USS Cochino сумаринінің тарихы және қазасы

Кіріспе

Шабуылдық суасты қайығы

USS Cochino (SS 345) – 1945 жылдан 1949 жылға дейін АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткен суасты қайығы. 1949 жылғы 26 тамызда Норвегия жағалауындағы батарея жарылысынан ол суға батып кетті. Cochino Атлант мұхитында кездесетін кохино балығының түріне байланысты аталған.

Құрылыс

Кохино 1944 жылдың 13 сәуірінде Коннектикут штатының Гротон қаласындағы Electric Boat Company компаниясымен салынды. Ол 1945 жылдың 20 сәуірінде Electric Boat Co. президентінің көмекшісінің әйелі М. Э. Сераттың спонсорлығымен суға түсіріліп, 1945 жылдың 25 тамызында қолданысқа кірістірілді.

Қызмет тарихы

Нью-Лондоннан (Коннектикут штаты) шыққан «Кочино» 1945 жылдың 12–15 қыркүйегінде Ньюпортқа (Род-Айленд штаты) барды, содан кейін 3 қазанда Панама каналы аймағына бет бұрды. 9 қазанда өзінің мақсатына жеткен жаңа флот қайығы Операциялық даму күштерімен жаттығулар жасады, содан кейін Флорида штатының Майами қаласына 24–30 қазанда Әскери-теңіз күнін тойлауға барды. Одан кейін ол Кубадағы Гуантанамо шығанағына қарай жүріп, 27 қарашаға дейін жұмыс істеді, содан кейін Нью-Лондонға қайтты. «Кочино» 1946 жылдың 8 қаңтарында Нью-Лондоннан Гуантанамо шығанағына баратын «Irex» компаниясымен бірге жөнелді. Қаңтар айының көп бөлігінде «Кочино» Гуантанамодағы Әскери-теңіз операциялық базасынан қызмет көрсетті, 25 қаңтарда осы сулардан шығып, Флорида штатының Ки-Уэст қаласындағы жаңа бас портына 27 қаңтарда жетті, содан кейін ол Гуантанамо шығанағына оралды, 24 ақпаннан 7 наурызға дейін сол аймақта қызмет көрсетуді қайта бастады. Кейін Ки-Уэст портында 9 наурыз – 3 мамыр және 7–10 мамыр аралығында болды, Флорида штатының Санкт-Петербург қаласында 4–6 мамыр аралығында болды, 12–16 мамыр аралығында Куба суларына оралды. Содан кейін 18–20 мамыр аралығында Виргин аралдарындағы Сент-Томасқа барғаннан кейін «Кочино» 8-ші флот кемелеріне симуляциялық шабуылдар жасау үшін жүзіп, сол жаттығулардың қорытындысы бойынша Ки-Уэстке қайтты. 1946 жылдың 24 мамырынан 16 тамызына дейінгі жөндеуден кейін «Кочино» 18–24 тамыз аралығында Гуантанамо шығанағынан қысқа уақыт бойы жұмыс істеді. Содан кейін «Капралмен» бірге 2–7 қыркүйек аралығында Техастағы Галвестонға барды. Ки-Уэстке оралғаннан кейін, осы портты аяқтаудан кейін «Кочино» Гуантанамо шығанағына қайта оралды, бұл суларда флоттық бөлімшелерге қызмет көрсету үшін 6–10 қазан аралығында. Кеме жылдың қалған бөлігінде Ки-Уэсттен жұмыс істеді, сол кезде 18–21 қазан аралығында Кубаның Гаванасына және 25–29 қазан аралығында Нью-Орлеанға сапармен, 1–6 желтоқсан аралығында Гуантанамо шығанағынан флотына қызмет көрсетті. «Кочино» өзінің туған портынан 1947 жылы 3 наурызда кетіп, 7–9 наурызда Сент-Томасқа барды. Кейін Ки-Уэстке 17–29 наурызда, «Кочино» солтүстікке қарай Филадельфияның Әскери кеме жасақтауында жөндеу жұмыстарын және өзгерістер енгізуге барды. 20 мамырда теңіз темір жолынан шығып, жеңіл зақымдалды. Форт Миффлиндегі Әскери-теңіз қару-жарағы қоймасына ауысып, соғыс аяқталғаннан кейін 21 маусымда Балтимор каньонында терең суға түсу сынақтарын өткізді. «Кочино» 6–12 шілдеде Норфолкқа (Виргиния штаты) барып, Атлантика флотының әуе кемелері командиріне хабарлап, содан кейін 12–25 шілдеде Мэриленд штатының Аннаполис қаласына ауысты. Содан кейін 28 шілде мен 29 тамыз аралығында үй портына қайта оралды. Содан кейін ол 29 тамыз бен 1 қыркүйек аралығында Гаванаға барды. Ол 1 қазанда Ки-Уэстке оралды, онда ол айдың көп бөлігін өткізді, 11 қазанда дауылдан аман қалу үшін теңізге шығып, келесі күні қайтып келді. 