Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын антикварі және саясаткер Филипп Генри Стэнхоп, 5-ші граф Стэнхоп, (30 қаңтар 1805 – 24 желтоқсан 1875), 1816 мен 1855 жылдар аралығында Махон виконты атанған, ағылшын антикварі және тори саясаткері. Ол 1830-шы және 1840-шы жылдары сэр Роберт Пиль басқаруымен саяси лауазымдарда болды, бірақ оның мәдениетке қосқан үлесі және тарихи еңбектері үшін көбірек танылды.
English antiquarian and politician
Philip Henry Stanhope, 5th Earl Stanhope, (30 January 180524 December 1875), styled Viscount Mahon between 1816 and 1855, was an English antiquarian and Tory politician. He held political office under Sir Robert Peel in the 1830s and 1840s but is best remembered for his contributions to cultural causes and for his historical writings.
Өмірбаян және білім
Уолмерде, Кентте дүниеге келген Стэнхоп, Филип Стэнхоптың, 4-ші Стэнхоп графының және Хон. Кэтрин Стэнхоптың, Роберт Смит, 1-ші Каррингтон баронының қызының ұлы болды. Ол Оксфордтағы Крайст-Черчте білім алып, 1827 жылы тәмамдады.
Born at Walmer, Kent, Stanhope was the son of Philip Stanhope, 4th Earl Stanhope, and the Hon. Catherine Stanhope, daughter of Robert Smith, 1st Baron Carrington. He was educated at Christ Church, Oxford, graduating in 1827.
Саяси мансап
Станхоп 1830 жылы парламентке енді, 1832 жылы орыннан айырылғанға дейін Уилтширдегі Вуттон-Бассеттің бұзылған округін өкілдік етті. Одан кейін ол Хертфордтан парламентке қайта сайланды. Ол 1834 жылдың желтоқсанынан 1835 жылдың сәуіріне дейін сер Роберт Пилдің Сыртқы істер жөніндегі мемлекеттік хатшысының орынбасары, ал 1845 жылы Бақылау кеңесінің хатшысы болып қызмет етті. Бірақ ол 1852 жылға дейін парламентте болса да, саясатта ерекше көзге түспеді. 1854 жылы Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды.
Stanhope entered Parliament in 1830, representing the rotten borough of Wootton Basset in Wiltshire until the seat was disenfranchised in 1832. He was then re elected to Parliament representing Hertford. He served under Sir Robert Peel as Under Secretary of State for Foreign Affairs between December 1834 and April 1835, and Secretary to the Board of Control in 1845, but though he remained in the House of Commons till 1852, he made no special mark in politics. He was elected as a member to the American Philosophical Society in 1854.
Мәдениетке қосқан үлесі
Стенхоптың басты жетістіктері әдебиет және ежелгі заттар саласында болды. 1842 жылы әдеби авторлық құқық туралы 1842 жылғы заңның қабылдануына белсенді үлес қосты. Лордтар палатасынан ол негізінен 1856 жылы Лондонның Ұлттық портреттер галереясын құруды ұсынды және ұйымдастырды. Станхоптың мүсіндік бюсті ғимараттың кіреберісінің үстінде орталық орында тұр, ал оның екі жағында әріптестері және қолдаушылары Томас Карлайл мен Лорд Маколейдің бюсттері орналасқан. 1869 жылы тарихи қолжазбалар комиссиясының құрылуына көбінесе оның еңбегі тиді. Антиквариат қоғамының президенті (1846 жылдан бастап) ретінде ол Англияда Троядағы қазба жұмыстарын қолдау қажеттігіне назар салды. Ол сондай-ақ 1863 жылдан өмірінің соңына дейін Корольдік әдеби қорының президенті, Британ мұражайының қамқоршысы болды және 1855 жылы Оксфордта Стенхоп эссе сыйлығын іске қосты. 1827 жылы Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды.
Stanhope's chief achievements were in the fields of literature and antiquities. In 1842 took a prominent part in passing the Literary Copyright Act 1842. From the House of Lords he was mainly responsible for proposing and organising the foundation of the National Portrait Gallery, London in 1856. A sculpted bust of Stanhope holds the central place over the entrance of the building, flanked by fellow historians and supporters Thomas Carlyle and Lord Macaulay. It was mainly due to him that in 1869 the Historical Manuscripts Commission was started. As president of the Society of Antiquaries (from 1846 onwards), he called attention in England to the need of supporting the excavations at Troy. He was also president of the Royal Literary Fund from 1863 until his death, a trustee of the British Museum and founded the Stanhope essay prize at Oxford in 1855. He was elected a Fellow of the Royal Society in 1827.