Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ Теңіз жаяу әскерінің туы (стандарт немесе шайқас түсі деп те аталады) – АҚШ Теңіз жаяу әскерін, сондай-ақ оның бөлімшелері мен құрамаларын бейнелейтін ту.
Flag used to represent the U. S. Marine Corps
The flag of the United States Marine Corps (also known as the standard or battle color) is the flag used to represent the U. S. Marine Corps, as well as its subsidiary units and formations.
АҚШ теңіз жауынгерлерінің ресми ұрыс түсі
Ресми ту қызыл түсті, корпустың эмблемасы сұр және алтын түсті. Ол 18 қаңтар 1939 жылы қабылданған, бірақ Теңізшілер корпусының 4-ші бұйрығы 1925 жылы қызыл және алтын түстерді Корпустың ресми түстері ретінде белгілеген еді. Ішкі/парадтық нұсқасы алтын жиекпен шектелген, ал сыртқы нұсқасы қарапайым. Оның тудың тігісінен (көтеру бөлігінен) және ұшынан өлшемдері белгіленеді. Бастықтың жоғарғы жағына бекітілген түрлі түсті шайқас ленталарымен (3 фут (1 метр) және ені …) қатар, бастықтың өзі Корпус қатысқан қақтығыстардың аттарымен ойылған стерлинг күміс жолақтарымен жабылған.
The official flag is scarlet with the Corps emblem in gray and gold. It was adopted on 18 January 1939, although Marine Corps Order 4 had established scarlet and gold as the official colors of the Corps as early as 1925. The indoor/parade version is bordered by a gold fringe while the outdoor version is plain. It measures on the hoist and on the fly. In addition to the multi colored battle streamers (measuring 3 feet (1 m) by wide) affixed to the top of the staff, the staff itself is covered with sterling silver bands engraved with the names of conflicts in which the Corps has been engaged.
Тарих
Америкалық теңіз жаяу әскерлерінің ерте тулары туралы ақпарат өте аз, бірақ 1776 жылдың 3 наурызында капитан Сэмюэл Николас басқарған батальон Нью-Провиденс аралына Grand Union Flag туын алып келгендігі мәлім. Бұл жорықта Гадсден туы да қолданылған болуы мүмкін. 1830 және 1840 жылдары теңіз жаяу әскерлері алтын шеттері бар ақ фонды стандартты қолданды, оның ортасында зәкір мен бүркіттің әсем суреті бейнеленген. Мексика-Америка соғысынан бұрын бұл тудың үстінде "Триполи жағалауларына" деген жазу болған. Соғыстан кейін жазу "Триполиден Монтезума сарайларына дейін" деп өзгертілді. Мексика және Азамат соғыстары кезінде теңіз жаяу әскерлері қызыл және ақ жолақтары бар, ұлттық туға ұқсас туды алып жүрді. Алайда, тудың одағында Америка Құрама Штаттарының қалқанында тұрған бүркіт және қалқанның астында жартылай гүл шоғыры бейнеленген, ал бүкіл суретті 29 жұлдыз қоршап тұрған. 1876 жылдан бастап теңіз жаяу әскерлері ұлттық түстерді (Жұлдыздар мен жолақтар) алып жүрді, ортадағы қызыл жолақта сары түспен "АҚШ Теңіз жаяу әскерлері корпусы" деп кестеленген. 1914 жылы Вера-Крузға түскен кезде теңіз жаяу әскерлері ерекше стандартты алып жүрді. Дизайн көк фоннан тұрды, оның ортасында теңізшілер корпусының эмблемасымен лавр гүл шоғыры бейнеленген. Эмблеманың үстіндегі қызыл лентада "АҚШ Теңіз жаяу әскерлері" деген сөздер, ал эмблеманың астындағы тағы бір қызыл лентада "Semper Fidelis" ұраны жазылған. 1921 жылдың 2 сәуірінде барлық ұлттық тулардың сары шетсіз және қызыл жолақта "АҚШ Теңіз жаяу әскерлері" деген жазусыз жасалуын талап ететін бұйрықтар шығарылды. Бұл 1922 жылдың 14 наурызындағы бұйрықпен, сары шеттері немесе жазулары бар барлық ұлттық туларды қолданудан шығарумен толықтырылды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін армияның практикасы, белгілі бір наградалар мен шайқастарды көрсететін жазулары бар күміс ленталарды бекіту қабылданды. Бұл практика 1961 жылдың 23 қаңтарында тоқтатылды. 1925 жылдың 18 сәуіріндегі Теңіз жаяу әскерлерінің №4 бұйрығы АҚШ Теңіз жаяу әскерлерінің ресми түстері ретінде алтын және қызыл түстерді белгіледі. Алайда, бұл түстер 1939 жылдың 18 қаңтарына дейін, жаңа түстерді қамтитын жаңа дизайн бекітілгенге дейін, ресми Теңіз жаяу әскерлері стандартында көрсетілмеді. Бұл дизайн қазіргі Теңіз жаяу әскерлері стандартына ұқсас болды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін қысқа мерзімге бірліктің туларына тікелей шайқас құрметтерін жазу практикасы болды, бірақ көптеген құрметтер мен тудың шектеулі көлемі жүйені тиімсіз еткенін түсіндіргеннен кейін бұл процедура тоқтатылды. 