Ағылшын мәдениетінің мифтері мен аңыздары

Кіріспе

Ағылшын фольклоры Англияның мифтері мен аңыздарынан құралады, оның ішінде ағылшын аймағының мифтік жандар, дәстүрлі рецепттер, қалалық аңыздар, мақал-мәтелдер, ырымдар және халық ертегілері бар. Оның мәдени тарихы кельт, христиан, скандинавиялық және германдық фольклорына қатысты. 16 ғасырдағы Ренессанс кезеңінде Англия ұлттық ерекшеліктерін дамыту үшін еуропалық мәтіндерге көбірек жүгінді. Ағылшын фольклоры аймақтар бойынша әртүрліліктерді сақтайды, бірақ елдің барлық аймақтарында ортақ элементтер кездеседі. Оның халық ертегілеріне дәстүрлі Робин Гуд ертегілері және бриттік әсердегі Артур аңыздары кіреді, ал олардың оқиғалары көбінесе христиандық құндылықтардан туындайтын моральдық қағидаларды қамтиды. Халық ертегілеріндегі кейіпкерлер мен жандар ағылшын өмірінің түрлі салаларынан, мысалы, жер бедері, сәулет, нақты адамдар немесе оқиғалардан алынған.

Тарих

927 жылы Англия құрылғанға дейін Уэссекс және оның төңірегіндегі аймақтардың мәдениеттері 865 және 878 жылдар аралығында Дания королі Гутрумның басып кіруінен өзгерді. Уэссекс патшасы Альфред 878 жылы Гутрум патшасының әскерлеріне қарсы жеңіске жетті, Гутрум патша крещениеден өтіп, Шығыс Англияның билеушісі атанды. Бұл скандинавиялық сөздердің ағылшын тіліне сіңісу процесін жалғастырды. Соңында ағылшын фольклоры скандинавиялық дәстүрлермен бірікті, мысалы, олардың иконографиясы грек тіліне жақындады, ал киімдері мен халықтық әңгімелері скандинавиялық элементтерді қабылдады. Англия халқының фольклоры ауызша дәстүр арқылы ұрпақтан-ұрпаққа беріліп келді. Ренессанс кезінде суретшілер осы әдет-ғұрыптарды жазбаша түсірді; мысалы, Шекспирдің пьесаларындағы сиқыршылар, самаурылар, халық медицинасы, неке және жерлеу рәсімдері, ырым-жырымдар мен діни сенімдер арқылы ағылшын фольклорының көрінісі берілген. Гримм ағайындарының «Неміс аңыздары» және «Гримм ертегілері» сияқты еңбектері түпнұсқа неміс тілінен аударылып, 1816 жылы Еуропа бойынша таратылды. Олардың әңгімелері Уильям Томс сияқты баспагерлерді ағылшын фольклорынан аңыздар жинап, ағылшын ұлттық ерекшелігін қалыптастыруға шабыттандырды. Гримм ағайындары жинаған әңгімелер 19-шы ғасырда ағылшын мектептеріндегі оқу бағдарламасына моральдық тәрбие құралы ретінде енгізілді.

