Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
O класты USS O 9 (SS 70) – АҚШ Әскери-теңіз күшінің O класты суасты кемесі.
O class submarine of the United States
USS O 9 (SS 70) was an O class submarine of the United States Navy.
Құрылыс және іске қосу
О-9 кемесінің қадасы 1917 жылдың 15 ақпанында Массачусетс штатының Куинси қаласындағы Fore River Shipbuilding Company кеме құрылыс компаниясында салынды. Ол 1918 жылдың 27 қаңтарында Фредерик Дж. Шерман ханымның қолдауымен суға жіберілді және 1918 жылдың 27 шілдесінде комиссияға қабылданды.
O 9′s keel was laid down on 15 February 1917 at Fore River Shipbuilding Company of Quincy, Massachusetts. She was launched on 27 January 1918, sponsored by Mrs. Frederick J. Sherman, and commissioned on 27 July 1918.
Қызмет тарихы
Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңғы айларында О 9 жағалауда күзеттік қызмет атқарып, Атлантика жағалауын U- қайықтарынан қорғады. 1918 жылғы 2 қарашада ол алғашқы соғыс патрулін жүргізу үшін Ньюпорттан (Род-Айленд) Ұлыбританияға аттанды. Дегенмен, соғыс О 9 Еуропаға жетпей тұрып аяқталды. Соғыстан кейін О 9 теңіз қызметінде қалып, Нью-Лондондағы Суасты кемелер мектебінде суасты кеме экипаждарын даярлады. 1924 жылы Панама каналы аймағындағы Коко-Солоға барып, ол сол жерде бір жыл бойы екінші деңгейдегі суасты кеме ретінде қайта жіктелді. Нью-Лондонға оралған О 9 1928 жылғы 6 маусымда бірінші деңгейдегі суасты кемесіне қайта оралды. 1930 жылғы қаңтарда Портсмутқа (Нью-Гэмпшир) жеткен суасты кемесі наурыз айында Нью-Лондонға қайтып келді. Келесі ақпанда ол Филадельфияға (Пенсильвания) барып, 1931 жылғы 25 маусымда қызметтен босатылды. Теңіз кемелерінің тізілімінде қалған О 9, Американың Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысуы анықталғанда, оқу қызметіне қайта шақырылды. 12 суасты кемесінің құрылысы аяқталып, 73-і тапсырыс берілген кезде, О 9 1941 жылғы 14 сәуірде Филадельфияда қайта іске қосылып, 31 мамырда Нью-Лондонға жөнелтілді. Барлығы, алғашқы он О суасты кемесінің сегізі Екінші дүниежүзілік соғыста оқу-жаттығу суасты кемелері ретінде қайта пайдаланылды. (O 5 1923 жылы соқтығысу салдарынан батып кеткен, ал O 1 1938 жылы жарамсыз деп танылған.) О 9 ерекше көп жұмысқа мұқтаж болды және тіпті қызметке оралғаннан кейін де механикалық ақауларға тап болды. 1941 жылғы 19 маусым күні таңертең О 9 және оның екі бауырлары О 6 және О 10 Нью-Лондондағы суасты кеме базасынан Шоалс аралдарының шығысындағы суасты кемелерін сынау аймағына бірге аттанды. Келесі күні, Портсмуттан 24 шақырым қашықтықтағы жаттығу алаңына жеткенде, О 6 алғашқы суға түсуді жасады, содан кейін О 10 суға түсті. Соңында, сағат 08:37-де О 9 суға түсе бастады. 10:32-де О 9 су бетіне шықпады. Құтқару кемелері дереу әрекетке кірісті. О 6 және О 10 бауырлары, Тритон суасты кемесі, Фалькон суасты кеме құтқару кемесі және басқа да кемелер О 9-ды іздеді. Сол күні кешке О 9-дан қалдықтар табылды. Судың тереңдігі 137 метр болғандықтан, кеме қираған деп болжалды, өйткені оның корпусы тек 65 метр тереңдікке төтеп беруге есептелген. Суға түсушілер 21 маусым күні сағат 13:00-ден 22 маусым күні сағат 11:43-ке дейін суға түсті. Суға түсушілер 134 метр тереңдікте аз ғана уақытқа тұра алды, бірақ олар тым қауіпті деп есептелгендіктен, құтқару операциялары тоқтатылғанға дейін төзімділік және тереңдік бойынша рекордтар орнатты. Құтқару жұмыстары 22 маусымда тоқтатылды. Суасты кеме және оның 33 офицері мен сарбазы 20 маусымда жоғалған деп жарияланды. 22 маусымда Теңіз хатшысы Фрэнк Нокс суасты кемеде жоғалған 33 офицер мен сарбаздың естелік рәсімін өткізді.