1947 жылы 25–28 қазанда Майамиге сапармен келгеннен кейін, «Кочино» 2-ші операциялық флотпен Бермуда маңында қарашаның ортасына дейін жұмыс істеді. Содан кейін ол 1948 жылдың қаңтарының ортасына дейін үй портына қайта оралды. Кеме 31 қаңтарға дейін Ки-Уэст операциялық аймағында немесе портта жөндеу жұмыстарын жүргізді, ол 2–11 ақпанда Марди Гра мерекелеріне арналған Нью-Орлеанға жөнелтілді. Содан кейін ол Ки-Уэстке оралды, ал жергілікті жұмыс аймақтары, флоттық қайық сол аймақтарда 1948 жылдың көктеміне дейін жұмыс істеді. Осы кезеңнің соңында, 1948 жылы 26 сәуірде, су астында жаттығу жүргізген кезде 18,29 м тереңдікте «Кочино» флотының «Salinan» буксирімен соқтығысты. Кеме тереңдікке түсуге тырысып, оны қозғалтқышты бұру сәтсіз болды, ал қайық перископтың қайшыларына, екі перискобына және оның радар антеннасына зақым келтірді. Содан кейін «Кочино» 1948 жылы 11 мамырда басталған жөндеу жұмыстары мен күрделі жөндеу жұмыстарын жүргізді. Гроттон қаласында ГУППИ/Сноркел қайығына айналдырылды. Ол 1949 жылы 4 ақпанда кемежайдан шығарылды. 25 наурызда Нью-Лондоннан шығып, жаңадан жаңғыртылған су асты кемесі 26–27 наурызда Бостонға барды, содан кейін 28 наурыздан 2 мамырға дейін Нью-Лондонға оралды. Осыдан кейін ол оңтүстікке қарай үй портына оралып, 8 мамырда Ки-Уэстке келді. Содан кейін ол 19 мамырдан 16 шілдеге дейін Нью-Лондонға бағыт алды, содан кейін ол 22 шілдеде Британ аралдарына бара жатқанда, Еуропалық суларға алғаш рет жіберілген Аргентияға, Ньюфаундлендке барды. Ол 29 шілдеде Солтүстік Ирландияның Дерри қаласына жетті. Ол сол суларда қысқа мерзімге жұмыс істеді, содан кейін 4–8 тамызда Дерриге кірді, содан кейін 8–12 тамызда Англияның Портсмут қаласына барды. Содан кейін ол Арктика аймағының үстіндегі Бәренс теңізінде операциялар жүргізу үшін теңізге шықты, содан кейін тамыздың соңында үйіне қайтты. 1949 жылдың тамызында «Кочино» мен «Tusk» Кола түбегі бойымен өтіп, Совет Одағы атом бомбасын сынап көргені туралы анықтауға тырысты. 25 тамыз күні «Кочино» Норвегия жағалауында қатты полярлық дауылға тап болды. Үлкен толқындар су асты қайығының сноркелін қатты соқты, қайықты қатты шайқады, соның салдарынан электр өрті мен аккумулятордың жарылысы болды, содан кейін қауіпті сутегі газы шықты. Ең қиын ауа-райы жағдайларына қарамастан, «Кочино» мен «Tusk» экипаждары 14 сағат бойы су асты қайығын сақтап қалу үшін күресті, дауылды мұзды теңізде шеберлікпен теңізшілік өнерлерін көрсетіп, ерлік көрсетті. Бірақ 26 тамыздағы екінші аккумулятордың жарылысы «Кемеден кету» бұйырығын беруге мәжбүр етті, содан кейін экипаж қауіпті арқанмен «Tusk» кемесіне ауысты, ал тастап кетілген «Кочино» батып кетті. «Кочинода» бір ғана адам қаза болды, ол – «Bureau of Ships» мекемесінің азаматы, техник Роберт У. Фило, мұзды толқынмен теңізге шайылып кетті. «Tusk» кемесі «Кочиноны» құтқаруға тырысқанда өз экипажынан алты адамды жоғалтты. «Кочино» 1949 жылдың 27 қазанында Теңіз кемелері тізімінен шығарылды. «Кочино» – Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан бері жоғалған АҚШ Әскери-теңіз күштерінің су асты қайықтарының төртеуінің бірі. Басқалары – «Stickleback», «Thresher» және «Scorpion».