Сипаттамалары

Ағылшын фольклорында көптеген ықпалдар болғанымен, ең бастылары – христиандық, кельт және германдық мәдениеттер. ХІ ғасырға дейін ағылшын фольклорына христиандық емес ықпалдар да зор әсер еткен, мысалы, олардың халық әндері, тойлары мен әңгімелері. Мысалы, Фрэнсис Джеймс Чайлд жинаған 305 баллада 19 ғасырдағы ағылшын өркендеу кезеңінде жарияланды. Ағылшын халық әндерінің қайта жаңғыруы кезінде ағылшын суретшілері Англияның өткен халық әндері мен қазіргі музыкалық ықпалдарынан тұратын ұлттық ерекшелік құруға тырысты. Фрэнсис Джеймс Чайлд, Артур Хью Клоу және Чосер сияқты авторлар басқа тілдердің сөздерін, айтылуын және өлшемдерін қабылдауға дайындық танытып, ағылшын халық әнін халықаралық деңгейге көтерді. Христиандық емес ықпалдардың басқа мысалдары – бүкіл Еуропадан тараған «Жабайы аңшылық» және германдық құдай Воденмен байланысты Херн аңшысы. Эбботс Бромли мүйіз биі ағылшын дінінен бұрынғы мереке мен Пик ауданындағы құдықтарды әрлеу рәсімін бейнелейді, ол англосаксон немесе тіпті кельт дәуіріне дейін жетеді. Мамыр мерекесі, мысалы, Мамыр жотасы Англияның және Солтүстік Еуропаның көп бөлігінде сақталған. Рождестводағы шыршаны безендіру, жидеге берілетін маңыз және Рождество әндері Еуропадағы қатал қыс суығынан қашу ниетінен туған. Бұл факторлардың барлығы бірігіп, адамның ізгілік пен адалдық арқасында сәтті өмірге жете алатынын үйрететін фольклорды құрайды. Лаллабайлар, әндер, билер, ойындар, әңгімелер мен ырымдар діни және моральдық тәрбие беруге, сондай-ақ әділдік және христиандық сезімін қалыптастыруға көмектеседі. Балалар ойындары көбінесе баланың қуанышты, дені сау және жақсы болуын қамтамасыз ету үшін санау әндері немесе әдептілік ережелерін ойнауды қамтиды. Ағылшын фольклорында сонымен қатар, болжамдар, қарғыстар және сиқыр сияқты табиғаттан тыс құбылыстарға сенім кең таралған, және ол барлық әлеуметтік топтарда кездесетін. Бұл ғылыми жаңалықтармен салыстырғанда дұрыс емес деп есептелгенімен, сиқыршының немесе дін қызметкерінің клиенттерінің көптеген айғақтары оған сенуге мүмкіндік берді, өйткені олар рәсімнің әсерін көріп, оның тиімділігіне сенді. Мұндай рәсімдер сәтсіз аяқталған жағдайлар да болды, мысалы, 15 ғасырдағы дәрігердің науқастарды емдеу үшін алтын артефакт қолданғаны, бірақ оның сәтсіздігі сиқырдың тез өзгеретін табиғатына байланысты болды. Ағылшын халық аңыздарына келетін болсақ, Вебер сияқтылар олардың балалық шақтың қатал шындығын көрсету мақсатында берілгенін және осылайша ағылшынның құнды моральдық және эстетикалық қағидаларын қалыптастырғанын айтады. Татар сияқты басқалар осы аңыздардың қиялы шындықтан соншалықты алыс болғандықтан, олар қашудың, қиялдың және тілдік талғамның бір түрі болды деп санайды. Көптеген фольклоршылар ағылшын фольклорының мақсаты – әділ және тең қоғамға қатысуға қатысты қорғау, ойын-сауық және нұсқау беру екендігіне келіседі.