1936 жылдың 29 шілдесінде Теңіз жаяу әскерлері кеңесі армияның ұйымдық туларына ленталарды бекіту жүйесін қабылдауды ұсынды. Мұндай жүйе 1939 жылдың 3 қарашасындағы Теңіз жаяу әскерлерінің №157 бұйрығымен бекітілді және қазіргі уақытта қолданыста. Арнайы танылуды немесе қайталанатын наградаларды көрсету үшін құрылғылар лентаға кестеленеді. Армия мен Әуе күштерінің туларынан айырмашылығы, бір науқан үшін тек бір лента қолданылады, сегізден астам құрылғыны қажет ететін ленталардан басқа. Құрылғылар тек 20 және 21 ғасырларда қатысқан науқандар үшін ғана рұқсат етіледі.
Very little information is available regarding the flags carried by early American marines, although indications are that the Grand Union Flag was carried ashore by the battalion led by Captain Samuel Nicholas on New Providence Island, 3 March 1776. It is quite possible that the Gadsden flag was also carried on this expedition. The standard carried by the Marines during the 1830s and 1840s consisted of a white field with gold fringe, and bore an elaborate design of an anchor and eagle in the center. Prior to the Mexican–American War, this flag bore the legend "To the Shores of Tripoli" across the top. Shortly after the war, the legend was revised to read: "From Tripoli to the Halls of the Montezumas." During the Mexican and Civil Wars, Marines in the field apparently carried a flag similar to the national flag, consisting of red and white stripes and a union. The union, however, contained an eagle perched on a shield of the United States and a half wreath beneath the shield, with 29 stars encircling the entire design. Beginning in 1876, Marines carried the national colors (the Stars and Stripes) with "U. S. Marine Corps" embroidered in yellow on the middle red stripe. At the time of the Vera Cruz landing in 1914, a more distinctive standard was carried by Marines. The design consisted of a blue field with a laurel wreath encircling the Marine Corps emblem in the center. A scarlet ribbon above the emblem carried the words "U. S. Marine Corps," while another scarlet ribbon below the emblem carried the motto "Semper Fidelis." Orders were issued on 2 April 1921 which directed all national colors be manufactured without the yellow fringe and without the words "U. S. Marine Corps" embroidered on the red stripe. This was followed by an order dated 14 March 1922, retiring from use all national colors still in use with yellow fringe or wording on the flag. Following World War I, the Army practice of attaching silver bands carrying inscriptions enumerating specific decorations and battles was adopted. This practice was discontinued on 23 January 1961. Marine Corps Order No. 4 of 18 April 1925 designated gold and scarlet as the official colors of the U. S. Marine Corps. These colors, however, were not reflected in the official Marine Corps standard until 18 January 1939, when a new design incorporating the new colors was approved. The design was essentially that of today's Marine Corps standard. For a brief time following World War I, the inscribing of battle honors directly on the colors of a unit was in practice, but realization that a multiplicity of honors and the limited space on the colors made the system impractical, and the procedure was discontinued. On 29 July 1936, a Marine Corps Board recommended that the Army system of attaching streamers to the staff of the organizational colors be adopted. Such a system was finally authorized by Marine Corps Order No. 157, dated 3 November 1939, and is currently in practice. Devices are embroidered onto the streamer to denote special recognition or repeat awards. Unlike the Army and Air Force flags, only a single streamer is utilized for a single campaign, with the exception of those streamers that require more than eight devices, the maximum any one streamer may hold. Devices are only authorized for campaigns participated in the 20th and 21st centuries.
