Квебектің тәуелсіздігі үшін күрес: RIN тарихы

Кіріспе

Rassemblement pour l'Indépendance Nationale (RIN, ағылшын тілінде: Rally for National Independence) – Канададан Квебектің ұлттық тәуелсіздігін ілгерілетуге арналған саяси ұйым.

Тарих

Ол 1960 жылдың 10 қыркүйегінде шамамен 30 адаммен құрылды. Құрылтайшылардың қатарында бұрынғы Альянс Лаврентьен мүшелері көп болды. (Альянс Лаврентьен RIN құрылғаннан кейін таратылды.) Андре Д’Альманье, Жак Беллемар және Марсель Шапю құрылтайшы мүшелердің арасында болды. Андре Ферретти, Губер Акин және Реймонд Вильнёв танымал мүшелерге жатты. Д’Альманье, Альянс Лаврентьенге қатысқаннан кейін, Альянстың оңшыл тенденцияларын өте ұнамайтынын айтты. Бұл ресми бейтарап ұйым құруға себеп болды. Алайда, RIN көптеген жас мүшелерді тартқандықтан, ол тез арада радикалды солшыл идеялармен байланыстырылды. 1960 жылдың қазан айында ұйымның алғашқы бас құрылысында Квебектің тәуелсіздігін талап ететін манифест жарияланды. Ұйым құрылғаннан кейін бірден қосылған Пьер Бурго 1964 жылы президент болды. 1963 жылы қабылданған қаулы бойынша, мүшелердің тілегімен RIN саяси партияға айналды. Бурго және оның құмар, отты сөздері RIN-нің танымалдығына үлкен үлес қосты, және көбінесе ол қозғалыстың негізін қалаушы деп жаңылысқан. 1963 жылы Жорж Шотерс, Раймонд Вильнёв және Габриэль Юдон, RIN жастар қанатының бұрынғы мүшелері партиядан шығып, жер астындағы революциялық Фронт де Либерасьон дю Квебек құрды. 1966 жылғы Квебек жалпы сайлауында RIN, Ralliement National (RN) партиясымен бірге сайлаушылардың дауысының 8,8%-ын жеңіп алды, бірақ бірде-бір орын алған жоқ. Бурго солтүстік Дюплесси округінде өте аз айырмашылықпен жеңіліске ұшырады, бұл үшінші партия үшін үлкен жетістік болды. Квебек бойынша көп дауыс жинамаса да, ол Квебектегі қазіргі «тәуелсіздік» қозғалысының тууында маңызды рөл атқарды және қоғамдық демонстрацияларда өте белсенді болды. RIN-нің танымал наразылықтарына 1964 жылы Елизавета II-нің Квебекке сапарына қарсы демонстрация және 1968 жылы Сент-Жан Баптист күні Пиер Трюдоның қатысуына қарсы наразылық кірді, ол тәртіпсіздікке ұласты. Олардың мүшелері мен жақтастары Монреаль көшелерінде болды, және француз президенті Шарль де Голль «Vive le Québec Libre» (Еркін Квебекке сәлем!) деп айқайлағанда олардың символдары көрінді. 1967 жылдың қазан айында Квебек Либералдық партиясының харизматикалық мүшесі және бұрынғы министр Рене Левеск, оның мүшелері екі тәуелсіз, бірақ байланысты мемлекет (Квебек және Канада) туралы идеясын талқыламауға дауыс бергеннен кейін Либералдық партиядан кетті. Одан кейін Левеск басшылығымен Суверенитет қозғалысы қауымдастығы құрылды. RIN тез арада MSA-мен мүмкін бірігу туралы келіссөздерге кірісті. Бурго және Д’Альманье Квебек тәуелсіздігі үшін күштер «ескі партияларға» (Либералдық партия және Ұлттық одақ) қарсы тұру үшін бірігуі керек деп сенді. Бурго мен Левеск арасында келіспеушіліктер туды, өйткені Левеск RIN-ге оның салқын мінез-құлқына сенімсіздік танытты. Бірлесу идеясына қарсылық RIN-нің өзінен де туды; кейбір белсенділер (мысалы, Андре Ферретти) өз партиясының «соңына» келу перспективасына қатты ренжіді. Алайда, тәуелсіздікке ұмтылу күші жеңіске жетті. 1968 жылы MSA Ralliement National партиясымен келісіп, Квебек партиясын құрды, бұл RIN-ді жеке ұйым ретінде әдейі алып тастады. RIN PQ-ға қатысты ұстанымы бойынша екіге бөлінді. Партияның кейбір мүшелері Левеск құрған жаңа партияға қосылды.

