Кіріспе

Америкалық жүгіру

Нью-Йорк марафоны, қазіргі уақытта демеушілік аясында TCS Нью-Йорк марафоны деп аталады, – Нью-Йорк қаласының бес ауданынан өтетін жыл сайынғы марафон. Бұл әлемдегі ең ірі марафон, 2019 жылы 53 627 адам марафонды аяқтады, ал 2017 жылғы жарысқа 98 247 үміткер қатысты. Фред Лебоу және Нью-Йорк Роуд Руннерс клубының сол кездегі президенті Винсент Чиаппетта ұйымдастырған жарыста 127 спортшы Орталық парктің Парк Драйв жолынан бірнеше айналым жасады. Гари Муркке 2:31:38 уақытында жарыстың жеңімпазы болғанда, шамамен 100 ғана көрермен бақылады. Тек 55 жүгіруші ғана финиш сызығын кесіп өтті. Жылдар өте келе марафон көлемдік тұрғыдан үлкендеп өсті. 1976 жылы АҚШ-тың екі жүз жылдығын тойлау мақсатында қалалық аудитор Джордж Спиц жарыстың барлық бес ауданды қамтуын ұсынды. Манхэттен ауданының президенті Перси Саттонның қолдауымен олар мэр Абрахам Биймді және, ақырында, жарыс директоры Фред Лебоуды көндірді. Жарыс үлкен сәттілікке ие болды, ал бастапқыда бір рет өткізілуі жоспарланған шара жыл сайынғы жарысқа айналды. Дик Траум 1976 жылғы Нью-Йорк марафонында жасанды аяқпен марафонды аяқтаған алғашқы адам болды. Екі жылдан кейін, норвегиялық Грете Уэйтц 2:32:30 уақытында аяқтап, әйелдер арасындағы әлемдік рекордты жаңартқанда марафонның танымалдылығы арта түсті. Ол бұл жарыста бес рет жеңіске жетті. Марафонды онлайн режимінде де тамашалауға болады.

Бастапқы бағыты

Жарысты Фред Лебоу құрды. Тед Корбит Нью-Йорк марафонының маршрутын жоспарлауға көмектесті. 1970 жылғы алғашқы жарыс Орталық парк төңірегінде бірнеше айналымнан тұрды. Бастапқы маршрутты өлшеген Тед Корбиттің айтуынша:
Нью-Йорк қаласының алғашқы марафонының, Манхэттендегі Орталық парктің соңғы өлшемдері 1970 жылдың 8 қыркүйегінде, жұмыс және жаттығудан кейін, калибрленген велосипед әдісімен кешке жасалды. Маршрут 0,79 мильдік бастапқы бөліктен, 67-ші көшеден және Орталық парк батысынан, «Жасыл таверна» мейрамханасының жанынан 72-ші көше мен Батыс жолының қиылысына дейін және қайта «Жасыл тавернаға» оралудан тұрды, содан кейін 1,695 мильдік айналым; одан кейін төрт 5,935 мильдік айналым, барлығы 26,225 миль (қашықтықтан 11 метр артық), «Жасыл таверна» мейрамханасында аяқталды.

Бес аудан курсы

1976 жылдан бастап, жарыс Нью-Йорк қаласының бес ауданының барлығында өтеді. Ол Стейтен аралында, Форт-Уодсвортта, Верраццано тар көпіріне жақын жерде басталады. Әдетте, көпірде тек автокөліктер жүреді және жарыс уақытында жабылады. Жүгірушілер көпірдің жоғарғы қабатының екі жағын да, төменгі қабатының батысқа қарайтын жағын да пайдаланады. Жарыстың алғашқы минуттарында көпір жүгірушілерге толы болады, бұл жарыспен байланысты керемет көрініс тудырады. Көпірден түскеннен кейін, жарыс жолы Бруклин арқылы, көбінесе Төртінші және Бедфорд даңғылдарымен шамамен 18 шақырымға созылады. Жүгірушілер Бей-Ридж, Сансет Парк, Парк Слоуп, Бедфорд-Стювесант, Уильямсбург және Гринпойнт сияқты әртүрлі аудандардан өтеді. 21 шақырымда жүгірушілер Пуласки көпірінен өтеді, бұл жарыстың ортасы және Куинс қаласындағы Лонг-Айлендке кіру нүктесін белгілейді. Шамамен 25 шақырымнан кейін жүгірушілер Куинстен шығып, Куинсборо (59-шы көше) көпірінің төменгі қабаты арқылы Ист-Риверді кешіп Манхэттенге өтеді. Жарыстың осы бөлігінде көптеген жүгірушілер шаршай бастайды, себебі көпірге көтерілу марафонның ең қиын тұстарының бірі саналады. Шамамен 26 шақырымнан кейін Манхэттенге жеткен соң, жарыс Бірінші даңғылмен солтүстікке қарай жалғасады, содан кейін Виллис даңғылы көпірі арқылы Бронкске өтеді. Жарыс Бронксте бір шақырымдай ғана жүреді, содан кейін Манхэттенге қайта оралып, Мэдисон авеню көпірінен өтпей тұрып, Шығыс 138-ші көшеден өтеді. Содан кейін ол Гарлем арқылы Оңтүстікке қарай Бесінші даңғылмен төмен қарай және Шығыс 90-шы көшедегі Орталық саябаққа дейін жүреді. Саябақтың оңтүстік жағында жарыс батысқа қарай 59-шы көше/Орталық саябақ бойымен жүреді, онда мыңдаған жанкүйерлер соңғы шақырымда жүгірушілерді қолдап жатады. Колумб шеңберінен жарыс қайтадан саябаққа кіріп, "Тавернаның жанында" аяқталады. Бұл жарысқа белгіленген уақыт сағат 10:10-да басталатын 8 жарым сағат.

