Кіріспе

Англия дворяны және әскери шенеунігі Генри Перси, Нортумберлендтің 6-шы графы, КГ (шамамен 1502 - 1537) - солтүстікте әскери қызметкер ретінде белсенді болған ағылшын дворяны. Ол қазір көбінесе Анна Болейннің никелесуге келісім берген жары ретінде танымал, бірақ ол король Генрих VIII-мен қарым-қатынасқа түсіп, кейіннен оған үйленгенге дейін одан бас тартуға мәжбүр болды.

Ерте өмір

Генри Перси шамамен 1502 жылы дүниеге келді, ол Нортумберлендтің 5-ші графы Генри Алгернон Перси мен сэр Роберт Спенсердің қызы Кэтриннің үлкен ұлы болды.

Анна Болейнмен байланысы

1516 жылы әкесі Персиді Джордж Талботтың қызы Мэри Талботқа құда түсіруді жоспарлағанмен, ол сол кезде сарайдағы жас әйел болған Энн Болейнге ғашық болды. Перси, шамамен 1523 жылдың көктемінде, ол әлі де Уолсидің пажасы болған кезде, Эннге құда болды. Бұл жаңалықты естіген соң, Уолси Лорд Персиді үй ішінің алдында сөкпеді, себебі некеге әкесінен де, патшадан да рұқсат сұралмаған еді. Патша Нортумберленд графтығының маңыздылығына байланысты мүдделі болды. Кавендиш патшаның осы кезде Аннаға жеке қызығушылығы болғанын айтқан, бұл Уолсидің ашулы реакциясын тудырды, бірақ бұл мәселе талқыланды. Интрига көп ұзамай ашылып, Нортумберленд графы жас лорд Персиді шақыртты. Талботпен құда болу мүмкіндігінен басқа, тағы бір маңызды кедергі – Аннаның Джеймс Батлермен, 9-шы Ормонд графына (ол кезде Уолсидің үйіндегі паж болған) үйленуі жоспарланған еді. Бұл одақ, оның әкесі сэр Томас Болейн Ормонд графтығына қатысты дауды басқару және шешу үшін жасалды. Ол атасы арқылы Мюнстердегі Ормонд иеліктеріне шамалы талап еткен. Персидің әкесінің осы одаққа қарсылығының тағы бір маңызды себебі – ол Энн Болейн, қарапайым рыцарь қызы, өзінің ұлы мен мұрагері үшін жеткілікті жоғары дәрежелі емес деп ойлаған.

Мэри Талботпен неке

Персидің әкесі оны сөккені хабарланды, ол: «сен әрқашан мақтанқор, өршіл және бекершіл болдың» деген. Ол 1524 жылдың басында Шрусбери графының қызы, леди Мэри Талботқа асығыс және бақытсыз үйленді. Старки бұл оқиғаны 1525 жылдың тамызы немесе 1526 жылдың тамызымен белгілейді. Ескі граф оларға жайлылық пен кіріс жағынан көп мүмкіндік бермеді. Уолси жас Генриді бақылау үшін өз қызметшілерін үйге кіргізуге тырысты. 1528 жылға қарай, некелескендеріне төрт жыл болған соң, олардың қарым-қатынасы қайта қалпына келмейтіндей бұзылды. Нортумберленд әйелінің Норфолк үшін тыңшылық етіп жүргеніне күдіктенді, ал әкесі жас күйеуінің оны зорлап, тіпті улауы мүмкін деп алаңдады. Нортумберленд Шрусберидің күдіктеріне ашуланып, қайын атасының қызметшілеріне әйелімен кездесуге немесе сөйлесуге рұқсат бермеді. Графиняның інісі, Уильям, Лорд Дэйкр Норфолк герцогынан оны қорғауды сұрағанда, Нортумберленд Норфолкқа өмір бойы оны қайта көрмейтінін айтты. 1529 жылдың сәуір айында Мэри әкесінің үйінде өлі туған бала тауып, олар көп ұзамай, кем дегенде уақытша бөлісіп кеткен болуы мүмкін. 1532 жылы Мэри күйеуінің Энн Болейнмен алдын ала келісімге келгенін (яғни, заңдық күші бар келісім) айыптады. Ол өзінің шағымын әкесіне жеткізді, ол бұл мәселені Норфолк герцогының үшіншісі Томас Ховардқа жеткізді. Энн Болейнмен кеңескеннен кейін тергеу бұйрығы берілді. Нортумберленд ант беріп, айыптауды жоққа шығарды. 1536 жылы Шрусбери қызы екі жарым жылдан бері өзімен бірге тұрғанын хабарлады. Сонымен қатар, Нортумберленд барлық мұрасын патшаға қалдыратынын жариялады, себебі оның балалары жоқ еді және ол әйелімен заңды мұрагерге ие болуы екіталай болды. Ол інілерінен де суық қарым-қатынаста болды және оларға мүлігін қалдыруды қаламайтын. Мэри Талбот Генриді өмірінің соңына дейін шын жүректен жек көрді және кейін ажырасуға тырысты.

