Henslow құсы (Centronyx henslowii) туралы мақала. Сирек кездесетін, қоныс орындары жоғалып бара жатқан құс. Ауыл шаруашылығы бағдарламасының арқасында сақталды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрі
Species of bird
НАТОК
NOTOC
Хенслоудың торғайы (Centronyx henslowii) – Passerellidae тұқымдасына жататын қос қанатты құс. Оны Джон Джеймс Одубон Джон Стивенс Хенслоутың құрметіне атаған. Бұрын ол Emberiza туысына жатқызылып, Хенслоудың көгершіні деп аталған.
Henslow's sparrow (Centronyx henslowii) is a passerine bird in the family Passerellidae. It was named by John James Audubon in honor of John Stevens Henslow. It was originally classified in the genus Emberiza and called Henslow's bunting.
Таралуы және мекендейтін ортасы
Бұл құстың таралу аймағы мен саны азайып келеді, бұл оның тәуелді болған далалардың жоғалуынан болуы мүмкін. Алайда, ол АҚШ Ауыл шаруашылығы министрлігі құрған Қорғау резервтері бағдарламасынан үлкен пайда көрді, бұл оның санының тұрақтануына көмектесті. Осының нәтижесінде, 2018 жылы оның статусы "Қатерге жақын" санатынан "Төменгі қызығушылық" санатына төмендетілді. Техас популяциясы Хьюстон маңындағы бұталы жерлерден ғана белгілі болды және 1980-ші жылдары өнеркәсіптік дамуға байланысты вегетация жойылғаннан кейін жойылып кетті. Бұл түр ерекше түрше (P. h. houstonensis: Arnold, 1983) деп есептелді, бірақ қазіргі күні номинативті түршенің вариация шеңберіне жатады деп саналады (Browning, 1990). Сол сияқты, бұрын P. h. occidentalis деп белгіленген Оңтүстік Дакота популяциясы номинативті түрмен біріктірілді. Қазіргі таңда жалпы (бірақ барлық жағдайда емес) қабылданған жалғыз қалған түршелер – шығыс Хенслоу торғайы және батыс Хенслоу торғайы, олардың ареалдары көбінесе Аппалачи тауларымен бөлінеді.
The range and numbers of this bird are decreasing, probably due to habitat loss of the grasslands that it depends on. However, it has heavily benefited from the Conservation Reserve Program formed by the United States Department of Agriculture, which has helped to stabilize its population. Following this, it was downlisted to Least Concern from Near Threatened in 2018. The Texas population was solely known from a brushfield near Houston and disappeared after devegetation due to industrial development in the 1980s. It was considered a distinct subspecies (P. h. houstonensis: Arnold, 1983) but is today considered to fall into the range of variation of the nominate subspecies (Browning, 1990). Likewise, the South Dakotan population formerly known as P. h. occidentalis has been synonymized with the nominate. The only remaining subspecies generally (but not universally) accepted are the eastern Henslow's sparrow and the western Henslow's sparrow, whose ranges are for the most part separated by the Appalachian Mountains.
Тамақ пен мінез-құлық
Бұл құстар жер бетінде азық іздеп, негізінен жәндіктер (соның ішінде шегірткелер мен қоңыздар), жидектер мен тұқымдарды жейді. Олардың әні – жылдам, қысқа үн. Олар АҚШ-тың орталық бөлігінде таралған. 2020 жылы Орталық Кентуккидің Одубон қоғамы Henslow's sparrows популяциясының шарап фабрикасының жанында сәтті көбейу үшін 5 акр шөпті мекенжай қажет екенін анықтады (бұрынғы зерттеулер кем дегенде 20-75 акр қажет деп болжаған). Ұясы – шөпті жерде немесе жерге жақын жасырылған ашық тостаған тәрізді; бұл құстар көбінесе шағын топтарда ұялайды. Олар Құрама Штаттардың оңтүстік-шығысындағы батпақтар мен ашық қарағайлы ормандарға қоныс аударады.
These birds forage on the ground, mainly eating insects (including grasshoppers and beetles), berries, and seeds. Their song is a quick se lick. and the midwestern United States. In 2020, the Central Kentucky Audubon Society discovered that a population of Henslow's sparrows near a winery only needed 5 acres of grassy habitat to successfully breed (previous research had suggested at least 20 to 75 acres were necessary). The nest is a well concealed open cup on or close to the ground in a grassy location; these birds often nest in small colonies. They migrate to marshes and open pine woods in the southeastern United States.