Түсті сержант
Корпустың ресми шайқас туын Вашингтондағы Теңіз жаяу әскері казармасы ("8-ші және I") сақтайды және оны Теңіз жаяу әскері корпусының Түс сержанты алып жүреді. Түс сержанты лауазымы алғаш рет 1965 жылы ресми түрде бекітілді және оны алғаш рет Gunnery Sgt. Шелтон Л. Икин атқарды. Бұл лауазым барлық сержанттарға екі жылдық мерзімге ашық; талапкер АҚШ Теңіз жаяу әскерінің нұсқаулығында көрсетілгендей, кемінде 6 фут (2 метр) бойы болуы керек және Ақ үйдің қатаң қауіпсіздік тексеруінен өтуі тиіс. Теңіз жаяу әскерінің Түс сержанты дәстүрлі түрде мемлекеттік кештерде және басқа да ресми шараларда АҚШ Президентінің туын алып жүреді және түрлі шерулер мен салтанатты шараларда түс күзетіне жетекшілік етеді.
The official battle color of the Corps is maintained by Marine Barracks, Washington, D. C. ("8th and I"), and carried by the Color Sergeant of the Marine Corps. The position of the Color Sergeant was first officially designated in 1965 and was first held by Gunnery Sgt. Shelton L. Eakin. The billet is a two year tour open to all Sergeants; the only caveat being that the applicant must be at least 6 feet (2 m) tall, as outlined by the drill manual of the United States Marine Corp. and pass a rigorous White House security check. The Color Sergeant of the Marine Corps traditionally carries the flag of the president of the United States at state dinners and other official functions, and leads the color guard at various parades and ceremonies.
Ұйымдастырушылық шайқастың түстері
Корпустың батальондық немесе одан ірі әрбір бөлімінде ұйымдық ту болады (ол ұлттық тумен бірге бөлімнің туын құрайды). Әдетте ол Теңіз жаяу әскерінің шайқас туына ұқсас, бірақ тудың жолағында "Америка Құрама Штаттарының Теңіз жаяу әскері" деген орнына бөлімнің аты жазылады. Сондай-ақ, бөлімге бекітілген желектер немесе егер бекітілмеген болса, қызыл және алтын мақтаныштар болады. Әр корпус бөліміне түсті сержант басшылық ететін түсті күзетші тағайындалады. Оған АҚШ-тың, Теңіз жаяу әскерінің және командирдің символы болып табылатын бөлімнің туларын сақтау міндеті жүктеледі. Ұйымдық тулар көбінесе қызметтің ауысуын бейнелеу үшін командирлік рәсімдер кезінде табыс етіледі. Парад немесе рәсімдерде қолданылмаған кезде, тулар дәстүр бойынша командирдің кабинетінде сақталады.
Each unit in the Corps of battalion size or larger also hold an organizational color (which makes up the unit's colors along with the national flag). It is usually identical to the Marine Corps battle color, though the scroll will have the unit's name instead of "United States Marine Corps". It will also bear the streamers authorized to the unit, or scarlet and gold tassels if none are authorized. Each Corps unit has a designated color guard, led by a color sergeant. He is entrusted with the care of the unit colors, which are a symbol of the United States, the Marine Corps, and the commander him/herself. The organizational colors are often passed as part of change of command ceremonies to symbolize the transfer of office. When not in use as part of a parade or ceremony, the colors are traditionally kept in the commander's office.
Гидон
Теңіз жаяуы гидоны әрқашан тікбұрышты болып келеді, қызыл түсті өрісі және алтын әріптері бар, ал ортасында бүркіт, глобус және зәкір бейнеленген. Флот теңіз күштерінің бөлімшелерінде "FMF" бүркіт, глобус және зәкірдің (EGA) үстінде көрсетіледі, резервтік бөлімшелерде "USMCR" жазылады, ал қалған бөлімдерде "USMC" болады. Полк деңгейінің нөмірі төменгі сол жақ бұрышта көрсетіледі, егер жоғары немесе төменгі командалық нөмір жақсырақ анықтама берсе (мысалы, батальон штабы полк емес, батальонның нөмірін көрсетеді). Компания деңгейіндегі таңбалау әрпі, қысқартылған атауы немесе нөмірі төменгі оң жақ бұрышта болады. Қосымша тіркемелерге, оның ішінде ленталарға, туларға немесе осы сияқты нәрселерге рұқсат етілмейді. Кейбір бөлімдер бейресми гидондарға қосымша тулар немесе талисманды қосады. Гидондар рота немесе взвод мөлшеріндегі бөлімшелер үшін түстер сияқты қолданылады. Түстер сияқты, гидон да бөлім командирін көрсетеді. Ол парадтар мен рәсімдер кезінде бөлім жетекшісіне сеніп тапсырылады және командирдің кеңсесінде немесе жанында, ол болғанда көрсетіледі. Гидондар жаңа ғарышкерлерді оқыту кезінде жеке взводтарды анықтау үшін де қолданылады. Бірінші және екінші кезеңдегі взводтар алтын түсті фонға ие, төрт таңбалы взвод нөмірі қызыл түсті, ал үшінші кезеңдегі взводтар қызыл түсті фонға ие, ал алтын әріптері мен жиектері бар. Гидон бөлімнің бірегейлігі мен мақтанышын қалыптастыруға көмектеседі. Кейбір жаттықтырушылар осы мақтанышты сынап, гидонды құрметсіздікке ұшыратып, жаңа ғарышкерлердің араласуын күтеді. Сондай-ақ, оны алып жүруге тағайындалған жаңа ғарышкер, нұсқаушы, взводтың ең тәжірибелі жаңа ғарышкері ретінде қарастырылады және гидонды жақын қатардағы жаттығу кезінде алға жылжу сызығын белгілеу үшін пайдаланады.