Қозылар мен уақыт

2008 жылы жарысқа топтық жүйе енгізілді. Кәсіби әйел жүгірушілерге жеке, ертерек старт берілді, ал қалған жүгірушілер үш кезеңмен старт алды. Ресми уақыт – жүгірушінің нөміріне бекітілген компьютерлік чип арқылы тіркеледі, ол жүгірушінің старт алған және финиш сызығын кескен уақытын есептейді, бұл "желілік уақыт" деп аталады ("старт пистолеті бойынша уақыттан" айырмашылығы). Жарыс барысында жүгірушілер 5 км сайын уақыт өлшеу төсектерінен өтеді, ал жарысты қадағалап отырғандар жүгірушілердің прогресін білу үшін электрондық пошта арқылы хабар ала алады. Марафон жарнамалық материалдарында мильдер қолданылса да, уақыт өлшеу төсектері 5 км интервалмен орналасқан, бұл аралық уақыттарды жариялауға және 20 км, 30 км және басқа да марафоннан қысқа қашықтықтар бойынша әлемдік рекордтарды тіркеуге мүмкіндік береді.

Әр түрлі бастапқы бағыттар

Бруклиндегі Бей-Ридж және Төртінші авеню арқылы өтетін үш түрлі маршрут болғанымен, барлық маршруттар ақырында Бруклиндегі Лафайетт авенюінде 8 мильдік белгіде бірігіп, жүгірушілер бағатын қашықтығы бірдей болады. Жүгірушінің нөмірі бастапқы маршрутын көрсететін (қызыл, қысқылт сары немесе көк) түске ие болады, әр түс үшін жеке бастау алаңы және жиналатын жердегі қатарлар болады.

1970 жыл

1970 жылы 13 қыркүйекте Гари Муркк Нью-Йорк қаласының Орталық паркінде өткен алғашқы марафонында 2:31:38 уақытында жеңіске жетті. Жарысқа 127 жүгіруші қатысты, ал 55-і финиш сызығын кесті. Жарысқа жалғыз қатысқан әйел Нина Кускик 15 миль қашықтықта ауруға шалдыққандықтан жарыстан шықты.

1972 жыл

Нина Кускик, Пэт Барретт, Линн Блэкстоун, Лиз Франческини, Кэти Миллер және Джейн Мурк Аматорлық спорт одағының әйелдер марафоншыларының жарысын ерлерден он минут бұрын немесе кейін бастауы керек деген ережесіне наразылық білдірді. 1972 жылы Нью-Йорк марафонында бұл ереже осылай іске асырылды, нәтижесінде әйелдер ерлерден он минут бұрын жүгіруге мәжбүр болды. Әйелдер ереженің қарсылығын білдіретін плакаттар ұстап, он минут отырып күтті, содан кейін ерлер жарысын бастағанда өздері де жүгіре бастады. Осы наразылықтары үшін олар "NYC Six" деп танылды.

1980 жыл

Альберто Салазар, NCAA кросс-контри чемпионы, 1980 жылы Нью-Йорк марафонында 2:09:41 уақытында жеңіске жетті. Ол кезде бұл американдық атлеттің марафондағы дебютінің ең жылдам нәтижесі еді. Оның көрсеткен нәтижесі трасса рекорды болды. Ол 1981 және 1982 жылдары титулын сақтап қалды. Грет Уэйтц әйелдер арасында трасса рекордын жаңарта отырып, үшінші рет қатарынан NYC марафонында 2:25:42 уақытында жеңіске жетті.

