Джеффри Натталл: Ақын, суретші және 1960-шы жылдардың контрмәдениетінен шыққан тұлға
Jeff Nuttall
Джеффри Натталл (1933-2004) – ағылшын ақыны, актер, суретші, 60-шы жылдардың контрмәдениетінің өкілі. Биографиясы, өмірі мен шығармашылығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ағылшын жазушысы (1933–2004)
ақын, актер және суретші
English writer (1933–2004)
the poet, actor, and artist
Джеффри Аддисон Натталл (8 шілде 1933 – 4 қаңтар 2004) – ағылшын ақыны, өнерпаз, автор, актер, оқытушы, суретші, мүсінші, джаз музыканты, анархист және қоғамдық пікір білдіруші. Ол 1960 жылдардағы британдық контрмәдениетінің маңызды өкілі болды. Ол әдеби сыншы А. Д. Натталдың бауыры болды.
Jeffrey Addison Nuttall (8 July 1933 – 4 January 2004) was an English poet, performer, author, actor, teacher, painter, sculptor, jazz musician, anarchist and social commentator who was a key part of the British 1960s counter culture. He was the brother of literary critic A. D. Nuttall.
Өмір және жұмыс
Натталл Ланкаширдің Клитеро қаласында дүниеге келді және Херефордширдің Оркоп ауылында өсті. Ол Херефорд өнер колледжінде (1949–1951) және Бат өнер академиясында (1951–1953) оқыды. 1954 жылы бұрынғы өнер мұғалімі Джейн Лучқа үйленді және сол жылы Лондонның Білім институтында оқыту магистрі дәрежесін алды, содан кейін 1956 жылы аяқталған міндетті әскери қызметтен өтті. 1959 жылы отбасымен бірге Лондонға көшіп келді, Финчлиде орта мектеп мұғалімі болып жұмыс істеді. 1962 жылға дейін Ядролық қарусыздану науқанында (CND) белсенді болды, содан кейін Александр Трокки мен Питер Керрелл Брауннан шабыттандырылып, қоғамды өзгерту үшін өнер жасауға бел буды. H тобындағы басқа авангард жазушылар мен суретшілермен, соның ішінде Боб Коббинг, Джон Лэтем және Брюс Лейсимен байланысып, оның модернистік/анархистік көзқарастары сурет салу, жазу және поэзияда көрініс тапты. 1963 жылы Натталл Уильям Берроуздың үлесімен «My Own Mag» журналының 17 санының біріншісін шығарды. «MOM» – 1960 жылдардағы қарсы мәдениеттің белгісі болған алғашқы жерасты журналдарының бірі. 1965 жылы Натталл Лондондағы «Better Books» дүкенінде алғашқы оқиғаларды ұйымдастырды. Олардың арасында Джон Лэтем, Брюс Лейси, Ислвин Уоткинс және Критон Томазоспен бірге жасалған «sTigma» ортасы болды. Сол жылы ол Лэтеммен бірге Аллен Гинзберг ұйымдастырған Альберт-холлдағы Халықаралық поэзиялық бейнесіне қатысты. Шығармашылық жұмыстың көптігі мен отбасылық мәселелер Натталлдың 1966 жылы Абби өнер орталығына көшуіне себеп болды, онда ол алғашқы және ең ұзақ сақталған перформанс өнері тобының бірі – «The People Show» құрды. 1967 жылы ол «International Times» журналына тұрақты түрде үлес қосты және «Бомбалық мәдениет» атты жеке есебі мен баламалы қоғамның тууына қатысты сындық талдауын жазды. Кітап 1968 жылы, ал 1970 жылы ең көп сатылған «Paladin» кітапшасы ретінде жарық көрді. Осы кезеңде Натталл Норвичте сабақ беріп, жазумен айналысты, 1969 жылы Брэдфорд өнер колледжіне, содан кейін 1970 жылдан 1981 жылға дейін он жыл бойы аға оқытушы болған Лидс политехникалық көркемсурет кафедрасына көшті. Натталл Роза МакГайрмен (Приссила Бичэм) бірлесіп перформанс өнерінде жұмыс істеді және басқа орындаушылар мен студенттерге, соның ішінде Марк Алмондқа ықпал етті. Оның көркемсурет бөлімінде болуы Лидстегі радикалды шығармашылық рухты қалыптастыруға үлкен үлес қосты. Натталл 40-тан астам кітаптың авторы болды. Олардың арасында романдар («Снайптың шыршасы» (1975)); поэзия («Объектілер» (1976)); мәдени түсініктеме («Rodick Carmichael-мен бірге Common Factors/Vulgar Factions» (1977)); және биография («King Twist: A Portrait of Frank Randle» (1978)) кірді. 1975 жылы Ұлттық поэзия қоғамының төрағасы болып сайланды және Эрик Моттраммен бірге поэзия соғыстарына себеп болған радикалды модернистік поэзияны енгізуге тырысты. 1978 жылдан 1981 жылға дейін Натталл «The Guardian» газетінде поэзия сыншысы болды. Ливерпуль политехникалық мектебінің 1981–1984 жылдар аралығында көркемсурет кафедрасының меңгерушісі болған кезінде оның қызметіне даулы оқыту бастамалары, Австралиядағы Дикин университетінде резидентуралар және алкогольді тұтынудың өсуі әсер етті, бұл оның 1984 жылы ерте кетуіне себеп болды. Өзінің серіктесі Аманда Портермен бірге ол 1986 жылдан 1987 жылға дейін Португалияда тұрып, Лондонның «Flowers Gallery» галереясында көрсетілген суреттер мен керамика туындыларын жасады. Ол жазуын, хабар таратуын, өнер көрсетуін, джаз корнеті ойнауын және қайтадан «People Show» тобымен жұмыс істеуін жалғастырды. Карактерлік актер ретінде ол 1989 және 2004 жылдар аралығында кино мен теледидарда 63 рет камео-рольдерді ойнай бастады. Соңғы серіктесі Джилл Ричардспен бірге ол 1991 жылы Уэльстің Абергавенни қаласына, кейіннен Крикхоуэллге көшіп барды. Оның шығармашылық туындылары жұмсақ мүсіндер, пейзаж суреттері, поэзия және жазумен жалғасты. Соңғы екі кітабы – «Өнер және сананың құлдырауы» (1999) және «Таңдалған өлеңдер» (2003). Джефф Натталл 2004 жылдың 4 қаңтарында 70 жасында Абергавеннидегі «Hen and Chickens» пабында (кейде «Hen and Chicks» деп те аталады) өзінің джаз тобымен өнер көрсетуді күтіп жүргенде қайтыс болды.
