Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Glebe (/g//l//iː//b/; сонымен қатар шіркеулік шақырым, ректорлық меншік немесе діни қызметкердің жабық жері) – діни приходтың ішіндегі жер учаскесі, ол приходтың діни қызметкерін қамтамасыз ету үшін пайдаланылады. Бұл жер шіркеуге тиесілі болуы мүмкін, немесе оның кірісі шіркеуге бөлінуі мүмкін.
Glebe (/g//l//iː//b/; also known as church furlong, rectory manor or parson's close(s)) is an area of land within an ecclesiastical parish used to support a parish priest. The land may be owned by the church, or its profits may be reserved to the church.
Ортағасырлық шығу тегі
Рим-католик, англикан және пресвитериан дәстүрлерінде глеб – бұл игілікке тиесілі жер, демек, оның иесіне тиесілі. Басқаша айтқанда, “глеб – бұл жер (пастор үйі/пасторлық үй және оған қоса жер) діни қызметкерді қамтамасыз ету үшін берілген”. Глеб сөзі орта ағылшын тілінен, көне француз тілінен (алғашқыда gleba немесе glaeba, “топырақ, жер, егістік”) шыққан. Глеб жеріне ашық далалық жүйедегі учаскелер немесе жердің біріктірілген тығыз бөліктері кіруі мүмкін. Ерте заманда ондықтар діни қызметкерлерді қолдаудың негізгі құралы болды, бірақ глеб жері шіркеудің приходының иелерінен берілді (кейде приходтың шекарасы приходпен сәйкес келеді, бірақ көбінесе кішірек болады) немесе басқа жерлердің сыйлықтарынан жинақталды. Кейде глебтің барлығы немесе бір бөлігі приоратқа немесе колледжге беріліп, тағайындалды. Егер глебтің барлығы иеленушілерге берілсе, олар өздік ректорлар болып табылады. 1571 жылдан бастап игіліктің иелері шіркеулік сапарларда “глеб терьері” (латынша terra, жер) туралы ақпаратты жазды. Глеб жеріне толыққанды шаруашылықтар, жеке егістіктер, үйлер, диірмендер немесе кәсіпорындар кіруі мүмкін. Игіліктің иесі глебті өз пайдалануы үшін, әдетте ауыл шаруашылығын жүргізу үшін сақтап алады немесе оны басқаларға жалға беріп, кіріс ретінде жалдау ақысын алады.
In the Roman Catholic, Anglican and Presbyterian traditions, a glebe is land belonging to a benefice and so by default to its incumbent. In other words, "glebe is land (in addition to or including the parsonage house/rectory and grounds) which was assigned to support the priest". The word glebe itself comes from Middle English, from the Old French glèbe (originally from gleba or glaeba, "clod, land, soil"). Glebe land can include strips in the open field system or portions grouped together into a compact plot of land. In early times, tithes provided the main means of support for the parish clergy, but glebe land was either granted by any lord of the manor of the church's parish (sometimes the manor would have boundaries coterminous with the parish but in most instances it would be smaller), or accumulated from other donations of particular pieces of land. Occasionally all or part of the glebe was appropriated, devoted or assigned to a priory or college. In the case where the whole glebe was given to impropriators they would become the lay rector(s) From 1571 onwards, the incumbent of the benefice would record information about the glebe at ecclesiastical visitations in a "glebe terrier" (Latin terra, land). Glebe land could also entail complete farms, individual fields, houses (messuages), mills or works. A holder of a benefice could retain the glebe for his own use, usually for agricultural exploitation, or he could "farm" it (i. e., lease it, a term also used) to others and retain a rent as income.
Англия шіркеуі
Англия шіркеуіне қатысты глейб 1976 жылғы Endowments and Glebe Measure күшімен 1978 жылдың 1 сәуірінен бастап жеке дін қызметкерлерінің меншігінен шықты. Ол күні, "ешқандай беру немесе басқа да кепілдіксіз", глейбке иелік ететін игіліктің қарастырылған епархиясының Епархиялық қаржы басқармасына тиесілі болды, тіпті глейб басқа епархияда орналасқан болса да. Алайда, қолданыстағы заңнама туралы толық мәліметтерді "Parsonages & Glebe Diocesan Manual 2012" нұсқасынан қараңыз.