Although English folklore has many influences, its largest are Christian, Celtic and Germanic. Non Christian influences also defined English folklore up to the eleventh century, such as in their folksongs, celebrations and folktales. An example is the 305 ballads collected by Francis James Child published during the English revival in the 19th century. During the English folksong revival, English artists scrambled to compose a national identity consisting of England's past folksongs and their contemporary musical influences. Authors such as Francis James Child, Arthur Hugh Clough, and Chaucer made English folksong supranational due to the willingness to import other languages' words, pronunciations, and metres. Other examples of non Christian influences include the Wild Hunt which originates from wider Europe, and Herne the Hunter which relates to the Germanic deity Woden. The Abbots Bromley Horn Dance may represent a pre Christian festival and the practice of Well dressing in the Peak District, which may date back to Anglo Saxon or even Celtic times. May Day celebrations such as the Maypole survive across much of England and Northern Europe. Christmas practices such as decorating trees, the significance of holly, and Christmas carolling were born from the desire to escape from the harshness of winter around Europe. These combine to form a folklore which teaches that, through an upright and virtuous character, a person can achieve a successful life. Lullabies, songs, dances, games, folktales, and superstitions all imparted a religious and moral education, and form a person's sense of justice and Christianity. Children's games would often contain counting songs or gamifications of manners to ensure that a child was happy, healthy, and good. English folklore also included beliefs of the supernatural, including premonitions, curses, and magic, and was common across all social classes. It was not regarded with the same validity as scientific discoveries, but was made to be trusted by the repeated accounts of a magician or priest's clients who saw the ritual's spectacle and so believed in its efficacy. Even when such rituals failed, such as a 15th century physician using a golden artifact to heal his patients, their failures were attributed to the fickleness of magic. As for English folktales, some such as Weber argue that they were passed down for the purpose of reflecting the grim realities of a child's life and hence instilled valued English morals and aesthetics. Others such as Tatar would counter that these folktales' fantasies were so removed from reality that they were a form of escapism, imaginative expression, and linguistic appreciation. Most folklorists would agree that the purpose of English folklore is to protect, entertain, and instruct on how to participate in a just and fair society.

Халық аңыздары

Фольклоршылар халық аңыздарын түрлеріне, содан кейін тұрақты мотивтерге қарай жіктеуге арналған Аарне-Томпсон-Утер индексі сияқты жүйелерді әзірледі. Бұл оқиғалар мен кейіпкерлердің шығу тегіне қарай өзгешеліктері болғанымен, осы мотивтер арқылы аймақтар өзара байланысқан халық аңыздарының ұлттық ерекшелігі сақталады. Көптеген кейіпкерлер мен оқиғалар жазылмай, ұмытылған болуы мүмкін, бірақ осы халық аңыздары мен олардың дамуы көбінесе нақты аймақтарға тән замандас тұлғалардың, орындардың немесе оқиғалардың нәтижесі болды. Төменде ағылшын фольклорының халық аңыздары түрлерінен алынған мысалдардың шағын бөлігі ғана ұсынылған.

Жаратылыстар

Аждаһалар – от, у және қышқылды түкіретін қанатты алып жәндіктер. Олар көбінесе қазына бөлмелерімен, сарқырамалармен және ойылған ағаш түбірлерімен байланысты. Аждаһалар қытай, египеттік, Мезоамерика және әлемнің көптеген басқа да мифологияларында кездеседі. Үндістан мәдениетінде олар джайнизм, индуизм және буддизм мифологиясы мен халық ауыз әдебиетінде кездеседі. Виверн – екі аяқты, төрт аяқты аждаһалардың кіші туысы. Оның қанаттары кішкентай, және ол отты түкіре алмайды. Қара иттің келуі немесе тудыруы қиыншылықтың алдын ала хабаршысы. Бұл грек мифологиясынан Одиссейдің Аргосы мен Хадестің Церберы, сондай-ақ скандинавия мифологиясынан Фенрирдің біріктірілген бейнесі. Ұлыбританияда қара иттің алғашқы байқаулары туралы Этель Рудкиннің 1938 жылғы мақаласында иттің қара түсті, тым үлкен көздері және алып денесі бар екені айтылған. Қара ит – халық ауыз әдебиетінде жиі кездесетін мотив, көптеген дәстүрлі ағылшын әңгімелері мен ертегілерінде кездеседі. Олар көбінесе өлім мен бақытсыздық жақын екенін білдіреді және көзге көрінбей жоғалып кетеді. Богарт – жергілікті немесе аймақтық дәстүрге сәйкес, далаларда, батпақтарда немесе басқа да жер бедерлерінде мекендейтін зұлым рух. Үй ішіндегі богарт заттардың жоғалуына, сүттің қышқылуына және иттің аңқыруына себеп болады. Олар кішкентай жануарларды, егістік жерлерді, шіркеулерді немесе үйлерді басып алып, қорқынышты күлкілерімен адамдарды қорқытады. Әрқашан қаскөй болатын богарт, отбасысы қайда қашса да, олардың соңынан еріп жүреді. Солтүстік Англияда, кем дегенде, богартты есімдемеу керек деген сенім болған, себебі оған есім берілген соң, онымен ақылдасуға немесе көндіруге болмайды, керісінше, ол бақылаусыз және қиратушы болады. Брауни – хобблинге ұқсас үй рухы (хобб). Браунилер үйлерде тұрып, шаруашылық жұмыстарына көмектеседі. Бірақ олар көрінуді ұнатпайды және тек түнде, дәстүр бойынша шағын сыйлықтар немесе тамақтар үшін жұмыс істейді. Олар ең көп қамыр мен балды жақсы көреді. Егер олардың сыйлықтарын төлем деп атаса немесе үй иелері оларды дұрыс пайдаланбаса, олар әдетте үйді тастап кетеді. Браунилер үйдің пайдаланылмаған бөлігінде мекендейді. Қалыңдық – тауларда және жер астында мекендейтін, даналыққа, темір өнерге, кен өндіруге және қолөнерге байланысты адам тәрізді жаратылыс. Бұл термин 19 ғасырда ғана неміс, француз және скандинавия тілдеріндегі қалыңдықтарды сипаттаушы сөздердің аудармасы ретінде қолданыла бастады. Огрлер көбінесе биік, күшті, қатыгез, ашкөз және едәуір жайсыз жәндіктер болып табылады және олар француз мәдениетінен шыққан. Халық аңыздарында оларды алдап жеңуге болады. "Бұлақ оты" – батпақтар мен сорлардың маңында көрінетін жарықтардың халықтық түсіндірілуі. Кейбіреулер оларды шомылдырылмаған нәрестелердің жандары деп санайды, олар саяхатшыларды орман жолынан алып, қауіпке ұшыратады, ал басқалары оларды әсте сақалды феялар немесе шприттер деп санайды.