1981 жыл

Альберто Салазардың 2:08:13 көрсеткіші бастапқыда марафондағы әлемдік рекорд деп есептелді, бірақ кейіннен Атлетика Конгресі (қазір АҚШ жеңіл атлетика федерациясы деп аталады) трассаның шамамен қысқа екенін анықтағаннан кейін бұл нәтиже күштен шығарылды. Салазар 1985 жылы бұрылыстар кезінде жанкөтерушілердің бақылауы жетіспегендіктен, өзі кеңінен жүгіруге мәжбүр болғанын, сондықтан ол толық марафонды аяқтағанына сенетінін айтты. Сондай-ақ, 1981 жылғы жарыстан кейін трассаларды өлшеу тәсілінің өзгеруі трасса ұзындығындағы қателікке себеп болды деп санайды.

1983 жыл

Англиялық Джефф Смит жарыстың соңғы жартысында көш бастады, бірақ Нью-Йорктің Central Park аймағында 26 мильдік белгіде 1972 жылғы Олимпиаданың 1500 метрлік жүгірісінде қола медальді иеленген Жаңа Зеландиялық Род Диксон оны қуып жеңіп, 9 секундқа озып кетті. Диксон финиш сызығына 10 км қалуда екі жарым минуттан қалысқан болатын. Диксон финиш сызығында жеңісін тойлап тұрды, ал оның артында Смит жеңіліп, құлап жатты.

1984 жыл

Орландо Пиццолато ыстық күні жеңіске жетті, ыстықтан бұлшық еттерінің қысқаруынан алты рет тоқтады, бірақ 2:14:53 минутпен бір минуттан астам айырмамен жеңіске қол жеткізді. Бұл 1976 жылдан бергі Нью-Йорк марафоны әлемдік деңгейдегі жарысқа айналғаннан бергі ең баяу нәтиже. Грете Уэйтс өзінің алтыншы марафонын 2:29:30 уақытында жеңіп алды.

1985 жыл

Орландо Пиццолато және Грете Уэйтц екеуі де өткен жылғы жеңістерін қайталады. Пиццолато 1984 жылғыдан оңайырақ, 2:11:34 нәтижесімен жеңіске жетті. Уэйтц 2:28:06 уақытпен жетінші рет жеңіс тойлады.

1986 жыл

Биылғы марафон алғаш рет қараша айында (2 қараша) өтті және содан бері жыл сайын өткізіліп келеді. Италиялық Джанни Поли 2:11:06 уақытпен жеңіске жетті, бұл ерлер арасында үшінші жыл қатарынан итальяндық спортшының жеңімпаз болуы. Грете Уэйтс 2:28:06 уақытында сегізінші рет жеңіп алды.

1987 жыл

Кениялық Ибрагим Хусейн Нью-Йорк марафонында 2:11:01 уақытында жеңіске жетті, Африкадан келген ер адамның марафонда жеңіске жеткені бұл тұңғыш рет болды. Ұлыбританиялық Присцилла Уэлч 2:30:17 уақытында жеңіп алды, ал сегіз мәрте чемпион атанған Грете Уэйтс бұл жарысқа қатыспады.

1988 жыл

Ұлыбританиялық Стив Джонс 2:08:20 уақытында жеңіске жетті, бұл британдық ер адамның алғашқы жеңісі болды. Грете Уэйтс өзінің тоғызыншы және соңғы Нью-Йорк марафонын 2:28:07 уақытында жеңді.

1990 жыл

Кениялық Дуглас Вакихури осы жылғы жарысты 2:12:39 уақытпен жеңіп алды, бұл марафон әлемдік деңгейдегі жарысқа айналған 1976 жылдан бергі екінші баяу көрсеткіш. Польшалық Ванда Панфиль 2:30:45 уақытпен үздік нәтиже көрсетті. Ол қазірге дейін осы жарыста жеңіске жеткен Польшадан шыққан жалғыз әйел. Грете Уэйтц 10-шы Нью-Йорк марафонын жеңуге талпынып, 2:34:34 уақытымен төртінші орынды алды, содан кейін бәсекелі қашықтық жүгіруден кетті.

1992 жыл

Грете Уэйтц өзінің соңғы Нью-Йорк марафонын досы және жарыстың негізін қалаушы Фред Лебоумен бірге, Лебоудың 60 жылдығын тойлау үшін аяқтады. Лебоуға ми қатерлі ісік диагнозы қойылған еді және ол екі жылдан кейін, 1994 жылы қайтыс болды. Екеуі де жарысты 5:32:35 уақытпен аяқтады. Уэйтц те 2011 жылы қатерлі ісіктен қайтыс болды. Осы жылғы марафонның ерлер арасындағы жеңімпазы Оңтүстік Африкадан Уилли Мтоло 2:09:29 уақытпен жеңіске жетті. Австралиялық Лиза Ондиеки әйелдер арасында 2:24:40 уақытпен жеңімпаз атанды, бұл нәтиже келесі тоғыз жылға рекордтық көрсеткіш болып қала берді.

