Сосан даэса: Корейский монах-воин және Сеон шебері

Кіріспе

Хючжон (хангыль=휴정, 1520–1604), сондай-ақ Сеосан Дэса (хангыль=서산대사) деп те аталады, корей Сеон шебері болған. Сол кездегі монахтарға тәндей, ол бірнеше монастырьларда тұрып, жер аударып сапар шеккен. Буддист монахтары генерал И Сонгге буддизмді үкіметке толық енуінен шығаруға мәжбүр болғандықтан, жасырын өмір сүруге мәжбүр болды. Оның негізгі мақсаты – неоконфуциандық ғалымдардың қолдауын алып, буддист саяси қарсыластарына қарсы өзінің билігін нығайту болды. Осы мақсатта 1392 жылы ол Горё Гоньяңын тақтан түсіріп, Жосонның Тэчжо патшасы атанды. Әскери қолбасшы ретінде өзін сынап көрмес бұрын, Хючжон жоғары деңгейдегі Сеон шебері болды және бірнеше маңызды діни мәтіндердің авторы еді. Олардың ең маңыздысы – оның «Сонгагвигам» (ханча=禪家龜鑑) еңбегі, Сеон тәжірибесіне арналған нұсқаулық, оны бүгінгі күнге дейін корей монахтары зерттейді. Жосон дәуірінің көптеген монахтары сияқты, Хючжон да бастапқыда неоконфуциандық философияны оқыған. Бірақ қанағаттанбағандықтан, ол тау монастырьларын аралап саяхаттады. Кейіннен ұстаз ретінде танымал болғаннан кейін, буддизмге жақсы қатынас көрсеткен Жосонның Мёнчжон патшасы оны Сеон мектебінің төрешісі етіп тағайындады. Алайда ол бұл қызметтен тез бас тартып, көшпенді өмір салтына оралып, Сеон оқуларын жетілдіріп, Кореяның барлық монастырьларында сабақ берді. 1590-шы жылдардың басында Тоётоми Хидэёси өзінің билігімен Сэнгоку дәуіріндегі Жапонияны тұрақтандырғаннан кейін, Жосонға кең ауқымды шабуыл жасауға дайындық жасады. Жосон бұл шабуылға дайын болмады. 1592 жылы Жапонияның Мин Қытайын басып алуға көмек сұрауы қабылданбағаннан кейін, шамамен 200 000 жапон әскері Жосонға басып кірді, сонымен Кореяға жапон шабуылдары (1592–98) басталды. Бірінші шабуылдың басында Жосонның Сончжосы елордадан қашып кетті, елді қорғауға нашар жаттығудан өткен әлсіз әскер қалдырды. Ол үмітсіздікке ұшырап, Хючжоннан монахтарды партизандық отрядтарға біріктіруді сұрады. 73 жасында да ол шамамен 5000 сарбаз-монахты жинап, оларды жауынгерлікке жіберді. Басында Жосонның үкіметтік әскерлері бірнеше рет жеңіліске ұшырады, ал жапон әскерлері солтүстікке қарай Пхеньян мен Хамгён провинциясына қарай жылжыды. Бірақ теңізде адмирал И Сунсин басқаратын Жосон флоты бір-бірінен кейін жеңіске жетті. Елдің түкпір-түкпірінде адал еріктілер әскерлері құрылып, жапондықтарға қарсы Жосонның әскери монахтары мен үкіметтік әскерлерімен бірге күресті. Хючжонның Енчвисан тауының тереңдігіндегі Хынгукса монастырінен әрекет еткен монах әскерінің болуы 1593 және 1598 жылдары жапон басқыншыларын қууда маңызды рөл атқарды. Тэквондоның «Сео Сан» үлгісі оның құрметіне аталған.

Hyujeong (hangul=휴정, 1520–1604), also called Seosan Daesa (hangul=서산대사) was a Korean Seon master. As was common for monks in this time, he travelled from place to place, living in a succession of monasteries. Buddhist monks had been forced to keep a low profile since General Yi Seonggye had been forced to eject Buddhism from its state of total permeation of government in order to gain the support of Neo Confucian scholar officials to consolidate his position against his Buddhist political opponents when he overthrew Gongyang of Goryeo in 1392 to become King Taejo of Joseon. Before ever having tested his hand as a military commander, Hyujeong was a first rate Seon master and the author of a number of important religious texts, the most important of which is probably his Seongagwigam (hanja=禪家龜鑑), a guide to Seon practice studied by Korean monks even today. Like most monks of the Joseon period, Hyujeong had been initially educated in Neo Confucian philosophy. Dissatisfied, though, he wandered through the mountain monasteries. Later, after making a name for himself as a teacher, he was made arbiter of the Seon school by Myeongjong of Joseon, who was sympathetic towards Buddhism. He soon resigned from this responsibility, though, returning to the itinerant life, advancing his Seon studies and teaching at monasteries all around Korea. At the beginning of the 1590s, Toyotomi Hideyoshi, after stabilising Sengoku era Japan under his rule, made preparations for a large scale invasion of Joseon. Joseon was unaware and was unprepared for the Japanese invasion. In 1592, after Japan’s request for aid conquering Ming China was rebuffed, approximately 200,000 Japanese soldiers invaded Joseon, and the Japanese invasions of Korea (1592–98) began. At the beginning of the first invasion, Seonjo of Joseon fled the capital, leaving a weak, poorly trained army to defend the country. In desperation he called on Hyujeong to organise monks into guerilla units. Even at 73 years of age he managed to recruit and deploy some 5,000 of these warrior monks, who enjoyed some instrumental successes. At first, the government armies of Joseon suffered repeated defeats, and the Japanese armies marched north up to Pyongyang and Hamgyong Province. At sea, however, the Joseon navy, under the command of Admiral Yi Sun sin, enjoyed successive victories. Throughout the country, loyal volunteer armies formed and fought against the Japanese together with the warrior monks and the government armies of Joseon. The presence of Hyujeong's monk army, operating out of the Heungguksa deep in the mountain of Yeongchwisan, was a critical factor in the eventual expulsion of the Japanese invaders in 1593 and again in 1598. The Taekwon Do pattern Seo San is named in his honor.