Dragons are giant winged reptiles that breathe fire, poison and acid. They are usually associated with treasure rooms, waterfalls, and hollowed out tree stumps. Dragons are also present in Chinese, Egyptian, Mesoamerican and many other mythologies of the world. In the cultures of India, they are found in the mythologies and folklore of Jainism, Hinduism, and Buddhism. A Wyvern is a smaller relative of dragons with two legs rather than four. It also has smaller wings and cannot breathe fire. The black dog is a creature which foreshadows calamity or causes it. It is a combination of Odysseus' Argos and Hades' Cerberus from Greek mythology, and Fenrir from Norse mythology. The first collection of sightings of the black dog around Great Britain, Ethel Rudkin's 1938 article reports that the dog has black fur, abnormally large eyes, and a huge body. The black dog is a common motif in folklore and appears in many traditional English stories and tales. They often denote death and misfortune close at hand and appear and disappear into thin air. A boggart is, depending on local or regional tradition, a malevolent genius loci inhabiting fields, marshes or other topographical features. The household boggart causes objects to disappear, milk to sour, and dogs to go lame. They can possess small animals, fields, churches, or houses so they can play tricks on the civilians with their chilling laugh. Always malevolent, the boggart will follow its family wherever they flee. In Northern England, at least, there was the belief that the boggart should never be named, for when the boggart was given a name, it could not be reasoned with nor persuaded, but would become uncontrollable and destructive. A brownie is a type of hob (household spirit), similar to a hobgoblin. Brownies are said to inhabit houses and aid in tasks around the house. However, they do not like to be seen and will only work at night, traditionally in exchange for small gifts or food. Among food, they especially enjoy porridge and honey. They usually abandon the house if their gifts are called payments, or if the owners of the house misuse them. Brownies make their homes in an unused part of the house. A dwarf is a human shaped entity that dwells in mountains and in the earth, and is associated with wisdom, smithing, mining, and crafting. The term had only started to be used in the 19th century as a translation for the German, French, and Scandinavian words which describe dwarfs. Ogres are usually tall, strong, violent, greedy, and remarkably dull monsters and they originate from French culture. In folktales they are likely to be defeated by being outsmarted. The Will o' the wisp is a folk explanation of strange, flickering lights seen around marshes and bogs. Some perceive them as souls of unbaptized infants which lead travellers off the forest path and into danger, while others perceive them as trickster fairies or sprites.

