Кіріспе

Ағаштар мен өсімдіктердің құрылымдық бөлігі. Бұта – ботаникада кейде рамус деп аталатын, басқа сабақтан өсетін сабақ немесе жапырақтардағы тамырлар сияқты құрылымдардың кіші тамырларға бөлінуі.

Тарих және этимология

Ежелгі ағылшын тілінде бұтаққа қатысты көптеген сөздер бар, олардың ішінде сетен, стофн, тельгор және хрис. Сондай-ақ, бұтақты сипаттау үшін қолданылатын көптеген сөздер де бар, мысалы, blēd (яғни, шырынды немесе "гүлдеген"), bōgincel (сөзбе-сөз "кішкентай бұтақ"), ōwæstm (сөзбе-сөз "өсу үстінде") және tūdornes (сөзбе-сөз "өркендеу"). Бұтақшалар мен бұтақтарды атау үшін тағы да көптеген сөздер бар, соның ішінде тан, ол бүгінге дейін қызылгүлдегі "бармақ" деген мағынада сақталған. Латын тілінде бұтақ ramus немесе cladus деп аталады. Соңғы термин – cladodontтар (тарақ тісті тарихқа дейінгі акулалар) немесе кладограмма сияқты басқа да қазіргі заманғы сөздердегі жұрнақ.

Ағаш бұтақтары

Ірі бұтақтар бұтақтар деп, ал кіші бұтақтар бұтақшалар деп аталады. Бұтақша әдетте ұшын білдірсе, бұтақ тек тікелей діңге шыққан бұтақтарды көрсетеді. Ағаштардың көптеген түрлерінің болуына байланысты, бұтақтар мен бұтақшаларды әртүрлі пішіндер мен өлшемдерде кездестіруге болады. Бұтақтар дерлік көлденең, тік немесе диагональды болуы мүмкін, бірақ көптеген ағаштардың бұтақтары көтеріңкі диагональды болады. Ағаш бұтақтануымен байланысты бірнеше математикалық қасиеттер бар; олар табиғаттағы фрактал үлгілерінің табиғи мысалдары болып табылады және Леонардо да Винчи байқағандай, олардың қима аудандары да Винчи бұтақтану ережесін жақыннан ұстанады.

Ерекше шарттар

Бұтақтарды қол немесе жарғақ деп те атайды, және бұл салыстыру болғанымен, екеуі де бұтақтардың кең таралған синонимдері болып табылады. Қайырма немесе жік – бұл діңге екі немесе одан көп бұтақтардың бірігетін жері. Көбінесе бұтақтарды жапырақсыз бұтақ деп те атайды, әсіресе олар жұлып алынса. Бұтақтарды атау үшін тағы да қолданылатын сөздер – бұтақша, жапырақ, және шеңбер, сондай-ақ арнайы терминдер – серкулус және рамулус. Ірі бұтақтардың астындағы бұтақтар кіші бұтақтар деп аталады. Кейбір ағаштардың бұтақтарының өз атаулары бар, мысалы, жылыс пен бидайдан жасалған бұтақтар. Көбінесе ағылшын тілінде ағаштарға қатысты сөздер бірге қолданылады, мысалы, қарасора мен қасиетті бұтақ, олар көбінесе "бұтақша" деген тіркеспен қолданылады (мысалы, "қасиетті бұтақтың бұтақшасы"). Сол сияқты, шиенің бұтағын әдетте "шиі бұтағы" деп атайды, ал басқа ұқсас құрылымдар (мысалы, "акация бұтағы" немесе "жеміс бұтағы") мұндай байланысқа ие емес. Бұл әмбебаптықтың жақсы мысалы – емен, оны "емен бұтағы", "еменнен жасалған бұтақ", "емен бұтағы" немесе "емен ағашының бұтағы" деп әртүрлі атауға болады. Бұтақ кесілгеннен кейін немесе басқа жолмен түбірден алынса, көбінесе таяқ деп аталады, ал қандай да бір мақсатта қолданылатын таяқ (мысалы, серуендеу, жазалау немесе ұру үшін) көбінесе сапырғы деп аталады. Жұқа, иілгіш таяқтарды бұранда, таяқша, шраг немесе вимина (жекеше вимен) дейді.