1994 жыл

1994 жылғы жарыста Герман Сильва финиш сызығына жетпей жарты мильдей жерде (шамамен 800 метр) қате бұрылып, уақытша Бенжамин Паредестен 40 метрге қалып қойды. Ол айналып өткенін қоса алғанда, соңғы мильді 5:15-ке өтіп, Паредесті екі секундқа жеңіп, 2:11:21 уақытпен жарысты ұтты. Осы оқиғадан кейін ол "Бұрыс жол Сильва" деген лақап атын алды.

1995 жыл

Бүгінгі күнге дейін бұл жарыс Нью-Йорк марафонының ең суық марафоны болды (1979 жылы ең ыстық болды, температура 80 градусқа дейін көтерілді). Жарыс басталғанда температура 40 градус болды және жарысқа қарай бірнеше градусқа ғана артты. Желдің күші 30-45 миль/сағатқа дейін жетіп, суықтың сезімі 20 градустан төмен болды. Еркектер мен әйелдер арасындағы жеңімпаздар 1994 жылғы жеңістерін қайталады. Мексикалық Герман Сильва 2:11:00 уақытпен жеңіске жетті. Кениялық Тегла Лорупе әйелдер арасында 2:28:06 уақытпен бірінші орынды иеленді. Лорупе өткен жылы Нью-Йорк марафонында жеңіске жеткен алғашқы африкалық әйел болған еді.

1997 жыл

Бұл жарыста финишке жеткендердің жалпы саны алғаш рет 30 000-нан асты (30 427). Кениялық Джон Кагве ерлер арасында 2:08:12 уақытпен жеңіске жетті, ал швейцариялық Франциска Рошат Мозер әйелдер арасында 2:28:43 уақытпен бірінші болып келді.

2000 жыл

2000 жылғы Нью-Йорк марафонында ерлер мен әйелдер арасында мүгедектер коляскасымен қатысу бөлімі алғаш рет ұйымдастырылды. 2001 жылы жүлде қоры қосылды. Марокколық Абделькадер Эль Муазиз ерлер арасындағы жарысты 2:10:09 уақытпен жеңіп, титул алған алғашқы марокколық ер адам болды. Ресейлік Людмила Петрова 2:25:45 уақытпен әйелдер арасында бірінші орынды алып, бұл жарысты жеңген алғашқы ресейлік әйел атанды.

2001 жыл

2001 жылғы Нью-Йорк марафоны 4 қарашада, 11 қыркүйектегі терактіден екі айдай кейін өтті. Эфиопиялық Тесфай Джифар 2:07:43 уақытпен жаңа трасса рекордын орнатты, бұл көрсеткіш 2011 жылы Джеффри Мутай бұзғанша сақталды. Әйелдер арасында кениялық Маргарет Окая жеңіске жетіп, 2:24:21 уақытпен жаңа трасса рекордын көрсетті. Ол екі жылдан кейін тағы бір жаңа рекорд орнатты, ол әлі де күшінде.

2002 жыл

Кения елі биылғы марафонда ерлер арасындағы элиталық жарыста алғашқы үш орынды бірден басып алды, марафон тарихында мұндай оқиға болған емес. Роджерс Роп 2:08:07 уақытпен жеңіске жетті, ал кениялық Кристофер Чебоибох 10 секундтан кейін 2:08:17 уақытпен екінші орынды иеленді. Кениялық Лабан Кипкембой 2:08:39 уақытпен үшінші орынға табан тіреді. Әйелдер арасындағы жарыста да кениялық Джойс Чепчумба 2:25:56 уақытпен жеңімпаз атанды. Ресейлік Любовь Денисова 2:26:17 уақытымен екінші, ал кениялық Эстер Киплагат 2:27:00 уақытымен үшінші орынды қанағат етті. Бұл марафон тарихында кениялықтардың ерлер және әйелдер жарыстарында бірдей жеңіске жеткенінің алғашқы жағдайы.