Кейіпкерлер мен кейіпкерлердің кейіпкерлері

Артюр патша – британиялықтардың аңызға толы патшасы, Англияның бір кездері және болашақтағы патшасы, сондай-ақ шынайы туған патшасы. Патша Артурдың тегі мен оның ерліктері оның бейнесінің көптеген қайта жаратылуына байланысты бұлыңғыр. Historia Brittonum және Annales Cambriae Артурдың көптеген шайқастарын көрсетеді, ал Annales Cambriae бәсекелес Мордредті және дана кеңесші Мерлинды да атайды. Бұл дереккөздер Артурдың шығу тегінің дәлелі ретінде пайдаланылғанмен, олардың сенімділігі тарих емес, мифология ретінде күмәнданылған. Ағылшын халық ауыз әдебиеті дамыған сайын, король Артур туралы әңгімелер Малоридің «Артурдың өлімі» сияқты романдарға, Джеффридің «Британ патшаларының тарихы» сияқты жылнамаларға және «Кулхвич пен Ольвен» (авторы белгісіз) сияқты фантастикалық туындыларға жіктелді. Робин Гуд – жұмысшы табының қалыпты жағдайға наразылығын білдірген қаскөйлес заңнан тыс адам. Робин Гуд арқылы орман (халық ауыз әдебиетін зерттеушілер «жасыл орман» деп атайды) Артурдың қауіпті, мистикалық шайқас алаңынан паналау, достық және тәртіпсіздік орнына айналды. Робин Гуд байлардан ұрлап, қайырымдылық жасаған ізгі ұрыс емес, 15 ғасырда қатыгез заңнан тыс адам ретінде танылды, балладалар оның қатерге қарсы зорлық-зомбылықпен жауап беруіне ризашылық білдірді. Робин Гуд өзін және «Құдайылықтар» тобын жауларының сыныбына, жасына немесе жынысына қарамастан қорғау үшін күресті. «Робин Гуд және жесірдің үш ұлы» және «Гамелин туралы әңгіме» сияқты әңгімелерде шеріф пен шенеуніктердің асылуымен аяқталады; «Робин Гуд және монахта» Робин Гуд монахты және оның жас көмекшісін өлтіреді. Англияның заң мен ар-ұяққа қатаң ұмтылу қағидаларына қайшы, Робин Гуд қоғамнан қуылғаны үшін балладалар мен әңгімелерде мақталып, даңқталды. Робин Гудфеллоу немесе Пак – өздерінің әрекеттерімен танымал, пішінін өзгерте алатын жын. Кейбір ағылшын сенімдері жынды шайтан деп санайтындықтан, 17 ғасырдағы «Робин жақсы адам, оның ақымақтық ойындары мен қуанышты әзілдері» және «Меланхолия анатомиясы» сияқты жарияланымдар оны шайтан ретінде бейнеледі. Лоб, сондай-ақ лоби, лоуби, лубард, лубер немесе луберкин деп те аталады, денесі қара жаңбырлы бұлттан тұратын жынның аты. Оның қаскөйлігі бар және ол британдық халық ауыз әдебиетіндегі кез келген жынды бейнелей алады. Оны адамдарға көмектесетін күшті, түкті алып Лоб Лай Би Фирмен шатастыруға болады.

