Say's phoebe құсы – Солтүстік Америкада кең таралған, Tyrannidae тұқымдасына жататын, құрғақ аймақтарды мекендейтін өте кездесетін түр. Томас Сей құрметіне аталған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрі – Сая фобиясы (Sayornis saya) – тирандық шырылдақтар тұқымдасына жататын құс. Солтүстік Американың батысында көптеп кездесетін бұл құс құрғақ, шөлді жерлерді ұнатады. Ол американдық табиғатты зерттеуші Томас Сейдің құрметіне аталған.
Species of bird
Say's phoebe (Sayornis saya) is a passerine bird in the tyrant flycatcher family, Tyrannidae. A common bird across western North America, it prefers dry, desolate areas. It was named for Thomas Say, an American naturalist.
Таксономия
Сэйдің фобиясы 1825 жылы француз натуралисі Чарльз Люсьен Бонапарт Колорадо штатының Пуэбло қаласының жанынан алынған мысалдан ресми түрде сипатталды. Ол *Muscicapa saya* есімді екі атауын берді, мұнда түрлік эпитетті американдық натуралист Томас Сэйді құрметтеу үшін таңдалды. Қазіргі кезде бұл түр 1854 жылы Бонапарт енгізген *Sayornis* туысына жатқызылады. Екі түршесі бар: олар қыста оңтүстік-батыс аймақта Техастың оңтүстігіне дейін және Мексика арқылы Орталық Американың солтүстігіне дейін көшіп барады. Көші-қон кезінде осы құстарды аумағынан мыңдаған шақырым қашықтықта табуға болады. АҚШ-тың Жаңа Англия штатында және Канаданың Нова-Шотландия провинциясында олардың құлауы туралы хабарлар жиі түседі. Бұл құстар құрғақ, шөлді және қауқаралы жерлерді ұнатады. Оларды көбінесе суға жақын шабындықтарда, саванналарда және сирек орманды жерлерде кездестіруге болады. Олар әдетте АҚШ-тың батыс бөлігіне ерте көшіп келеді.
Say's phoebe was formally described in 1825 by the French naturalist Charles Lucien Bonaparte from a specimen collected near Pueblo, Colorado. He coined the binomial name Muscicapa saya where the specific epithet was chosen to honour the American naturalist Thomas Say. The species is now placed in the genus Sayornis that was introduced by Bonaparte in 1854. Two subspecies are recognised: They winter in the desert southwest to southern Texas and south through Mexico to northern Central America. During migration these birds can be found thousands of miles out of range. There are regular fall reports in New England, U. S and Nova Scotia, Canada. These birds prefer dry, desolate, arid landscapes. They can be found on farmland, savanna and open woodlands, usually near water. They tend to be early migrants to the western U. S.
Мінез-құлық және экология
Сэйс фобиі шығыс фобиіне ұқсас. Ол, ауадағы жәндіктерді ұстау үшін, тұмсығын алға созып ұшып түседі. Сондай-ақ, американдық кестер сияқты, тік тұрып құйрығын жоғары-төмен қозғайды. Сэйс фобиі су бетінен бірнеше сантиметр биіктікте тамақтануды жақсы көреді. Олар негізінен жәндіктермен қоректенеді, бірақ кейде жидектерді де жейді. Сэйс фобиінің ұя салуы да типик фобиіге тән. Олар ұяларын көпірлердің, каньон қабырғаларының, құдықтардың және тастап кетілген шахталардың астына орналастырады. Ұяны аналығы салады, ол тостаған тәрізді болып келеді. Ол шөптерден, жапырақтардан, мүктерден және өсімдік талшықтарынан жасалады, ал ішіне шаш және басқа да жұмсақ материалдар салынады. Аналығы 3-тен 7-ге дейін, бірақ көбінесе 4-тен 5-ке дейін ақ түсті, көбінесе дақсыз жұмыртқа салады. Кейбіреулерінде қызыл дақтар болуы мүмкін. Олардың көбейетін жерлері өте кең – Солтүстік Американың батыс құрлығында Алясканың арктикалық бөлігінен бастап Мексиканың орталық аймандарына дейін созылады.
Say's phoebe is similar to the eastern phoebe. It sallies from a perch to catch insects in mid air. It also hovers American kestrel like and dips its tail while perched. Say's phoebe also likes to feed just above the water's surface. They eat insects almost exclusively, but have been known to eat berries. Say's phoebe nest in the typical phoebe fashion. They attach their nests under bridges, canyon walls, wells and abandoned mine shafts. The nest is made by the female and is cup shaped. It is made of grass, forbs, moss and plant fibers lined with hair and other fine materials. She lays three to seven, but usually four or five, white, mostly unmarked, eggs. Some have red spots. The eggs are roughly Their breeding grounds are very wide—spanning throughout the western continental North America as far north as arctic Alaska to as far south as central Mexico.
Тамақ және азықтандыру
Тамақ негізінен жәндіктерден тұрады. Дегенмен, бал араларының олардың рационына жарайтындығы күмәнді. Олардың аң аулау тәсілдеріне, оның ішінде оларды ауада ұстап алуы немесе жәндіктер жерде болғанда оларға секіріп шабуы жатады. Сондай-ақ, олардың кішкентай балықтарды жегендері де байқалған. Ересек Сая фобиясының тамақтануы, балалардың тамақтануынан өзгеше, балалар көбінесе жұмсақ тағамдарды тұтынады. Олардың әні бастапқыда өте жоғары пернеде басталып, кейін бірте-бірте тұрақты пернеге көшеді. Бұл бастапқы жоғары перне – басқа Sayornis түрлерімен салыстырғанда Сая фобиясына тән ерекшелік. Олар көбінесе осы коммуникация түрін басқа құстармен сайысу үшін, өз аумағын күзету кезінде және жұптасу маусымының басында өздерін таныстыру үшін пайдаланады. Ән айтуға көбінесе еркектер қатысады, бірақ кейбір мекеңдер де ән айтады. Көбінесе Сая фобиясы ашық алаңда тіксіп тұрып ән айтады.
The diet is primarily insects. However, it is disputed whether honey bees are actually suitable aspects of their diets. Their techniques for catching prey including taking it midair or pouncing on the insects while they are on the ground. They have also been observed to have consumed small fish. The diets of adult Say's phoebes varies from that of nestlings, with the latter consuming a higher share of soft foods. Their singing is characterized as having a very loud pitch to begin and then slowly leveling off into a more steady pitch. This initial peak pitch is a distinctive trait to Say's phoebe compared to its other Sayornis counterparts. They generally use this form of communication to countersing other birds, make its presence known when patrolling its territory, and in during the early stages of mating season. Almost all males do the singing; however, a select few females engage in singing as well. Often times, Say's phoebe will sing while hovering over an open field.