Kenwater or Pinsley Brook. The river system within the town was radically reworked in the 1960s, as part of a flood alleviation scheme. The Lugg continued southwards along the course of the Kenwater, to a new weir close to the former course of the Leominster and Kington Railway. The Kenwater passed over the weir, while a new channel was cut for the Lugg, following the course of the railway. It then passed under the railway to meet the Ridgemoor Brook, and under Ridgemoor Bridge, a single span that dates from 1815 but was widened in 1940, which carries the A44 road. Below the bridge, it is joined by Cheaton Brook, and then rejoins its original course. The Pinsley Brook was diverted into the Kenwater to the west of the town in 1968 and its original course filled in. Parts of it had been culverted some years before that. The Lugg then passes under Mosaic Bridge, constructed for the A49 bypass in 1988. It takes its name from a mosaic on the southern pier which was designed by young people at the time of its construction, and has since been restored. Eaton Bridge, carrying the A44, has three arches and was built in the 16th century, with modifications made in the 18th century. Near Eaton Hall is another three arched bridge, dating from the 19th century, where the eastern arch crosses a leat. The river is then joined by the River Arrow on its western bank, and was crossed by the Worcester, Bromyard and Leominster Railway until it was closed in 1964. As the river passes under Ford Bridge at Ford, the B4361 road, the railway and the A49 road are squeezed into a narrow gap between it and War Hill to the west. who lived at Hampton Court, a grade I listed house built between 1427 and 1436 and modified in the 18th century. The river forms the western and southern boundaries of the associated parkland and the building was remodelled and restored by Wyattville for Richard Arkwright at that time. The Humber Brook forms the eastern boundary of the estate, and joins the Lugg on its north bank. after which the river turns to the west. It is crossed by two bridges carrying the Welsh Marches Line just to the south of the twin tunnels through Dinmore Hill. Dinmore railway station was located on the north bank, Wellington Brook joins on the west bank of the river, opposite the grade I listed church of St Mary, Marden, which dates from the 13th and 14th centuries. As it approaches Moreton Bridge, the channel splits into two, enclosing an island, and the three span bridge crosses both channels. It dates from the 16th or 17th century, but was altered in the mid 19th century. The bridge is to the east of the village of Moreton on Lugg. After Wergins Bridge, Morton Brook joins on the west bank, and the river is crossed by a railway bridge carrying the Cotswold Line. The Little Lugg joins from the east near the bridge, which was the location of corn mills in 1903, when a structure spanned the river to the south of the bridge. After the River Frome joins on the east bank, the final bridge connects Mordiford on the east bank to Hampton Bishop. The bridge dates from the 14th century, and was widened in the 16th century. It consists of two main arches, through which the Lugg flows, with two flood arches and a causeway containing five more arches to the west of the main arches. The causeway was widened on the upstream side in the 20th century. To the west of the causeway are the remains of a pound lock. The walls of the chamber survive, although they are in poor condition. The Pentaloe Brook joins the river on its east bank just below the bridge, and then the Lugg joins the River Wye.

Демалыс

Өзен каноэмен жүзушілердің арасында танымал, олардың су жолымен жүруге даусыз құқы бар. Дегенмен, Леоминстерден Херефордқа дейінгі саяхат өзенді бөгеп тұрған көптеген құлаған ағаштармен қиындыққа толы. Бұл өзенде балық аулау өте жақсы, мұнда жабайы қоңыр форель мен шырық балық кездеседі.

Қоршаған орта

Қоршаған орта агенттігі Англиядағы өзен жүйелерінің су сапасын өлшейді. Әрқайсысына жалпы экологиялық жағдай беріледі, ол бес деңгейдің бірі болуы мүмкін: жоғары, жақсы, орташа, нашар және өте нашар. Мұны анықтау үшін бірнеше компоненттер қолданылады, соның ішінде омыртқасыздардың, гүлді өсімдіктердің және балықтардың саны мен түрлеріне қарайтын биологиялық жағдай. Химиялық жағдай, әртүрлі химиялық заттардың концентрациясын белгілі қауіпсіз концентрациямен салыстыратын, жақсы немесе қанағаттанарлық емес деп бағаланады. Уэльс бөліміне қатысты баламалы деректер оңай қолжетімді емес. 2019 жылы Лугас өзені жүйесінің су сапасы төмендегідей болды.