King Arthur is the legendary king of the Britons, the Once and Future King and True Born King of England. The origins of King Arthur and his exploits are vague due to the many reproductions of his character. The Historia Brittonum and the Annales Cambriae reference many battles of an Arthur, Annales Cambriae also referencing Mordred, a rival, and Merlin, a wise mentor. Although these sources have been used as proof for Arthur's origins, their credibility has been disputed as mythology rather than history. As English folklore has progressed, King Arthur's retellings have been classified into romances such as Malory's [[Le Morte d'Arthur, chronicles such as Geoffrey's Historia Regum Britanniae, and fantasies such as [[Culhwch and Olwen (whose author is unknown). Robin Hood was a vicious outlaw who expressed the working class' disenchantment with the status quo. Through Robin Hood, the forest (called the "greenwood" by folklorists) transformed from the dangerous, mystical battleground of Arthur to a site of sanctuary, comradery, and lawlessness. Rather than a philanthropic thief of the rich, Robin Hood's tales began in the 15th century as a brutal outlaw, ballads revelling in his violent retaliation to threats. Robin Hood fought to protect himself and his group the Merry Men, regardless the class, age, or gender of their enemy. In stories such as 'Robin Hood and the Widow's Three Sons' and 'The Tale of Gamelyn', the joyful ending is in the hanging of the sheriff and the officials; in 'Robin Hood and the Monk', Robin Hood kills a monk and his young helper. Paradoxical to English values of strict adherence to the law and honour, Robin Hood was glorified in ballads and stories for his banishment from society. Robin Goodfellow, or Puck, is a shape changing fairy known for his tricks. Since some English superstition suspected that fairies were demons, 17th century publications such as 'Robin Good Fellow, his Mad Prankes and Merry Jests' and 'The Anatomy of Melancholy' portrayed him as a demon. Lob, also called loby, looby, lubbard, lubber, or lubberkin, is the name given to a fairy with a dark raincloud as a body. It has a mischievous character and can describe any fairy like creature from British folklore. It can be confused with Lob Lie By The Fire, a strong, hairy giant which helps humans.

Өлеңдер

Беовульф – 3182 жолдан тұратын, авторсыз ежелгі ағылшын тарихи дастаны, ол Гейттер патшасы Беовульфтің ерліктерін суреттейді. Әңгіме бойынша Беовульф Гренделді өлтіреді, бұл монстр Дания королі Хротгардың сарайын он екі жыл бойы мазалаған. Гренделдің анасы кек алуға тырысады, Беовульф оны да өлтіреді, содан кейін Беовульфтің өзі Даниялықтардың патшасы болады. 50 жыл өткен соң Беовульфтің халқына айдаһар қиянат жасайды, ал Беовульф оны өлтіру кезінде қаза табады. Алғашқы болжамдар бойынша Беовульф скандинавиялық дастан, ағылшын тіліне аударылған, себебі оқиғаның оқиғасы скандинавиялық жерлерде өтеді. Алайда, Беовульф халық ертегілерінің батырлары әдетте өз елдерінің тумасы емес деген зерттеулер арқылы ежелгі ағылшын дастаны ретінде бекітілді. "Рейнамның қоңыр әйелі" – Норфолк әйелі, леди Дороти Уолполлдің әруағы туралы әңгіме. Оның заңсыз қатынасы анықталғаннан кейін, ол өліміне дейін өз бөлмесіне қамалды және Рейнам сарайларында көрінді, ол киген қоңыр паршасымен аталған. Әңгіменің әртүрлі нұсқалары оның күйеуі Лорд Таунсенд немесе Уортон графинясымен бұғауланғанын айтады. "Қызылгүлдің бұтағы" аңызы – Англиядағы көптеген сарайлар мен үйлермен байланысты әруақтар туралы әңгіме. Бұл ертегіде жаңадан үйленген келіншектің той таңғы асы кезінде жасыру ойыны ойнап, шатырдағы сандыққа жасырынып, қашып шыға алмағанын айтады. Оны отбасы мен достары таба алмады, ол тұншығып қалды. Оның денесі көп жылдардан кейін жабық сандықтан табылған деген әңгіме бар.