2003 жыл

Жарысқа рекордтық 34 729 адам қатысты. Ең жылдам ер адам – Кениялық Мартин Лел, ол 2:10:30 уақыт көрсетті. Ал ең жылдам әйел – Кениялық Маргарет Окаяо, ол 2:22:31 уақытпен финиш сызығын кесті, бұл оның 2001 жылы орнатып, 2:24:21 көрсеткен бұрынғы рекордын жаңартты. Соңғы жылдары кениялық жүгірушілер бұл жарыста үстемдік танытып келеді. Американдықтардан ең үздік нәтижелерді Мэтт Даунин (2:18:48) және Сильвия Москеда (2:33:10) көрсетті, екеуі де Калифорния штатынан. Рэпер П. Дидди де қайырымдылық мақсатында жарысып, Нью-Йорк қаласының білім беру жүйесіне 2 миллион доллар көмек жинады.

2004 жыл

Ең үздік әйел финишер британдық Паула Рэдклифф болды, ол 2:23:10 уақыт көрсетті. Ол кениялық Сьюзан Чепкемейді 4 секундқа озып өтті, бұл сол кезге дейінгі ең шамалы айырмамен тіркелген нәтиже. Ерлер арасында Оңтүстік Африканың Хендрик Рамаала 2:09:28 уақытпен жеңіске жетті. Американдықтардан ең үздік нәтижелерді Калифорниялық Меб Кефлезиги (2-орын, 2:09:53) және Висконсиннен Джени Крэйн (15-орын, 2:41:06) көрсетті.

2005 жыл

Нью-Йорк марафонының тарихындағы ең шамалы айырмамен аяқталған жарыста кениялық Пол Тергат 2:09:30 уақытында жарыстың соңғы метрлерінде оңтүстік африкалық Хендрик Рамааладан бір секундқа озып шықты. Әйелдер арасындағы жарыста латвиялық Желена Прокопчука 2:24:41 уақытпен жеңіске жетті. Американдық спортшылардың арасында ең жоғары нәтиже көрсеткендер – Калифорниялық Мэб Кефлезиги (2:09:56) және Калифорниялық Джен Райнс (2:37:07) болды. Оңтүстік Африкалық Эрнст Ван Дайк мүгедектер коляскасындағы жарысты 1:31:11 уақытпен аяқтады. 2005 жылғы марафонды NYRR-дің жаңа бас директоры Мэри Виттенберг басқарды, ол халықаралық марафондардың ішіндегі ең ірі жарыстың алғашқы әйел директоры болды.

2006 жыл

Ерлер арасында марафонды 2:09:58 уақытында бразилиялық Марильсон Гомес дос Сантос жеңіп алды, ал латвиялық Желена Прокопчука әйелдер арасында марафонды 2:25:05 уақытында екінші рет қатарынан жеңіп алды. Гомес дос Сантос жарыста жеңіске жеткен тұңғыш оңтүстік америкалық спортшы болды. Кениялық Стивен Киогора екінші орынды, ал 2005 жылғы марафон чемпионы және бұрынғы марафон әлемдік рекордын жасаған Пол Тергат үшінші орынды иеленді. Бұрынғы американдық кәсіби велосипедші және триатлоншы Лэнс Армстронг 2006 жылғы жарыста 2:59:36 уақытында 868-ші орынға табан тіреп, сол жылы британдық 10 шақырымдық жүгіруде де қатысты. Арканзас штатының губернаторы Майк Хакаби де 2006 жылы жарысты 5:33:43 уақытында аяқтады, салмақ жоғалту науқанында жоғалтқан 110 фунтты білдіретін #110 нөмірі бар жейде киді. Аманда МакГрори әйелдер арасындағы дөңгелек креслодағы жарыста 1:54:17 уақытында жеңіске жетті, ал ерлер арасындағы дөңгелек креслодағы жарысты Курт Фэрнли 1:29:22 уақытында жеңіп алды.

2007 жыл

2007 жылғы жарыс 4 қарашада өтті. Бұл 2006–2007 жылдарғы Әлемдік марафон сериясының соңғы жарысы болды, оған Бостон, Чикаго, Лондон және Берлин марафондары да кірді. Алайда, 2007 жылы американдық элиталық марафоншылардың қатысуы өте аз болды, себебі олардың көпшілігі күні бұрын 2008 жылғы АҚШ ерлер Олимпиадалық марафоны іріктеу жарысына қатысқан еді, ол жарыс Нью-Йорк қалалық марафонымен бірге, осы марафонның бір бөлігінде өткізілді. Кениялық Мартин Лел ерлер арасындағы жарыста 2:09:04 уақытпен жеңіске жетті, сонымен қатар 2007 жылғы Лондон және Нью-Йорк марафондарында да жеңіске жеткен болатын. Әйелдер арасында әлемдік марафон рекордын ұстаған Ұлыбританиялық Паула Рэдклифф 2:23:09 уақытпен жеңіп алды, бұл оның 2004 жылғы жеңісінен бір секундқа жылдам болды.