It was founded on September 10, 1960, by about 30 people at the very beginning of the Quiet Revolution. The founders included many of former Alliance Laurentienne members. (The Alliance Laurentienne was dissolved after the creation of the RIN.) The founding members included André D'Allemagne, Jacques Bellemare and Marcel Chaput. Other prominent members included Andrée Ferretti, Hubert Aquin and Raymond Villeneuve. D'Allemagne, having participated in the Alliance Laurentienne, said that he had found the Alliance's right wing tendencies quite unpleasant. This was a factor leading to the creation of an officially neutral organisation. However, as the RIN attracted many new young members it quickly became associated with more radical left wing ideas. In October 1960, the first general assembly of the organization published its manifesto calling for the independence of Quebec. Pierre Bourgault, who had joined shortly after foundation, became its president in 1964. Following the wish of the members as expressed in a resolution in 1963, the RIN was turned into a political party. Bourgault and his impassioned, fiery speeches contributed largely to the popularity of the RIN, and is often wrongly believed to be the founder of the movement. In 1963, Georges Schoeters, Raymond Villeneuve and Gabriel Hudon, ex members of the RIN youth wing left the party to form the underground, revolutionary Front de Libération du Québec. In the 1966 Quebec general election, the RIN, along with the Ralliement National (RN) won about 8.8% of the popular vote and no seats. Bourgault lost the northern Duplessis riding by a very small margin, a great accomplishment for such a third party. Although it never gathered a high number of votes Quebec wide, it played an important role in the birth of the modern "indépendantiste" movement in Quebec and was very active in public demonstrations. Famous protests of the RIN include a 1964 demonstration disapproving the visit of Queen Elizabeth II to Quebec, and a 1968 protest about the presence of Pierre Trudeau on Saint Jean Baptiste Day that turned to riot. Their members and supporters were also present in the Montreal crowd and their symbols visible when French President Charles de Gaulle shouted his famed "Vive le Québec Libre" (Long live free Quebec). In October 1967, the charismatic Quebec Liberal Party Member of the National Assembly and former cabinet minister René Lévesque left the Liberal Party when its members voted to not debate his idea of two independent but associated states (Quebec and Canada). Shortly after, the Mouvement Souveraineté Association was founded with Lévesque as leader. The RIN quickly engaged in talks over a possible merger with the MSA. Bourgault and D'Allemagne strongly believed that the forces for Quebec independence had to unite to challenge the "old parties" (Liberals and Union Nationale). Bourgault and Lévesque started to clash, as Lévesque had come to distrust the RIN because of its perceived rowdy behaviour. Additional opposition to the idea of a merger came from within the RIN itself; some militants (such as Andrée Ferretti) were heart broken at the prospect of the "end" of their party. Ultimately, however, the desire for a strong independentist force carried the day. By 1968, the MSA came to an agreement with the Ralliement National to form the Parti Québécois, deliberately excluding the RIN as an entity. The RIN was divided on its position towards the PQ. The party ended up being dissolved and some members joined Lévesque's newly created party.

Жарияланым

Партияның өз басылымы болды, ол баста ай сайын, кейін екі апта сайын жарық көрді. "Тәуелсіздік". Ұлттық тәуелсіздік үшін жиналыстың ресми органы, 1-том, 1-шы нөмір (қыркүйек 1962) 6-том, 20-шы нөмір (қыркүйек 1968)

Сайлау нәтижелері

Жалпы сайлау үміткерлер саны жеңіп алған орындар саны халық дауысының пайыздық үлесі 1966 73 0 5,55%

Ағылшын тілінде

Штайн, Майкл Б. "Сепаратизм", "Канада энциклопедиясы". Канада тарихи қоры, 2008
"Пьер Бурго", "Канада энциклопедиясы". Канада тарихи қоры, 2008
Смарт, Патрисия. "Аквин, Хьюберт", "Канада энциклопедиясы". Канада тарихи қоры, 2008

Француз тілінде

Лабрекк, Жан Клод (2002). Le RIN, Монреаль: Productions Virage, 78 мин. (сценарий: Мишель Мартин, Жан Клод Лабрекк)
Бруно Дешаи. "Manifeste du Rassemblement pour l'indépendance nationale", Le Rond Point des sciences humaines сайтында, 2002 ж.
Д’Альман, Андре (2000). Une idée qui somnolait : Квебек егемендігі туралы жазбалар, RIN-нің бастауынан 1958-2000 жж., Монреаль: Comeau & Nadeau, 250 б.
RIN. Ұлттық тәуелсіздік үшін жиналыстың саяси бағдарламасы: 1965 жылғы мамырдағы съезінде қабылданған нұсқасы, Монреаль: RIN, 75 б.
Пельтье, Режан (1974). R. I. N. жақтастары, Оттава: Université d'Ottawa басылымы, 82 б.
Д’Альман, Андре (1974). Le R. I. N. de 1960 à 1963 : Квебектегі қысым тобын зерттеу, Монреаль: Editions L'Etincelle, 160 б.
RIN. Ұлттық тәуелсіздік үшін жиналыстың Конституция парламенттік комитетіне ұсынған меморандумы, 1964, 45 б.
Гавен, Жан Франсуа. "Rassemblement pour l'indépendance nationale", L'indépendance du Québec сайтында, 2 маусым 2004 ж. жаңартылды.
Фраппье, Бернар. "Histoire : RIN", Vigile.net сайтындағы материал.
Клиш, Матьё. "Rassemblement pour l'indépendance nationale", QuébecPolitique.com сайтында, 4 қаңтар 2007 ж. жаңартылды.
"Crise interne au RIN", Les Archives de Radio Canada. Société Radio Canada, 5 қаңтар 2004 ж. жаңартылды.
"Dissensions au congrès du RIN", Les Archives de Radio Canada. Société Radio Canada, 6 сәуір 2005 ж. жаңартылды.