Лондон метрополитенінің екінші дүниежүзілік соғыстағы бомбалаудан қорғаныш шаралары
London deep-level shelters
Лондон метросы астындағы екінші дүниежүзілік соғыс кезінде салынған бомбалаудан қорғау алаңдары. 8000 адамға арналған, кең туннельдерден тұрады. Тарихы мен құрылысы туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лондон метро станцияларының астындағы әуе шабуылынан қорғануға арналған бекіністер.
Air raid shelters under London Underground stations
Лондонның терең деңгейдегі бекіністері – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Лондон метро станцияларының астына салынған сегіз терең деңгейлі әуе шабуылынан қорғануға арналған бекіністер.
The London deep level shelters are eight deep level air raid shelters that were built under London Underground stations during World War II.
Өмірбаян
Әрбір баспана диаметрі 5 метр, ұзындығы 366 метр болатын параллель екі туннельден тұрады. Әрбір туннель екі деңгейге бөлінген, әр баспана 8000 адамға дейін сыяды. Соғыстан кейін бұл баспаналар қазіргі Солтүстік және Орталық желілерімен қатар жүретін жаңа экспресс-желілердің бөлігі ретінде пайдалану жоспарланған. Қазіргі құбыр желілеріндегі туннельдердің диаметрі шамамен 6 метр, ал станцияларда – 6 метрдей болғандықтан, баспана туннельдері платформа туннельдері ретінде сәйкес келмейді және жаңа желілер айналып өтетін станцияларда салынды. Дегенмен, олар негізгі желілік пойыздар үшін қолданылатын туннель ретінде жарамды болар еді. (1904 жылы ашылған Солтүстік қалалық желісі де осы себеппен ұқсас диаметрдегі туннельді пайдаланған, бірақ іс жүзінде негізгі желілік пойыздар оны 1976 жылға дейін қолданбады.) Бастапқыда 10 баспана жоспарланған, әрқайсысы 100 000 адамға арналған. Алайда, соңғы сыйымдылығы әр баспанада шамамен 8000 адамды құрады, және тек сегізі аяқталды: Орталық желідегі Чансери-Лейн станциясы және Солтүстік желідегі Бельсайз Парк, Камден Таун, Гудж Стрит, Стоквелл, Клэпхам Норт, Клэпхам Коммон және Клэпхам Саут станциялары. Қалған екеуі Орталық желідегі Сент-Пол стансасында салынбақ болған, бірақ жоғарыдағы ғимараттардың тұрақтылығына қатысты алаңдаушылықтар туындағандықтан құрылысы тоқталды, ал Солтүстік желідегі Овал стансасындағы қиын геологиялық жағдайларға байланысты екіншісі салынбады. Овал стансасының баспана шахтасы қазір станцияны желдету үшін қолданылады. Бұл баспаналар 1940 жылы Лондон метрополитенінің станцияларында паналауға қойған талапқа жауап ретінде, Блитц кезінде құрыла бастады. Алайда, олар Блитц аяқталғаннан кейін 1942 жылы ғана аяқталды, сондықтан бастапқыда үкімет тарапынан пайдаланылды. Бірақ бомбалау күшейген кезде 1944 жылы бес баспана халыққа ашылды: Стоквелл, Клэпхам Норт, Камден Таун, Бельсайз Парк және Клэпхам Саут. Гудж Стрит баспанасын генерал Эйзенхауэр, ал Чансери-Лейн баспанасын байланыс орталығы ретінде пайдаланды.
Each shelter consists of a pair of parallel tunnels 16 feet (5 m) in diameter and 1200 feet (366 m) long. Each tunnel is subdivided into two decks, and each shelter was designed to hold up to 8,000 people. It was planned that after the war the shelters would be used as part of new express tube lines paralleling parts of the existing Northern and Central lines. Existing tube lines typically had diameter running tunnels and about 21 feet (6 m) at stations; thus the shelter tunnels would not have been suitable as platform tunnels and were constructed at stations the new lines would have bypassed. However, they would have been suitable as running tunnels for main line size trains. (One existing tube, the Northern City Line opened in 1904, used a similar size of tunnel for this reason, although in fact main line trains did not use it until 1976.) Ten shelters were originally planned, holding 100,000 people — 10,000 in each shelter. However, the final capacity was around 8,000 people in each shelter, and only eight were completed: at Chancery Lane station on the Central line and Belsize Park, Camden Town, Goodge Street, Stockwell, Clapham North, Clapham Common, and Clapham South on the Northern line. The other two were to be at St Paul's station on the Central line, which was not built because of concerns about the stability of the buildings above, and at Oval station on the Northern line, not built because of difficult ground conditions encountered as the work started. The working shaft for the shelter at Oval now functions as a ventilation shaft for the station. The shelters were started in 1940 during the Blitz in response to public demand to shelter in the London Underground stations. However, they were not completed until 1942 after the Blitz was over, so they were initially all used by the government, but as bombing intensified five of them were opened to the public in 1944: Stockwell, Clapham North, Camden Town, Belsize Park and Clapham South. The Goodge Street shelter was used by General Eisenhower, and the Chancery Lane shelter was used as a communications centre.