2008 жыл

2008 жылғы Нью-Йорк марафоны 2 қарашада, жексенбі күні өтті. Жарысқа 37 899 жүгіруші қатысты. Ерлер арасында Марилсон Гомес дос Сантос 2:08:43 уақытпен жеңіске жетті. Паула Рэдклифф үшінші рет Нью-Йорк марафонында 2:23:56 уақытпен жеңімпаз атанды. 2008 жылғы марафон барысында үш қатысушы көз жұмды. Бразилиялық Карлос Хосе Гомес, 58 жасында, жарысты 4:12:15 уақытта аяқтағаннан кейін дереу есінен танып, қайтыс болды. Салдарынан жасалған сараптамада оның бұрыннан жүрек ауруы болғаны және жүрек талмасынан қайтыс болғаны анықталды. Нью-Йорк штатының Стейтен-Айленд аймағында тұратын Джозеф Маротта, 66 жасында, төртінші Нью-Йорк марафонын аяқтағаннан кейін бірнеше сағаттан соң жүрек талмасынан көз жұмды. Ол жарысты 9:16:46 уақытта аяқтаған еді.

2009 жыл

2009 жылғы Нью-Йорк марафоны 1 қарашада, жексенбі күні өтті. АҚШ-тан келген Мэб Кефлезиги ерлер арасындағы жарысты жеңіп алды (1982 жылы Альберто Салазардан бері алғашқы американдық жеңімпаз), оның уақыты 2:09:15 болды. Ал эфиопиялық Дерарту Тулу әйелдер арасындағы жарыста 2:28:52 уақытымен жеңіске жетті, бұл эфиопиялық әйелдің алғашқы жеңісі болды. Бұл марафон тарихында 40 000-нан астам ресми финишерлер болған тұңғыш жарысқа айналды, себебі 43 660 адам финиш сызығын кесіп өтті, бұл осы жарыстың 2008 жылғы көрсеткішінен 5 053 адамға көп.

2010 жыл

2010 жылғы Нью-Йорк марафоны 7 қарашада өтті. Эфиопиялық Гебрегзиябер Гебремариам өзінің алғашқы марафонында жарысты жеңіп, соңғы қарсыласы, кениялық Эммануэль Мутайдан 40 шақырымда (25 миль) бөлініп, 2:08:14 уақытпен аяқтады. Жарыста 37 жастағы әлем рекордшысы Хайле Гебрселассие де қатысты, бірақ тізесі ауырғандықтан 26 шақырымнан (16 миль) кейін жарыстан шықты. Кейін ол карьерасын аяқтайтынын хабарлады, бірақ бұл шешімінен кейін бас тартты. Эдна Киплагат әйелдер арасында 2 сағат 28 минут 20 секунд көрсетіп, америкалық Шален Фланаганнан озып жеңіске жетті. Марафонды 44 829 адам (28 757 ер адам және 16 072 әйел адам) аяқтады, бұл марафон жарыстары бойынша жаңа әлемдік рекордты құрады.

2011 жыл

2011 жылғы марафон 6 қарашада өтті. Ерлер арасындағы жарысты кениялық Джеффри Мутай 2:05:06 уақытпен жеңіп, 10 жылдық трасса рекордын жаңартты. Екінші орынды да кениялық Эммануэль Мутай, ал үшінші орынды эфиопиялық Цегае Кебеде алды. Олар да бұрынғы рекордты 2:06:28 және 2:07:14 уақыттарымен жаңартты. Бұрын осы жылы Бостон марафонын жеңіп алған Джеффри Мутай, бір жылдың ішінде екі жарысты да трасса рекордымен жеңген алғашқы ер адам болды. Эфиопиялық Файрхивот Дадо әйелдер арасындағы жарысты 2:23:15 уақытпен жеңіп, тұңғыш рет марафонда жеңіске жетті. Эфиопиядан шыққан, бірақ қазір Бронксте тұратын Бизунеш Деба 2:23:19 уақытпен екінші орынға ие болды, көшбасшыдан 4 секунд қалып қойды. Жарыстың ресми нәтижесі бойынша 46,795 адам финишқа жетті, оның ішінде 29,867 ер және 16,928 әйел болды. 2010 жылғы Копиапо кен апатынан құтқарылған кеншілердің бірі Эдисон Пенья да жарысқа қатысты. Бұрынғы НХЛ ойыншысы Марк Мессье 50 жасында 4:14:21 уақытпен финишқа жетті. Ол бұл жарыстың өміріндегі ең қиын сынақ болғанын айтты. Ал бұрынғы CART чемпионы Алекс Занарди қолмен айналдырылатын велосипед класында жеңіске жетті.

