Кіріспе
Ирландиялық жазушы және белсенді Томас Осборн Дэвис (14 қазан 1814 – 16 қыркүйек 1845) – ирландиялық жазушы; Чарльз Гаван Даффи және Джон Блейк Диллонмен бірге «The Nation» журналының негізін қалаушы редакторы, бұл журнал «Жас Ирландия» қозғалысының апталық органы болды. Ирландия үшін өкілдік және ұлттық үкімет құрудың ортақ мақсатын қолдай отырып, Дэвис католиктер мен протестанттардың бірлескен ("аралас") білім алуын және ирланд тілін ұлттық тіл ретінде қолдауды ұсынды, бұл мәселелерде ұлттық көшбасшы Дэниел О'Коннелмен пікір келіспеді.
Thomas Osborne Davis (14 October 1814 – 16 September 1845) was an Irish writer; with Charles Gavan Duffy and John Blake Dillon, a founding editor of The Nation, the weekly organ of what came to be known as the Young Ireland movement. While embracing the common cause of a representative, national government for Ireland, Davis took issue with the nationalist leader Daniel O'Connell by arguing for the common ("mixed") education of Catholics and Protestants and by advocating for Irish as the national language.
Ерте өмір
Томас Дэвис 1814 жылдың 14 қазанында Корк округіне қарасты Маллоу қаласында дүниеге келді. Ол көп жылдар бойы Дублинде тұратын Корольдік артиллериядағы уэльстік хирург Джеймс Дэвис пен ирланд анасының төртінші және соңғы баласы еді. Оның әкесі туғанына бір ай жетпегенде, Пиреней түбегіндегі соғыста қызмет етуге жолға шығып, Ексетерде қайтыс болды. Анасы протестант болғанмен, сонымен қатар Ирландияның геллдік ақсүйектерінен шыққан Биар кланы О'Салливан басшыларымен де туыс еді. Анасының өз күнкөрісін қамтамасыз етуге жеткілікті қаржысы болды және 1818 жылы Дублинге қайтып келді, 1830 жылы 67 Төменгі Баггот көшесінде тұрақтап, Дэвис 1845 жылы қайтыс болғанға дейін сол жерде өмір сүрді. Ол Лоуэр-Маунт-стриттегі мектепке қатысып, содан кейін Дублиндегі Тринити колледжіне оқуға түсті. Колледж тарихи қоғамының аудиторы болып сайланды және 1835 жылы логика мамандығы бойынша бітірді. 1836-1838 жылдары Лондонда және Еуропада құқық тағылымдады; 1838 жылы заңгер дипломын алғанмен, ешқашан заңгерлікпен айналыспады.
Мәдениеттік ұлтшылдық
Дэвис Ирландияда қазіргі кезде мәдени ұлтшылдық деп түсінілетін идеяның алғашқы жақтасы ретінде танылды. 1790 жылдардағы Пейниттік республикашылдықтан және О'Коннеллдің ұлттық қозғалысын басқарған кездегі бентхамдық утилитаризм мен католиктік құлшыныстың үйлесіміне қарағанда, Дэвис христиандық және христиандықтан бұрынғы гелдік өркениетті зерттеуден шабыт алды. Протестант болғандықтан, Дэвис діни бірлікті уағыздады, көбінесе 1798 жылғы көтеріліске дейін Біріккен ирландтар тарапынан ұсынылған азаматтық және ағартушылық идеяларға сүйенді. Бірақ ол романтикалық ұлтшылдыққа және Иоганн Готфрид фон Гердердің (1744–1803) идеяларына да қатты ықпал етті, ол ұлттылықтың генетикалық емес, климаттың, географияның және бейімділіктің өнімі екенін айтқан. 1842 жылдың қыркүйегінде ол Чарльз Гаван Даффи және Джон Блейк Диллонмен бірге «The Nation» газетін құрды. 1801 жылғы Одақты жою науқанына О'Коннеллді қолдау мақсатымен құрылған газетті Дэвис ирланд тілін және Ұлыбританиядан ерекше ирланд мәдени сәйкестігін дамыту құралына айналдырды. Бұл бағыт оның 1843 жылы қайтыс алғанға дейін жазған бірнеше хаттарында көрінеді, онда ирланд аймалының ерекшелігі және оның халқы «өсіп келе жатқан, емес құлдырап бара жатқан халық» ретінде сипатталады. 1840 жылғы маусымда Колледж тарихи қоғамының президенті қызметінен кеткен кезде айтқан сөзінде ирланд ұлтына сенімнің алғашқы нақты білдірілімі бар. Біздің туған жеріміз, біліміміз, естеліктеріміз – ата-бабалық, жеке және ұлттық; махаббатымыздың, достығымыздың, үмітіміздің елі; біздің еліміз: космополит – табиғи емес, тіпті айтарым, мүмкін емес. Әлемде әрекет ету – оның үстінде тұрушылар үшін, оның ішінде емес. Отансүйгіштік – адамгершілік. О'Коннелл ана тілі ирланд тілінде болғанымен, ол бұл мәдени ұлтшылдықты бөліспеді. Ол «қазіргі заманғы барлық байланыс құралы ретінде ағылшын тілінің артықшылығы» оған «ирланд тілінің біртіндеп тасталуына» өкінуге тым үлкен себеп екенін мәлімдеді.