Glebe associated with the Church of England ceased to belong to individual incumbents as from 1 April 1978, by virtue of the Endowments and Glebe Measure 1976. It became vested on that date, "without any conveyance or other assurance", in the Diocesan Board of Finance of the diocese to which the benefice owning the glebe belonged, even if the glebe was in another diocese. But see 'Parsonages & Glebe Diocesan Manual 2012' for current legislation.
Шотландия
Шотландиядағы глейб жері Шотландия шіркеуінің (мүлік және қорлар) туралы 1925 жылғы заңының 30-шы бабына бағынғандықтан, олар біртіндеп Шотландия шіркеуінің Бас сенімділеріне ауыстырылатын болды.
Glebe land in Scotland was subject to the Church of Scotland (Property And Endowments) Act 1925, section 30, which meant that it would be transferred little by little to the General Trustees of the Church of Scotland.
Англия-Америка
Бермудада және Англия шіркеуі мемлекеттік шіркеу болып құрылған Ұлыбританияның Он үш колониясында колониялық үкімет жер бөліп берді, және оны шіркеу пасторы көбінесе өмірлік шығындарын жабу үшін өңдеп немесе жалға берді. Голланд реформат шіркеуі де пастордың игілігі үшін глебтерді ұсынды; ол бұл тәжірибені кем дегенде 1850 жылдарға дейін жалғастырды. Кейбір жағдайларда, жергілікті атауларда бұрынғы глеб мүліктерімен байланыстар сақталады, мысалы: Вирджиния штатының Арлингтон округіндегі Глеб жолы, Батыс Вирджиния штатының Гэмпшир округіндегі Глеб қауымдастығы, Вермонт штатының Виндэм округіндегі Лондондерридегі Глеб тауы, Бермудадағы Такерс Таунының жанындағы Глеб төбесі, Бермуданың Саутгемптон приходындағы тағы бір Глеб төбесі және Бермуданың Пемброк приходындағы Глеб жолы. Оттава маңындағы Глеб алғашқыда Сент-Эндрюс пресвитериан шіркеуін қолдауға арналған жер болды. Вирджинияда құрылмаған баптист, пресвитериан және басқа шіркеулер 1802 жылы Глеб заңын қабылдады, осы заң бойынша глебтер кедейлерді қараушылар тарапынан приходтағы мұқтаждардың игілігі үшін сатылды. Бұл жаңа заңнан епископальдық шіркеу әлсіреді, бірақ Каролиналарда глебтер шіркеудің қолында қалды және оларды пастор өңдеді немесе жалға берді.
In Bermuda and the Thirteen Colonies of Great Britain where the Church of England was the established church, glebe land was distributed by the colonial government and was often farmed or rented out by the church rector to cover living expenses. The Dutch Reformed Church also provided glebes for the benefit of the pastor; it continued this practice through at least the 1850s. In some cases associations with former glebe properties is retained in the local names, for example: Glebe Road in Arlington County, Virginia, the community of Glebe in Hampshire County, West Virginia, Glebe Mountain in Londonderry, Windham County, Vermont, Glebe Hill, near Tucker's Town, Bermuda, another Glebe Hill in Southampton Parish, Bermuda, and The Glebe Road in Pembroke Parish, Bermuda. Ottawa neighbourhood The Glebe was originally land dedicated to support St Andrew's Presbyterian Church. The Baptist, Presbyterian and other churches that were not established in Virginia succeeded in 1802 and passage in the legislature of the Glebe Act, whereby whether glebes were sold by the overseers of the poor for the benefit of the indigent in the parish. The Episcopal Church was weakened by the new law, but in the Carolinas the glebes remained in the hands of the church and either were worked by the minister or rented out by them.