Жаңа Зеландия бұршақ шабағы (Nepinnotheres novaezelandiae) – жасыл еріншең мидия ішінде паразиттік тіршілік ететін ұсақ шабақ. Мидия өсімін тежейді, бірақ жеуге жарамды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қызылшаңның түрі
Species of crab
Жаңа Зеландиялық бұршақ қызылшаңы (Nepinnotheres novaezelandiae) – Жаңа Зеландияның жасыл еріншелі мидияларының ішінде көбінесе тіршілік ететін, паразиттік қызылшаңның бір түрі. Ересек ұрғашылары бұршақ пішіні мен мөлшерімен шамалас, ал ересек еркектері кішірек және жалпақ. Ересек Жаңа Зеландиялық бұршақ қызылшаңдары баспана мен тамақ үшін мидия иесіне толыққанды тәуелді, оны мидияның жеңдерінен ұрлайды. Бұл қызылшаңдар жасыл еріншелі мидия шаруашылығы үшін маңызды, себебі олар мидиялардың мөлшерін және өсуін кемітеді, бірақ жұқтырған мидияларды жинап, тұтынуға болады.
The New Zealand pea crab (Nepinnotheres novaezelandiae), is a species of small, parasitic crab that lives most commonly inside New Zealand green lipped mussels. Adult females are about the size and shape of a pea, while adult males are smaller and flatter. Adult New Zealand pea crabs are completely reliant on their host mussel for shelter and food, which it steals from the mussel's gills. These crabs are of concern to green lipped mussel aquaculture because they reduce the size and growth of mussels, although infected mussels can be harvested and consumed.
Таксономия
Бұл түрді алғаш рет 1885 жылы Анри Фильхол Pinnotheres novae zelandiae деп сипаттап, атады, ал 1901 жылы H. Ленц оны Pinnotheres schauinslandi (кіші синоним) деп атады. Кейіннен ол Nepinnotheres туысына жатқызылды.
This species was first described and named by Henri Filhol in 1885 as Pinnotheres novae zelandiae and in 1901 as Pinnotheres schauinslandi (a junior synonym) by H. Lenz. It was later assigned to the genus Nepinnotheres.
Сипаттама
Ересекті әйел жаңазеландиялық бұршақ крабтарының жұмсақ қабықты экзоскелеті бар. Ересекті еркек жаңазеландиялық бұршақ крабтарының қатты, хитинді экзоскелеті бар. Ересек еркектер жұптасу үшін ғана қожайынынан шығады. Жабайы жасыл ернекті мидиялар популяциясындағы жұқтыру деңгейі 0-ден 70%-ға дейін жетеді. Жаңазеландиялық еркек бұршақ крабтарының жұптасу орналасуы коммерциялық маңызы бар жасыл ернекті мидия, Perna canaliculus-та байқалды. Еркек крабтардың жасырын мінез-құлқын ескере отырып, еркек крабтардың аналық крабқа жауап ретінде мидия қожайындарынан шығатынын анықтау үшін жаңа тұзақ жүйесі әзірленді. Еркек крабтардың түнгі жұптасу мінез-құлқы қараңғыда инфрақызыл бейнежазбалар арқылы бақыланды. Ағысқа қарай орналастырылған қабылдағыш әйел крабтарының болуы 24 сағат ішінде еркек крабтардың 60%-ын қожайындарынан сәтті тартты. Еркектер бос қожайында орташа есеппен 49 минут өткізді және бір рет табылған аналық крабы бар мидияны ешқашан тастап кетпеді, мидияға кіру үшін орташа есеппен 200 минут жұмсады. Еркек крабтар көбінесе кіруге тырысқанда мидияның мантия шетін сылап, кіру кезінде мидия қақпақтарының аралық кеңістігін 3,7 мм-ден 5,5 мм-ге дейін арттыра отырып, сәттілікпен көбейткені байқалды. Авторлар феромонға негізделген жұптасуды анықтау жүйесі осы крабтардың аналықтарын табумен байланысты тәуекелдерді азайту үшін қолданылатынын қорытындылады. Бұл крабтар жасыл ернекті мидия шаруашылығы үшін алаңдату тудырады, өйткені олар мидиялардың мөлшерін және өсуін 29%-ға дейін азайтады.
Adult female New Zealand pea crabs have a soft shelled exoskeleton. Adult male New Zealand pea crabs have a hard, chitinous exoskeleton. Adult males will only leave their host in order to find a mate. The infection rate in wild green lipped mussel populations can range from 0 to 70%. the mate location behaviour of male New Zealand pea crabs was observed when dwelling in the commercially important green lipped mussel, Perna canaliculus. Given the cryptic behaviour of the male crabs, a novel trapping system was developed to determine whether male crabs would exit their mussel hosts in response to an upstream female crab. Observations of the nocturnal mate finding behaviour of male crabs were made in darkness using infrared video recordings. The presence of receptive female crabs placed upstream successfully attracted 60% of male crabs from their host over 24 h. Males spent on average 49 min on empty hosts and never left a mussel containing a female conspecific once found, spending 200 min on average to gain entry to the mussel. Male crabs were often observed stroking the mantle edge of the mussel whilst attempting to gain entry, successfully increasing mussel valve gape during entry from 3.7 to 5.5 mm. The authors concluded that a pheromone based mate location system is likely used by this crab to greatly reduce the risks associated with the location of females. These crabs are of concern to green lipped mussel aquaculture because they reduce the size and growth of mussels by up to 29%.