Nuttall was born in Clitheroe, Lancashire, and grew up in Orcop, a village in Herefordshire. He studied at Hereford College of Art, (1949–1951) and Bath Academy of Art, Corsham Court (1951–1953) He married Jane Louch, his former art teacher in 1954 and in the same year gained a teaching MA at The Institute of Education in London followed by National Service completed in 1956. With is family he moved to London in 1959 where he worked as a secondary school teacher in Finchley. He was active with the Campaign for Nuclear Disarmament (CND) until 1962, then inspired by Alexander Trocchi and Peter Currell Brown, he committed to making art to change society. Connecting with other avant garde writers and artists in Group H including Bob Cobbing, John Latham, and Bruce Lacey, his modernist/anarchist persuasions found expression in painting, writing and poetry. In 1963 Nuttall produced the first of 17 issues of My Own Mag with contributions from William Burroughs. MOM was one of the first underground magazines which were a defining feature of the 1960s counterculture. During 1965 Nuttall staged early Happenings at Better Books in London These included the sTigma environment with John Latham, Bruce Lacey, Islwyn Watkins and Criton Tomazos. Later in the same year he participated with Latham in the International Poetry Incarnation at the Albert Hall instigated by Allen Ginsberg. An overload of creative work and marital difficulties caused Nuttall to retreat to the Abbey Art Centre where he formed The People Show in 1966, one of the first and longest lasting Performance Art groups. During 1967 he contributed regularly to International Times, and wrote Bomb Culture, his personal account and critical analysis of the birth of the alternative society. The book was published in 1968 and then in 1970 as a best selling Paladin paperback. During this time Nuttall was teaching and writing in Norwich and would move first to Bradford College of Art in 1969 and then to Leeds Polytechnic Fine Art Department where he was a senior lecturer for ten years from 1970 to 1981. Nuttall was active in Performance Art collaborating with Rose McGuire (Priscilla Beecham), and influencing other performers and students including Marc Almond. His presence in the Fine Art department did much to define the radical creative ethos at Leeds. Nuttall was the author of over 40 books. These included novels (Snipe's Spinster (1975)); poetry (Objects (1976)); cultural commentary (Common Factors/Vulgar Factions, with Rodick Carmichael (1977)); and biography (King Twist: A Portrait of Frank Randle (1978)). He was elected Chairman of the National Society of Poetry in 1975 and with Eric Mottram tried to introduce radical modernist poetry occasioning the Poetry Wars. From 1978 to 1981 Nuttall was poetry critic for The Guardian. As Head of Fine Art at Liverpool Polytechnic 1981 to 1984 his tenure was marked by controversial teaching initiatives, residencies at Deakin University Australia and increasing alcoholic consumption all of which contributed to his early departure in 1984. With his partner Amanda Porter he lived in Portugal from 1986 to 1987, producing paintings and ceramics exhibited at the Flowers Gallery in London. He continued writing, broadcasting, performing, playing jazz cornet and working with the People Show again. As a character actor he began taking cameo roles in film and television making 63 appearances between 1989 and 2004. With his last partner, Jill Richards, he moved to Abergavenny, Wales, in 1991, and later to Crickhowell. His creative output continued with soft sculptures, landscape paintings, poetry, and writing. His last two books were Art and the Degradation of Awareness (1999) and Selected Poems (2003). Jeff Nuttall died aged 70 on 4 January 2004 while waiting to perform with his Jazz band at the Hen and Chickens pub (known as the Hen and Chicks) in Abergavenny.