Дэниел О'Коннеллмен келіспеушіліктер
Дэвис 1840 жылдан бастап О'Коннеллдің Жою Ассоциациясын қолдады, реформаланған негізде Дублиндегі Ирландия Парламентін қайта жаңартуға үміттенді. Шиеленістер болды, бірақ О'Коннеллмен ашық дау 1845 жылы діни емес білім беру мәселесінде туды, О'Коннеллдің қарсылығының күші Дэвистің көздеріне жас келтірді. Кейбір католик епископтарынан бұрын О'Коннелл Дублин қамалы католиктер мен протестанттарды бірге, діни емес негізде білім беруді ұсынған үш жаңа Корольдік колледжін "құдайсыздық" деп айыптады. «The Nation» басылымында Дэвис «жеке білім беруге себептер жеке өмірге себептер» дей келіп, пікір білдірді. О'Коннелл Дэвисті «католик болуды қылмыс деп санады» деп айыптады және «Ескі Ирландия үшін» тұруға дайын екенін мәлімдеді. Дэвис, Даффи және «The Nation» төңірегіндегі топтағы басқалар енді «Жас ирландтар» деп аталды – О'Коннелл үшін Джузеппе Маццинидің дін қызметкерлеріне қарсы және көтерілісші «Жас Италия» есіміне сілтеме. Одақ пен Жою арасындағы ықтимал келісімге жол табу мәселесі бойынша О'Коннеллмен тағы бір дау туды. Ол «өздік заң шығарушы органнан артық сұрамауға және жұмыс істемеуге» уәде берді, ал О'Коннелл «бағынышты парламентті» (Вестминстерден өкілеттік алған ирландиялық заң шығарушы орган) «бір қадам» ретінде қабылдауы мүмкін екенін ұсынды. «The Nation» газетіндегі кейбір әріптестерінен өзгеше, Дэвис бұл ұсынысты толығымен қабылдамады. Бірақ О'Коннелл Вестминстерде келісім іздесе, Дэвис протестанттық Ольстердің өкілі, «федералист» Уильям Шарман Кроуфордпен келісімге келді, ал О'Коннелл одан бас тартқандай көрінді.
Өлім
О'Коннелл Дэвистің ерте және күрт қайтыс болуына қатты қайғырды. Дэвис 1845 жылы 30 жасында қызыл жегіден қайтыс болды. Ол Дублиндегі Маунт-Джером бейіштігінде жерленген.
Мұра
Дэвис көптеген әндер жазды, соның ішінде "The West's Asleep", "A Nation Once Again", "In Bodenstown Churchyard" және "Lament for Owen Roe O'Neill" сияқты ирландтық көтеріліс әндері бар. Ол: «Ән мың сөзден құнды» деп жазды. Оның пікірінше, музыка – «ирландтардың ең бірінші қабілеті. Біз халыққа өз елінің әндерін айтуға үйретуге тырысамыз, осылайша олар отандарына деген махаббатты есте сақтай алады». Ол көптеген мерзімді басылымдар мен газеттерге мақалалар жазғаннан бөлек, ирланд заңгері және шешен Джон Филпот Керранның естеліктерін жазды, оның сөздері жинағына кіріспе ретінде берілді, сондай-ақ 1689 жылғы патриот парламентінің тарихын жазды. Оның ерте қайтысынан кейін көптеген әдеби жоспарлары аяқталмай қалды. Эдвард Делани салған Дэвистің мүсіні 1966 жылы Дублиндегі Колледж Гринде ашылды, оған Ирландия президенті Эмон де Валера қатысты. Оның туған қаласы Маллоудағы басты көше Дэвис көшесі деп аталды, онда суретші Лео Хиггинс салған Дэвистің қола мүсіні орналасқан. Маллоудағы орта мектептердің біріне – Дэвис колледжіне оның есімі берілген. Ел бойынша көптеген Гейл атлетикалық қауымдастығы клубтары да оның есімімен аталады, соның ішінде Дублиннің Таллахт қаласында және Армаг графтығының Корриншего ауылында. Корк портына кіреберістегі Форт-Дэвис оның құрметіне аталған. Дублин 8-дегі Франсис көшесінен сағаланатын Томас Дэвис көшесі де оның есімімен аталған.