Кіріспе

Самурай докоросы (侍所 – Қызметкерлер кеңесі) Камакура және Муромачи сёгунаттарының органы болды. Самурай докоросының міндеті – шогунның вассалдары гокениннің басшылығын жүзеге асыру және қылмыскерлерді қамауға алу болды. Ол 1180 жылы Камакура сёгунатын құрған Минамото но Ёритомо тарапынан құрылды.

Камакура кезеңі

Камакура дәуірінде самурай докоросы шогунның қызметкерлері – гокениндерді шақырып, оларға басшылық жасады. Сонымен қатар, ол қылмыскерлерді түрмеге қамауды да қадағалады. Бұл кеңсеге ең күшті гокениндерден құралған шоши немесе самурайдокоро но цукаса лауазымды адамдар басшылық етті. Самурай докоросының президенті, ең жоғары лауазымды тұлға бето деп аталды. 1180 жылы Минамото но Ёритомо бұл кеңсе құрды және Уда Йошимориді алғашқы бето етіп тағайындады. Алайда, Вада көтерілісі кезінде Йошимори қаза болғаннан кейін, шиккен (шогунаттың регенті) бето лауазымын өз мойнына алды. Энгиобон Хейке Моногатариде самурай докоросы Уада Йошиморидің өтінішімен құрылған, және ол Тайра үкіметі кезеңіндегі самурай бето деп аталған кеңсе үлгісінде салынды. Фудзивара но Тадакио Бандоның сегіз провинциясының самурайларын басқаруға тағайындалды (қазіргі Канто аймағы). Егер бұл рас болса, онда самурай докоросы сол атпен аталатын ақсүйек отбасылардың үй шаруашылығынан үлгі алған жоқ. Ёритомоның беделі арта келе самурай докоросы ішкі басқару мекемесінің де рөлін атқара бастады. Кенкю дәуірінде Уада Йошимори, бето, жалпы әскери істерді де, ішкі басқаруды да басқарды, ал Кадзивара Кагетоки, шоши, Камакура сёгунатының негізі болған гокениндерді басқарумен айналысты.

Муроматси дәуірі

Муромачи сёгунаты тұсында самурай докоросын тонин немесе шоши басқарған, оған шоши дай көмек көрсеткен. Бугионин әкімшілік құжаттарды жүргізуді басқарды, сондай-ақ кіші офицерлер – кодонери, зошики және тағы да басқалары болды. Сонымен қатар, каико кеңсе қызметін, мецуке инспекторлық, ал йориудо тергеушілік міндеттерін атқарды. Самурай докоросы негізінен даймёнің әскери күшіне тәуелді болды, бірақ шын мәнінде самурай докоросын шоши дай – шошидің жоғары дәрежелі қызметшісі басқарды. Цучи икки сияқты шаруалар көтерілісі кезінде хаостық жағдайды басу үшін күшті әскер қажет болды, сондықтан самурай докоросы даймё мен кенмон (қуатты әулеттерден) көмек сұрады. Муромачи кезеңінің соңы мен Сенгоку кезеңі арасында шоши мен шоши дай тағайындалмай қалды, ал каико самурай докоросын басқарды. Бұл лауазымға сёгунаттың бугионині тағайындалды, ол Мацуда немесе Ино'о кланынан шыққан. Каико Киотода тұрып, қаланың қоғамдық қауіпсіздігі мен түрмелерді басқаруға жауапты болды, сондай-ақ сёгун мен басқа кенмонға кеңесші ретінде қызмет етті. Бұған қоса, Муромачи кезеңінің ортасынан кейін каико жергілікті Киото джизамурайларын және шебер босқындарды жалдап, өз әскерін құрды. Онин соғысынан (1467-77) кейін шошидің әскери күші әлсіреп, каиконың хикан және басқа самурай докоросының лауазымды тұлғалары қоғамдық қауіпсіздікті өз қолына алды. Сонымен қатар, каиконың әскери күші Ашикага сёгундарының әскери күшіне тікелей әсер етті, ал сол кездегі деректерге сәйкес, каико шамамен 200-300 адамды жұмылдыра алды.