2012 жыл

2012 жылғы марафон 2012 жылдың 4 қарашасына жоспарланған. Ұйымдастырушылар бұл шараны өткен аптада "Сэнди" даулымынан кейін де өткізуді жоспарлаған. Алайда, 2012 жылдың 2 қарашасында марафон тоқтатылды. Қала әкімі Майкл Блумберг: "Жарысты өткізу үшін қалпына келтіру жұмыстарынан ресурстарды бұру қажет болмаса да, оның дау мен бөлінудің себебіне айналғаны анық. Біз жарысқа немесе оның қатысушыларына күңгірттік түсіргіміз келмейді, сондықтан оны тоқтатуға шешім қабылдадық" деді. Бұл алдында, үш күн бұрын Блумберг марафон өтетінін мәлімдеген еді. Бұл мәлімдеме мыңдаған тұрғындар электр қуатысыз, қоғамдық көліксіз және басқа да қажеттіліктерінен айырылғанда жарысты өткізуге бола ма, жоқ па деген пікірталастың бастауы болды. Іс-шараны өткізуді қолдаушылар бұл қаланың экономикалық және моральдық жағдайына серпін береді десе, қарсыластары азық-түлік, су, полиция сияқты ресурстарды басқа мақсаттарға жұмсау қажет деп есептеді. Кейбір қатысушылар тазалау жұмыстарына көмектесті, ал басқалары Орталық саябақта бейресми "Көлгі марафон" өткізу үшін жиналды. Марафонның тоқтатылуы, хабарламаның уақыты және шешімнің салдары, соның ішінде New York Road Runners бас директоры Мэри Виттенбергке жасалған сын-ескертулер 2012 жылғы жарыс өткеннен кейін де талқыланды. Шешім ретінде, 2012 жылғы жарысқа тіркелгендердің барлығына үш нұсқа ұсынылды: ақшаны қайтару; 2013, 2014 немесе 2015 жылдары Нью-Йорк марафонына кепілдік берілген, ақысыз емес қатысу; немесе 2013 жылғы Нью-Йорк жартылай марафонына кепілдік берілген, ақысыз емес қатысу.

2013 жыл

2013 жылғы Нью-Йорк марафоны 2013 жылдың 3 қарашасында өткізілді. Бұл жарыс ерлер мен әйелдер арасындағы 2013 жылғы World Marathon Majors жүлдесін анықтады. 2013 жылғы сәуір айындағы Лондон марафонындағы жеңістерін қайталап, Цегае Кебеде мен Приска Джепту әрқайсысы маусым бойындағы еңбектері үшін 500 000 доллар сыйлық алды. 2012 жылы марафон тоқтатылғаннан кейін Джеффри Мутай 15 жылдан бері алғаш рет (1997-1998 жылдары Джон Кагведен кейін) екі рет жеңіске жетті. Күшті желдің салдарынан оның 2:08:24 көрсеткіші 2011 жылғы нәтижеден 3 минутқа баяу болды. Мутай 35 шақырымға жуық қашықтықта эфиопиялық Цегае Кебедені шамамен бір минутқа оқсып өтті, ол екі жыл бұрын үшінші орын алған еді. Джепту 2009 жылдан бері Бронксте тұратын эфиопиялық жүгіруші Бузунеш Дебадан жартылай марафонда үш жарым минутқа қалып қойды, бірақ 24 мильді (38,6 шақырым) өткеннен кейін оны оқсып өтті.

2014 жыл

2014 жылғы Нью-Йорк марафоны 2014 жылдың 2 қарашасында өткізілді. 2013 жылдың 2 қазанында марафонның бас демеушісі 2014 жылдан бастап Tata Consultancy Services болады деп хабарланды. Бұл сегіз жылдық келісім, және жарыс TCS Нью-Йорк марафоны деп аталды.

2015 жыл

2015 жылғы Нью-Йорк қаласы марафоны 2015 жылғы 1 қарашада өткізілді. Жеңімпаздары: Стэнли Бивот 2:10:34 уақытымен және Мэри Китани 2:24:25 уақытымен.

2016 жыл

2016 жылғы Нью-Йорк марафоны 6 қарашада өткізілді. Ерлер арасында Ғирмай Ғебресласи 2:07:51 уақытпен жеңіске жетті. Әйелдер арасындағы жарысты Кениялық Мэри Китани 2:24:26 уақытында жеңіп алды. Ерлер арасындағы коляскадағы жарыстың жеңімпазы Марсель Хуг 1:35:49 уақытпен, ал әйелдер арасындағы коляскадағы жарыстың жеңімпазы Татьяна МакФадден 1:47:43 уақытпен жеңімпаз атанды. Лорен Любин Нью-Йорк марафонында ашық түрде гендерлік белгісіз спортшы ретінде алғаш рет қатысты.