A Marine guidon is always rectangular, , with a scarlet field and gold lettering, and an Eagle, Globe, and Anchor centered. Fleet Marine Forces units have "FMF" emblazoned above an Eagle, Globe, and Anchor (EGA), reserve units display "USMCR", and all others have "USMC". The regimental level numeral will be displayed in the lower left corner, unless a higher or lower command numeral provides better identification (for example, a battalion's headquarters company would display that battalion's numeral instead of the regiment). The company level designation letter, abbreviated title, or number will be in the lower right corner. No additional attachments are authorized, including streamers, bands, or the like. Some units incorporate additional banners or mascots into unofficial guidons. Guidons are used in the same manner as colors for a company or platoon sized unit. Much like the colors, the guidon represents the unit commander. It is entrusted to the unit guide for parades and ceremonies, and displayed in or near the commander's office when he or she is present. Guidons are also used in recruit training to identify individual platoons. First and second phase platoons have a gold background with their four digit platoon number in scarlet, while third phase platoons have a scarlet background with gold lettering and trim. The guidon is used as an aid to instilling unit identity and pride, representing the platoon. Some drill instructors will test that pride by attempting to dishonor the guidon and expecting the recruits to intervene. Also, the recruit assigned to carry it, the guide, is treated as the most senior recruit of the platoon, and uses the guidon to marks the line of advance in close order drill.
Жеке желектер
Генералдық шендегі офицерлер мен Теңіз корпусының командиріне олардың шендік белгілерін көрсететін жеке туы беріледі. Қызыл фонда ақ жұлдыздар пайдаланылады, ал Командирдің туында боз және алтын түсті Бүркіт, Глобус және Якорь бейнесі болады. Бұл тулар көбінесе гарнизондағы басқару штабын белгілеу үшін, сондай-ақ генералдың өзінің символы ретінде қолданылады. Гвидон сияқты, генерал қатысқан кезде олар көрсетіледі және генерал болмағанда жиналып алынады; келіп қонақ офицерлер мен шенеуніктерге құрмет көрсету мақсатында олардың жеке тулары қойылған жиі кездеседі.
General grade officers and the Commandant of the Marine Corps are authorized a personal flag, which displays their rank insignia. A red background with white stars are used, while the Commandant also has a grey and gold Eagle, Globe, and Anchor. These flags are often used to mark a command headquarters in garrison, as well as a symbol for the general themself. Much like a guidon, they are displayed when the general is present, and stowed when not; visiting officers and officials often have their personal flags displayed as a courtesy.
Ортақ аспектілер
Барлық АҚШ Теңіз корпусының жалауларында ұқсас ағаш таяқ, күміс найза ұшы және сақинасы болады. Найза ұшының негізі рұқсат етілген жағдайда ленталар немесе мақтаныштарды ұстау үшін қолданылады. Ескі ұйымдық түстерде де күміс жолақтар болуы мүмкін, олар шайқасқа немесе жорыққа қатысқандығы үшін беріледі, алайда Корпустың негізгі шайқас түстерінен басқалары үшін бұл практика тоқтатылды. Кез келген көлік құралына орнатылған жалау стандарт деп аталады. Кемедегі ұлттық ту ұлттық белгі деп аталады.
All U. S. Marine flags share a similar wooden staff and silver spearhead and ferrule. The base of the spearhead is used to support streamers or tassels if authorized. Older organizational colors may also have silver bands, awarded for participation in a battle or campaign, though the practice has been discontinued for all but the Corp's main battle colors. A color mounted on a vehicle of some type is referred to as a standard. When the national flag is flown from a ship, it is referred to as the national ensign.