Сенімдер мен мотивтер

Тірі тастар – адам қолымен жасалған, тік тұру үшін орнатылған тас құрылымдар. Кейбір кішкентай тірі тастар топтасып, миниліфтер құрайды. Осы геологиялық артефакттарға ұқсас тау фигуралары да бар. Бұлар – жерді қазып, кейде контрастты түсті минералмен толтырып, ауылдық жерге салынған суреттер. Мысалдарға Серне Аббас алып, Уффингтон ақ жорғасы және Уилмингтонның Ұзын адамы жатады, олар халық аңыздары мен сенімдерінің ортасы болып табылады. "Жасыл адам" – 1939 жылы пайда болған сипаттама, ол ағылшын сәулетінде жапырақтары өсіп тұрған беттің мүсінін бейнелейді. Оның болуы табиғатты символдайды, бірақ ол қай жерде бейнеленгеніне және кім бейнелегеніне қарай әртүрлі болады; шіркеуде ол шабыт немесе құштарлықты білдіруі мүмкін, ал орман ішінде саяхатшылардың ежелгі қорғаушысы ретінде бейнеленуі мүмкін. Бұл фраза 15-тен 18-ғасырға дейінгі мерекелерде шерулерге жол ашу үшін жапырақтармен немесе шаштарымен киінген «whifflers» дегендерден шыққан. Қоңырау соққан сәтте туғандар әруақтарды көре алады деген сенім болған. Уақыт аймаққа қарай өзгерген, көбінесе монахтардың дұға уақытына негізделген, кейде қоңыраумен белгіленген. Астық шеңберлері – жалпақталған астық дақылдарынан жасалған құрылымдар. Олардың құпия және көбінесе ғарыштық тегі бар деп болжанғанымен, көптеген астық шеңберлері әдейі жасалған болып дәлелденді. 1991 жылы Англияда Даг Бауэр мен Дейв Чорли жасағандары әлем бойынша осыған ұқсас жасаушылардың тізбегін бастады. "Алдамшылар" – ер және әйел емшілер, сиқыршылар, бақсылар, жұлдыжол болжаушылар, зір қайнатқыштар, жын-перілерді қуушылар немесе ұрылар сияқты адамдарды атау үшін қолданылған термин. Мұндай адамдар құрметке ие болған, қорқыныш тудырған және кейде олардың кең білімі, соның ішінде табиғаттан тыс күштерге байланысты болжамдары үшін аңшылыққа түскен. "Жабайы аң аулау" – аспаннан немесе дала жолдарынан жүретін аңшылар тобының қауіпті бейнесі. Олардың болуы ауылды жабайы және мистикалық орын ретінде қабылдаудың белгісі болды.

Standing stones are man made stone structures made to stand up. Some small standing stones can also be arranged in groups to form miniliths. Similar to these geological artefacts are hill figures. These are figures drawn into the countryside by digging into the ground and sometimes filling it in with a mineral of a contrasting colour. Examples are the Cerne Abbas Giant, the Uffington White Horse, and the Long Man of Wilmington and are the focus for folktales and beliefs. The Green Man is a description originating in 1939 which describes the engraved sculpture of a face with leaves growing from it in English architecture. His presence symbolises nature, but he is depicted differently according to where he is engraved and who carves him; on a church he may symbolise either inspiration or lust, or he may symbolise an ancient protector of travellers in a forest. The phrase originated from 'whifflers' who dressed in leaves or hair to make way for processions during pageants from the 15th to 18th centuries. There was a belief that those born at the chime hours could see ghosts. The time differed according to region, usually based around the times of monk's prayer which were sometimes marked by a chime. Crop circles are formations of flattened cereal. While they have been speculated to have mysterious and often extraterrestrial origins, most crop circles have been proven to be hoaxes. Those made by Doug Bower and Dave Chorley across England in 1991 have since started chains of copycats around the world. Cunning folk was a term used to refer to male and female healers, magicians, conjurers, fortune tellers, potion makers, exorcists, or thieves. Such people were respected, feared and sometimes hunted for their breadth of knowledge which was suspected as supernatural. The wild hunt was a description of a menacing group of huntsmen which either rode across the sky or on lonely roads. Their presence was a hallmark of the perception of the countryside as a wild and mystical place.