During her shakedown cruise out of New London, Connecticut, Cochino visited Newport, Rhode Island, 12–15 September 1945, then sailed for the Panama Canal Zone, on 3 October. Reaching her destination on October 9, the new fleet boat carried out training with the Operational Development Force, then visited Miami, Florida, 24–30 October, to observe Navy Day. She then proceeded to Guantanamo Bay, Cuba, where Cochino operated in until 27 November, when she shaped a course back to New London. Cochino sailed from New London, on 8 January 1946, in company with Irex, bound for Guantanamo Bay. Cochino provided services out of Naval Operating Base, Guantanamo, for much of January, clearing those waters on 25 January' for her new home port of Key West, Florida, arriving there on 27 January, after which time she returned to Guantanamo Bay, to resume providing services in that area from 24 February–7 March. In port periods at Key West followed, 9 March–3 May and 7–10 May, punctuated by a call at St. Petersburg, Florida, 4–6 May, before she returned to Cuban waters 12–16 May. Then, following a visit to St. Thomas, Virgin Islands, 18–20 May, Cochino sailed to conduct simulated attacks upon ships of the 8th Fleet, proceeding then to Key West, upon conclusion of those evolutions. Following a period of upkeep from 24 May–16 August 1946, Cochino operated briefly out of Guantanamo Bay, 18–24 August, before she returned to her home port. Then, sailing in company with Corporal, she visited Galveston, Texas, from 2–7 September. Returning to Key West, upon completion of that port call, Cochino returned to Guantanamo Bay, for another stint of providing services for fleet units in those waters, from 6–10 October. The boat operated out of Key West, for the remainder of the year, punctuating that time with visits to Havana, Cuba, from 18–21 October, and New Orleans, from 25–29 October, and providing services for the fleet out of Guantanamo Bay, from 1–6 December. Cochino departed her home port on 3 March 1947, and visited St. Thomas, from 7–9 March, before sailing in company with Greenfish to operate north of Culebra, Puerto Rico. Following another in port period at Key West, from 17–29 March, Cochino headed north for a period of repairs and alterations at the Philadelphia Naval Shipyard. While there, she suffered slight damage when undocking from the marine railway on 20 May. Shifting to the Naval Ammunition Depot, at Fort Mifflin, upon completion of that yard period, she conducted deep diving tests on 21 June, in the waters of the Baltimore Canyon, at , tended by the submarine rescue vessel Tringa, after which time she returned to Philadelphia Naval Shipyard, remaining there until 3 July. Cochino then proceeded to Norfolk, Virginia, from 6–12 July, reporting for duty to Commander, Aircraft, Atlantic Fleet, and then shifted to Annapolis, Maryland, from 12–25 July, reporting for duty to the Superintendent of the Naval Academy, upon arrival there. She then returned to her home port for upkeep from 28 July–29 August, after which time she visited Havana, from 29 August–1 September. She returned to Key West, on 1 October, where she remained for most of the month, heading out to sea on 11 October, to ride out a storm, returning the following day. After visiting Miami, from 25–28 October 1947, Cochino operated with the 2nd Task Fleet near Bermuda, through mid November, after which time she returned to her homeport for upkeep through mid January 1948. Work in the Key West operating area or upkeep in port involved the boat until 31 January, when she sailed for New Orleans, for Mardi Gras festivities, from 2–11 February. She then returned to Key West, and the local operating areas there, the fleet boat worked in those areas into the spring of 1948. Toward the end of that period, on 26 April 1948, while conducting a submerged exercise at a 18.29 m depth, Cochino collided with the fleet tug Salinan. Attempts to go deep and swing the ship proved unsuccessful, and the boat suffered damage to the periscope shears, both periscopes, and her radar antenna. Cochino then underwent repairs and major renovations at her builders' yard beginning on 11 May 1948. Converted to a GUPPY/Snorkel boat at Groton, she emerged from the yard on 4 February 1949. Departing New London, on 25 March, the newly modernized submarine visited Boston, from 26–27 March, then returned to New London, from 28 March–2 May, after which time she headed south to return to her home port, arriving at Key West, on 8 May. She then again shaped a course for New London, where she remained from 19 May until 16 July, then proceeded to Argentia, Newfoundland, where she arrived on 22 July, en route to the British Isles and her first deployment to European waters. She reached Derry, Northern Ireland, on 29 July. She operated locally in those waters for a brief period, then put in to Derry, from 4–8 August, before visiting Portsmouth, England, from 8–12 August. She then put to sea for operations above the Arctic Circle in the Barents Sea before turning for home in late August. In August 1949, Cochino and Tusk sailed along the Kola Peninsula to determine whether the Soviet Union had detonated an atomic bomb. On 25 August 1949, Cochino ran into a violent polar storm off Norway. The huge waves slammed the submarine's snorkel so violently, and jolted the boat so severely, that the pounding caused an electrical fire and battery explosion, followed by the release of deadly hydrogen gas. Defying the most wretched weather conditions, men of Cochino and Tusk fought to save the submarine for 14 hours, performing acts of skillful seamanship and high courage in the storm lashed, frozen seas. A second battery explosion on 26 August, however, made "Abandon Ship" the only possible order, and after the crew made a dangerous rope transfer to Tusk, the abandoned Cochino sank at Cochinos only fatality was a civilian from the Bureau of Ships, technician Robert W. Philo, swept overboard by an icy wave. Tusk lost six of her own men by the same cause in the attempt to save Cochino. Cochino was stricken from the List of Naval Vessels on 27 October 1949. Cochino is one of four United States Navy submarines to be lost since the end of World War II. The others are Stickleback, Thresher and Scorpion.