Кіріспе

жеміс ағаштарын күтіп кесу

Жеміс ағаштарын күтіп кесу – жеміс ағашының белгілі бір бөліктерін кесіп алып тастау процесі. Бұл бірнеше бау-бақша шараларын қамтиды. Көбінесе күтіп кесу дегеніміз – бұтақтарды қысқарту, кейде кішкентай бұтақтарды толығымен жою. Жаңа өрмелерді, бүршіктерді және жапырақтарды алып тастау да күтіп кесуге жатады. Органикалық және органикалық емес жеміс бақтарында күтіп кесу әдеттегі шара. Күтіп кесу өсуді реттеуге, өлі немесе ауру ағаш бөліктерін жоюға, гүл мен жеміс бүршіктерінің қалыптасуын ынталандыруға көмектеседі. Жас ағаштарды күтіп кесуге және дұрыс тәрбиелеуге назар аудару олардың болашақ өнімділігі мен ұзақ өмір сүруін арттырады, ал сапалы күтіп кесу және тәрбиелеу ағаш діңінің екі немесе одан көп бұтаққа бөлінуінен (әлсіз қосылған жерлер) туындайтын зақымданудың алдын алуға көмектеседі, себебі бұтақтар жемістің, қардың немесе мұздың салмағынан үзіліп қалуы мүмкін. Кейбір тұрақты егіншілік немесе пермакультура өкілдері, мысалы, Сепп Холцер мен Масанобу Фукуока, күтіп кесуге қарсы болып, оны қолдамайды, бұл күтіп кесудің күтіп кеспеуге қарағанда жақсы нәтиже береді деген кең таралған пікірге қайшы келеді. Жеміс өсіру туралы көптеген кітаптар күтіп кесудің немесе күтіп кеспеудің артықшылықтары мен кемшіліктері туралы айтады, бірақ рандомизацияланған бақыланатын сынақтардың болмауы теориялық және дәстүрлі білімді деректерге негізделген ұсынымдардан ажыратуды қиын жасайды.

Шолу

Өсімдіктер тамыр және сабақ ұштарының жанында орналасқан меристем деп аталатын аймақта жаңа тіндерді қалыптастырады, онда белсенді жасуша бөлінуі жүзеге асады. Меристемнің өсуі жапырақтардың күн сәулесіне жылдам көтерілуін және тамырлардың топыраққа терең енуін қамтамасыз етуге бағытталған. Сабақтар мен тамырлар жеткілікті биіктікке және ұзындыққа жеткеннен кейін, олар өсімдікті қолдау үшін қалыңдай бастайды. Сабақтағы өсу ұштары апикальды бүршіктер деп аталады. Апикальды меристема (немесе ұшы) өсімдік гормоны – ауксинді өндіреді, ол жасуша бөлінуін ғана емес, сонымен қатар төмен қарай таралып, апикальды ұшпен жарық және қоректік заттар үшін бәсекелесетін бүйірлік бүршіктердің дамуын тежейді. Апикальды ұшты және оның тежегіш гормонын алып тастау төменгі, ұйықтап жатқан бүршіктердің дамуына мүмкіндік береді, ал жапырақ тірегі мен сабағының арасындағы бүршіктер жетекші өсімге айналатын жаңа өскіндерді шығарады. Бұл зақымға реакцияның табиғи механизмін (апикальды басымдық принципі деп аталады) кесу (сондай-ақ, тамырдан өсіру және жоғарылату) сияқты процестер арқылы басқару арбористке көптеген жеміс ағаштары мен бұталардың пішінін, мөлшерін және өнімділігін анықтауға мүмкіндік береді. Жеміс ағаштарын кесудің басты мақсаты әдетте жеміс түлімін барынша арттыру болып табылады. Кесілмеген ағаштар қолмен жинағанда жету қиын болатын көптеген ұсақ жемістерді береді. Бұтақтар егіннің салмағынан сындырылуы мүмкін, ал жеміс беру екі жылдыққа айналуы мүмкін (яғни, екі жылда бір рет жеміс береді). Ал тым көп кесілген ағаштар жеңіл, ірі, дәмсіз және жақсы сақталмайтын жемістерді береді. Ұқыпты кесу өскіндердің өсуін және жеміс беруді теңестіреді. Тақырыпқа арналған барлық мақалалар мен кітаптардағы тарауларда берілген ең қарапайым нұсқаулардың бірі – бұтақтар бір-бірімен кесісіп немесе сүртіліспеуі керек, және олардың бірін таңдап алып, жою керек.

Бұталы ағаштардың формативті кесу

Ағаштың алғашқы жылдары, оның өнім салмағын көтере алатын жеткілікті түрде мықты қаңқасын қалыптастыру маңызды. Бұл үшін ағашты нығайту мақсатында оны қалыптастыруша кесу қажет. Алма (Malus pumila) және алмұрт (Pyrus communis) ағаштарын жақын уақытта, қысқы айларда кесу керек. Солтүстік жарты шарда бұл қараша мен наурыз айлары аралығында, ал Оңтүстік жарты шарда маусым мен қыркүйек айларында жасалуы тиіс. Тас жемістері – мысалы, шие, өрік және гаджер – басқа талаптарға ие, сондықтан оларды қысқы айларда кесуге болмайды.