Әдебиет

Мамыр күні, мамырдың бірінші күні, құнарлылықтың символы ретінде биік, әшекейленген бағана орнатылады. Бұл бағана көктемнің соңында жерді толықтырып, мол жазды қамтамасыз ететін фалликалық нысанды бейнелейтін болуы мүмкін, бірақ бұл байланыс өте кейінірек пайда болған. Бағаналар бастапқыда гүлдермен әшекейленген және жаңа өмірдің тууын символдау үшін гүлденуге дайын ағаштардың бұтақтарынан жасалған. Көп ұзамай гүлдер ленталармен ауыстырылды және мамыр күні мерекелеу мен би күніне айналды, онда мамыр патшайымы және кейде мамыр патшасы да тағайындалып, құнарлылықты бейнелейтін. Ауылдық той – бұл әдетте белгілі бір мақсат үшін қаражат жинау үшін ауылда өткізілетін кеш. Рождестводан кейінгі алғашқы дүйсенбіде ер адамдар түнде үйлерге барып, мерекеге арналған сыйлық сұрау дәстүрі болған. Олар қамшы мен жасалмалы соқа алып жүрген, егер үй иесі оларға бірде-бір нәрсе бермесе, үйдің есік алдынан топырақ қазып алатын. Жүгері долы – Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін Еуропаның егін жинау салтының бөлігі ретінде сабаннан жасалған бұйым. Оның қолданылуы аймаққа қарай өзгеше болды: олар сәндік, егін жинау мақтанышының белгісі немесе әлі егін жинамаған көрші шаруашылықтарды ұяттау тәсілі болуы мүмкін. 1950 және 1960 жылдары Минни Ламбеттің «Алтын долы: жүгері долының өнері, құпиясы және тарихы» кітабы арқылы олардың қайта жандануына куә болдық. Балалар арасындағы сенім бойынша, егер айдың алғашқы сөзі «Қоян!» болса, онда сол адамға ай бойына сәттілік келеді. Оның нұсқаларына: «қоян, қоян, қоян!», «қоян, қоян, ақ қоян!» және «ақ қоян!» кіреді. Адам қайтыс болғаннан кейін, кедей адамды оның күнәларын жеу үшін жалдайтын – ол жерлеуге дейін немесе кейін оның үстінде тамақтанатын. Күнә жеуші осылайша жақында қайтыс болған адамның жұмаққа өтетініне кепілдік беретін.

Тақырыбы

Фрэнсис Дрейктің барабаны – испандық қазыналық флоттар мен порттарға шабуыл жасаған ағылшын адмиралының барабаны туралы аңыз. Ол ақ сиқырға ие болған, бұл оған айдаһарға айналуға мүмкіндік берген (оның аты, латын тілінде «дракон» деген мағынаны білдіреді). Ол қайтыс болған кезде, әлемді аралап сапарға шыққанда өзімен бірге алып келген барабаны жөнінде ән шығарылды. Англияға қауіп келгенде, оны соғып, ол оларға көмекке келеді делінген. Соңында аңызға сүйенсек, Англияға қауіп туғанда барабан өзінен-өзі соғылады және содан бері оның дыбысы естіліп келеді. Ағылшыл тасы, сондай-ақ тесікті тас немесе жылан тасы деп аталатын бұл тас түрі әдетте шыныдай болып, табиғи тесігімен ерекшеленеді. Археологтар мұндай тастарды Ұлыбритания мен Египеттен де тауып алған. Англияда ол ұйқы парализіне қарсы қорғау шармы ретінде қолданылған, дәстүр бойынша «кәрі әйелдің мінесі» деп аталған. Тас құдық – бұл құдыққа салынған заттардың үстіне тас қабаты түскендей болып көрінуі. Бұйымдар ұңғымада ұзақ уақыт қалғанда тас сипатқа ие болады. Англиядағы мысалдарға Кнаресборо қаласындағы Шиптон анасының үңгірі және Дербиширдегі Матлок ваннасы жатады.