The Environment Agency measure the water quality of the river systems in England. Each is given an overall ecological status, which may be one of five levels: high, good, moderate, poor and bad. There are several components that are used to determine this, including biological status, which looks at the quantity and varieties of invertebrates, angiosperms and fish. Chemical status, which compares the concentrations of various chemicals against known safe concentrations, is rated good or fail. Equivalent data for the Welsh section is not readily available. The water quality of the River Lugg system was as follows in 2019. Section Ecological Status Chemical Status Length Catchment Channel 9.2 mile (15 km) 8.53 square miles (22 km2) 8.4 mile (14 km) 9.22 square miles (24 km2) 7.0 mile (11 km) 8.86 square miles (23 km2) 7.1 mile (11 km) 13.46 square miles (35 km2) 7.8 mile (13 km) 15.21 square miles (39 km2) 27.8 mile (45 km) 26.09 square miles (68 km2) 24.4 mile (39 km) 27.32 square miles (71 km2) 11.0 mile (18 km) 14.95 square miles (39 km2) 1.3 mile (2 km) 3.91 square miles (10 km2) 6.7 mile (11 km) 11.42 square miles (30 km2) 5.1 mile (8 km) 8.09 square miles (21 km2) 9.3 mile (15 km) 12.27 square miles (32 km2) 18.2 mile (29 km) 25.90 square miles (67 km2) 2.4 mile (4 km) 4.51 square miles (12 km2) 27.1 mile (44 km) 35.26 square miles (91 km2)

Like many rivers in the UK, the chemical status changed from good to fail in 2019, due to the presence of polybrominated diphenyl ethers (PBDE), perfluorooctane sulphonate (PFOS) and mercury compounds, none of which had previously been included in the assessment. From its source to its mouth, the entire length of the river has been a designated Site of Special Scientific Interest (SSSI) since 2 February 1995. It received the designation because it was one of the best examples of a clay river, with its chemistry changing from nutrient poor in the upper reaches to naturally nutrient rich in the lower reaches. As well as supporting several rare plant communities and otters, it also provides habitat for Atlantic stream crayfish, Atlantic Salmon, Bullhead and Twaite Shad. Below Eaton, the river is a designated Special Area of Conservation (SAC). During the 1980s and 1990s, there was a sharp drop in the number of migrating salmon on the river, as access was impeded by weirs. From 2003, a number of fish passes were constructed at these locations, and a survey in 2013 found that numbers of salmon in the river and in the tributary River Arrow had increased dramatically. The survey also found that brown trout had benefitted from the improvements, as their numbers had also increased. Some of the work was funded by the Lugg and Arrow Fisheries Association. The Eaton Angling Club, which was established in 1877, manages the fishing rights on 1.2 mile (2 km) of the river near Eaton Hall. Every year since 1955, they had stocked the river with 500 to 600 rainbow trout, but in 2009, some of their stocking was with triploid brown trout, infertile females which cannot inter breed with the wild trout. Because of the conservation status of the river, and guided by the Environment Agency's National Trout and Grayling Fisheries Strategy, they have reduced the levels of stocking, which still include some triploid brown trout. Research on similar rivers has shown that reducing the levels of restocking can have a disproportionate benefit for the native populations of both brown trout and grayling, and the club are monitoring catch data to see if this is the case on the Lugg. A survey by the Trout Trust identified the bridge at Eaton as a problem for migrating fish, as there is a weir which forms part of the bridge footings. While salmon and larger trout can easily negotiate the flume that this creates, it acts as a barrier to smaller fish, grayling and eels, and they recommended that some remedial action should be taken. Construction of a Larinier fish pass at Ballsgate Weir, near Aymestrey, was expected to be completed in autumn 2019, but work was delayed by high water levels in the river throughout the winter from September onwards. The need for the fish pass was shown by fish surveys carried out above and below the weir, which showed that while plenty of salmon spawned below the weir, very few succeeded in getting further upstream. The fish pass was completed by the Wye and Usk Foundation in September 2020, and was funded by the European Regional Development Fund. The weir was the last major obstacle on the river for migrating salmon, and opens up miles of spawning grounds further upstream, in addition to making it easier for other species to move up and down the river.

Бөлім Экологиялық жағдайы Химиялық жағдайы Ұзындығы Су алабы Арнасы
9.2 шақырым (15 км) 8.53 шаршы миль (22 км²) 8.4 шақырым (14 км) 9.22 шаршы миль (24 км²)
7.0 шақырым (11 км) 8.86 шаршы миль (23 км²) 7.1 шақырым (11 км) 13.46 шаршы миль (35 км²)
7.8 шақырым (13 км) 15.21 шаршы миль (39 км²) 27.8 шақырым (45 км) 26.09 шаршы миль (68 км²)
24.4 шақырым (39 км) 27.32 шаршы миль (71 км²) 11.0 шақырым (18 км) 14.95 шаршы миль (39 км²)
1.3 шақырым (2 км) 3.91 шаршы миль (10 км²) 6.7 шақырым (11 км) 11.42 шаршы миль (30 км²)
5.1 шақырым (8 км) 8.09 шаршы миль (21 км²) 9.3 шақырым (15 км) 12.27 шаршы миль (32 км²)
18.2 шақырым (29 км) 25.90 шаршы миль (67 км²) 2.4 шақырым (4 км) 4.51 шаршы миль (12 км²)
27.1 шақырым (44 км) 35.26 шаршы миль (91 км²)