Шекаралық соғыс

1522 жылдың шілдесінде Нортумберленд Солтүстік Кеңесінің мүшесі аталды; қазан айында ол Шығыс шекарасының күзетшісінің орынбасары болды. Оның қайын сіңілісі Уильям Дейкрі Нортумберленд жас болғанымен, сол жылы оны шекара күзетшісі етіп тағайындауды ұсынды. 1527 жылдың 19 мамырында ол әкесінен кейін Нортумберленд графының алтыншы графы болды; 18 маусымда ол Холдернесс иелігінің басқарушысы аталды. 2 желтоқсанда ол Шығыс және Батыс шекараларының Лорд-Вардені болды.

Кейінгі өмірі

Баласы жоқ Нортумберленд өзінің ісін реттеуге кірісті. 1535 жылғы ақпанда ол Томас Кромвельге патшаны мұрагер етіп тағайындау туралы шешім қабылдағанын жазды және кейін бұл шешімін растады. 1536 жылы ол Солтүстік Кеңесінің Лорд-президенті және Гартер орденінің вице-президенті болып тағайындалды, бірақ бұл лауазымдар оның жүрегіне жақын туысына берілуі керек еді. Алайда, оның ағасы, сэр Томасқа қатысты айыптау қойылғаннан және оның өлім жазасы орындалғаннан кейін, Нортумберленд 1537 жылғы маусымда бұл шартты жойды. Осы кезде оның есі дұрыс жұмыс істемей бастады. Ол Ньюингтон Гринге көшіп, 1537 жылғы 29 маусымда Ричард Лейтон оны зиярат етті. Лейтон оны сарғыш түсті және ісінген күйде тапты. Нортумберленд 1537 жылғы 29 маусымда қайтыс болды және Санкт-Августин шіркеуіне, қазір Хакни шіркеуіндегі Сент-Джон шіркеуі орналасқан жерге жерленді. 2020 жылы Хакнидегі Сент-Джон шіркеуіндегі жөндеу жұмыстары кезінде (викториан дәуіріне жатқан деп есептеледі) ескерткіш тақташа табылып, шіркеу ішіне қайта орнатылды.

Отбасы

1524 жылы ол Джордж, Шрусберидің 4-ші графының қызы Мэри Талботқа үйленді, бірақ олардан тірі қалған балалары болмады. Олардың бір баласы болған, ол 1529 жылғы сәуірде Шрусбери графының үйінде туылмай қалды, ал Мэри күйеуінен қашып сол үйге келген еді. Ол қайтыс болғаннан кейін графтық тоқтатылды, бірақ оның жүрегі жақын туысы Томасқа қайта берілді. Оның жесірі 1572 жылға дейін өмір сүрді. Нортумберлендтің екі бауыры, сэр Томас және сэр Ингельрам Перси, оның мүліктерін басқаруға белсенді қатысты. Екеуі де "Грейс зияраты" көтерілісінің жетекшілері болды. Екеуі де тұтқындалды. Сэр Томас 1537 жылы сотталып, өлім жазасына кесілді. Оның ұлдары графтыққа ие болды: Томас жетінші граф, ал Генрих сегізінші граф атанды. Сэр Ингельрам Перси Бошамп мұнарасында қамауда болды, оның аты тасқа қашалған. Біраз уақыттан кейін ол босатылып, елден қуылды және 1537 жылғы 30 маусымда қайтыс болды. Ол 1544 жылы Броутондық Генри Темпестке үйленген Изабелла атты заңды емес қызын қалдырды.