Соғыстан кейінгі пайдалану
Соғыстан кейін Гудж-стриттегі баспана армия тарапынан 1956 жылғы 21 мамырда өрт шыққанға дейін пайдаланыла берді, содан кейін үкімет бұл баспаналардың көптеген адамдар мен әскерилерге қолдануға жарамсыз екенін шешті. Ченсери-Лейн баспанасы Kingsway телефон станциясына айналдырылды. 1948 жылы Клэпхэм-Саут баспанасы төрт апта бойы өздеріне тұрақ тапқанға дейін HMT Empire Windrush кемесімен Вест-Индиядан келген алғашқы 200 иммигрантты орналастыру үшін қолданылды. 1951 жылы ол Ұлыбритания фестиваліне келген келушілерге арзан бағамен тұру ұсынатын "Фестиваль" қонақ үйіне айналды, бірақ Гудж-стриттегі баспанада болған жоғарыда аталған өрттен кейін жабылды. Кейбір жылдар бойы баспана мұрағаттық сақтау үшін пайдаланылды, бірақ қазір ол ІІ санаттағы ескерткіш болып табылады және Лондон көлік мұражайының "Жасырын Лондон" бағдарламасы арқылы алдын ала брондау бойынша экскурсиялар ұйымдастырылады. Ченсери-Лейннен басқа барлық баспаналар 1998 жылы үкімет тарапынан Лондон көлігіне сатылды. Клэпхэм Коммон баспанасы 2014 жылы Zero Carbon Food компаниясымен жалға алынды, ол баспананы гидропоникалық шаруашылық ретінде пайдаланады.
After the war, the Goodge Street shelter continued to be used by the army until a fire on the night of 21 May 1956, after which the government decided the shelters were not suitable for use by large numbers of the public or military. The Chancery Lane shelter was converted into Kingsway telephone exchange. In 1948 the Clapham South shelter was used to house 200 of the first immigrants from the West Indies who had arrived on the HMT Empire Windrush for four weeks until they found their own accommodation. In 1951, it became the Festival Hotel providing cheap stay for visitors to the Festival of Britain, but was closed after the aforementioned fire in the Goodge Street shelter. The shelter was used for archival storage for some years, but is now a Grade II listed building with pre booked tours arranged by the London Transport Museum via its "Hidden London" programme. All the shelters, with the exception of Chancery Lane, were sold by the government to Transport for London in 1998. The Clapham Common shelter was leased in 2014 by the Zero Carbon Food company, who use the shelter as a hydroponic farm.
Танымал мәдениетте
Гудж-стрит баспанасы 1968 жылы BBC-нің "Doctor Who" телехикаясының "Қорық желісі" атты эпизодында студиялық макет түрінде пайда болды. Гудж-стрит баспанасының жер бетіне шығу орны 1988 жылы Стивен Полиаковтың сценарийімен және режиссерлігімен түсірілген "Құпия қала" көркем фильмінде өзгеріссіз бейнеленді, алайда интерьерлер шын мәнінде Клэпхэм-Саутта түсірілді. Камден Таун баспанасы 1976 жылғы екі бөлімді "Лондонның жарықтары" атты "Қотырушылар" BBC телехикаясының эпизодында Овал метро станциясының бөліктерін көрсету үшін қолданылды. Екінші эпизодты Пеннант Робертс режиссерлік етті, ол кейін 1977 жылы "Doctor Who" телехикаясының "The Sun Makers" эпизодын режиссерлік етті, онда сол баспана Плутон астындағы туннельдердегі сахналар үшін пайдаланылды. Робертс кейіннен BBC-нің "Blake's 7" телехикаясымен жұмыс істеді, онда 1980 жылғы "Ultraworld" эпизодындағы атаулы жасанды планетаның ішкі бөлігін бейнелеу үшін баспана қолданылды, бірақ эпизодты Вер Лорример режиссерлік етті. Сондай-ақ, баспана 2005 жылғы "Creep" фильмінде Даун-стрит метро станциясының жанындағы құпия жер асты нысанының бөліктерін көрсету үшін пайдаланылды. Бен Аароновичтің "Лондон өзендері" сериясының үшінші кітабы – "Жер астындағы сыбыстар" романында Голланд Парк метро станциясындағы ойдан шығарылған терең деңгейдегі бомбалауға қарсы қорғаныс жайында айтылады. "Watch Dogs: Legion" видео ойынының соңғы миссиясында Стоквелл терең деңгейлі баспанасы басты қарсыластың, Zero Day-дің жасырынған жері ретінде бейнеленген. Кингсвей телефон станциясы британдық автор Джеймс Герберттің 1984 жылғы "Домэн" апокалиптикалық қорқыныш романының басында маңызды орын алады.
The Goodge Street shelter appeared in studio mock up form in the 1968 BBC Doctor Who story The Web of Fear. The surface entrance to the Goodge Street shelter appears as itself in the 1988 feature film Hidden City, written and directed by Stephen Poliakoff, although interiors were actually shot at Clapham South. The Camden Town shelter was used to represent parts of Oval tube station in the 1976 two part story The Lights of London in the BBC television series Survivors. The director of the second episode was Pennant Roberts, who subsequently directed the 1977 Doctor Who story The Sun Makers, in which the same shelter was used for scenes set in tunnels under Pluto. Roberts subsequently worked on the BBC series Blake's 7, in which the shelter was used for the interior of the titular artificial planet in the 1980 story Ultraworld, although the episode itself was directed by Vere Lorrimer. The shelter was also used to represent parts of a secret underground facility in the vicinity of Down Street tube station in the 2005 feature film Creep. Reference is a made to a fictional deep level air raid shelter at Holland Park tube station in Ben Aaronovitch’s novel Whispers Under Ground, third in the Rivers of London series. In the penultimate mission of the video game Watch Dogs: Legion, the Stockwell deep level shelter is featured as the hideout of the main antagonist, Zero Day. The Kingsway Telephone Exchange features prominently in the early part of the apocalyptic horror novel Domain (1984) by British author James Herbert.