Ұлыбританиядағы көптеген өзендердегідей, 2019 жылы химиялық жағдай жақсыдан қанағаттанарлық емес күйге өзгерді, себебі полибромирленген дифенил эфирлері (PBDE), перфтороктан сульфонаты (PFOS) және сынап қосылыстарының болуына байланысты, бұрынғылары бағалауға енгізілмеген. Өзеннің бастауынан сағасына дейін бүкіл ұзындығы 2 ақпан 1995 жылдан бері ерекше ғылыми маңызы бар (SSSI) болып табылады. Ол бұл мәртебені алған себебі, химиясы жоғары ағыстағы қоректік заттарға кедей, төменгі ағыстағы табиғи қоректік заттарға бай болатын сазды өзеннің ең жақсы мысалы болды. Ол сонымен қатар бірнеше сирек кездесетін өсімдіктер қауымдастығы мен сусарларды қолдап, Атлант ағысындағы рактер, Атлант салмоны, Бульхед және Твайте Шад үшін тіршілік ортасын қамтамасыз етеді. Итоннан төмен өзен арнайы қорғалатын аймақ (СҚА) болып табылады. 1980 және 1990 жылдары өзенде көшіп-қонушы лосось саны күрт төмендеді, себебі оған кіруге бөгеттер кедергі келтірді. 2003 жылдан бастап бұл жерлерде балық өткізу жолдары салынды, ал 2013 жылы жүргізілген зерттеуде өзендегі және оның қосалқы өзеніндегі лосось саны күрт өскені анықталды. Зерттеу сонымен қатар көкбалықтың да жақсарудан пайда тапқанын және оның санының да артқанын көрсетті. Жұмыс Lugg and Arrow Fisheries Association тарапынан қаржыландырылды. 1877 жылы құрылған Итон балық аулау клубы Итон Холл маңындағы өзеннің 2 шақырымындағы балық аулау құқығын басқарады. 1955 жылдан бері жыл сайын өзенге 500-600 жаңбырлы алабұға қосып келді, бірақ 2009 жылы олардың бір бөлігі үшқұйлы қоңыр алабұғамен, жабайы алабұғамен араласпайтын аналықтарымен толықтырылды. Өзеннің қорғалу жағдайына байланысты және Экологиялық агенттіктің ұлттық форель және сұр балық аулау стратегиясымен басшылық ету арқылы, олар қоралардың деңгейін төмендетті, оған әлі де кейбір үшқұйлы қоңыр форель кіреді. Осыған ұқсас өзендердегі зерттеулер көрсеткендей, қоныстандыру деңгейін төмендету қоңыр форель мен сұр балықтың жергілікті популяцияларына тең емес пайда әкелуі мүмкін, ал клуб аулау деректерін бақылауда, бұл Лэггке қатысты ма екендігін тексеруде. Trout Trust компаниясының зерттеуі бойынша, Итондағы көпір балықтардың көшіп-қонуына кедергі келтіреді, өйткені көпірдің бір бөлігі болып табылатын бөгет бар. Бұл жағдайды лосось пен үлкен форельдер оңай жеңе алады, бірақ бұл шағын балықтар, көкбалықтар мен балықтарға кедергі келтіреді, сондықтан олар кейбір түзету шараларын қолдануды ұсынды. Аймстрейдің маңында Баллсгейт құймасында Ларинер балық өткелінің құрылысы 2019 жылдың күзінде аяқталады деп күтілді, бірақ жұмыс қыркүйек айынан бастап қыста өзендегі су деңгейінің жоғары болуымен кешіктірілді. Балық өткізудің қажеттілігі бөгеннің үстінде және астында жүргізілген балық зерттеулерімен көрсетілді, бұл бөгеннің астында көптеген лосось ұрықталған, бірақ өте аз адам бұдан әрі ағынға қарай жетті. Балық өткізуді 2020 жылдың қыркүйегінде Уай және Уск қоры аяқтады және оны Еуропалық өңірлік даму қоры қаржыландырды. Бұл бөгет лососьтың көшіп-қонуына кедергі келтіретін соңғы үлкен кедергі болды және өзен бойындағы басқа да түрлердің қозғалысын жеңілдетуге қоса, жоғарырақ ағыстағы шағылысу алаңдарын ашты.