2017 жыл

2017 жылғы Нью-Йорк марафоны 5 қарашада өткізілді. Ерлер арасындағы жарысты кениялық Джеффри Камворор 2:10:53 уақытпен жеңіп алды, ол екінші орын алған Уилсон Кипсангтан 3 секундқа озып шықты. Үшінші орынды 2:11:32 уақытпен Лэлиса Десиса иеленді. Әйелдер арасында Массачусетс штатының Марблхед қаласының тумасы Шалан Фланаган жеңіске жетті. Ол 1977 жылдан бері жеңіс тұтқан алғашқы американдық спортшы. Оның көрсеткен уақыты 2:26:53 болды. Мэри Кейтани 2:27:54 уақытпен екінші орынды, ал Мамиту Даска 2:28:08 уақытпен үшінші орынды алды.

2018 жыл

2018 жылғы Нью-Йорк марафоны 4 қараша күні жексенбіде өткізілді. Эфиопиялық Лелиса Десиса 2017 жылы үшінші, 2015 жылы үшінші, 2014 жылы екінші орын алғаннан кейін Нью-Йорк марафонында алғаш рет жеңіске жетті, одан кейін Шура Китата және бұрынғы чемпион Геоффри Камворор болды. Олардың 2:05:59, 2:06:01 және 2:06:26 көрсеткен уақыттары жарыс тарихындағы екінші, үшінші және төртінші ең жылдам уақыттарды құрады. Мэри Китани әйелдер тобымен бірге жартылай марафонды 1:15:50 уақытта аяқтады, бірақ содан кейін ол екінші 13,1 мильді 1:06:58 уақытта жүгіріп, марафонның екінші жартысы үшін жаңа рекорд орнатты. Осылайша ол 2:22:48 уақытпен төртінші рет NYC чемпионы атанды, бұл көрсеткіш осы жарыстағы екінші ең жылдам уақыт. Лондон марафонының жеңімпазы Вивиан Черуиот 2:26:02 уақытпен екінші орын алды, ал америкалық Шален Фланаган 2:26:22 уақытпен үшінші орынға ие болды, бұл көрсеткіш өткен жылғы жеңіс уақытынан 31 секундқа жылдам. Тағы да рекордтық сандағы жүгірушілер – 52,812 (30,669 ер адам/22,143 әйел) жарысты сәтті аяқтады.

2019 жыл

Нью-Йорк марафонының 49-шы жарысы 3 қарашада өтті. Кениялық Джойсилин Джепкоскей әйелдер марафонында жеңіске жетті, ал кениялық Джеффри Камворор ерлер марафонында жеңіске жетті. Джепкоскей үшін бұл жеңіс тұңғыш рет болса, Камворор 2017 жылы да жеңімпаз атанған еді. Швейцариялық Мануэла Шер әйелдер арасында мүгедектер коляскасындағы жарыста жеңіске жетті, ал америкалық Даниэль Романчук ерлер арасында жеңіске жетті. 2019 жылғы Нью-Йорк марафонында 53,627 жүгіруші финиш сызығын кесіп өтіп, марафондар арасындағы қатысушылар саны бойынша жаңа әлемдік рекорд орнатылды.

2020 жыл

2020 жылғы Нью-Йорк марафоны COVID-19 пандемиясының салдарынан тоқтатылды, ал келесі жылғы жарыс 50-ші мәрте өткізілуі тиіс болды. Бұл соңғы 8 жылдағы алғашқы тоқтату болды. Жарысқа тіркелгендерге ақшасын қайтару немесе болашақ Нью-Йорк марафонына тегін қатысу мүмкіндігі ұсынылды. Бастапқы жарыс тоқтатылғандықтан, жүгірушілер 2020 жылдың 17 қазаны мен 1 қарашасы аралығында виртуалды жарыста өнер көрсетуге мүмкіндік алды. Оған 15 000-нан астам спортшы қатысты. Ерлер арасындағы жарысты британдық спортшы және Team Real Runners командасының жаттықтырушысы Кевин Квин 2:23:48 уақытпен жеңіп алды. Әйелдер арасындағы жарысты американдық кәсіби спортшы Стефани Брюс 2:35:28 уақытпен жеңіске жетті.

2022 жыл

2022 жылғы Нью-Йорк марафоны 2022 жылдың 6 қарашасында өткізілді. Барлығы 47 838 адам финиш сызығын кесті. Бостон және Лондон марафондары ресейлік және беларусьтік азаматтардың қатысуын тоқтатып немесе шектегенімен, NYRR әзірге ешқандай әрекет еткен жоқ.