During the final months of World War I, O 9 operated on coastal patrol and protected the Atlantic coast from U boats. She departed Newport, Rhode Island, on 2 November 1918 for Britain, in order to conduct her first war patrol. However, the end of the war came before O 9 reached Europe. After the war, O 9 continued in Naval service and trained submarine crews at the Submarine School at New London, Connecticut. Proceeding to Coco Solo, Panama Canal Zone, in 1924, the boat was reclassified to a second line submarine during her year there. Returning to operate at New London, O 9 reverted to a first line submarine on 6 June 1928. Sailing up to Portsmouth, New Hampshire in January 1930, the submarine returned to New London in March; the following February, she sailed to Philadelphia, Pennsylvania, to decommission there on 25 June 1931. Remaining on the Naval Vessel Register, O 9 was recalled to training service as American involvement in World War II became more inevitable. The 12 s were already nearing completion and 73 boats had already been ordered when O 9 was recommissioned at Philadelphia, on 14 April 1941, and went to New London on 31 May. In all, eight of the original ten O boats were recommissioned to serve as training submarines in the Second World War. (The O 5 had been sunk after a collision in 1923 and the O 1 had been scrapped in 1938.) O 9, in particular, required extensive work, and still suffered mechanical problems even after being returned to service. On the morning of 19 June 1941, O 9 and two of her sisters, O 6 and O 10, left as a group from the submarine base in New London, for the submarine test depth diving area east of the Isles of Shoals. Upon reaching their designated training area the following day, some 15 mile (24 km) off Portsmouth, New Hampshire, O 6 made the first dive, followed by O 10. Finally, at 08:37, O 9 began her dive. At 10:32, O 9 had not returned to the surface. Rescue ships swung into action immediately. Sister ships O 6 and O 10, submarine Triton, submarine rescue ship Falcon, and other ships searched for O 9. That evening, pieces of debris with markings from O 9 were recovered. In water 450 feet (137 m) deep, she was thought to be crushed, since her hull was only designed to withstand depths of 212 feet (65 m). Divers went down from 13:00 on 21 June until 11:43 on 22 June. Divers could stay only a short time at the 440 feet (134 m) depth but nonetheless set endurance and depth records for salvage operations until those operations were cancelled, as they were considered too risky. Rescue operations were discontinued on 22 June. The boat and her 33 officers and men were declared lost as of 20 June. On 22 June, Secretary of the Navy Frank Knox conducted memorial services for the 33 officers and men lost on the boat.
Қалдық
1997 жылғы 20 қыркүйекте Глен М. Римнің бірнеше жылдық зерттеулерінің нәтижесінде O 9 қайта табылды. Салем, Нью-Гэмпшир штатындағы Klein Sonar Company компаниясы O 9-дың соңғы тоқтаған жерін анықтау үшін кеме және сонар жабдықтарын ұсынды. Оның корпусы бастион мұнарасының арт жағынан бастап, қамысқа дейін қираған, бірақ алдыңғы бөлігі сақталған күйде көрінеді. O 9-ды құтқару жоспарланбаған. Оның нақты орналасқан жері құпия және бұл аймақ ресми теңіз бейіті деп жарияланды. O 9 1941 жылғы 23 қазанда Әскери-теңіз кемелерінің тізімінен алынып тасталды.
On 20 September 1997, based on several years of research by Glen M. Reem, O 9 was finally located. Salem, New Hampshire based Klein Sonar Company provided a vessel and sonar equipment which were used to discover O 9s final resting place. Her hull has been crushed from just abaft the conning tower all the way to the stern, though the forward hull appeared intact. There are no plans to salvage O 9. Her exact location is secret and the area has been designated an official naval burial ground. O 9 was struck from the Naval Vessel Register on 23 October 1941.
Танымал мәдениетте
Х.П. Лавкрафттың 1931 жылы жазылған «Иннсмут үстіндегі көлеңке» әңгімесінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінің су асты кемесі, ойдан шығарылған Иннсмут, Массачусетс жанындағы Терең Тұрғындардың су астындағы қонысына торпеда атқан деп суреттеледі. Соңғы кезде, Лавкрафттың өзінің тарихи емес, құпия әңгіме ұсынғандығына сәйкес, Кеннет Хайт пен Кеннон Бауман «Ктулху соғыстары» кітабында осы су асты кемесін O-9 деп көрсетті. Олар 1941 жылы кеменің жоғалуын Терең Тұрғындарға жасалған шабуылмен байланыстырды. Олар тіпті 1927-1928 жылдары O-9 су асты кемесінің нақты командирі, лейтенант Дж.Т. Акри туралы да айтты. Хайт пен Бауман атаған тағы бір нақты кеме – USCGC General Greene (WPC 140; кейін WSC 140 және WMEC 140), ол 1927 жылдан бастап 15 қараша 1968 жылы қызметтен шығарылғанға дейін АҚШ Жағалау күзетінде қызмет етті; бұл кеме 1976 жылы сатылды.
In H. P. Lovecraft's short story The Shadow Over Innsmouth, written in 1931, a US Navy submarine is described as firing torpedoes into the undersea habitation of Deep Ones off the fictional Innsmouth, Massachusetts. More recently, and following Lovecraft's own pretense of presenting a pseudo historical tale, Kenneth Hite and Kennon Bauman have depicted the submarine as being O 9 in their book The Cthulhu Wars. In doing so they presented the vessel's loss in 1941 as having been related to the fictional torpedo attack on the Deep Ones. They even mentioned the actual commander of O 9 in 1927 28, Lieutenant J. T. Acree. Another real life vessel mentioned by Hite and Bauman is the USCGC General Greene (WPC 140; later WSC 140 and WMEC 140), which served in the United States Coast Guard from 1927 until decommissioning on 15 November 1968; this cutter was sold in 1976.