Қыздар ағашы

Қызыл қамшы (бүйірлік бұтақтары жоқ бір жастағы ағаш) отырғызғаннан кейін бірден жерден шамалы биіктікте екі бүршікті бұтаққа дейін кесу керек, бұл алғашқы өсу маусымында негізгі бұтақтардың пайда болуына ықпал етеді. Қауырсынды қызғалдақ (бірнеше бұтақтары бар бір жастағы ағаш) негізгі сабағы жерден шамалы биіктікте үш-төрт күшті бұтаққа дейін қысқартылуы керек. Бүйірлік бұтақтарды ұзындығының үштен екісіне дейін қысқартып, жоғары немесе сыртқа қарай қараған бүршікке дейін кесу керек. Төменгі бұтақтар сабақтан тікелей алынып тасталуы керек.

Екі жыл

Төменгі бұтақтарды жойыңыз және ағаштың негізгі құрылымдық бұтақтарын қалыптастыру үшін, жақсы орналасқан үш-бес бұтақтың әрқайсысын жоғары немесе сыртқа қарай қараған бүршікке дейін жартылай қысқартыңыз. Ішке қарай өсетін бұтақтарды жойыңыз.

Үш жыл

Жартылай кеңейту үшін таңдалған бұтақтардың өсіп келе жатқан жаңа шықтарын, қалаған бағытқа қараған бүршікке дейін жартылай кесіңіз. Қалыпты толықтыру үшін төрт жақсы бүйір бұтақтарды таңдап, оларды жартысына дейін қысқартыңыз. Жеміс түйіндірі үшін қалған бүйір бұтақтарды төрт бүршікке дейін кесіңіз.

Төрт жыл

Ағаш жеміс бере бастады және тек қана қалыптастыру мақсатында аз ғана кесуді қажет етеді. Басты бұтақтарын үштен бір бөлігіне дейін қысқартыңыз, ал қаңқаны кеңейтуге қажет емес бүйір бұтақтарын төрт бүйінге дейін қысқартыңыз.

Бес жыл және одан жоғары

Ағаш жақсы қалыптасты, және келесі бөлімде сипатталғандай жыл сайын оны күтімге алу керек.

Өсімдіктерді кесу

Шабықтарды кесуден бұрын, шабық түзіп жеміс беретін, ұшында жеміс беретін және екеуінің арасындағы, шабықтарда да, ұштарында да жеміс беретін сорттарды ажырату қажет. Шабық түзіп жеміс беретін ағаштар ұш түзіп жеміс беретін ағаштарға қарағанда жиі кездеседі және олар жыл сайын жемістерінің көп бөлігін шамамен 4 дюймге дейінгі қысқа бүйірлік бұтақшалардың (шабықтардың) ұштарында пішіндіреді. Шабық түзіп жеміс беретін сорттарға 'Cox's Orange Pippin', 'James Grieve' және 'Sunset' алмалары, сондай-ақ 'Conference', 'Doyenne du Commice' және 'Williams Bon Chretien' алмұрттары жатады. Ал, ұшында жеміс беретін ағаштар, олардың ішінде 'Worcester Pearmain' және 'Irish Peach' алмалары, 'Jargonelle' және 'Josephine de Malines' алмұрттары, өткен жазда өскен жұқа сабақтарының ұштарында гүл шоғырларын жасайды. Ағаштың негізгі пішіні қалыптасқаннан кейін, кесудің үш негізгі түрі қолданылады:

Шабық кесу: Шабық түзіп жеміс беретін сорттар шабықтарды табиғи түрде қалыптастырады, бірақ шабық өсуін де ынталандыруға болады. Жаңару кесу: Бұл алма және алмұрт ағаштарының көптеген сорттарының екі жылдық бұтақтарында гүл шоғырларын қалыптастыруға бейімділігіне байланысты. Бұл әдіс ағаштың сыртқы бөлігіндегі осындай өсуге орын бар күшті бүйірлік бұтақтарға арналған. Ұзақ уақыт бойы күтімсіз қалған жеміс ағаштарын кесу жұмысын ұзақ мерзімде жүргізу керек, әр жылы алынуға тиіс бұтақтардың үштен бірінен аспауы тиіс. Реттеу кесу: Бұл ағаштың жалпы жағдайына бағытталған кесу, мақсаты – ағаш пен оның айналасын сау ұстау, мысалы, орталық бөлігін ашық ұстап, ауа айналымын қамтамасыз ету; өлі немесе ауру бұтақтарды жою; бұтақтардың тым тығыз өсуін болдырмау (бұтақтар шамалы арақашықтықта болуы керек, ал шабықтар бұтақтардың қаңқасынан кеміндегі арақашықтықта болуы керек); және бұтақтардың бір-бірімен кесісіп қалуына жол бермеу.

Ұшы бар төсектерді кесу

Қыста ұшқыштарды реттеу жүйесін қолдана отырып, жеңіл кесу керек (жоғарыда қараңыз). Ұзындығы белгілі бір ұзындықтан аз қызыл өскіндерге қол тигізбеу керек, себебі олардың ұштарында жеміс бүршіктері болады. Ұзын бұтақтар тығыздық тудырмау және келесі жылы қысқа ұшты бұтақтардың өсуін ынталандыру үшін қысқа кесуге жатады. Бұтақтардың бас бұтақтарын «ұшын кесуге» болады, яғни қалаған бағыттағы бүршікке қарай жоғарғы үш-төрт бүршігін алып тастау арқылы оларды тармақталып, көбірек ұшты бұтақтар өндіруге мүмкіндік береді.